De EU is voor Nederland een noodzakelijk kwaad
Ηoog tijd voor een EEG 2.0
De EU heeft zich ontwikkeld van een samenwerkingsverband tussen soevereine landen tot een bureaucratisch monster met een onstilbare machtshonger, dat steeds meer geld opslurpt. Moeten we de EU verlaten? Dat zou om heel wat redenen niet verstandig zijn, maar de EU moet terug naar haar wortels en de euro moet worden afgeschaft. De ruk naar rechts die we in heel Europa zien verloopt weliswaar traag, maar biedt perspectief op een restauratie van de EEG. Een column van voormalig diplomaat Johannes Vervloed.
Collega-columnist René Dercksen vroeg in zijn recente bijdrage “Wie wil er eigenlijk nog bij de EU horen?” of er één reden was waarom Nederland in de EU zou blijven. Wel, ik ken er meerdere. Maar laat ik eerst de belangrijkste noemen. Nederland is geen productie-, maar een handelsland. Wij zijn de ‘Gateway to and from Europe’. Zonder deze draaischijffunctie, met de haven van Rotterdam, Schiphol Airport en een logistiek systeem van en naar de verste uithoeken van de EU met vervoer, opslag en verwerking, zou ons land al snel tot de bedelstaf geraken. En zelfs als we een substantiële productie van de grond zouden krijgen, moeten we nog een afzetgebied vinden waaraan we onze geproduceerde goederen kunnen leveren. Daarvoor heb je handelsakkoorden nodig, akkoorden die wij als klein land nooit op eigen kracht zouden kunnen sluiten.
Aberratie
Ik ben het overigens eens met Dercksen dat de huidige EU veel te ver van de eigen wortels, van de bestaansreden van de Europese samenwerking, is losgezongen. De EEG was een nuttig vehikel voor alle deelnemende landen, maar van de huidige bemoeienis door ‘Brussel’ met van alles en nog wat in de lidstaten wordt niemand beter.
Dercksen beschrijft dat op een heldere en overtuigende wijze. Zo stelt hij terecht dat de ongekozen bureaucraten van de Europese Commissie, met voorzitster Von der Leyen voorop, slechts uit zijn op vergroting van hun macht, miljarden euro’s kosten en miljarden verspillen. Een regelmachine die burger en bedrijfsleven op kosten jaagt en censuur toepast om zogenaamd ‘nepnieuws’ te bestrijden, beter gezegd kritiek op hun doen en laten te verhinderen oftewel de kritische burger de mond snoeren.
Dilemma
Of we wel of niet in de EU moeten blijven is een dilemma. Een dilemma waar Jan Gajentaan, eveneens columnist van OpinieZ, en ik al lang mee worstelen. Om die reden schreven wij ook samen met thans emeritus professor Lex Hoogduin een drieluik over op welke beleidsterreinen Nederland in zou moeten stemmen met EU-beleid en op welke terreinen niet. Kort samengevat kwam de boodschap van het artikel neer op meegaan in alles wat EEG 2.0 is, in casu de interne markt, inclusief een kapitaalmarktunie en de douane-unie, maar op alle andere onderwerpen een subsidiariteitstest toepassen en voor een opt-out kiezen als het Nederlandse belang niet wordt gediend. Die mening ben ik nog steeds toegedaan. Niet uit de EU, maar wel minimale bevoegdheden voor de Europese Commissie en opt-outs voor zaken die contrair aan het Nederlandse belang zijn.
Eurobonds
Een duidelijk voorbeeld zijn eurobonds, het garant staan door Nederland voor door de Europese Commissie aangegane leningen en besteding van die gelden, waar wij geen enkele controle over hebben. In het geval van het Coronaherstelfonds een garantiestelling van 42 miljard euro, waarvoor Nederland aan de lat staat. Ik ben gesterkt in deze opvatting na lezing van het recente vernietigende rapport over dit fonds door de Europese Rekenkamer.
Niet meegaan dus in meer van die fondsen, voor klimaatbeleid, industriepolitiek, defensie of voor welk doel dan ook. Klimaatbeleid en industriepolitiek zijn sowieso ondingen, die alleen maar ellende veroorzaken en voor onze veiligheid hebben we de NAVO.
EEG 2.0
De EU moet terug naar de wortels, een EEG 2.0. En dat kan. Daarvoor begint langzaam maar zeker een meerderheid te ontstaan. De ruk naar rechts, die we in heel Europa zien, is geen incidenteel verschijnsel. Het is een proces dat – weliswaar roeiend tegen de stroom in – doorzet. Ik schreef er eerder over. Er is met andere woorden perspectief op verbetering, perspectief op een restauratie van de EEG.
Ik zei dat ik niet één, maar meerdere redenen ken waarom wij in de EU moeten blijven. Naast het existentiële handelsbelang zijn er tal van andere redenen waarom samenwerking in Europa voor Nederland van belang is. De wereld houdt niet op aan de Nederlands-Duitse en Nederlands-Belgische grens. Er zijn tal van grensoverschrijdende zaken. Denk aan de koppeling van de stroomnetwerken tussen de lidstaten (wij importeren veel Franse kernenergie) en gaspijpleidingen, trans-Europese spoor-, water- en snelwegen, visserijbeleid met bescherming van de visgronden door vangstquota, pan-Europese digitale netwerken, het Galileo-satellietnavigatiesysteem, grensoverschrijdende financiële transacties met rechtszekerheid, bestrijding van pan-Europese (cyber)criminaliteit, enzovoort.
Nationale bevoegdheden
Ik noem bewust niet geldsysteem en monetair beleid, energiebeleid, natuurbeleid, milieubeleid, landbouwbeleid, industriebeleid, gezondheidsbeleid, sociaal beleid, asielbeleid en honderd andere bevoegdheden die mijns inziens nationaal moeten blijven, c.q. weer worden. Een voorbeeld is de euro. De euro die ons vanwege de ‘uit de wind houden van de zuidelijke lidstaten’-politiek van de ECB in Frankfort alléén maar inflatie, uitholling van onze koopkracht, oplevert. De herstructurering van de economieën in de zuidelijke lidstaten, die ons werd voorgespiegeld met het Stabiliteits- en Groei Pact (SGP), is illusiepolitiek gebleken. Van de euro moeten we af en de gulden weer invoeren. Het gemak van het hebben van één munt voor de gehele eurozone, hét indertijd gebruikte argument om de gulden op te geven, is niet langer geldig. Alle pan-Europese geldtransacties zijn tegenwoordig digitaal. Omrekening en omzetting vindt automatisch plaats, zonder dat u het zelfs merkt. De euro is een Latijnse munt geworden. Dat is contrair aan het Nederlandse belang.
Samenwerkingsverband
De EU moet weer een samenwerkingsverband worden tussen soevereine staten. Met een beperkte supranationale bevoegdheid op economisch gebied (interne markt en douane-unie), maar voor het overige een vrijwillige samenwerking bij grensoverschrijdende zaken. Waarbij de Europese Commissie een secretariaat en uitvoerend orgaan van de Europese Raad wordt en niet langer als zelfstandige entiteit fungeert. Het pseudo-democratische Europees Parlement dat steeds meer federalisme eist en geen boodschap heeft aan nationale belangen, kan worden ontbonden.
Nationaal of federaal
De nieuwe wind die er met de ruk naar rechts in Europa waait zet, zoals gezegd, moeizaam door. Er is veel tegenwind vanuit de instituties, die nog bevolkt worden door een links-globalistisch kader. Dito georiënteerde ngo’s hebben nog veel invloed op het beleid en ook de rechterlijke macht is niet altijd neutraal. De ommekeer van federaal naar nationaal kan derhalve nog wel even op zich laten wachten. Wellicht dat het voorbeeld van de koerswijziging die nu gaande is in de VS het ingezette proces kan versnellen.
Een lakmoesproef welke richting de EU op korte termijn inslaat wordt het wel of niet uitvoeren van het in september 2024 gepresenteerde rapport van de oud-topman van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi. Als besloten wordt – zoals Draghi aanbeveelt – tot industriepolitiek op EU-niveau met bijbehorende financiering (lees: eurobonds), dan krijgt de Commissie een gigantisch machtsmiddel in handen. Met een extra jaarlijks budget van 800 miljard euro kan de Commissie dan gaan functioneren als een Europese economische regering. Dat is een slecht en gevaarlijk idee.
De kans dat Von der Leyen hiervoor het groene licht krijgt is gelukkig niet groot. Ten eerste niet om politieke redenen – centrum-links bepaalt niet langer de koers in Europa – maar ook omdat het eveneens met Europese leningen gefinancierde coronaherstelfonds, óók van 800 miljard euro, een ramp is gebleken. De Europese Rekenkamer publiceerde er recentelijk een vernietigend rapport over.
Versterking interne markt
Waar wel consensus over lijkt te bestaan, is de implementatie van het in het voorjaar van 2024 gepresenteerde rapport van de Italiaanse oud-premier Enrico Letta over de versterking van de interne markt, inclusief een kapitaalmarktunie.
Daarmee kan het bedrijfsleven een betere financiering krijgen voor de in de EU broodnodige investeringen om zo de harde internationale concurrentie beter aan te kunnen. Het is een veel beter plan dan de door Draghi bepleite industriepolitiek op EU-niveau. Overal waar een dergelijke staatsgeleide economie werd ingevoerd, was steeds armoede het gevolg.
Over de auteur
De EU is door de tijd heen steeds meer en meer op de Sovjet unie gaan lijken. Wie het meegemaakt heeft ziet duidelijk steeds meer overeenkomsten. Alle macht naar zich toe halen en de landen totaal afhankelijk maken van Brusselse machthebbers is overduidelijk een doel. Net zo de Sovjet unie waar de satellietlanden nergens zelfstandig konden opereren en afhankelijk waren van Moscou. Dat kan bereikt worden alleen door de vrijheid in te perken en censuur instellen. Dat was in het communisme vanzelfsprekend en dat merken wij ook hier steeds meer want de EU is in wezen een socialistisch bolwerk. Aantrekkelijk voor arme landen die zich kunnen verrijken door steeds hoger bijdrage van de rijkere landen. Een eenheidsworst is het doel net als in het socialisme, met andere worden allemaal arm want allemaal rijk bestaat niet. Een soort van arm en gelukkig. Zei de WEF het ook niet? Wij zien steeds meer corruptie opduiken en dat is in dit systeem erg gewoon want mensen willen niet leven met allemal hetzelfde want dat werkt niet. Met subsidies worden instellingen omgekocht en wie mee doet krijgt voordelen. In het communisme was het partijlidmaatschap die de deuren opende. Wie betaald bepaald en dat is in het communisme net zo alleen verscholen achter de grote leugen.
Zolang de linkse koers aanhoudt zal hier niets verbeteren maar verslechteren. links is de oorzaak van het kwaad. Altijd al geweest. Socialistisch is niet perse sociaal.
De EU is m.i. niet communistisch maar eerder linksliberaal. Immers, ik ken geen communistisch/socialistisch land waar meerdere partijen zijn toegestaan en regeren middels een coalitie, vrije verkiezingen zijn, vrijheid van meningsuiting en drukpers, de rechtsstaat van de burger is gewaarborgd en waar mensen gewoon bedrijven mogen starten en hebben. Wat wel klopt is dat de EC en EP en overigens ook de ECB steeds meer macht en taken naar zich toetrekken zonder mandaat van de bevolking. De kenmerken van linksliberalisme zijn coûte que coûte, waarbij keuzes niet gemaakt hoeven te worden want alles is mogelijk en moet in een bepaalde termijn gerealiseerd worden i.c.m. creatief boekhouden, de complete afwezigheid van het voeren van prudent geopolitiek en uiteraard dat niemand verantwoordelijk is en voor de EC en EP andere regels gelden want we zijn allemaal gelijk maar sommigen zijn meer gelijk dan anderen. In Frankrijk is echt erg, daar komen politici in het geval van corruptie of misbruik van gelden zoals Le Pen nooit voor een strafrechter (de ambtenaren wel) maar voor het Cour de la Justice Republique waarbij politici en magistraten rechters zijn. U raadt het al, figuren als Lagarde worden niet bestraft als het ging om de kwestie Tapi die een veel te hoge schadevergoeding ontving van een dikke 400 miljoen en daarentegen Le Pen die paar miljoen gebruikt voor haar eigen personeel dwel een forse straf krijgt . En waarom Lagarde niet is bestraft? Simpel, dan is het imago van Frankrijk beschadigd want dat zou dan de tweede Franse directeur-generaal van het IMF zijn die moest vertrekken. Dat valt niet uit te leggen.
https://fr.wikipedia.org/wiki/Cour_de_justice_de_la_R%C3%A9publique
We hebben een heleboel partijen die allemaal dezelfde mening zijn toegedaan. Ik wil graag op een partij stemmen die wat gaat doen aan de immigratie. Kunt u mij vertellen welke partij dat is?
Dan de vrijheid van meningsuiting. Als u in een debatprogramma de verkeerde mening uit komt u nooit meer op TV en als u een verkeerde mening over een bepaalde religie uit, moet u vrezen voor uw leven.
Het communisme had een bepaalde methodiek en cultuur ontwikkeld om aan de macht te blijven. Komt u dat bekend voor?
U legt het precies goed uit. Mensen beseffen eenmaal niet de gelijkenissen als ze niet kunnen vergelijken. Alleen mensen die met dergelijke regimes in aanraking kwamen kunnen het voelen. Tegen de ‘ongelovigen’ zeg ik, wie niet gelooft moet maar voelen. Maar Links liberaal is de opmaat naar communisme. Ik blijf voor waarschuwen.
Ik heb de film Chernobyl gezien. Die was huiveringwekkend.
De ramp kon alleen gebeuren door de Stalinistische cultuur.
Deze ramp heeft de Russen wakker gemaakt.
Wat voor een ramp is er nodig om de westerse mens wakker te maken?
Slechts ten dele waar. Het heeft m.i. te ook te maken dat Russen veiligheidsprocedures aan hun laars lappen – Russische piloten in Russische vliegtuigen zie je vaak landen met straalomkeerders in werking als de wielen nog niet de grond raken- en het feit dat RBMK reactoren een gebrek hebben dat westerse kerncentrales van het type BWR en PWR niet hebben.
Het was film maar op authentieke gebeurtenissen gebaseerd.
Ik zal niet gauw de beelden vergeten van de kinderen die speelden in de radioactieve as tijdens de brand waar nog steeds niet toegegeven werd dat de kern van de reactor ontploft was.
En ook de rest van de wereld werd pas weken later op de hoogte gebracht nadat er radioactieve neerslag in Finland was geconstateerd.
Rusland is een grote vuilnusbelt. Ik heb de Russen van afstand meegemaakt in de militaire dienst. Op de plaats waar ze vertrokken groeide geen gras meer.
Er is geen partij te vinden die vóór ASML en pro TSMC is maar tegen immigratie. Als je als land niet zelfvoorzienend bent maar je voor specifieke sectoren wel hooggeschoolde immigranten moet hebben – terwijl die best zelf kunnen opleiden zoals artsen -komt het gepeupel dat je niet wilt hebben gewoon mee. want braindrain. En televisie, dat is al achterhaald want steeds minder mensen kijken tv. Schaf de NPO en alle subsidie voor de Gooise Matras af en uw probleem is opgelost want iedereen gaat op internet. En steeds meer tv hebben feitelijk gewoon een internetaansluiting. Dat het communisme een bepaalde methodiek en cultuur ontwikkeld om aan de macht te blijven, dat zie je bij Communisten maar ook bijvoorbeeld bij de Republikeinen en bij Orban en zelfs bij de linksliberalen. Waar niet, zou ik zeggen? Ik zie op bepaalde punten zeker gelijkenis tussen communisme en linksliberalisme, maar zeker niet op elk punt.
Ik wil graag op een partij stemmen die wat gaat doen aan de immigratie. Kunt u mij vertellen welke partij dat is?
Jazeker!
In principe ben ik het met u eens maar hoe je dingen noemt maakt niet zoveel uit als je ze net iets anders kan vergelijken. Zoals het communisme achter de IJzeren gordijn weliswaar (nog) niet 1:1 maar steeds meer vergelijkbaar met alles wat u noemt. Communisten waren slim, Tsjechoslowakije had ook geloof ik twee andere partijen, Volkspartij met de Volkskrant en nog een met Vrije Woord krant. Over inhoud waren ze het natuurlijk eens. Vergelijk het naar met WNL hier, de rechtse partij door links goedgekeurd. Genationaliseerde bedrijven waren niet gestolen maar gekocht of overgenomen voor een belachelijk bedrag en de eigenaren mochten de directie spelen als zij partijlid werden. Zover is hier niet maar het links beleid maakt ze hier sowieso ook kapot.
De gang van zaken tussen de communisten en links liberalen en de ontstane samenleving lijkt erg veel op elkaar. Vandaag las ik dat jongeren ontbijten steeds meer buitenshuis omdat een woning kunnen zij toch niet bemachtigen dus maar uitgeven her geld. Dit is nagenoeg 1:1 situatie met de voormalige Oostblok. Zo komen er steeds meer bekende toestanden zodat ik bijna terug ben in mijn moederland.
Het punt in het geval van Le Pen is dat er nog 108 leden van het EU parlement waren die hetzelfde hadden gedaan als Le Pen, maar meteen een schikking tot terugbetaling kregen.
Want ze behoorden tot de goede partij en dus was het niet handig om hen voor de rechter te brengen.
Beste J.S.,
Tja dat Franse gerechtelijk college, speciaal in het leven geroepen om politici met een dingetje niet te veroordelen en onze Christine, die hing als een beer.
Lagarde is ooit eens begonnen als arbeidsrechtadvocate – zoals u weet de basis voor een glanzende carrière als monetair econoom – en heeft netjes de glibberige treden van het politiek métier in Frankrijk kunnen beklimmen. En niet alleen door haar verrassende inzichten buiten haar réseau.
Maar door klusjes uit te voeren en die min of meer tot een goed einde te brengen. Christine is dus een wat effectievere versie van onze Sophie Hermans, die genadeloos is komen te verdwalen in het grote klimaatbos met veel opmerkelijk door mensenhand aangelegde, en door nauwgezette ambtenaren kloek bewaakte voetangels en -klemmen.
Kortom, La Hermans zou er nog wat van kunnen leren.
De grote vraag is – en dat is m.i. een vrij duidelijke verklaring voor de tot nu gecontinueerde zegetocht van Chrissy – voor wie zij deze wellicht formeel niet geheel waterdichte klusjes verrichtte? Ter meerdere eer en glore van La France éternelle, sans doute, maar toch.
Is de ‘Meine Ehre heisst Treue’ tassendraagster van weleer na de tussenstop bij het IMF nu geheel haar eigen vrouw bij de ECB? De innige band met Uschi cs en het vergrabbelen van de harde PR van de Euro, wijst niet echt op een hand-in-het-vuur momentje.
Zoals bij wel meer moderne politici is het allemaal behoorlijk boel veel ‘all process’ en bewieroken we datgene wat we gister met net zoveel nadruk nog hartstochelijke verketterde. Mdme Lagarde heeft dan wel weer als voordeel dat haar speeltje ’to big to fail’ is.
Misschien dan wijlen Wimmie Duisenberg van gene zijde nog als ‘Ghost of X-masses past’ iets van een geweten bij haar kan oprakelen.
socialistisch is zeker weten niet meer sociaal. Ooit waren de sociaal democraten dat nog wel, maar het wordt steeds extremer en het is beslist niet meer sociaal.
Hier kan het gebeuren dat mensen die niet werken met toeslagen en kwijtscheldingen meer te makken hebben dan mensen die overal net buiten vallen, maar wel er voor moeten werken.
Aks je boeken van Emile Zola leest begrijp je dat er met enorme maatschappelijke verschillen socialisme moest ontstaan. Allen blijkt dat gelijkheid onmogelijk is door menselijke natuur. Gelijk kunnen alleen robots zijn. Daar faalt socialisme door de mand. En sociaal zijn zou in principe ook in het kapitalisme kunnen daar waren de sociale Democraten wel mee bezig. Maar uiteindijk wordt sociaal toch socialistisch en gaat het mis. Eenheidskoek werkt niet en is niet democratisch zoals ie zich wel voordoet.
In het socialisme ging het altijd om wie je kende met invloed. Corrupt door en door. Het lidmaatschap was al corruptie op zich. Daarmee kocht je voordelen.
EU moet terug naar waar het eerst voor bedoeld was, handel. Maar die ongekozen machtswellustigen, zadelen de rijke landen op met schulden van landen die de schuldenberg alleen maar doen oplopen. Die voormalige Oostbloklanden, leven totaal anders dan wij.
De Oostblok landen leven van onze geld maar echt meedoen doen ze niet en er wordt niets tegen gedaan want goedkope arbeid is veel waard. Als je je niet laat horen zoals Orbán doet laten ze je met rust. Tsjechië wil geen eigen euro want dat kost geld maar met euro betalen is welkom. Zij behielden veel communistische voordelen zoals gratis gezondheidszorg voor ouderen, driejarige zwangerschapsverlof per kind en gratis sanatorium verblijf na een operatie. Aan migratie doen zij niet mee en Brussel doet daar niets aan. Hier mag nu via de rechter een wolf afgeschoten worden terwijl daar worden nu zonder ophef 130 beren afgeschoten. In wezen is de EU geen unie want verschillen zijn te groot.
Die Middeneuropese landen (Oost-Europa begint bij Brest-Litovsk) doen het prima. Ze doen niet mee met de woke zelfdestructieadrang van de EU, ze houden hun grenzen potdicht voor asieltuig en als het nodig is geeft zelfs Tusk Brussel de middelvinger. De welvaart neemt daar dan ook met sprongen toe.
We moeten ze erbij houden want als in NW-Europe de migratieramp echt tot uitbarsting komt, gaan we ze nog hard nodig hebben.
Ik ben absoluut een fan van de Baltische staten, Polen, Slovenië en Tsjechië. Zij doen wat wij zouden moeten doen.
Het probleem is dat een land als Nederland te afhankelijk is geworden van het centralistische bestuur. Er zijn in Nederland geen mensen meer die kunnen besturen. Nederland heeft zijn zelfstandigheid verloren.
We kunnen de EU verlaten en dan in de EER gaan, net als Zwitserland en Noorwegen. Dat is dan eigenlijk EEG zonder invloed op de financiën.
De weerstand tegen de Nexit bij veel mensen berust op het misverstand dat er geen alternatief is en dat EEG en EU hetzelfde zijn.
De EEG was prima, de ellende is begonnen met de EU.
Nu maar hopen dat Roemenië ook voor rechts gaat
Des te sneller de eu op heffen deze poppenkast de criminele organisatie in Brussel
De EU in haar huidige vorm is m.i. een politieke oligarchie. Er wordt niet bestuurd in het belang van de lidstaten, maar slechts opportunistisch meer ondemocratische en zelfverrijkende macht vergaard. De oligarchen in de gremia/clubjes doen wat voor hén gunstig is, zelfs het parlement heeft het ondemocratische nakijken.
Bij een waterhoofd-organisatie als de EU kun je niet slechts het hoofd verwijderen. Dan is de hele organisatie niet meer levensvatbaar, en is het genadeschot het laatste middel.
Het lijkt me zo dat het met de EU barsten of knielen wordt. Terug naar een EEG 2.0 zal nooit vrijwillig gaan.
En Nederland kan beter onderhandelen dan “Brussel”
Het huidige probleem is, dat we in 070 een leger van vol-idioten aan het roer en op de departementen hebben.
Daar moet sowieso ingrijpend gesaneerd worden.
Waar het om gaat is als bv de Franse overheid besluit hun auto-industrie te ondersteunen, dat de Duitse overheid dan moet kunnen zeggen: nein!. Of omgekeerd, de Fransen kunnen de Duitsers terugroepen: non! Je hebt een supranationale juridische structuur nodig om die verbale dreiging in daden te kunnen omzetten. De ironie van de situatie is dat zowel de Franse als de Duitse, als alle andere overheden luidkeels beamen dat meer vrijhandel een zegen voor iedereen is, maar dat ze een derde bureaucratische partij nodig hebben (de EU) om dat te realiseren. Zelf kunnen ze dat blijkbaar niet doen.
Vervolgens wordt het voor die derde partij wel heel verleidelijk om de supranationale juridische structuur uit te breiden met meer budget, belastingen, een parlement, verkiezingen en meer bevoegdheden; ooit een overheid zien krimpen? Zeker wanneer je van de technocratische en globalistische persuasie bent, is dit een uitgelezen kans voor je one-world-government sympathieën, die je niet aan je voorbij mag laten gaan.
Maar het meest opmerkelijke is wel dat je overheden hebt die dondersgoed weten wat er moet gebeuren, maar het niet kunnen uitvoeren en daarmee zichzelf een brevet van onvermogen uitkeren. Ipv een extra laag overheid op de reeds bestaande lagen te stapelen kun je ook eens wat lagen weghalen. Overheden moeten zich sowieso niet met economie bemoeien. Daarnaast heeft de NAVO geen functie meer sinds de val van de muur. De rest kan waarschijnlijk beter decentraal geregeld worden.
Een samenwerkingsverband worden tussen soevereine staten met een beperkte supranationale bevoegdheid op economisch gebied, dat kun je wel vergeten. Of je krijgt een Europese superstaat, of je hebt een lappendeken van Andorra’s, Liechtensteins Luxemburgen, Monaco’s en San Marino’s.
Weg met de EU. We kunnen goed zonder. Wellicht is er iets voor te zeggen om de euro voor internationaal gebruik te houden maar we moeten allemaal onze eigen valuta terug.
Ik ben niet verder gekomen dan de volgende zin in de 1e alinea:”Daarvoor heb je handelsakkoorden nodig”. Daarbij ben ik afgehaakt. Het is n.l. onzin.
Er zijn op dit moment maar erg weinig handelsakkorden aktief.
Bijv met de VS en met China zijn geen akkoorden.
De rest van het verhaal laat ik dan ook maar ongelezen.