4 mei
Vier mei, Dodenherdenking, een beladen en trieste dag. Denken aan de talloze Joodse slachtoffers van de Shoah en anderen die door de nazi's zijn vervolgd en vermoord of gesneuveld zijn in de strijd en hen respect betonen. Maar zelfs de twee minuten stilte zijn voor sommigen teveel gevraagd. Er zijn eindeloze discussies over wie er nu herdacht moeten worden en allerlei activisten stoken de boel op. Zo wordt de plaats van de Shoa in het collectieve geheugen verschoven. Hoe kun je dan nog herdenken? ...Lees verder
De strijd om het slachtofferschap
Daders worden tot slachtoffers gemaakt, Joden worden uit de Holocaustherdenking geschreven en de woorden genocide en fascisme hebben hun betekenis verloren. Het slachtofferschap van Joden, ooit vanzelfsprekend en erkend, moet nu steeds opnieuw bevochten worden. Andere minderheidsgroepen staan te dringen om de morele positie van slachtofferschap over te nemen. Maar wat herdenken we dan straks nog op 4 mei? ...Lees verder
De valse inclusiviteit van 4 mei 2025
Ik heb er een gewoonte van gemaakt om rond 4 mei mijn gedachten over de betekenis van deze herdenking in een OpinieZ-column onder woorden te brengen. Ik heb ze nog eens nagelezen: somberte overheerst. “Gevoelens van ongemak", schreef ik. Ik denk: wat heb ik hier nu nog in hemelsnaam aan toe te voegen? Ik heb het allemaal al een keertje opgeschreven. Tot mijn aandacht werd gevestigd op een uitzending van Nieuwsuur, 30 april. ...Lees verder
Voorwaardelijk herdenken op 4 mei is ongepast politiek activisme
De laatste tijd is er in bepaalde kringen weer discussie over het karakter van de Dodenherdenking op 4 mei. Historicus Tayfun Balçik stelde onlangs in De Kanttekening dat de Nationale Dodenherdenking op 4 mei niet langer moreel houdbaar is zolang het Palestijnse slachtofferschap niet wordt erkend. Op het eerste gezicht lijkt dit een pleidooi voor inclusie en rechtvaardigheid. Maar wie goed leest, ziet dat het in werkelijkheid gaat om gefaseerd activisme vermomd als herinneringscultuur. ...Lees verder
Verzet je tegen de kaping van de Nationale Dodenherdenking!
Over twee dagen is het weer 4 mei, de dag van onze Nationale Dodenherdenking. Al jaren is die herdenking onderwerp van felle discussies en is dat herdenken onder invloed van links verwaterd tot het herdenken van van alles en nog wat, maar dit jaar is een nieuw dieptepunt bereikt. Er wordt een 'inclusieve' herdenking toegevoegd waarin vooral de slachtoffers van de 'genocide' in Gaza worden herdacht. De maat is nu echt vol. Ga je naar een herdenking, kom dan in het wit om een vreedzame vuist te maken. ...Lees verder
En de islamisering, zij schrijdt gestaag voort
Onze democratie is vorige week definitief overleden nadat een rechter besloot dat hij het land regeert en niet het kabinet, en haatpredikers alsnog toeliet op de Ramadan Expo in Utrecht. Het is niet de eerste keer dat activistische rechters hun ambt misbruiken om de linkse agenda te dienen en in het bijzonder de islam. Zij zijn niet de enigen. Ook onze 4-5 mei herdenking is inmiddels gekaapt, het CAK organiseert een iftar en Pally freaks krijgen lage straffen. Dit land mag dan een joods-christelijk fundament hebben – het plooit zich steeds meer naar de islam. ...Lees verder
De teloorgang van de Nederlandse tolerantie
Ines van Bokhoven Nederlanders zijn zo tolerant, werd vaak gezegd, maar dat was eerder onverschilligheid. Ze kunnen ook hardgrondig haten, zo leerden we in de coronatijd. Maar het openlijke antisemitisme van nu is verbijsterend. Vooral het linkerdeel van onze landgenoten gedraagt zich momenteel als 'bruinhemden', vooral via de massamedia. Over de pogrom van 7 oktober in Israël haalt men de schouders op. Ik ken mijn land niet meer terug, schrijft Ines van Bokhoven. ...Lees verder
Vijf mei was wat mij betreft de Dag van Nationale Schaamte
Ines van Bokhoven Elkaar krankzinnig haten leidt tot onvoorstelbare onmenselijkheden, zoals de Holocaust die we de afgelopen dagen herdachten. Maar van de geschiedenis hebben we nog steeds niets geleerd. Weer wordt ons leven beheerst door angst, het haten van andersdenkenden en het eindeloos opstoken van dit vuur, ook door een kwaadaardige elite die verdeelt en heerst opdat zij aan de macht kunnen blijven. En wij trappen er als kleuters weer in met z'n allen. Daarom was voor mij 5 mei geen Bevrijdingsdag, maar een Dag van Nationale Schaamte, schrijft Ines van Bokhoven. ...Lees verder
Er zou een Dag van Reflectie moeten komen
Ernst Lissauer Het verdoezelen van de Holocaust op 4 mei stamt uit een collectief oorlogstrauma, want Nederland collaboreerde massaal. Dat is een zware last om te dragen, maar als je van de slachtoffers daders kunt maken verdwijnt hij snel. Zo zijn antisemitische manifestaties nu geen enkel probleem en worden Joden bezetters, moordenaars en de nieuwe nazi's genoemd. Opzettelijk vertekende berichtgeving in combinatie met gebrekkig onderwijs dient een onverwerkt schuldcomplex. Een 4 mei-overdenking van Ernst Lissauer. ...Lees verder
Het geheim van de gitaar
Simon Soesan Waarom wilden mijn ouders vroeger niet dat ik gitaar ging spelen, terwijl dat mijn grootste wens was? Pas veel later kwam ik erachter dat dat met de dood van het broertje van mijn moeder, Simon Caun, in Auschwitz te maken had. Uiteindelijk heb ik toch heel vaak haar lievelingsliedje voor haar gespeeld, op de gitaar, en blijf ik elk jaar dit verhaal vertellen, schrijft Simon Soesan. ...Lees verder
De wederopstanding van duister Nederland
Uri van AsTerwijl de Hamas-raketten onophoudelijk in Israël neerslaan, groeit in Nederland de onversneden Jodenhaat. Oude, nieuwe en geïmporteerde Jodenhaat, geactiveerd en gestimuleerd door een eindeloze stroom lasterlijke leugens van onze politieke, journalistieke en wetenschappelijke 'voorlichters'. Deze giftige en kwaadaardige mix leidt tot antisemitische agressie tegen de Joodse bevolking. Uri van As over de wederopstanding van duister Nederland. ...Lees verder
Woke-cultuur ondermijnt onze vrijheid
Robert Raupach Enkele bijdragen op dit platform waren de afgelopen week gestoeld op het thema vrijheid. Daar tussendoor verscheen de vaste wekelijkse OpinieZ-rubriek Woke Woensdag met haar ludiek tragische compilatie van de nieuwste waanzin die de wereld met de dag meer en meer vergiftigd. Aan het eind van de week van de vrijheid gaat Robert Raupach in op de cynische relatie tussen de steeds overwoekerende woke-ideologie en onze onder druk staande vrijheid. ...Lees verder
Twee minuten stil
Sonja Dahlmans In de aanloop voor 4 en 5 mei circuleren foto’s op Twitter van slachtoffers van de Shoah. Gisteren zag ik niet alleen foto’s van kinderen, baby’s zelfs, die waren omgekomen in een vernietigingskamp. Nee, ik zag ook een portret langskomen van Doornroosje (per ongeluk verwisseld met Sneeuwwitje) uit een Disneyfilm. ...Lees verder
We hebben er nooit bij gehoord
Ernst Lissauer Hoe is het om als Jood in Nederland te wonen? Je kunt maar beter niemand vertellen dat je Joods bent. De afstand die er altijd al was, is de afgelopen decennia versterkt door een giftige mix van Arabische propaganda in combinatie met een rammelende uitleg van de Joodse historie. Israël wordt afgeschilderd als 'bezetter'. Dat verzacht het schuldcomplex van een land met een ongekend succesvolle Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog, schrijft Ernst Lissauer. ...Lees verder
OpinieZ Podcast 017: Een gesprek over Dodenherdenking
Redactie OpinieZ Een gesprek over Dodenherdenking. Antisemitisme is van alle tijden, van alle landen. Neemt het toe? Misschien, maar zwijg er in elk geval even over in de aanloop naar 4 mei en laat Israël er buiten. Ondernemer Peggy BvD en schrijver en OpinieZ-auteur Freek van Beetz in gesprek over herdenken en beleven. Gespreksleiding Yorien vdH. ...Lees verder
4 mei 2020: Aan Liora
Ernst Lissauer Joden vragen zich eenmaal per jaar af: "Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden?" En dat is niet op 4 mei. Ik heb dit credo, dat op de Seideravond slaat (Exodus), altijd op 4 mei geplakt. In mijn jeugd ervoer ik de bijzondere vierde mei in ons gezin als veel serieuzer dan de Joodse gedenkdagen. ...Lees verder
De Joodse vader van mijn leraar Nederlands
Jan Gajentaan Ongeveer tien jaar geleden overleed mijn leraar Nederlands van het Amsterdams Lyceum, Frits Roeper. Hij was mijn docent in de jaren zeventig. Theodor Holman, die Frits Roeper ook als leraar Nederlands had, heeft hem beter beschreven dan ik het zou kunnen. Een mens kon zich geen betere leraar Nederlands wensen, schreef Theodor na het overlijden van Frits. ...Lees verder
Waarom ik op Yom HaShoah herdenk en niet op 4 mei
Ernst Lissauer De Holocaustherdenking Yom Hashoah of Holocaust Remembrance Day is in 1959 door het Israëlische parlement, de Knesset, in de wet verankerd. De industriële genocide op Joden door de nazi's is nog maar kort geleden en behoort tot de jongste geschiedenis. ...Lees verder
Klaagzang van de verongelijkte Medelanders
Freek van Beetz Daar gaan we weer, dacht ik. Alweer een verongelijkte Medelander. Naar aanleiding van de lintjesregen signaleerde een twitteraar van Marokkaanse origine een groot onrecht: de toekenning van de koninklijke onderscheidingen toonde maar weer eens duidelijk de achterstelling aan van niet-westerse Nederlanders. ...Lees verder
Ondraaglijke stank rond de Holocaust Remembrance Day
Uri van As Hoewel sommigen van u de gebeurtenissen in de aanloop naar de International Holocaust Remembrance Day (IHRD) op 27 januari wellicht weer vergeten zijn, ben ik nog altijd kotsmisselijk. Bij de gedachte aan de vele vrome tronies en hun valse teksten moet ik dezelfde golven van onpasselijkheid zien te onderdrukken die je overvallen bij de allesoverheersende stank van rottende afvalbergen aan de rand van tropische miljoenensteden. ...Lees verder
Weg met dat verschrikkelijke Comité 4 en 5 mei!
Uri van As maakt korte metten met het gepolitiseerde Comité 4 en 5 mei. De organisatie die er ook dit jaar weer alles aan gedaan heeft om de herinnering aan de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog weg te poetsen, te veralgemeniseren en te projecteren op het heden. ...Lees verder
Simon Hammelburg en het nieuwe herdenken
Jan Gajentaan Op 4 mei 2018 toog Jan Gajentaan naar Amsterdam waar hij uitgenodigd was voor de lezing van journalist en schrijver Simon Hammelburg over het nieuwe herdenken. Een ontmoeting met een oude jeugdvriend. ...Lees verder
4-Mijmering
Ernst Lissauer Heden ten dage schijnt niemand meer te weten wie of wat men herdenkt op 4 mei. De belangenorganisaties rollen over elkaar heen in een gevecht om aandacht. In hun kielzog enkelingen met een psychiatrische missie. ...Lees verder
Mijn ongemakkelijke gevoel bij 4 en 5 mei
Freek van Beetz Vorig jaar om deze tijd schreef ik al: “Ik heb nu eenmaal wat minder met de uitbundig beleden verbindingsboodschappen waarmee we de laatste jaren Bevrijdingsdag zijn gaan vieren, dan met de momenten van bezinning op de vooravond daarvan. Die raken mij persoonlijk meer.” ...Lees verder
De Gifkabouters van Geen 4 mei Voor Mij
Lettie Verburg Aan de actiegroep Geen 4 mei Voor Mij. Tekenaar Rien Poortvliet schreef en tekende ooit een boek over kabouters. Dat was in een tijd dat jullie nog niet bezig waren met je verziekte activisme. Want als hij jullie bezig had kunnen zien, zou hij aan zijn boek ongetwijfeld, naast de verhandelingen over de boskabouter, de Siberische kabouter en de tuinkabouter, een hoofdstuk hebben toegevoegd over de Gifkabouter. ...Lees verder
Hoe Juliëtte Rot op 5 mei door Nasrdin Dchar werd geweerd van NPO-debattafel
door Uri van As
✅ Onze Nationale Dodenherdenking en de viering van Bevrijdingsdag zijn steeds verder verwaterd. Het verval is zo ver voortgeschreden dat op het Vrijheidsdebat van 5 mei 2017 Juliëtte Rot - een ware voorvechtster van de vrijheid - van de debattafel werd geweerd door nationale Knuffelmarokkaan Nasrdin Dchar. Een reconstructie door Uri van As: van D-Day naar Dchar-Day.
...Lees verderJong en naïef
3 mei 2017
✅ “Je vader is gearresteerd.” “Gearresteerd…?” “Hij zit op het politiebureau.” “Maar wat …” “Hij heeft ruiten ingegooid. En ook gevochten en hij is …” Mijn moeder barst in snikken uit. Ik hoor haar rondlopen. Ze snuit haar neus, rommelt in een lade en pakt de hoorn weer op. “Twee politieagenten.”
...Lees verderDe Russische revolver
In het Nationaal Holocaust Museum in Amsterdam ligt een revolver. Een oude Russische Nagant M 1895, uit het begin van de 20e eeuw. Met de meidagen in het verschiet moet ik weer aan die revolver denken. Ik herinner me dat we eens als kinderen verstoppertje speelden en in de linnenkast op de slaapkamer van mijn ouders, tussen dozen met oude foto’s en andere spullen, twee blikken dozen ontdekten: een doos met een zware revolver en een doos met patronen. ...Lees verder
