De selectieve moraal van de Universiteit van Amsterdam
Een oproep tot zelfreflectie
Op 28 maart 2025 publiceerden drie wetenschappelijk medewerkers van de Universiteit van Amsterdam (UvA) een opiniestuk op Folia, de universitaire website. De titel: “De UvA zou niet de banden met één, maar met alle medeplichtige Israëlische instellingen moeten verbreken”. De auteurs – prof. Yolande Jansen, dr. Kanad Bagchi en dr. Arjen Noordhof – riepen op tot een volledige boycot van Israëlische academische instellingen vanwege “compliciteit in genocide” en “schending van academische vrijheid”. In werkelijkheid is de oproep een toonbeeld van selectieve moraal, historische ontkenning en intellectuele hypocrisie. Een column van Fleur Vandel.
De oproep viel samen met de bezetting van het Maagdenhuis, waar activisten eisten dat de UvA alle banden met Israëlische wetenschappelijke instellingen zou verbreken. Onder deze druk besloot de UvA uiteindelijk de samenwerking met de Hebrew University te beëindigen.
Wat de auteurs van het opiniestuk presenteren als een moreel kompas, is in feite moreel reductionisme: het terugbrengen van een complex conflict tot een simplistische tegenstelling tussen dader en slachtoffer, zonder context, zonder geschiedenis, zonder zelfreflectie. Wat ontbreekt: context, evenwicht en historisch besef.
Vervolgd
De auteurs beroepen zich op internationale wetgeving over genocidepreventie, maar verzwijgen de diepere achtergrond waartegen Israël is ontstaan. Het Joodse volk is eeuwenlang vervolgd, verdreven en uitgemoord, zowel in Europa als in de islamitische wereld. Na 1948 werden bijna een miljoen Joden uit Arabische landen verjaagd. Hun gemeenschappen werden vernietigd, hun bezittingen geconfisqueerd. Ze kwamen berooid in Israël aan, zonder VN-steun, zonder internationale solidariteit. En toch werden ze opgenomen, niet als politieke pionnen, maar als burgers.
Refuge
Israël bestaat ondanks het feit dat de wereld keer op keer wegkeek: bij pogroms, inquisities, de Holocaust en verdrijvingen. Israël is geen luxeproject, maar een noodzakelijke refuge, geboren uit overleving. In de jaren dertig weigerden westerse landen massaal Joodse vluchtelingen op te nemen. Zelfs na de Holocaust bleef structurele opvang uit. De Arabische wereld verdreef hen. De VN keek toe. De Joodse inwoners van Palestina handelden: niet uit expansiedrift, maar uit noodzaak. Zij kochten legaal grond, ontgonnen moerassen en transformeerden dorre gebieden tot bloeiende nederzettingen.
Palestina: een gebied, geen staat
Vandaag de dag noemen sommigen “Palestina” een oorspronkelijke natiestaat, maar dat herschrijft de geschiedenis. Palestina was een Romeinse naam voor Judea, nooit een soevereine Arabische staat. Joden keerden terug naar hun historische thuis, namen niets af van een natie die nooit bestond. Israël werd niet geboren uit kolonisatie, maar is herstel. En toch roepen de UvA-medewerkers alleen op tot boycot van Israëlische universiteiten. Waar blijven de oproepen tot boycot van Chinese, Russische, Iraanse en Saoedische instellingen? Waarom Israël? Waarom altijd weer Israël?
Nieuwe haat
Israël wordt niet gehaat om wat het doet, maar om wat het is: Joods, weerbaar en onafhankelijk. Israël heeft herhaaldelijk vrede aangeboden, maar iedere keer werd dit afgewezen. Niet vanwege de inhoud van de voorstellen, maar omdat de erkenning van Israël als een Joodse staat werd geweigerd. De werkelijkheid is ongemakkelijk: Israël is een Joodse staat die weigert zich te onderwerpen en zichzelf verdedigt. Juist daarom wordt het gehaat, niet vanwege wat het doet, maar vanwege wat het ís: Joods, weerbaar, onafhankelijk.
Israël heeft meerdere keren vrede aangeboden: Oslo, Camp David, Taba, Olmert. Steeds afgewezen, niet vanwege de inhoud, maar omdat ze gebaseerd waren op de erkenning van Israëls bestaansrecht. Zolang dat niet wordt erkend, is er geen basis voor vrede. De kern ligt niet in bezetting, maar in de weigering van acceptatie.
Perfectie
De auteurs van de oproep tot een wetenschappelijke Israël-boycot presenteren hun statement als moreel en academisch. Maar in werkelijkheid eisen ze van Israël een perfectie die ze van geen enkel ander land verlangen. Waar is hun verontwaardiging over de slachtpartijen van inheemse volkeren in Amerika, de uitroeiing van Aboriginals, de koloniale plunderingen in India, Congo en Algerije? Waar is de zelfreflectie? De auteurs zwijgen over regimes die religieuze intolerantie, verovering en onderdrukking tot staatsdoctrine hebben gemaakt. Over de verdrijving van Joodse en christelijke gemeenschappen, de onderdrukking van vrouwen, de executie van homoseksuelen onder radicale islamitische regimes.
Israël is niet het probleem in het Midden-Oosten. Israël bewijst dat vrijheid, diversiteit en weerbaarheid mogelijk zijn, zelfs in een vijandige regio. Wie spreekt van genocide door Israël, beledigt de waarheid. Israël verstrekt tienduizenden werkvergunningen aan Palestijnen, biedt medische zorg aan inwoners van Gaza, waarschuwt burgers voorafgaand aan militaire acties, en laat humanitaire hulpgoederen toe, ondanks Hamas, dat deze hulp vaak confisqueert.
Tragiek in Gaza
De tragiek in Gaza sinds 7 oktober is niet het gevolg van genocidepolitiek, maar van een terreurbeweging die Israël wil vernietigen en haar eigen burgers als menselijk schild gebruikt. Israël verdedigt haar bestaansrecht tegen een vijand die haar vernietiging nastreeft. Israël doet niet aan genocide. En toen op 7 oktober baby’s werden verbrand, vrouwen verkracht, families afgeslacht, jongeren op een muziekfestival werden afgeslacht en 250 burgers werden ontvoerd als gijzelaars? Toen bleef het oorverdovend stil. Misschien omdat het slachtoffer toen een Jood was?
‘Koloniale roof’
De auteurs spreken over ethiek vanuit universiteiten gebouwd op belastinggeld, op een infrastructuur die is ontstaan uit koloniale roof, slavernij en religieuze overheersing. Twee van hen – Yolande Jansen en Arjen Noordhof – zijn de nazaten van Europese kolonisten. De naam Kanad Bagchi wijst op een Indiase achtergrond. Zou hij niet weten dat India eeuwenlang werd leeggezogen door het Britse rijk, en hoe in datzelfde Westen waar hij nu doceert, precies dat koloniale systeem generaties lang Joden uitgaf als tweederangsburgers? Hij zou moeten weten wat het is om te komen uit een gedegradeerd volk. En toch weigert hij de dekolonisatie van het Joodse volk, Zionisme, als legitiem te erkennen?
Het Jodendom heeft geen koloniën gehad. Het Jodendom heeft geen volk uitgeroeid. Het Jodendom is bewaard door overlevenden, verjaagden en ontheemden, niet door overheersers. Israël is daaruit voortgekomen: als de staat die het Joodse volk eindelijk bestaanszekerheid gaf, na eeuwen zonder land, zonder bescherming, zonder thuis. Daarentegen zijn het christendom en de islam gegroeid via overheersing, kolonisatie, moord, verwoesting, plundering en onderdrukking.
Israël als dekolonisatie
Dat Israël vandaag door mensen als de auteurs van het Folia-artikel een “koloniale staat” wordt genoemd, is geen analyse. Het is projectie en een ontkenning van het Europese fundament waarop jullie academische en maatschappelijke positie is gebouwd: een geschiedenis van koloniale expansie, slavernij, religieuze onderdrukking en beschavingsdrang, waarop democratieën, universiteiten en morele overtuigingen nog steeds voortbouwen.
Israël is een antwoord op de geschiedenis van vervolging, onderdrukking en uitsluiting door zowel christelijke als islamitische beschavingen. Het Joodse volk is 0,2% van de wereldbevolking. En nog steeds, na Romeinen, kruistochten, islamitische onderwerping, inquisitie, verdrijving en Holocaust, moet het zich verdedigen, verklaren, aanpassen. Dacht het niet.
Israël is een daad van overleving. Van herstel van bestaansrecht. De vrijheid van het Joodse volk is Israël een succesvolle dekolonisatie van hun recht op bestaanszekerheid.
Palestijns leed vereist volledige context
Het Palestijnse leed is reëel. Maar het is niet uitsluitend het gevolg van Israëlisch beleid. Palestijnse leiders hebben herhaaldelijk kansen op vrede geweigerd, terrorisme verkozen boven opbouw, en hun eigen bevolking opgeofferd voor een ideologie van haat. Arabische landen hebben Palestijnen als pion gebruikt, zonder hen echte rechten te geven. Internationale instellingen hebben slachtofferschap gesubsidieerd, maar geen verantwoordelijkheid geëist.
Wie werkelijk om Palestijnen geeft, steunt de Israëliërs en Palestijnen die samen bouwen aan vrede, niet de leiders die hen in oorlog gevangen houden.
De auteurs van het Folia-artikel schrijven over internationale wetgeving en ethiek, maar missen het belangrijkste: morele bescheidenheid. Israël bestaat ondanks de geschiedenis van christelijke en islamitische onderdrukking, niet dankzij. En ja, Israël is sterk, weerbaar en zelfbewust in haar verdediging. Israël verdedigt haar bestaansrecht, precies omdat de beschavingen van Europa en de islamitische wereld haar hebben geleerd wat er gebeurt als ze dat niet doet.
Dus voordat zij wéér een opinie schrijven over Israël: kijk in de spiegel, dan zien jullie de nazaten van kolonisten!
Over de auteur
-
Als schrijver en denker lever ik bijdragen aan het publieke debat, waar waarheid,
vrijheid en menselijke waardigheid onder druk staan.
Ik spiegel wat we liever niet zien: de delen van het verhaal die buiten beeld raken
door emotie, groepsdruk of gemakzucht.
In een wereld vol lawaai zoek ik naar taal die niet oordeelt, maar opent. Mijn werk
nodigt uit tot vertragen, voelen en verder kijken dan je eerste oordeel.
Je kunt het geen universiteit meer noemen.
Een universiteit hoort objectief en kritisch te zijn en wetenschappelijke waarden te vertegenwoordigen.
Beste Anton,
Helemaal eens: wetenschap zou juist ruimte moeten geven aan objectiviteit en kritisch denken.
Dank voor uw reactie.
Groet, Fleur
Een universiteit die geen universiteit is, is irrelevant.
Het is een duidelijk artikel maar helaas niet begrijpelijk voor de universiteit denk ik. De oproep tot boycot mist elke wetenschappelijke grond want ‘schending van de academische vrijheid’ is totaal niet aan de orde want dat wordt op geen enkele manier onderbouwd. De universiteiten hebben daar allemaal chronisch last van. Het door gemaskerde mensen vernielen van gebouwen hoort wel bij ‘academische vrijheid’ blijkbaar want daar hoor je ze niet over.
Dank je, Roelof. Het is mij ook een raadsel waarom universiteiten zo reductionistisch debatteren en motiveren. Juist zij zouden ruimte moeten bieden voor eerlijk en complex denken.
Het zijn babyboomers die hun mening weggeven als het maar leuk blijft. Die generatie die de oorlogsgeneratie grijze zakken noemde met een spruitjeslucht. De boomers wisten het beter; weg met traditie en weg met orde en gezag (behalve als je er geld mee kunt verdienen). Decadente arrogantie dus.
Heldere uiteenzetting.
Wat vaak onbelicht blijft is de rol van het moslim broederschap. Juist zij zijn uit op de totale vernietiging van hetbjodendom en christendom. Hamas was en is de militaire tak. Arafat was actief lid van het moslimbroederschap en werd hierom uit zijn vaderland gezet, Egypte. In Jordanië trachtte hij met zijn Palestijnse milities de macht te grijpen. Zwarte september verwijst naar de gewelddadige verdrijving van Arafat, hij vluchte naar Libanon.
In 1975 was hij verantwoordelijk voor de genocide op duizenden Libanese christenen. Israël greep in en hielp de christenen, een belangrijk moment in de Libanese historie.
O.a. VAE hebben meermaals Europa gewaarschuwd voor het moslim broederschap en de daaraan gerelateerde migratie van moslims.
Beste Louis,
Dank voor uw uitgebreide reactie en extra context.
Goed dat u de rol van radicale bewegingen zoals het Moslimbroederschap benoemt, dat wordt vaak niet genoemd.
Groet, Fleur
Heel goed en scherp artikel, niets aan toe te voegen
Beste Ron,
Dank je wel voor je reactie en je waardering!
Fijn dat het zo binnenkomt.
Hartelijke groet, Fleur
Je/U kunt doen wat ik als 82-jarige nog kan.
N.L. : het JNF als donateur steunen met zijn projecten.
Na je samenvatting van de toestand in Israël te hebben gelezen is het duidelijk, het is genoeg geweest voor de Joden, zij komen nu op voor hun zelfbehoud in hun eigen land waar ze al meer dan 3.000 jaar geschiedenis schrijven. Zij zijn al lang en zeker na 7 oktober het gekwel en geweld van de moslims oh-zo-grondig-beu. Nu slaan ze terug en ze slaan hard. Misschien nog niet hard genoeg omdat de ganse linkse wereld en hun media met microscopen op hun handen zitten te kijken.
Het is nu of nooit dat ze grote opkuis houden om hun land te bevrijden van hun aardsvijand, de moslims. Hun vijanden zijn zeker niet de christenen, maar louter en alleen de moslims, die Israël langs alle kanten vijandig omringen en ook massaal aanwezig zijn in Israël zelf. Ze willen Israël reinigen van de moslims, dat expliciteren ze niet graag, maar je kan het tussen de regels wel begrijpen.
Europa heeft de opkuis van de moslims destijds ook gedaan door hen te terug te drijven tot in het uiterste zuiden van Spanje en Portugal en daar stopte het helaas, operatie onvolledig. Als je reinigt dan doe je dat misschien beter meteen goed, niet oppervlakkig en deels, maar grondig en volledig.
Laat de linkse wereld van de politici, media en universiteiten maar kwaken en kwetteren, ze hebben blijkbaar niet veel anders te doen. Maar Israël moet nu doorbijten en afwerken, grondig, anders zullen zij zelf afgemaakt worden. Dit is een hevige strijd, er op of er onder, nu of nooit. Er is geen tussenweg meer mogelijk met veel blabla en compromissen, die fase is voorbij, het wordt nu alles of niets, heel hevig.
Op één punt ben ik het niet met u eens, namelijk dat “hun vijanden zeker de christenen niet zijn”. Onder christenen zijn de meningen over en de steun aan Israël verdeeld. Of dit voortkomt uit hun oprechte zorg over alle dood en verderf in ga*za, of uit angst voor de grote hoeveelheden vijanden van Israël die zich hier op Nederlands grondgebied bevinden, weten ze alleen zelf.
Ik ken ook christenen die wél blijken te beseffen waar de slag om Jeruzalem ten diepste om gaat, daarom steunen zij Israël. Zoals wij kunnen waarnemen, is dit gevaarlijk geworden.
Ik denk: volgelingen van Jezus Christus zullen ál het geweld verafschuwen, maar sommigen zijn niet zo naïef te denken dat het Joodse volk in het Israël nog zou bestaan als het h*m*s was dat het sterkste leger had.
De meningen onder de christenen over de Joden is inderdaad verdeeld, maar geen van beide groepen haten daarom de Joden.
Dat doen de moslims wel, zij haten al 1400 jaar de Joden, helaas. Die twee religies zijn als water en vuur voor elkaar, als water en olie, niet compatibel, je mag er 1.000 maal mee schudden om hen te mengen, onmiddelijk weer treedt er segregatie op. Joden en moslims zullen nooit overeenkomen, tenzij beiden zich bekeren tot het christendom, maar dan zijn het geen joden en moslims meer.
Je hoeft een belaagde minderheidsgroep niet zelf te haten om ze toch in de steek te laten. Zoals de geschiedenis ons leert, is dit veelal uit angst dat een sterke agressor zich tegen jou keert als je het voor ze opneemt.
De Joden vormen een volk. Het gaat om het Joodse volk. Een Jood is nog steeds een Jood als hij/zij zich bekeert tot het Christendom.
In Israël wonen behalve Joden in alle diversiteit o.a. christenen, Arabieren, moslims, druzen, Armeniërs. Die vechten elkaar daar niet allemaal de tent uit.
Heel helder verhaal van Fleur Vandel. Complexe geschiedenis goed gecomprimeerd.
Jan, jouw reactie komt bij mij over als een oproep tot vernietiging. Zelfbehoud betekent voor mij niet vernietiging, maar bestaansrecht voor iedereen.
Ik lees het niet als een oproep tot vernietiging. Wel deel ik de visie dat 7 okt. voor Israël misschien uiteindelijk de druppel was en men gedacht heeft, dat het nu maar er op of er onder moest worden. Je zult nl nooit in vrede kunnen leven naast mensen die jóuw algehele vernietiging willen, en niet zullen rusten tot dat doel bereikt is, zoals ze zelf uitdragen.
Fleur dit heeft niets te maken met een ‘oproep tot vernietiging’ zoals je ten onrechte betichtend schrijft, het is louter een vaststelling van het beleid met ijzeren hand waarmee Israël sinds 7 oktober het land wil reinigen van al de problemen met de moslims, zo ervaren velen de huidige situatie.
Dag Fleur,
Dit is de eerste keer dat ik iets van jou lees en ben meteen helemaal onder de indruk.
Wat een verademing om zo’n heldere ,begrijpelijke en eerlijke opine te lezen.
De columns van Maaike van Charante zijn altijd pareltjes maar jij kan er ook wat van hoor. Hulde!
Dat smaakt naar meer wat mij betreft.
Heb het artikel inmiddels aan andere mensen doorgezonden en krijg lovende woorden als reactie.
Ga zo door wat mij betreft. Dit ’tegengeluid’ tegen alle ‘gekte’ is hard nodig.
Dank je wel, Rino. Wat een mooie en bemoedigende woorden. Het doet me goed te weten dat het artikel iets in beweging zet.
Ik moet eerlijk bekennen: sinds 7 oktober staat mijn wereld op zijn kop. Ik had nooit gedacht dat ik trillend van emotie en onveiligheid op de bank zou zitten.
Na ruim een jaar heb ik besloten dat zwijgen geen optie meer is.
Dit schrijven heb ik op zitten broeden en had ik nodig om weer te kunnen ademen, te ventileren en rust in mijn hoofd te vinden.
nou, uitstekend verhaal. M.i is die UvA een bolwerk van antisemitisme. Ongefundeerd ook nog. Deze mensen horen per direct ontslagen te worden of aangeklaagd voor opruiing. Dit zijn m.i zeer kwaadaardige mensen die daar aan die UvA zijn verbonden.
Een schandvlek voor Nederland. Dat zijn ze m.i
Dank je wel voor je reactie. Mijn frustratie en teleurstelling over het publieke debat waren groot. Door het onder woorden te brengen, heb ik ruimte gemaakt om verder te kijken. Wiskundig gezien kom ik uit op één antwoord: Israël heeft bestaansrecht, omdat bestaansrecht nooit een kwestie van discussie mag zijn.
We kijken altijd naar de geschiedenis en stellen ons de vraag; van wie is de grond van……..(vul maar in)., Nederland, indië, israle vul maar in.Je kunt er een diep onderzoek over opzetten maar uiteindelijk kom je niet bij de oorspronkelijke zeggenschap over de grond.. De historische benadering kan geen antwoord geven maar het functionele gebruik van een land wel. Namelijk; die regering die haar inwoners ontwikkelt en die de grond van die natie vruchtbaar laat zijn heeft recht op leiderschap. De wereldgemeenschap zou daar op moeten toezien en een regering kunnen verwijderen wanneer deze slecht is voor haar land en volk. Helaas zal dat niet gebeurden omdat mensen beperkte wezens zijn.
Interessante zienswijze over van wie land nu eigenlijk is, of beter gezegd, wie er aanspraak op mag/kan maken.
Beste H. Nijhuis,
Als ik je goed begrijp, heb je het over een filosofisch debat over eigendom van land.
Daar ga ik graag op in, omdat ik vind dat bestaansrecht niet onderhandelbaar is.
Mijn overtuiging wil ik toelichten aan de hand van twee voorbeelden:
Zuid-Afrika:
De strijd tegen apartheid ging niet over “wie was hier het eerst”, maar om gelijke bestaansrechten voor zwart en wit.
Israël:
De vraag “van wie is het land?” wordt vaak gesteld over Israël.
Sommigen zeggen: “De Joden zijn pas sinds 1948 teruggekeerd,” anderen: “De Arabieren waren er al honderden jaren.”
De historische Joodse aanwezigheid in het gebied gaat echter meer dan 3000 jaar terug.
Als we blijven discussiëren over wie er eerder was, blijven we hangen in eindeloze conflicten over eigendom.
Bestaansrecht zegt voor mij iets anders:
Het gaat er niet om wie er als eerste, als tweede of als derde zat.
Het gaat erom dat een volk -in dit geval het Joodse volk- het fundamentele recht heeft om als volk te bestaan, zich te organiseren en een veilig thuis te hebben ->de essentie van wat het Zionisme oorspronkelijk betekende, ongeacht wie wanneer op welk stukje land zat.
In het geval van het mandaatgebied Palestina ging het om de verdeling van het grondgebied: zowel de Joden als de Arabieren kregen een stuk toegewezen, zodat beide volken konden bestaan.
Dat is voor mij de essentie van bestaansrecht: niet gebaseerd op strijd om bezit, maar op erkenning van menselijk bestaan.
Bestaansrecht is een moreel recht maar wel erg passief. net als al die andere rechten van de mens. Er is wél strijd nodig maar dat is een strijd om het bestaan. En die strijd is een strijd mét mensen tégen mensen, mét middelen tégen middelen. (Albert Schweitzer). Leiders die zich niet bekommeren om hun inwoners verdienen a.h.w. dat leiderschap niet. Het gaat niet om één oorspronkelijk volk of één bepaalde cultuur maar om mensen. Als mensen hun eigen cultuur niet willen loslaten kun je geen veerkrachtige samenleving maken.
En dan kun je een land niet goed ontwikkelen en geen toekomst opbouwen.
Israel heeft als eerste land in het MiddenOosten een democratie gevestigd en door flink samen te werken een hoogstaande cultuur opgebouwd zowel technisch als in de landbouw door hard werken. Mij lijkt dat de omringende landen Israel dit succes niet gunnen omdat zij niet hiertoe in staat zijn omdat zij verstrikt zijn in oude culturele belemmeringen.
Het bestaansrecht is een moreel recht net als al die andere rechten van de mens. Voor een samenleving geldt de strijd om het bestaan en niet om bezit. En die strijd is nodig omdat andere mensen dit bestaan bedreigen. Hoe beter een samenleving ontwikkeld is des te beter ze die strijd kan voeren. Zo had West Europa in de vroege middeleeuwen al een voorsprrong op techniek en staatsvorming. Voor deze strijd is niet een genetisch verwand volk nodig maar mensen die de neus dezelfde kant op hebben. Mensen uit alle culturen zijn welkom als ze maar meedoen. En mensen die hun eigen cultuur willen behouden tegen de ontwikkeling in remmen de vooruitgang.
Kijk naar Israel; zij hebben als eerste in het Midden Oosten een hoogwaardige samenleving gevestigd met mensen uit alle streken van de wereld Zowel technisch als op landbouwgebied (sinaasappels in de woestijn). Volgens mij hebben zij dan ook recht om de grond te ontginnen en in dat land te wonen en te werken.
De historische benadering kan wel degelijk een antwoord geven: de grond werd van degene die de slag om een specifiek territorium won.
Op enig moment in de geschiedenis werden wij als soort zo slim het fenomeen natiestaat in te richten. Als je ergens geboren werd had je het recht daar te zijn. Zo kon de mensheid voorkomen dat de territoriumgrenzen iedere keer opnieuw door geweld vastgesteld moesten worden
Zolang iedereen dit idee respecteerde, was er vrede.
Zoals we op meerdere plekken in de wereld meemaken, woedt in bepaalde regio’s weer een strijd op leven en dood. De winnaar gaat de lakens uitdelen, de verliezer zal zich moeten schikken.
Inderdaad is dat zo gegroeid en het werkt ook als iedereen zich daar aan houdt. Maar de aanspraak op grond ligt veel dieper en daarvoor moet je naar het begin van de patriargale samenleving waar grond belangrijk is om te bestaan. Gezamenlijke weidegronden, voorouders die het land hebben bewerkt en dergelijke. Met zulke argumenten kun je geen aanspraak maken op grond lijkt me.
Ook in het begin van de patriarchale samenleving was het zo, dat grond slechts van jou/jouw clan was zolang een sterkere partij je er niet af kwam jagen.
heel goed en duidelijk geschreven, en met veel aandacht gelezen…
groet van Fred 74 jr. (alleen lagere school)
Beste Fred,
Diploma’s zijn mooi, maar gezond verstand is goud waard.
Dank u wel voor het lezen én uw fijne reactie!
Groet, Fleur
Waarom toch altijd weer het vergrootglas op Israël?
Er sterven dagelijks heel veel mensen in andere oorlogen, er worden vrouwen onderdrukt, enz, enz. Het haalt het nieuws vaak niet eens.
Mijn enige verklaring daarvoor is dat men een excuus zoekt voor de eigen jodenhaat Elk tegengeluid wordt gesmoord door activisten.
Bedankt Fleur voor je moed om dit elke keer weer aan de orde te stellen.
Dank je wel, Hannah. Je raakt de kern. Moed voelt goed, maar soms ook eenzaam. Waar selectieve verontwaardiging heerst, ligt vaak een dieper probleem. Zolang het nodig is, blijf ik schrijven.
Ik denk dat men vooral een excuus zoekt voor de eigen angst voor de vijanden van Israël, die hier in NL inmiddels talrijk zijn.
Sprekers als Mw. Rawan Osman en dominee Ds Oscar Lohuis werden belaagd voor hun standpunt, handhavers grepen niet in. Het is gevaarlijk geworden het voor Israël op te nemen. Des te belangrijker is het dat wij de zeer moedige publicisten blijven steunen.
Het is juist Hamas, gesteund door de overgrote meerderheid van de Gazanen, die op 7 oktober een poging tot genocide op joden heeft uitgevoerd. Indien Hamas meer middelen had gehad, zou de omvang van die poging tot genocide ongetwijfeld een grotere omvang hebben gehad.
Het recht van Israël om zich te verdedigen tegen Hamas net zo lang tot die organisatie is geneutraliseerd, is vastgelegd in verdragen. Dat daarbij burgerslachtoffers vallen, is onvermijdelijk, omdat Hamas strijders niet altijd herkenbaar zijn als zodanig en vaak civiele constructies gebruiken als uitgangspunt voor hun acties.
De UvA staf voor Palestina heeft destijds ook opgeroepen om de genocide op joden te stoppen en alle hulp voor Gaza te bevriezen – veronderstel ik?
Overigens staat in het artikel in Folia niets over kolonialisme, dus ik zie daar geen verband met de gebeurtenissen in Gaza.
Dank je voor je uitgebreide reactie, Andre.
Misschien ook de banden met de E.U. verbreken? Wat gingen ze doen in Irak, Afghanistan, Mali…?
Een terechte vraag. Als je alleen boos bent op Israël en niet op anderen die ook fouten maken, dan verlies je geloofwaardigheid.
Ze zeggen niet voor niets: no Jews, no news…..
Geweldig artikel! Helder geschreven. Dank
Dank je wel, Ansje. Helderheid en waarheid zijn nu belangrijker dan ooit. Ik ben blij dat het je zo heeft aangesproken/geraakt.
Klopt. Ik kan u aanraden om op X Maaike van Charante te volgen, @repelsteeltje die over dit onderwerp al veel geschreven heeft en ook op een integere manier. Schrijft ook voor Opiniez en heeft een eigen website en Substack. Uw artikel ook via uw X gedeeld.
Groet Fransje
Goede tip, Fransje. Dank je wel
Vergeet Martien Pennings niet! Zijn boek: Israel Bestaat En Is De Meest Legitieme Natie Ter Wereld (ISBN 978-94-6424-757-2) zou verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen die Israel een warm hart toedraagt. Alles wat je nog niet wist kun je daar leren en wat je al wel wist krijg je daar bevestigd.
j.c.th.kohler@ziggo.nl
Dank Fleur voor zó véél duidelijke woorden. Het is goed mis in Nederland en niet alleen op de UvA maar de strekking van je stuk is van toepassing op veel meer uitingen.
Dank je wel, Mike. Inderdaad, wat we zien op de UvA is een symptoom van een bredere verschuiving. Reden om terug te schuiven naar helder, historisch en feitelijk denken.
Wat voor internationale wetgeving wordt er hier gehanteerd? Te pas en te onpas wordt er steeds weer over het schenden van het Internationaal recht gesproken. Maar laat ik voorop stellen dat er volgens het Internationaal Recht geen ruimte is voor een onafhankelijke Palestijnse staat! Blijkbaar heerst er een massaal geheugenverlies, want nergens lees ik iets over de Conferentie van San Remo in april 1920. Daar werd door de voorloper van de VN, de Volkenbond, juridisch bindend en onherroepelijk vastgelegd, dat het gebied dat met Palestina werd aangeduid, toekwam aan een Nationaal Tehuis voor het Joodse volk. Dit gebied, dat tot het Britse Mandaatgebied behoorde, bevatte het tegenwoordige Jordanië en Israël. De Britten hebben kort daarna al het gebied ten Oosten van de Jordaan afgesplitst, dit werd het tegenwoordige Jordanië. Hoewel de Volkenbond ophield te bestaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, moesten de Verenigde Naties alle uitspraken en beslissingen die door de Volkenbond waren gedaan onverkort overnemen. Het Verdelingsplan van 1947 is dus in strijd met het Internationaal Recht! Want het betekende, dat er grondgebied van Israël werd afgepakt ten voordele van een nieuw te stichten Arabische staat. Wat ook steeds weer genegeerd wordt is het feit, dat er al tientallen eeuwen ononderbroken bewoning door Joden in dit gebied is geweest. Er is geen enkel moment in de geschiedenis een staat Palestina geweest, daarom is er geen enkele reden, waaromzo’n staat er nu dan opeens toch zou moeten komen.
Onze democratie, infrastructuur enzovoorts zijn gebouwd op het fundament van slavernij en koloniale onderdrukking?
Dank voor de wijze waarop u verslag doet van de actie van de Folia-auteurs.
Hoe zij en vele anderen in dit land hun Israël-standpunten ook allemaal omkleden, in de kern is het appeasement. Welke betekenis kreeg dat woord ook alweer in de Chamberlain-tijd? Die luidt: “Territorial concessions to an agressive power*)”.
De vraag momenteel luidt, of ons land hier nog uit gaan komen door een beroep te doen op ratio en rede. Anders gezegd, of dat lukt zonder dat er net als in klassieke oorlogvoering vuile handen gemaakt moeten worden. Hier zullen de vaste bezoekers van OpinieZ zo hun eigen gedachten over hebben.
*) Laat ik voor de volledigheid hier nog benoemen, dat in mijn optiek die “agressive power” ook die van marxisten op het christendom omvat. Dit gebeurde in zogeheten psyops, oftewel psychological operations. Hierdoor konden Nederlanders gaan denken dat ze hun kerken uit vrije wil verlieten, dit vanuit de vals gebleken aanname dat ze verlost waren van knellende dogma’s.
gaan komen moet zijn gaat komen.