Voorwaardelijk herdenken op 4 mei is ongepast politiek activisme
Een weerwoord op de column van Tayfun Balçik
Foto: 
De laatste tijd is er in bepaalde kringen weer discussie over het karakter van de Dodenherdenking op 4 mei. Historicus Tayfun Balçik stelde onlangs in De Kanttekening dat de Nationale Dodenherdenking op 4 mei niet langer moreel houdbaar is zolang het Palestijnse slachtofferschap niet wordt erkend. Op het eerste gezicht lijkt dit een pleidooi voor inclusie en rechtvaardigheid. Maar wie goed leest, ziet dat het in werkelijkheid gaat om gefaseerd activisme vermomd als herinneringscultuur. Een column van Fleur Vandel.
Balçik gebruikt in zijn column de taal en symboliek van herdenken — zoals “nooit meer”, “inclusie” en “universeel slachtofferschap” — om een politieke agenda te legitimeren die niet inclusief, maar expliciet partijdig is. In plaats van 4 mei te respecteren als moment van collectieve rouw, maakt hij het afhankelijk van politieke voorwaarden.
Politiek instrument
Hoe maakt Balçik van 4 mei een politiek instrument? In zijn tekst legt Balçik expliciete en impliciete voorwaarden op aan de herdenking:
- “Als Turkse Nederlander eis ik dat we de Dodenherdenking per direct inclusiever maken.”
Hij stelt dat de herdenking pas moreel geldig is als die wordt aangepast aan zijn politieke eisen. - “Kunnen we onze eigen doden nog wel herdenken als een niet onbelangrijk deel van de herdenkers […] medeplichtig is aan de genocide in Gaza?”
Hij koppelt hier het morele recht op herdenken aan een politieke positie over Gaza. Zonder die positie: geen zuivere herdenking. - “Nee, dat kan met alle goodwill niet meer.”
Zijn definitief oordeel: de herdenking is volgens hem moreel failliet zonder expliciete veroordeling van Israël. - “De Nationale Dodenherdenking had een moment van waardigheid, integratie en inclusiviteit moeten zijn…”.
Balçik herdefinieert de essentie van 4 mei: niet langer herdenken van oorlogsslachtoffers, maar een podium voor hedendaags politiek protest. - “Chapeau! […] doordat antisemitisme en zelfs de Holocaust worden gebruikt om Israëls genocide in Gaza te rechtvaardigen…”
Balçik keert de betekenis van Holocaustherdenking om: niet als waarschuwing tegen antisemitisme, maar als politiek wapen tegen Israël.
Voorwaardelijk herdenken is geen inclusie
Wat Balçik feitelijk doet, is het herdenken van slachtoffers afhankelijk maken van politieke voorwaarden. Herdenken wordt op deze wijze een ruilmiddel: “Mijn erkenning voor jullie doden, in ruil voor jullie veroordeling van Israël.” De geldigheid van 4 mei wordt afhankelijk gemaakt van standpunten over Gaza. Slachtofferschap wordt verdeeld in “echt” en “minder relevant”. Dat is geen inclusie; herdenken wordt geen gedeeld moment van rouw, maar iets waar je pas aan mag meedoen als je akkoord gaat met zijn politieke eisen.
Waar 4 mei werkelijk over gaat
De Dodenherdenking op 4 mei is geen vrije invuloefening. Geen activistische microfoon. Geen uithangbord voor actuele conflicten. Het is de dag waarop Nederland stilstaat bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en allen die zijn omgekomen in oorlogen en vredesmissies sindsdien. De boodschap is helder en universeel: nooit meer oorlog, nooit meer ontmenselijking. Wie deze dag gebruikt voor politieke herdefiniëring, ondergraaft dat collectieve fundament.
Wie herdacht worden op 4 mei
De nazi’s vermoordden tussen 1933 en 1945 systematisch miljoenen mensen, waaronder:
• Joden – ca. 6 miljoen
• Roma en Sinti – 200.000 tot 500.000
• Geestelijk en lichamelijk gehandicapten – ca. 275.000
• Slavische burgers (o.a. Polen, Russen, Oekraïners) – incl. 3 miljoen Sovjet-krijgsgevangenen
• Politieke tegenstanders en verzetsstrijders
• Jehovah’s Getuigen
• Homoseksuelen
• Religieuze minderheden, waaronder katholieke en protestantse geestelijken
Deze mensen werden vermoord vanwege wie ze waren.
Een morele paradox
In Gaza sterven mensen als oorlogsslachtoffers, tragisch, maar in een andere context. Toch wordt zelden benoemd dat de leiders van Gaza — Hamas — juist díe groepen onderdrukken die wij op 4 mei herdenken: homoseksuelen, vrouwen, religieuze minderheden, andersdenkenden en Joden. Weet Balçik dit ook? Dat is geen inclusie. Dat is een morele paradox: pleiten voor het herdenken van slachtoffers uit een samenleving waar basale mensenrechten worden onderdrukt, terwijl je zwijgt over de daders in dat systeem.
Geloofwaardige empathie is niet selectief
Het Palestijnse lijden is reëel. Velen zijn onschuldige slachtoffers van een conflict waarin zij geen keuze hadden. Rouw om Palestijnse doden is menselijk en terecht. Maar wie dat lijden erkent, zou ook het Israëlische lijden zonder voorbehoud moeten erkennen, en zonder politieke voorwaarden. Empathie wordt pas geloofwaardig als ze niet selectief is.
Sinds 7 oktober 2023 werden meer dan 1.200 Israëlische burgers vermoord door Hamas. Vrouwen werden verkracht, kinderen verbrand, mensen levend ontvoerd. Die terreurdaad veroorzaakte het huidige conflict. Tegelijkertijd steeg het antisemitisme wereldwijd explosief. In Nederland rapporteerde het CIDI een verdubbeling van meldingen in de maanden na 7 oktober. In Frankrijk zijn Joodse scholen extra beveiligd; in de VS verlaten Joodse studenten hun universiteiten uit angst. Wie over Gaza spreekt, moet ook deze realiteit onder ogen zien.
Wat dit werkelijk is: moreel misbruik van herdenkingssymboliek. Het selectief inzetten van een universeel moment van rouw, zoals 4 mei, om politieke doelen te bereiken, terwijl wordt gezwegen over het geweld, de onderdrukking en de uitsluiting binnen de eigen ‘slachtoffergroep’. Balçik vraagt erkenning voor Palestijnse slachtoffers, maar zwijgt over het feit dat hun leiders, Hamas, juist mensen uit hun eigen samenleving uitsluiten, alleen omdat die niet in hun denkwereld passen.
Balçiks emotie verpakt als geschiedschrijving
Tayfun Balçik schrijft als journalist en historicus. Maar zijn stuk is geen verslag, geen analyse, geen poging tot duiding. Het is een persoonlijke aanklacht, gedreven door pijn en woede, begrijpelijk misschien, maar onbruikbaar als morele maatstaf voor een nationale herdenking. Hij presenteert zijn emotie als universele waarheid, en maakt die tot voorwaarde voor collectieve rouw. Daarmee zet hij zijn individuele perspectief boven het gemeenschappelijke geheugen.
Hij maakt van zijn eigen verhaal de norm voor hoe 4 mei eruit zou moeten zien. Maar 4 mei is niet van hem alleen, het is van een hele samenleving, gebaseerd op gedeelde herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, vervolging en verzet. Dat geheugen rust op historisch vastgelegde feiten, en op rituelen die bedoeld zijn om samen te verbinden, niet om te verdelen.
Moreel activisme
Balçik eist aanpassing van een nationaal ritueel, niet op basis van analyse, maar op basis van persoonlijke teleurstelling en ideologische overtuiging. Hij herdefinieert “nooit meer” naar de maat van zijn woede. Dat is geen geschiedschrijving. Dat is moreel activisme, verpakt in een academische titel, om zijn woede als feit te verkopen. En zo zaait hij verwarring: tussen emotie en feiten, tussen herinnering en politiek gebruik, tussen rouw en politiek.
Want hij gebruikt herdenken niet om te herinneren, maar om iets anders af te dwingen. Balçik beroept zich op inclusie en morele helderheid, maar handelt daar niet naar. Hij sluit uit wat hem niet bevalt, dwingt een politieke positie af onder de vlag van herdenking, en past de democratische ruimte aan zijn persoonlijke morele raster aan.
Dat is geen inclusie. Dat is geen democratie. Dat is geen gedeelde herdenking, maar één iemand die zijn eigen moraal oplegt alsof die voor iedereen zou moeten gelden.
Eenrichtingsverkeer
Wat Balçik doet, is geen dictatuur in politieke zin, maar het vertoont wel trekken van morele hegemonie. Dat klinkt ingewikkeld, maar betekent iets eenvoudigs: één iemand bepaalt wat goed en fout is, en verwacht dat iedereen daarin meegaat. Als jij iets anders denkt, hoor je er volgens die logica niet meer bij. Dan ben je niet gewoon ‘anders’, maar meteen verdacht, ongevoelig of medeplichtig. Je krijgt dus geen ruimte om je eigen mening te hebben zonder daarop afgerekend te worden.
Precies dat doet Balçik: hij maakt zijn morele oordeel, over Gaza, over Israël, over 4 mei, tot de enige juiste visie. En wie die niet onderschrijft, wordt buitengesloten.
Dat is geen inclusie. Dat is ook geen democratie. Dat is moreel eenrichtingsverkeer en dat hoort niet thuis op een dag van gedeelde rouw. En al helemaal niet als je zegt te staan voor inclusie.
Slot
4 mei is een moment van stilte, herinnering en verbondenheid. De Nationale Dodenherdenking is bedoeld als een moment van gezamenlijke rouw en verdient bescherming tegen ideologische inkleuring. Wanneer iemand daar zijn politieke ideeën aan koppelt, bijvoorbeeld over Israël of Palestina, verliest het zijn neutrale, verbindende karakter. Juist daarom moet 4 mei vrij blijven van politieke druk. Alleen dan is er ruimte voor iedereen die rouwt, ongeacht afkomst of overtuiging.
Over de auteur
-
Als schrijver en denker lever ik bijdragen aan het publieke debat, waar waarheid,
vrijheid en menselijke waardigheid onder druk staan.
Ik spiegel wat we liever niet zien: de delen van het verhaal die buiten beeld raken
door emotie, groepsdruk of gemakzucht.
In een wereld vol lawaai zoek ik naar taal die niet oordeelt, maar opent. Mijn werk
nodigt uit tot vertragen, voelen en verder kijken dan je eerste oordeel.
Tayfun Balçik heeft het dan weer niet over de Turkse genocide op de Armeniërs en dat noemt zich historicus.
Het veranderen van de inhoud van de Nationale Dodenherdenking is niets anders dan het parasiteren op een al tientallen jaren bestaande traditie met een nauw omschreven betekenis. Het is een vorm van wat Engelstaligen gatecrashing noemen.
Hoe zouden onze Turkse vrienden het vinden als wij het Suikerfeest zouden omkatten naar een manifestatie van solidariteit met de staat Israël?
Dit is onderdeel van Jihad. Iedereen slaapwandelt.
Niet iedereen slaapwandelt, maar ik merk dat ook mensen die in de gaten hebben wat zich ontrolt huiverig zijn voor het trekken van conclusies over de vereiste aanpak.
Doen!!!!!
Moeten wij terroristen gaan herdenken nou dacht het niet .
Herdenken aan de Nederlandse slachtoffers en de joden .
En voor de rest herdenken ze maar in eigen land.
Als christen herdenk ik de duizenden broeders en zusters en getraumatiseerde kinderen van de 14 eeuwen slachtingen, aangericht door islamitische jihadisten tot op de dag van vandaag. Er komt geen einde aan. Dus geen tijd voor nog andere zaken.
Totdat Christus terugkeer! Ik begrijp uw gevoelens helemaal. Hele grote groepen mensen die het steeds maar hebben over ‘genocide’ in Gaza, terwijl er nauwelijks of geen aandacht is voor de massale afslachting van Christenen die momenteel plaats vind in Nigeria. Israel is hier niet bij betrokken, dus is dat niet belangrijk voor hen.
Balzak is geen journalist en al helemaal geen historicus. Balzak is een Turkse activistische domoor. Waarom zwijgt hij b.v. over de Turkse genocide op de Armeniers (1915). Dat was waarlijk genocide. De hele Islam is uit op genocide van de Joden. Wat een hypocriete balzak.
“Als Turkse Nederlander eis ik dat we de Dodenherdenking per direct inclusiever maken.”
Ten eerste: Wat weet deze Turkse Nederlander af van de Nederlandse (oorlogs)geschiedenis, inclusief de vervolging van de Joden, waarvoor deze herdenking, die voornamelijk belangrijk is voor de autochtone bevolking, oorspronkelijk gehouden wordt.
Ten tweede: als er dan toch inclusief herdacht moet worden, dan ook de hele redactie van Charlie Hebdo, de mensen die vermoord werden in Zaventem, op kerstmarkten in Duitsland, in Nice en de christenen in Afrika en het Midden-Oosten die vervolgd en vermoord worden door moslims.
Die man weet niets van democratie.
Ten derde (eigenlijk ten eerste): wat heeft die man als Turkse Nederlander te eisen?
Hij eist. Maar hij heeft niks te eisen. Overigens wel de standaardhouding bij links en moslims.
Als Sefardische jood van de Balkan het volgende.
NL Turken hebben niks te eisen. De diaspora Turken kunnen niet omgaan met democratie. Hier wonen met een dubbel paspoort en een dubbel moraal. Stemmen op AKP betekent iets. Ze waren, zijn en zullen altijd achterlijk blijven. Islam is nu eenmaal zo.
Weleens in de moslim ghettos in NL buurt geweest? Het lijkt op een ultra orthodoxe buurt in Jeruzalem. Vies en vuil.
Churchil zei het volgende over moslims :
“How dreadful are the curses which Mohammedanism lays on its votaries! Besides the fanatical frenzy, which is as dangerous in a man as hydrophobia in a dog, there is this fearful fatalistic apathy. The effects are apparent in many countries. Improvident habits, slovenly systems of agriculture, sluggish methods of commerce, and insecurity of property exist wherever the followers of the Prophet rule or live. A degraded sensualism deprives this life of its grace and refinement; the next of its dignity and sanctity. The fact that in Mohammedan law every woman must belong to some man as his absolute property — either as a child, a wife, or a concubine — must delay the final extinction of slavery until the faith of Islam has ceased to be a great power among men. Individual Moslems may show splendid qualities. Thousands become the brave and loyal soldiers of the Queen: all know how to die: but the influence of the religion paralyses the social development of those who follow it…. ”
Zit geen woord Chinees bij.
Idd jaren geleden had ik een vrouwelijk collega uit Armenie die samen met haar familie naar de USA via Libanon was gevlucht. Wat zei vertelde deed je haren ten berge rijzen. Daarom kan ik ook nooit meer onbevoordeeld naar de diverse landen in de Levant kijken
De 4 mei-herdenking dient alléé’n te gaan over de gevallenen in WOII
Idem de herdenking op 15 augustus, de bevrijding van de Japanse overheersing!
Al dat andere wat er door walgelijk en achterbaks deugvolk erbij is en wordt gehaald is totaal niet aan de orde! Daarvoor kiest men maar andere dagen!
Punt!
En wat Gaza betreft! Die strook mag van mij geheel worden ontvolkt, om plaats te maken voor niet-islamitisch volk! Zodat daar welvaart en veiligheid kan opbloeien!
Ruud, “ontvolkt” dat is voor mij geen neutraal woord. Het doet direct alarmbellen rinkelen en roept associaties op met etnische zuivering. Is dat echt wat je bedoelt te zeggen?
Het idee van Trump is zo gek nog niet. Een mooi resort in een mooi klimaat en de palestijnen kunnen eindelijk hun toekomst vormgeven. in de omringende islamitische landen.
Ontvolking staat gewoon in het woordenboek van Van Daele hoor.
Als je specifiek verwijst naar de betekenis volgens het Van Dale woordenboek, dan is het:
ont·vol·ken (werkwoord, transitief)
iemand of iets van zijn bevolking beroven; de bevolking laten vertrekken of verdrijven.
Het is dus een beladen woord, vooral in historische of politieke context, zoals bij oorlog, etnische zuivering of kolonisatie.
Dus mijn vraag aan Ruud is dat wat hij ermee bedoelt?
Beste Fleur,
Zoals het er staat.
Het Gaza-volk kon vanaf 2005 in voortvarendheid en veiligheid leven, maar men koos voor duisternis, een leven vol bedrog, leugens en ellende, dat ook nog naar de buren werd uitgerold.
Nee, ben geen jood, maar onderschrijf helemaal de gedachte van Trump.
En Fleur,
De geschiedenis van ruim 85 jaar geleden zit tussen mijn oren gegoten. Dat mag nimmer en nooit meer geschieden!
ANT=Ruud
We hebben het over ruim 2,2 miljoen mensen, waarvan velen straatarm zijn, geen paspoort hebben en vastzitten in een dichtbevolkt gebied. Even “ontvolken” vereist massale deportatie-infrastructuur, medewerking van buurlanden en repressieve middelen.
Dat zou neerkomen op een schending van het internationaal recht, het kweken van nieuwe haatgeneraties en verdere destabilisatie van de regio. De uitkomst zou catastrofaal zijn en al helemaal voor Israël, de enige Joodse staat op deze aardbol. Juist een land dat zoveel veiligheid en bescherming biedt aan Joden zou zich verre moeten houden van maatregelen die historische trauma’s kunnen spiegelen of herhalen. Terug naar de tekentafel! Betere duurzame oplossing. Een ding Hamas moet weg, 100%
Beste Fleur,
Het lot van Gaza en haar inwoners – die Egypte bij de Camp David accoorden zeker niet terug wilde hebben, waarom toch? – is een ding dat velen ook hier te lande hevig blijft bezig houden.
Niet in de eerste plaats omdat de Gazanen tot voor kort aan stevige wonderbaarlijke zelfvermenigvuldiging deden. En dat onder de knoet van de Joods entiteit, met Fatah en Hamas wanbestuur, maar wel met veel ziekenhuizen.
Waar het boeltje nu oudtestamentisch aangeharkt lijkt te worden – maar squaring the eye ball per TV camera is verraderlijk – is het de vraag of niet wat outside-the-box denkwerk wat meer bruikbare perspectieven oplevert.
https://www.tabletmag.com/sections/news/articles/moral-case-mass-relocation-joseph-schechtman
Na het uiteenvallen van het Ottomaanse rijk is er ook bevolkingsuitruil gedaan en bestonden er lange tijd binnen TR niets dan ‘Turken’ bij edict van ene K. Atatürk, terwijl er – al dan niet op basis van licht verschillend gedragen snorren – door Turken heel wat onderscheid gemaakt kon worden.
Met een voorgeschiedenis van o.a. de Armeense genocide heeft dat wellicht erger voorkomen.
Dus dat Mar-a-gaza idee is misschien nog niet eens zo krankzinnig als je weet dat onder Hamas nu al meer dan een paar keer de beoogd genocidale eindstrijd met de Joodse entiteit aangegaan is. Tot op heden telkens met de bekende stedelijke herontwikkelingsuitkomsten.
Maar hoelang moet Israël dit soort vervelio’s tolereren? Even los van de genocidale intenties van het Arabisch verzet vanaf de uitroeping door de VN (mind you) van de staat Israël.
Paar dingetjes om op te pakken o.a. het gebruikelijke nationaliteitsrecht in MO-streken. Toch anders dan ons 5-8 jaar rechtmatig verblijf en – hey presto – NL-schap.
Wil men de burgers in Gaza zo veel mogelijk sparen bij de pogingen om Hamas uit te roeien, kan Israël weinig anders dan de bevolking steeds verplaatsen. Zijn de burgers zoveel mogelijk weg, kan pas effectief begonnen worden met het schoonvegen en uitschakelen van hamasstructuren.
Fijn voor die burgers? Zeker niet. Maar aangezien hamas de eigen bevolking als schild misbruikt, en tot nu toe bewezen zelfs de hulpgoederen rooft, dus zelf het gebrek aan middelen onder de bevolking veroorzaakt, heeft Israël weinig andere mogelijkheden vrees ik. Ik ga er vooralsnog niet van uit dat het de bedoeling van Israël is om te ‘ontvolken’.
Historische trauma’s doemen vooral op als argument bij mensen die zelf niet de handen uit de mouwen steken. Misschien heeft het iets te maken met een excuus voor een laag zelfbeeld. Vergelijk het slavernijtrauma. Mensen uit het hele MiddenOosten scanderen; weg met Amerika maar als je vraagt waar ze naar toe willen, zeggen ze allemaal: Amerika.
Neen, “ontvolken” is voor mij ook geen neutraal woord. Zeker niet rond Dodenherdenking. Rond Dodenherdenking denken we aan tolerantie zoals Christus dat deed.
De invloed van islam in Nederland is duidelijk en wordt alleen maar groter naarmate meer asielzoekers komen. Dan gaan zij ook onze leven volledig bepalen. Links hoopt op een Europese islam maar dat is naïve en domme hoop. Islam heeft met zwaard Europa niet kunnen veroveren wat nu zonder wapens makkelijker gaat omdat de macht in Europa knielt voor de islam. De aangepaste rechte croissant moet weer krom worden.
Inderdaad. Waar de mohammedaanse legers vroeger faalden, is de verspreiding van de islam tegenwoordig een demografische kwestie – via de baarmoeder – , zoals Erdogan ons liet weten.
Ook Khadaffi was daar duidelijk over. Het gebeurt precies zoals hij toen zei. Zonder slag of stoot Europa islamiseert.
Volgens mij geloofd de man in zijn eigen redenatie en dat geeft zijn geestelijke failliet aan, of geestelijke armoede.
Hij zit in zijn eigen kleine kringetje te roepen dat iedereen gek is behalve hij.
Hij is blind voor ieder andere redenatie.
Met andere woorden hij polariseert, al dan niet onbewust.
Zou hij zich niet bewust zijn van de onrust die hij veroorzaakt met zijn zogenaamde rationele discussie?
Ben het volkomen eens. Niemand kan mijn gedachten op 4 mei afnemen en de verdeeldheid over deze herdenking maakt mij zeer verdrietig.
Wie o wie is ene Tayfun Balçik die meent wie wat en hoe ik moet herdenken op 4 mei. Ik zou zeggen bemoei je met je eigen clupje en laat mij/ons erbuiten.
Wederom een zeer goed verhaal van Fleur!
Deze zgn. “Nederlandse Turk” mag blij zijn dat hij in Nederland welkom was, als vluchteling, gastarbeider, of geboren als zoveelste generatie. Deze mensen moeten zich aanpassen aan de cultuur en gewoonten van Nederland en niet omgekeerd! Waarom ageert deze Turk wel in Nederland op deze manier en niet in Turkije tegen de Turkse genocide op de Armeniërs en de Koerden? De afslachting van moslims door moslims in de Sudan? Dan wel tegen zijn “president” Erdogan, die een democratisch gekozen burgermeester achter de tralies zet, omdat Erdogan bang is niet herkozen te worden in 2028!
Nee dat doet Balcik niet, want in Turkije wordt hij dan onmiddellijk opgepakt!
Wat een slap ventje!
Balzak is niet alleen een slap ventje, maar eveneens een laffe hypocriete domoor.
Lekker veilig in Nederland onzin uitbraken, maar in eigen land een zielloos lammetje, met angst voor Erdogan en zijn trawanten.
Mooie column weer Fleur ! Helemaal mee eens.
Mogen wij in Nederland a.u.b. nog iets eigens behouden? Geef het tenminste tijd tot alle overlevenden van de Holocaust er niet meer zijn.
.Zelfs daar kunnen de mensen met de zelfbenoemde “juiste mening” niet op wachten Bah!
Het is zover gekomen dat u hier heel beleefd vraagt of we nog iets eigens mogen behouden.
Anders gezegd: de laatste overlevenden van WOII moeten bij wijze van spreken op hun knieën smeken of ze hun éigen gevallen kameraden “mogen” herdenken.
Dan is er in mijn optiek psychologisch opzicht al gecapituleerd voor lieden, die in NL zelf de lakens willen gaan uitdelen.
Beste meneer vd Werf. Ik probeer wel altijd beleefd te blijven, maar mijn woede over de respectloze en abjecte houding tegenover de mensen die de holocaust overleefd hebben is groot .Maar ik zal nooit capituleren voor deze mensen ( er zijn er meer) die ons hun zelfbenoemde “juiste mening” willen opdringen. Misschien had ik iets duidelijker moeten zijn.
Beste Hannah, ik realiseer mij door uw reactie dat mijn opmerking over capitulatie persoonlijk opgevat kon worden. Ik had mijn tekst in meer algemene termen kunnen schrijven, want het gaat mij om een grondhouding in grote delen van Nederland.
Ik ben het wel met u eens, over die grondhouding van dociel, ongeïnteresseerd en slecht geïnformeerd schouderophalen die té veel mensen nog steeds hebben. Terwijl de activisten alomtegenwoordig steeds luider schreeuwen, terroriseren en eisen. En daarvoor podia krijgen.
De massa moet in beweging komen. Maar hoe?
In de massa is immens veel tegelijk aan de hand, waarbij verschillende groepen op verschillende manieren geraakt worden.
Dit betekent, dat er momenteel geen gemeenschappelijk gedeeld belang bestaat dat groot genoeg is om een significant deel van die massa in beweging te krijgen.
Er zal dus op enig moment iets moeten gebeuren dat grote hoeveelheden mensen op dezelfde wijze raakt. Denk dan eerder aan grote energietekorten, want qua cultuur cq ideologie is de versnippering enorm.
Hannah, ik voel dat je geraakt bent. Ik hoop dat jouw dodenherdenking gisteren in stilte en met eerbied is verlopen.
Waarom zou het dan op moeten houden? Van het BLM-volk en links moeten wij ons ook bezighouden met dingen die 160 jaar geleden gestopt zijn en excuses maken voor dingen die 400 jaar geleden gebeurd zijn?
Met u eens
4 mei is en blijft voor mij het herdenken van de slachtoffers van de 2e wereldoorlog punt uit. (in Yperen wordt 7 dagen in de week, 52 weken en 365 dagen per jaar de slag bij Yperen om klokslag 20;00 herdacht. Is voor mij veel zeggend). Dat deze meneer zich Turkse Nederlander noemt is voor mij ook veel zeggend. Hij noemt zich niet Nederlander van Turkse afkomst bijv. dat is misschien ook moeilijk als je twee paspoorten hebt. Laat hij zich druk maken over zijn voorouders die rond 1452/54 Klein Azië en het toenmalig Byzantium binnen vielen. De afschuwelijke onderdrukking en verjaging van de oorspronkelijke bevolking, o.a.; de Koerden, de Armeniërs, de Grieken e.v. Deze vervolging en onderdrukking vindt tot op heden ten dage plaats. Kijk maar naar wat Erdogan met de Koerden flikt in Syrië. Kijk naar het “oefenterrein” dat Turkije al jaren biedt aan Hamas, kijk naar de Jeziden die nog steeds als slaven gehouden worden in Turkije. Ik wil het niet eens hebben over het walgelijke Ottomaanse rijk, dat Israél bijna 4 eeuwen bezet heeft gehouden. De verfoeilijkheden die onze zeehelden uitgevreten hebben verbleken bij de de sultans van dit rijk (overigens zijn menig moskee en kebab zaken naar deze warlords vernoemd in Nedrland, maar onze helden moeten gecanceld worden?) Kortom, deze man heet zoveel boter op zijn hoofd dat hij als Turkse Nederland -ik val in herhaling: niet Nederlander van Turkse afkomst, of Nederlandse Turk – dat ik hem een enkeltje Turkmenistan gun, daar waar zijn voorouders vandaan zijn gekomen.
Als Arabische landen Israël niet hadden aangevallen in de jaren 60 en 70 hoe was het dan afgelopen met de Palestijnen? Dat vroeg Golda Meir zich af.
Uitstekende analyse van het omgekeerde denken van links, deze keer van een moslim.
1) De dodenherdenking is een nationale aangelegenheid, want het gaat hier om nationale geschiedenis. Onze geschiedenis.
2) er vindt in Gaza een oorlog plaats met burgerslachtoffers. Genocide veronderstelt opzet en grote schaal en geen van deze twee is van toepassing. Het gebruik van genocide in betrekking tot Gaza is overdrijving.
3) het argument dat het ene oorlogslijden uitwisselbaar is met het andere, is een typische manier van denken uit het socialisme. Dus politieke instrumentalisering om de eigen ideologie op te leggen aan anderen.
4) Laat Balçik voorstellen dat we ook inclusie oefenen op de blauwe en gele kleding die kalief Mutawallah oplegde aan christenen en joden. Of de genocide die de jaarlijkse jihad uitoefende in Andalus, de Balkan, Rusland.
Als we toegeven aan deze politieke wens dan geven we toe aan macht van burgers en is de democratie gestorven (d.a. Zwarte Piet). Onze grondwet is de hoogste macht en dat moeten we koesteren want er zijn kapers op de kust die onze democratie willen misbruiken in hun voordeel.
Elke oorlog en elk conflict waar slachtoffers bij vallen is er 1 teveel maar slachtoffers in Gaza zijn geen reden om hun slachtoffers van een door hen zelf uitgelokt conflict aan onze dode herdenking toe te voegen , we herdenken ook de Nazi’s of Heroshima niet. Laten we de herdenking laten zoals het is anders wordt het veel te ingewikkeld. Hou het dan bij je persoonlijke gedachten. We herdenken slachtoffers van de 2e wo waaronder miljoenen joden. Israël is in Gaza dan wel de sterkste partij maar door een slachtpartij van Gazanen en Hamas in Israel deze oorlog ingetrokken en daarbij vallen uiteraard slachtoffers om nu de slachtoffers in Gaza te gaan herdenken is juist moreel verwerpelijk, hier botst wat en dat moeten we niet willen. Uiteraard gunt iedereen de mensen in Gaza een goed leven maar dat kan alleen zonder Hamas en hun extreme vorm van Islam.
Er is geen gradatie in de islam
Na zaterdag komt zondag en als maandag aanbreekt is de rest verrast.
Het is dan afgelopen
Wauw, dit is gewoon goed! Mooi gesproken.
Ook onze Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme, Rabin Baldewsingh, verkondigt een vreemde mening op Al Jazeera, dat Nederland in oorlog is met de moslims, dat discriminatie van moslims in Nederland genormaliseerd is.
Hij zei het echt op Al Jazeera. Ik heb helaas geen linkje, maar misschien komt het nog wat meer in het nieuws. Lale Gül heeft het in haar kolom in de Telegraaf er ook over.
Linkje gevonden: https://www.aljazeera.com/program/quotable/2025/4/27/aje-onl-qtrabinbaldewsinghfinal-270425#flips-6371996289112:0
De vraag zou kunnen zijn hoeveel Nederlandse Tayfun Balçik – figuren inmiddels in Nederland denken de dienst over van alles en nog wat, doorgaans politiek getint, uit te kunnen maken.
Ze gaan er blijkbaar vanuit dat het elke keer met kleine beetjes wel lukt om uiteindelijk hun doel te bereiken:
Nederland als enclave van alle buitenlanders, waarin de autochtone bevolking gedoogd wordt zolang wij ons aan hun regels houden.
Het is de nationale dodenherdenking. Ooit geïnitieerd door verzetsstrijders. Wat mij betreft is de dodenherdenking de herdenking van alle slachtoffers van WO II. Zoveel leed, zoveel vernietiging, ook van cultuur en van maatschappelijke waarden, daar is geen vergelijking mee te maken. Respectloos ook. De uitbreiding naar slachtoffers van oorlog in de recentere geschiedenis had van mij om dezelfde reden niet gehoeven. Er zijn nog 364 dagen over om te herdenken.
Een mooi betoog, Fleur Vandel! Dat kan Balçik in zijn zak steken! Wat een arrogantie ook van die man dat hij denkt dat hij iets kan ‘eisen’.
in 1982 kocht ik bij boekhandel Elckerlyc in Boxtel een koran vertaling. Mijn enige reactie was : hoe is het mogelijk dat dit boek in Nederland gedrukt, verspreid en gelezen/onderwezen mag worden. Al weer jaren geleden analyseerde de UU professor Hans Jansen de koran die hij “een license to killl” noemde. Ik hoopte in mijn onnozelheid dat politici zijn boeken zouden lezen, wat uiteraard niet gebeurde. Reden : lamstralerigheid en geen zin aan en o jee ik zou wat moeten doen , moeilijk hoor dat beleid maken , vast niet goed voor mijn loopbaan.
Die mohammedaanse meneer Balcik denkt en doet en schrijft wat hem in de koran wordt opgedragen, U , waarde reageerder en schrijfster kunt en mag hem dit niet kwalijk nemen.
In de gedachtegang van Balçik moeten we dan ook de 1,5 miljoen Armeniërs herdenken die in 1915 zijn omgekomen door het gebruik van dodelijk gas door de Turken.
Kan iemand die meneer dat aan zijn verstand peuteren? Of tellen die slachtoffers niet mee, want geen moslim?
M.a.w. iedereen kan de dodenherdenking voor eigen doeleinden gebruiken.
Schandalig.
We behoren alle slachtoffers van WO2 te herdenken: onze bevrijders ( ook de Oekraïeners en Russen aan het oostfront), onze joodse medelanders, Sinti en Roma, homo’s, verzetsstrijders, onze soldaten die tijdens de meidagen in 1940 het leven lieten en die daarna opgeroepen werden voorArbeiteinsatz en daar omkwamen.
En Marokkanen hebben Nederland niet bevrijd dus die vlag kan bij de dodenherdenking wat mij betreft wegwezen. Marokkanen vormden een eenheid van het Franse leger en hebben deel gehad in de bevrijding van Zuid-Italië. Marokkanen hebben daar eeuwige roem verworven door massale verkrachtingen van Italiaanse vrouwen. Dàt wil je toch niet herdenken?!