Van Mao tot Miljoenen: de extreemlinkse carrière van Paul Rosenmöller

 
Ook al bewonder je Mao, Stalin, Lenin en Pol Pot en wil je met geweld een communistische heilstaat in Nederland afdwingen, dat hoeft geen enkel beletsel te zijn voor een goudgerande carrière. Paul Rosenmöller is daar het levende bewijs van. Een man die ook tegen topsalarissen is, behalve voor zichzelf, en ambtenaren van hun pensioengeld heeft beroofd. Nooit heeft hij ergens verantwoording voor moeten afleggen. Links extremisme wordt met de mantel der liefde bedekt.

Groot oproer in Den Haag, want Gidi Markuszower vond dat je Palestijnse asielzoekers (die door zeven veilige landen reizen en waarvan de meeste een verblijfstitel in Griekenland hebben) met geweld zou moeten tegenhouden. Hij, met zijn Joodse achtergrond, zei dat in een emotionele bui niet toevallig kort nadat het rapport over de Palestijnse barbarij van 7 oktober naar buiten was gekomen. Het ging in de media niet over die ongekende barbarij, die kreeg nauwelijks tot geen aandacht in de MSM, maar over wat Gidi zei. Zo rollen links en hun media.

 

Grenzen bewaken

De grenzen bewaken, desnoods met geweld, is zeg maar in de rest van de wereld, behalve de EU, de normaalste gang van zaken. In het debat dat daarop volgde werd door links iedereen, brave huismoeders, jonge meiden, twee-onder-een-kap-bewoners met Tesla’s op de oprit, accountmanagers, iedereen die tegen de asiel-invasie is, 45.000 asielzoekers per jaar laat zich niet anders omschrijven, uitgemaakt voor extreem en radicaal. Avonden werden erover op de propagandabuis van RTL tot NPO volgekletst. Niet over de asielellende, de kosten, de gevolgen voor veiligheid en cultuur, nee, over mensen die het zat zijn dat de politiek over hen heen loopt. Die moesten worden kaltgestellt.

Toen Henri Bontenbal in de Kamer geconfronteerd werd met de gevolgen van zijn beleid, moord en verkrachting, leidde dat bij hem tot een meltdown. Hij wil niet horen dat zijn beleid dodelijk is. Dat vrouwen in delen van het land vogelvrij zijn. Zelfs na de moord op Lisa zijn er geen, ik herhaal geen, maatregelen genomen om nog meer moorden op onschuldige meisjes te voorkomen. Geen. De asielinvasie moet door ten koste van, onder andere, moord op je eigen volk. Dát is goor Henri. Op zijn Rotterdams.

 

Kwalijke reputatie

Maar dit stuk gaat over Paul Rosenmöller, die over Henri hadden we al. Hij, Rosenmöller, was één van de lieden die Markuszower noemde in het debat. Rosenmöller heeft een buitengewoon kwalijke reputatie die zijn carrière (veelal van belastinggeld betaald uiteraard) verder niet hinderde, want hij is links en dus legde de bevriende MSM hem nooit het vuur aan de schenen. Bij links word je niet gecanceld met een bezoedelde reputatie, maar word je liefdevol in de netwerkbanenmachine opgenomen als one of the radical left wing guys.

Het is zo ingebakken bij links dat ze overal mee wegkomen, dat zelfs Wijnand Duyvendak trots een boek schreef over zijn activistische verleden met illegale acties. Je verzint het niet. Intussen is deze persoon weer adviseur bij Progressief Nederland. Drees sr. draait zich nog eens om in zijn graf. Het is ondenkbaar dat bij willekeurig welke andere partij dat mogelijk zou zijn. Een gewelddadig activist aannemen als adviseur. Bij PRO is het de gang der dingen.

 

Fractievoorzitter

Rosenmöller was van 1994 tot 2002 fractievoorzitter van de GroenLinks-fractie in de Tweede Kamer. Dat was in de tijd dat Tara Singh Varma loog over haar niet bestaande dodelijke ziekte. Zij had al jaren een bedenkelijk aura dat alom bekend was binnen GroenLinks. Rosenmöller deed niets. Zelfs niet nadat een oud-medewerker van Singh Varma hem persoonlijk kwam vertellen dat zij zich schuldig maakte aan malversaties en valsheid in geschrifte.

In diezelfde tijd trad ook mevrouw Karimi toe tot de Tweede Kamerfractie van GroenLinks. Zij bleek betrokken te zijn geweest bij de Moedjahedien Khalk. Een Iraanse terroristische organisatie die betrokken was bij de protesten die leidden tot het Iraanse islamitische terreurbewind in 1979, dat de wereld tot op de dag van vandaag teistert. Tevens was Farah Karimi – ook naar eigen zeggen – betrokken bij het vervaardigen en vervalsen van verklaringen om een asielstatus te verkrijgen voor leden van deze terroristische club. Dat hinderde haar niet om nu in de senaat zitting te nemen. Wederom samen met Paul Rosenmöller.

Toen de FPO in 2000 in Oostenrijk in de regering kwam mocht van Paul Rosenmöller de Koningin niet meer op vakantie gaan naar Oostenrijk. Democratie en links gaan samen als twee gelijksoortige polen van een magneet.

 

Topsalaris

Tot twee keer toe moest Paul Rosenmöller geld terugstorten omdat het binneslepen van hoge vergoedingen wat al te gortig werd. In 2005 omdat hij als voorzitter van de commissie-Pavem voor één dag werk per week 70 duizend euro per jaar verdiende. De commissie-Pavem zette zich in voor allochtone vrouwen. In 2007 moest hij een vergelijkbaar bedrag – belastinggeld! – terugbetalen na aan een werkgroep over de Antillen te hebben deelgenomen, waarna zijn inkomen hoger uitkwam dan het ministerssalaris, hetgeen niet was toegestaan.

Het zal u niet verbazen dat Rosenmöller zich altijd fel gekeerd heeft tegen topsalarissen. Behalve voor hemzelf dan. Uiteraard. Rosenmöller was één van de drijvende krachten achter de demonisering van Pim Fortuyn, die uiteindelijk leidde tot een fatale moordaanslag. Zijn woorden in een tv-interview in februari 2001: “Ik hoop dat de wond zo diep is, dat het bloeden voor 15 mei (de verkiezingsdatum) niet ophoudt.” Pim was verder een “charlatan”, “ondemocratisch”, bediende zich van “onfrisse politiek” en zou de bijl leggen aan de wortel van de grondwet en de beschaving.

Toelichtingen ontbreken bij dit soort vuilspuiterij altijd, tot op de dag van vandaag. Deze handelwijze gebruiken links en de media echter nog steeds. Iedereen die geen socialist, communist, islamist of woke is, is al snel een nazi. Gewoon omdat ze er mee wegkomen. Dan hoeft het niet over de werkelijke inhoud te gaan, want ze weten dat ze dan nat gaan.

 

Groep Marxisten-Leninisten

Van 1976 tot eind 1982 was Paul Rosenmöller lid van de Groep Marxisten-Leninisten (GML). In de laatste jaren zat hij zelfs in de centrale leiding. GML wilde gewapenderhand Nederland veranderen in een communistische heilstaat naar het model van Stalin, Lenin, Mao Zedong en Pol Pot. Gewapenderhand. Daarom deed men niet mee aan verkiezingen. Het doel kon alleen via een “gewapende revolutie” of via “revolutionair massageweld” worden bereikt. Pol Pot moordde 20% van de bevolking uit in Cambodja, twee miljoen mensen, maar GML zamelde geld voor hem in.

Uitgesneden foetussen werden gebruikt als sportattributen, ledenmaten werden afgehakt. Maar toch was een standaardleuze van GML, met Paul Rosenmöller voorop (Citaat uit HP/De Tijd van 17 augustus 2007): “Hun strijd is onze strijd, internationale solidariteit. Leve de wettige regering van democratisch Kampuchea onder leiding van Pol Pot.” GML stuurde Pol Pot een solidariteitsbrief waarop van de massamoordenaar een vriendelijk bedankje volgde. Nogmaals, Rosenmöller noemde Fortuyn ondemocratisch. Hoeveel boter kan er op een hoofd?

Op 1 mei 1978 liet de GML-leiding bij een bijeenkomst in de Brakke Grond in Amsterdam weten dat “wij de hele burgerlijke wereld naar de verdoemenis willen jagen.” Ook toen al voorgelezen door iemand met een bivakmuts. Extreem-links is nooit veranderd. “Het is deze wereld die wij willen en die wij zullen vernietigen in de gewelddadige revolutie.”

In 1976 reisde Paul Rosenmöller naar Albanië “om te zien hoe het allemaal moest”. Hoxha was daar de meedogenloze dictator, maar Paul was tot tranen toe geroerd en zag zich “voor een nagenoeg onmogelijke taak gesteld om dit wereldbeeld ook in ons land te realiseren.” Voor de goede orde: het hebben van bijvoorbeeld religieuze lectuur leidde in Albanië tot verblijf in bestiale werkkampen of tot de gang naar het executiepeloton. Rosenmöller verklaarde in 1979 in een interview: “Van Mao kun je gewoon ontzettend veel leren” en “dat is een voorbeeld en dat vind ik nog steeds.”

 

Nooit spijt betuigd

Nooit heeft Paul Rosenmöller spijt betuigd voor deze walgelijke standpunten. Dat hoeft op links niet. HP/De Tijd meldde op 23 juli 2004 dat hij in het programma De Ochtenden op Radio 1 van 19 juli 2004 verklaarde: “Spijt is niet het begrip dat bij mij bovenkomt.” Toen de presentator, Andries Knevel, doorvroeg, volgde een jij-bak over het Oude Testament en homoseksualiteit. In de VPRO-gids in 2008 zei hij op een vraag over zijn communistische verleden in combinatie met de geweldsoproepen: “Ik denk nu niet ineens: “Hé jeetje, dat heb ik toen helemaal verkeerd gezien.””

 

Bestuurslid ABP

Paul Rosenmöller rolt vervolgens van het ene linksraaiende netwerkbaantje in het andere. Bij de IKON (Interkerkelijke Omroep Nederland, leest u de alinea over Albanië nog even terug), bij het Rode Kruis, UWV en CSU. Dat zijn GML ooit de staat, en daarmee dus ook het Koningshuis omver had willen werpen met geweld, was geen enkele belemmering. Ook niet voor het ABP waar hij niet-uitvoerend bestuurslid was en ca. € 75.000,00 per jaar toucheerde zonder enige noemenswaardige tegenprestatie.

In de periode waarin hij ‘actief’ was binnen het ABP waren dit de resultaten:

Een verschil in resultaat van 17,5% met de AEX en maar liefst 32,1% in slechts drie jaar met de MSCI World. En dan heb ik de beschamende resultaten van 2025 nog buiten beschouwing gelaten. Met een beheerd vermogen van 533 miljard is bij het ABP onder het toeziend oog van Paul Rosenmöller € 176.000.000.000,00 aan salaris van ambtenaren verdampt door niet-renderende groene beleggingen . In drie jaar. Waarom breekt daar geen opstand over uit?

Als je aan de rechterkant van het politieke spectrum de politiek uitgaat, dan rest wachtgeld of een anoniem bestaan in de kantlijn. Roep je op om met geweld de staat en het Koninklijk Huis omver te werpen vanuit Maoïstisch, marxistisch perspectief, dan volgt het ene overbetaalde (veelal met belastinggeld) netwerkbaantje na het andere. Tot op de dag van vandaag.

 

Geen discussie op inhoud

Het is ontluisterend dat decennialang het linkse extremisme met de mantel der liefde wordt bedekt. Met name door de media. Op de tv wordt alleen over rechts gedebatteerd, nooit mét rechts. En als er al eens iemand tussendoor slipt zit de tafel vol met linkse hyena’s die er doorheen zitten te schreeuwen.

Zo komt het niet tot een discussie op inhoud. En blijft iedereen buiten de linkse bubbel gebrandmerkt als iemand waar je eigenlijk toch geen gesprek mee hoeft te voeren. De discussie gaat nu over de term omvolking, niet over de ellende ervan. Vandaar dat iedereen die de feiten kent ook als klimaat- en stikstofontkenner wordt bestempeld. Dan kan links verder dwalen in het feitenvrije circus en zichzelf wijs maken dat de natuur op omvallen staat.

Dat zie je ook als journalisten aan linkse demonstranten vragen stellen. Er is geen antwoord. Geen inhoud. Er zijn verwensingen en scheldpartijen of zelfs geweld. Het is de tactiek van links die je tot overal in de politiek tegenkomt. De ene keer op straat, ongewassen, met neusringen en blauw haar. Een andere keer in een pak in de Kamer. Afleiden van de inhoud is het adagium. Doorgaan met het uitrollen van de globalistische agenda. Alles moet daarvoor opzij.

De instituties zorgen ervoor dat je, hoe extreem je ook bent, met geweldsverheerlijking en al zoals Paul Rosenmöller, nooit zonder goudgerand inkomen van belastinggeld komt te zitten.

Wat een land.

OpinieZ is en blijft gratis voor u!

Wilt u ons werk steunen? Donaties aan OpinieZ zijn van harte welkom. Ze gaan naar de Stichting Recht voor zijn Raap, een onafhankelijke ANBI-stichting die de vrije en pluriforme meningsvorming in Nederland bevordert en daarmee OpinieZ mogelijk maakt. Dankzij de ANBI-status is uw gift onder voorwaarden fiscaal aftrekbaar.

👉 Doneer via WhyDonate

Over de auteur

René Dercksen

Vastgoedprofessional, oud senator en statenlid, publicist.

Recent gepubliceerd

Archief

• Politiek Nederland4 juni 2026Van Mao tot Miljoenen: de extreemlinkse carrière van Paul Rosenmöller
• Politiek Nederland28 mei 2026Ons land heeft zijn ziel en moreel kompas verkocht
• Economie13 mei 2026‘Energienerd’ Henri Bontenbal zit gevangen in het klimaatdogma
• Migratie22 april 2026De asielindustrie heeft alweer gewonnen