Liberalisme zonder morele keuzes kan leiden tot antisemitisme
De invloed van het Deuglinkse zondebokdenken
Het blijft de vraag waarom anti-Joodse en anti-Israëlische opvattingen zo breed gedragen worden in ons land. Komt dat door de overwegend linkse media en lethargische politici? De Britse opiniemaker Melanie Phillips wijst naar het liberalisme, dat staat voor vrijheid, gelijkheid en privaat eigendom. Maar als daarbij morele keuzes ontbreken, kan dat leiden tot cultuurrelativisme en goedpraten van antisemitisme.
Het hedendaagse anti-Joodse beleid in Nederland zou van links komen, aangejaagd door marxistische Palliewappies. Die laatsten tref je zeker aan bij Volt, BIJ1, PN en SP. Maar al die hoogleraren en andere ‘experts’ die het beleid onderbouwen, al die D66- en CDA-ministers en -burgemeesters die het ondersteunen, zelfs VVD’ers, al die rechters, directeuren, rectoren, behalve hier en daar een verdwaalde enkeling: de meesten zijn niet wat wij ons gewoonlijk voorstellen bij links.
Antisemitisme en liberalisme
De Britse schrijfster Melanie Phillips verbindt hedendaags antisemitisme met liberalisme. Inderdaad ligt het voor de hand dat het beleid in handelsnatie Nederland eerder wordt bepaald door liberale dan door antikapitalistische politiek. Wel bestaat er verwarring over de betekenis van liberaal.
Zoals gebruikelijk binnen de Angelsaksische traditie bedoelt Phillips met liberals meestal progressief links. Vaak vervangt ze liberals door progressives of simpelweg Westerners. In de politieke praktijk blijkt de grens tussen progressief moreel en economisch liberalisme echter een stuk vager, ook in Nederland.
Vrijheid, gelijkheid en eigendom
Bij liberalisme hoort vrijheid, gelijkheid, eigendom. Kort samengevat: we zijn allemaal even vrij en gelijk om te doen wat we willen met wat we bezitten; met onze eigendommen, handelswaar maar ook met ons lichaam en onze ideeën. De achterliggende gedachte: als iedereen vrij is om te leven hoe die wil, bereikt een samenleving zo veel mogelijk geluk voor zoveel mogelijk mensen (Bentham).
Een prachtig idee – zelfs zo mooi dat Melanie Phillips ondanks haar kritiek zichzelf een liberaal blijft noemen. Hoe kan een dergelijk nobel streven dan leiden tot anti-Joods beleid? Liberale waarden gelden toch ook voor joden? Phillips geeft meerdere redenen. Hieronder twee.
Cultureel relativisme
De eerste is dat precies vanwege de liberale waarden – ieder individu, alle groepen en alle culturen zijn even vrij en gelijkwaardig – we dus meteen middenin het cultureel relativisme of multiculturalisme zitten. Op grond van wat zouden Jodenhaters en antisemitische culturen niet mogen bestaan? Vrijheid in het liberalisme kent slechts één beperking: vrijheid. De vrijheid van de een mag die van de ander niet schaden. Maar hoe bepaal je dat?
Vrijheid als principe van een samenleving betekent dat er geen gedeelde referentie bestaat; er is geen cultuur (Thatcher) en geen gedeelde moraal (Foucault). Iedereen is even vrij om zijn eigen cultuur of moraal te kiezen. Als echte liberaal zwijg ik dus over culturen die vrouwen bedekken en besnijden, of homo’s aan hijskranen ophangen. Moeten ze lekker zelf weten. Klinkt gechargeerd, zelfs absurd. Toch herkennen we meteen een deel van de dagelijkse realiteit.
Morele en filosofische leegheid
Het ontbreken van een breder principe dan vrijheid heeft ook existentieel-psychologische gevolgen. Die betreffen de tweede reden die Phillips noemt. Liberalisme is gebaseerd op het axioma van de neutraliteit. Dat wil zeggen: liberalisme levert geen inhoud, slechts de vrijheid om zelf de inhoud te bepalen. De liberale filosoof John Rawls stelt dat morele en filosofische leegte ideaal is als uitgangspunt om tot een rechtvaardige samenleving te komen.
Vertaald naar de praktijk bepaalt niet de samenleving maar jij wat goed of slecht is, wat zinvol of zinloos is. Ook heel mooi. Maar wat als je niks bepaalt? Omdat je daar bijvoorbeeld helemaal geen tijd voor hebt of omdat je alleen maar grenzeloos wilt genieten, volgens de beroemde slogan van mei ‘68. De vraag is dan hoe je als amoreel, leeg individu een zinvol bestaan kunt leiden? Antwoord: door je bijvoorbeeld toch nog moreel verheven te voelen. Phillips: “Een liberaal persoon wil zichzelf zien als een goed mens.” Maar hoe?
Zoeken naar een aanwijsbaar kwaad
Volgens Phillips leidt de hunkering naar morele superioriteit in liberale samenlevingen ertoe dat veel mensen een duidelijk en aanwijsbaar kwaad zoeken. Welk kwaad is daartoe geschikter dan de eeuwige jood die door de eeuwen heen kinderbloed drinkt en zich tegenwoordig uitleeft op het martelen en vermoorden van Palestijnen? Deze mythe is nodig om het geloof in de eigen morele superioriteit hoog te houden.
En niets mag aan dat geloof tornen. De posters met Israëlische ontvoerden met de nagels weggekrabd en de gruweldaden van Hamas op 7 oktober, met massale verkrachtingen, onthoofdingen en verbranden van kinderen, weggepoetst met een omkering: kijk, daar, de joden, ze gedragen zich al jaren als nazi’s tegenover de arme onderdrukte Palestijnen; kijk daar, de joden, ze plegen genocide!
Verbinden
Bijkomend effect: het probleem van al die losse individuen is opgelost – vandaar almaar die roep om verbinden. Als hoogtepunt na 7 oktober: duizenden op zichzelf aangewezen individuen eindelijk verbonden in een rode orgie van haat voor de kindermoordenaars uit de dagelijkse propaganda van het staatsjournaal.
Op hetzelfde niveau als de haters, woke-mensen als radicale voorvechters van inclusie en diversiteit. Je mag er zijn! Wie je ook bent, wat je ook denkt. Een liberale economie vraagt om het opheffen van alle grenzen. Aan de woke-Gutmensch de taak de laatste grenzen op te heffen in de cultuur – en de natuur. Bij grenzen hoort geschiedenis, traditie en moraal, de bouwstenen van een samenleving. Weg ermee! Wie omgekeerd grenzen wil, is een fascist: de vijand van het liberalisme.
Geen grenzen
Het opheffen van grenzen geldt ook voor het denken. In woke is de rede vervangen door morele aannames in de vorm van intersectionele opdelingen. Iedere stelling is aanvaardbaar zolang die de moraal maar volgt dat er geen grenzen zijn en het Westen, met zijn grenzen, tradities en cultuur fout is.
Net als Phillips, zullen velen volhouden dat woke eerder hoort bij progressief liberalisme, bij links, dan bij het economisch liberalisme. Maar is dat niet wegkijken? Macron: liberalisme is een linkse waarde. En met links bedoelt hij geenszins marxistisch of antikapitalistisch. Integendeel: de bron van de grenzeloze dynamiek van het kapitalisme ligt niet in een “conservatieve” of “reactionaire” ideologie, maar fundamenteel bij linkse waarden.
Ook als je kijkt naar de politieke realiteit: in grote lijnen komt het (Europese) beleid steeds neer op de bevrediging van liberale waarden die we links noemen en die altijd tegelijkertijd substantieel bijdragen aan de economische wereldorde:
Open grenzen: voor rechts is dat mobiliteit, voor links ‘geen mens is illegaal’.
Ongebreidelde immigratie: voor rechts betekent dat een onuitputtelijk arbeidersreservoir, voor links humaniteit.
Energietransitie: voor rechts ‘nieuwe markten’, voor links milieu – waar zelfs een deel zijn leven voor wil opofferen (XR).
Rechts als belanghebbende van linkse waarden
Links staat op de barricade voor de fanatieke morele rechtvaardiging van rechts beleid, en zo voor de morele dwang ervan. Rechts positioneert zich dus als belanghebbende van linkse waarden. Blackrock als adviseur voor de energietransitie voor een groen Europa. Miljardenbedrijven DPG en Mediahuis voor de deuglinkse propaganda. De verdediging door natuurorganisaties van de wolf die elk autonoom ruraal leven onmogelijk maakt. En misschien nog het meest in het oog springend: al die miljardenbedrijven als zogenaamd linkse moreel hoogstaande NGO’s: Oxfam, Amnesty, AzG, Safe the Children, etc.
Gedraai en gekonkel
Ook ten aanzien van de huidige regering worden we misselijk en duizelig van het gedraai en gekronkel. D66 met de Nederlandse vlag en woke-woordenlijsten, de VVD als voorstander van inperking van immigratie en tegelijkertijd voor en tegen het sluiten van grenzen, voor en tegen de spreidingswet, voor en tegen strenger asielbeleid, CDA in alle talen zwijgend over moordpartijen op christenen. Of wanneer deze partijen weer eens moeten uitleggen waarom zij woke of links, of woke-links, beleid steunen en uitvoeren in strijd met hun verkiezingsbeloften.
Israël
En ten aanzien van Israël? Er is geen ander ‘westers’ land met strenger bewaakte grenzen, zowel fysiek als cultureel, met een breed gedragen lange en bewogen geschiedenis, moraal en tradities. Zelfs wanneer we liberale propagandisten als een Jan Paternotte buiten beschouwing laten, steeds weer: “Wij zijn niet tegen Israël, het land heeft het recht zich te verdedigen.” En als Israël zich verdedigt: “Oorlogsmisdaden!” “Schending internationaal recht!” “We willen een boycot!” Hoewel, het moet gezegd, de VVD steunt alleen beleid tegen Israël als, zoals Van Weel zei, “dat het Nederlandse bedrijfsleven niet onevenredig benadeelt”.
En bij D66 en het CDA nauwelijks een woord over de grofste mensenrechtenschendingen van islamistische terreurbewegingen als Hamas en Hezbollah, hun godsdienstwaanzinnige meest antiliberale vijanden ooit, die openlijk prediken dat Israël van de kaart geveegd moet worden en de Joden verdreven. Of over Iran dat op het Palestinaplein in Teheran al tien jaar een digitale klok laat aftellen naar het jaar 2040 wanneer volgens proclamatie van Khamenei Israël zal zijn vernietigd.
Januskop-politiek
Phillips geeft redenen waarom het hedendaags anti-Joodse beleid zo breed wordt gedragen. Of het verder nog economische belangen dient, zullen we misschien ooit weten. Zoals toen we na de Tweede Wereldoorlog de rol ontdekten van 70% van de Nederlandse bedrijven, om over de Duitse nog maar te zwijgen.
Alleen maar liberalisme leidt tot een Januskop-politiek.
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.


Een reden kan ook gewoon pure domheid zijn, gepaard met een bovenmatige gevoelsdominantie.(Mijn gevoel zegt…). Onlangs stelde ik op een sociale media de vraag: heeft de spreidingswet een bovengrens of mag ie oneindig zijn. De meerderheid was voor oneindigheid. En men vond de vraag zelfs fascistisch. Een kramp natuurlijk voor iemand die in staat is de wet ook te koppelen aan woningen, kosten, ruimte,milieu, klimaat etc. Het enige antwoord kan zijn “domheid”
Mijn eigen ervaring is dat ‘sociale media’ geen afspiegeling van de samenleving zijn.
Ze worden gedomineerd door linkse types. De term ‘ fascistisch’ in dit verband is typerend voor het zwart-wit denken dat in activisten kringen de norm is.
Hartelijk dank voor dit uitstekende artikel dat nog eens laat zien dat activisme en bewustzijnsvernauwing hand in hand gaan. De massa heeft deze gekte té lang laten lopen maar kot, naar het schiujnt , nu in opstand. Eindelijk. Nood breekt wet,
…komt, naar het schijnt,
Het gaat niet om ideologie, maar om vertegenwoordig van belangen.
Als de gekozen volksvertegenwoordiger alleen transnationale belangen nastreeft, dan kan geen enkele ideologie daar nog iets aan veranderen.
Socialisme is een transnationale ideologie vanaf het begin. Daarop stemmen en de uitkomst staat vast: DDR, Noord-Korea, Cuba.
Liberalisme is altijd gematigd links geweest. Het hele verhaal draait om belangen vertegenwoordiging, niet om ideologie.
De amerikanisering van begin jaren 1970 viel samen met de introductie van de televisie in West-Europa. Een bijzondere rol speelden toen de Amerikaanse politieseries waarin typisch Amerikaanse maatschappelijke problemen (rassenverhoudingen) aan bod kwamen. Dit gebeurde tegen de achtergrond van grote bewondering voor de VS als bevrijder in 1945, hun garantie voor vrijheid tegen het communisme, maar ook de bewondering voor het fenomeen van de melting pot in de VS. Nu Europeanen op TV zagen dat ook de VS maatschappelijke misstanden kenden, groeide er een vorm van kritiek op dat land.
Deze kritiek viel samen met de allereerste fase van de massamigratie in West-Europa gestart: omdat migranten een andere huidskleur hadden (net zoals de personages in Amerikaanse series) combineerde men dit met de weerzin die toen sterk opkwam tegen de bergen lijken uit de Holocaust: de jeugd uit de jaren 1960 had elke vorm van gezag verworpen en filosofeerde daarom op eigen houtje over de voorgaande dertig jaar en concludeerde dat, als in nationalisme gegrond racisme van de nazi’s leidde tot moord op joden en anderen, daarom gekozen moest worden voor het precieze tegendeel daarvan: omarmen van alles van vreemd was aan de eigen cultuur.
Concreet betekende dit
1. het verwerpen van de eigen cultuur, vooreerst in de verwerping van elke vorm van nationalisme. Dat de jeugd van de jaren 1960 daarmee impliciet de leugens van Hitler accepteerde, is iets wat men zich nog steeds niet bewust is.
2. het wegvallen van het raamwerk (nationalisme; de gemeenschap) dat alle moraliteit fundament verschafte. Per saldo kwam elke vorm van moraal in het luchtledige te hangen, wat op hun beurt anti-nationalisme en internationalisme (in casu amerikanisme) bevorderde.
2/2
Mijn bezwaar tegen minpuntjes blijft: welk deel van mijn reactie kan de goedkeuring van de reagant niet wegdragen? En waarom?
Beter vind ik het dat bezwaren in de reactie in woorden wordt weergegeven.
Jael bespreekt de verloedering en het uiteenvallen van westerse culturen weer. In zijn inleiding spreekt hij van cultuurrelativisme als gevolg van het ontbreken van morele keuzes. Ik grijp juist om dit laatste terug op de periode tussen 1965-1975 toen de verwerking van WO II voor het eerst zijn beslag kreeg.
Drie fenomenen moeten hierbij onder ogen worden gezien:
1. met uitzondering van Engeland en de Sovjet-Unie waren in 1945 alle Europese landen verliezers: de Duitsers en Italianen verloren het van de geallieerden; alle andere landen verloren van de Duitsers (Nederland in 1940). Geen van die landen heeft zichzelf bevrijd (hoewel de Gaulle voor Frankrijk met tijdelijk succes de schijn ophield).
2. de enorme opkomst van het amerikanisme: zij waren in de ogen van West-Europeanen bevrijders en de suggestie van individuele vrijheid uit dit land was groot. Daarbij gold dat de VS ook nog eens dé grote tegenkracht vormden voor het Sovjet-communisme.
3. de opkomst van moderne technieken, maar ook organisatievormen: Radio Veronica, symbool van de vrije jaren 1960, vestigde in Nederland in 1989 de eerste commerciële omroep. Hierbij kocht het, uit financiële motieven, de goedkoopste televisieseries uit. Deze kwamen vrijwel altijd uit de VS, waardoor de amerikanisering van begin jaren 1970 een verdere impuls kreeg.
1/2
Zowel liberalisme als socialisme baseren zich op economie als enige grondslag voor het menselijke handelen.
Hun argument is: laat de mens economisch vrij en hij zal datgene doen dat rationeel is én in het voordeel van zichzelf.
Dat werkte in de Europese samenleving die bezig was zich te ontworstelen aan de druk van adel en geestelijkheid.
Maar deze manier van denken is weerloos tegen islam.
Elke doctrine met volstrekt andere doelstellingen kan immers gebruik maken van de vrijheid die liberalisme en democratie bieden en vervolgens het systeem gebruiken om het over te nemen.
Alleen een ideologie van vrijheid en een democratisch systeem zijn dus onvoldoende om het behoud van vrijheid te waarborgen.
De hele probleemstelling kan teruggebracht worden tot de tegenstelling globalisme versus natie staat.
In Nederland en veel West Europese buurlanden wordt overwegend op globalistische partijen gestemd die een socialistische ideologie met transnationale doelen nastreven.
Dat gaat uiteraard ten koste van nationale belangen, want de belangen van een groot deel van de wereld zijn totaal anders dan de belangen van Nederland.
Als kiezers vervolgens ontevreden zijn over het beleid – de kosten van migranten, energietransitie enz – dan begrijpen ze kennelijk niet waarop ze stemmen.
De Spelregels gelezen hebbende:
So Sorry mede Reactoren
Maar we leven in het landje waar vrije meningsuiting nog mogelijk kan zijn.
Maar ik heb hier nog nooit zoveel minnekes bijeen gezien.
Kan ook – logisch nagedacht – van één en dezelfde minneke komen.
Maar soit . . . geloven doe ik allenig ‘nog maar in me eige. 👍