Brussel wanhopig op zoek naar de Grote Geldberg
Wordt uw geld eigendom van de EU?
Foto: 
De EU wil steeds meer macht en steeds meer geld als een rupsje Nooitgenoeg. Iedereen maakt zich nu op voor een nieuwe slag om de centen, want er moeten corona-schulden worden terugbetaald en de Green Deal plus de Europese defensie moeten worden gefinancierd. Dus extra CO₂-belasting, toch maar eurobonds of weer wat nieuwe fondsen erbij? De plannen zijn groter: een Kapitaalmarktenunie en een spaar- en investeringsunie. Het is oude wijn in nieuwe zakken met als doel de vorming van een superstaat, die de controle over uw geld overneemt. Een column van Raymond Peil.
De EU-bureaucraten zijn in paniek op zoek naar miljarden, zelfs biljoenen euro’s, bij burgers en bedrijven die volgens Brussel hun geld niet op de juiste manier beheren. Denk aan spaargeld en beleggingen, waarop Von der Leyen en haar medestanders het hebben gemunt vanwege de grote financiële tekorten en defensie-uitgaven (150 miljard euro extra geleend). Daarin gaan zij voorbij aan het feit dat de politiek van de Europese Commissie de belangrijkste veroorzaker is van financiële tekorten, economische problemen en de afnemende welvaart. De voorbereiding van digitale euro’s door centrale banken, die de EU naar eigen inzicht zou kunnen uitgeven en besteden, biedt evenmin soelaas.
Iedereen maakt zich op voor een nieuwe slag om de centen, in vervolg op recente voorbereidende besprekingen in Brussel over nieuwe inkomstenbronnen voor de Europese Unie, bedoeld om de schulden die zijn aangegaan voor het coronaherstelfonds terug te betalen. Tijdens de pandemie besloten de leiders van de 27 landen om Brussel ruim 700 miljard euro te laten lenen (eurobonds), waarvan ongeveer de helft is weggegeven aan subsidies, die vanaf 2027 moeten worden terugbetaald, en daar nog eens 100 miljard extra aan leningen bovenop.
In eigen vlees snijden?
Om de leningen terug te betalen heeft de Europese Commissie voorgesteld om inkomsten bij elkaar te graaien, via onder meer extra CO₂-belasting voor ondernemingen en op ingevoerde goederen uit landen met een minder streng klimaatbeleid. Er is een plan om een deel van de belastingen op multinationale ondernemingen in te pikken. In eigen vlees snijden, daar houdt de EU niet van, dus geen ‘overmatige’ bezuinigingen op haar programma’s of een ‘buitensporige’ verhoging van de bijdragen van de lidstaten.
Maar ja, de EU is wederom rupsje Nooitgenoeg, meer macht, meer superstaat, zo vatte René Dercksen het onlangs treffend samen. In het Berlaymont krioelt het van 32.000 bureaucraten die dag in dag uit nieuwe regels uitbroeden – drie keer zoveel als in de hele VS. Hun missie? Nationale staten ontdoen van hun bevoegdheden, burgers en bedrijven met opgelegde regels voeden en hen er vervolgens voor laten betalen. En wat eenmaal in Brussel is bekokstoofd, verdwijnt nooit meer, ligt misschien even op een plank, maar wordt vroeg of laat alsnog doorgedrukt.
Interne markt faalt
Uit het voorgaande blijkt in elk geval dat de hemelhoog geprezen interne EU-markt – met al zijn handelsmuren – de beweerdelijk eengemaakte markt waarin goederen, diensten, kapitaal en personen vrij kunnen bewegen, een zeer beperkt succes is. De Europese economie bevindt zich in zwaar weer, dus worden plannen gesmeed om de economische bedrijvigheid een stevige impuls te geven door de EU-overheid. Helaas geldt hier het aloude adagium: “De motor van banen en welvaart is niet de overheid, maar het bedrijfsleven.”
Want in de huidige structuur van de interne markt gaat het nooit beter werken, zeker niet met meer bureaucratie. Volgens de Brusselse logica en gebruiken dient er zo’n geval een Grote Sprong Voorwaarts te worden gemaakt. Onderdeel daarvan is de Clean Industry Deal, waar Johannes Vervloed onlangs de staf over brak, een uitvloeisel van het strategische rapport dat voormalig ECB-president Draghi schreef om de Europese industrie weer concurrerend te maken en te voorkomen dat Europa verder afglijdt.
Tweede pijler
Een tweede pijler hieronder kwam vorig jaar tot stand in de vorm van een EU-investeringsfonds (EESC) voor economische veerkracht en duurzaam concurrentievermogen, voor koolstofarm en sustainable. Toe maar, gooi er nog maar weer een fonds tegengaan, net als in 2021 toen het European Social Entrepreneurship Fund (EuSEF) het licht zag, een fonds voor ‘sociaal ondernemen’. Fondsen, fondsjes en het beleid dat uit de Brusselse grabbelton komt, het is doordrenkt van een marxistische cocktail van termen die je associeert met partijprogramma’s van GroenLinks, PvdA, D66 en dergelijke. Want ‘met behoud van de sociale normen’.
Zie bijvoorbeeld hoe het EESC wordt aangeprezen: geld uit het fonds wordt afhankelijk gesteld van sociale criteria, werkgelegenheidsgaranties, kwalificatie- en opleidingsmaatregelen, maatregelen ter verbetering van de participatie van werknemers of collectieve overeenkomsten, waarbij rekening wordt gehouden met de verscheidenheid aan sociale dialoog in de lidstaten. Het mag wat kosten: bijdragen van de lidstaten, nieuwe eigen middelen en gezamenlijke EU-schulduitgifte (eurobonds).
Green Deal
Daar komt de Green Deal ook weer om de hoek kijken: “Aanzienlijke hoeveelheden overheidsfinanciering zijn nodig om particuliere investeringen op gang te brengen in gebieden waar nog geen businesscase is voor koolstofneutrale oplossingen, zoals waterstof.” Dan weet je het wel, want wanneer er geen businesscase is: waarom zou de overheid er dan kapitalen voor uittrekken? Voor zogenaamde – door de EU aangewezen – ‘publieke’ goederen die marktspelers niet willen leveren?
Dus wat hebben de EU-bonzen vervolgens bedacht, adding insult to injury? Laten we de kapitaalmarkten in de EU zo regelen dat de Unie een financiële dwangbuis krijgt in de wereld van het grote geld, in de vorm een Kapitaalmarktenunie. Dit plan dat sinds 2015 stof vergaart op de Brusselse burelen, nooit een millimeter voortgang boekte, werd alsnog in de bureaucratische machinerie van juristen en ambtenaren gepropt. En een nieuw mantra en slogan om de EU uit het moeras te trekken!
Het wiel uitvinden
Een nieuwe constructie daarbovenop is de Saving and Investments Union (SIU) voor spaarders en beleggers, die in omfloerst EU-jargon wordt omschreven als de aanzet tot diepere kapitaalmarkten, lagere kosten en meer opties zoals gediversifieerde fondsen, met spreiding van beleggingsrisico’s. Dat laatste is dagelijkse koek voor de gemiddelde belegger. Dergelijke investeringsfondsen zijn in groten getale en veelsoortige variaties bij allerlei banken en beleggingsinstellingen voordelig verkrijgbaar. Dus wil Brussel opnieuw het wiel uitvinden?
Het SIU-plan lijkt op eerdere initiatieven zoals de Bankenunie, een aantal afspraken tussen de lidstaten om banken efficiënter en gezonder maken. Met inbegrip van de Kapitaalmarktenunie vormt zich zo een Trias Financialis voor een nieuwe bureaucratie, want als het erom gaat zich met de centen te bemoeien staat de EU er graag met de neus bovenop. En uiteraard zál de Europese Commissie de financiële infrastructuur opzetten. Deze moet spaargeld omzetten in kapitaal voor bedrijven en door de EU aan te wijzen strategische projecten en productieve investeringen – denk maar Green Deal – dat spreekt voor zich.
Onduidelijk plan
Volgens de officiële documenten zal de SIU “de rendementen op spaargeld verhogen” en “bedrijven meer financieringsmogelijkheden bieden”. Hoe dat concreet moet gebeuren, blijft onduidelijk. Het roept bij critici de vraag op of Brussel zich te veel wil bemoeien met het spaargeld van burgers, en of dit de opmaat is naar een financieel sturingsmechanisme en toezicht op EU-niveau, waarmee de Unie steeds verder ingrijpt in nationale en persoonlijke financiële autonomie.
In de documenten wordt gesproken over het “verbeteren van toegang tot kapitaal”, maar details over hoe dit vorm krijgt ontbreken grotendeels. Kritische geesten vrezen dat de EU via regulering, fiscale prikkels of zelfs directe herstructurering van spaarproducten burgers richting bepaalde investeringen zal sturen, bijvoorbeeld door het aantrekkelijker te maken om geld te steken in klimaatinvesteringen of defensieprojecten.
EU-controle over geld
Volgens het ontwerp wordt momenteel ongeveer zeventig procent van het particuliere spaargeld – ongeveer 17 biljoen euro – aangehouden bij banken, die slechts een laag rendement genereren. Kanttekening: voor de spaarder. Tegelijkertijd is er een aanzienlijke behoefte aan investeringen van 750 tot 800 miljard euro per jaar tegen 2030, in totaal 33 biljoen euro, zo schatte het eerder vermelde rapport-Draghi.
Econoom Daniel Lacalle prikt dit door: “Wat de EU wil, is de controle over uw geld overnemen.”
Sinds 2025 werkt de EU aan plannen om spaargeld en beleggingen van burgers – ook pensioengelden – te gebruiken voor investeringen. Sommige lobbyïsten willen de mogelijkheden graag uitbreiden naar filantropische organisaties, verzekeraars en stichtingen. Straks gaat de EU misschien ook de overwaarde op uw huis meerekenen, nalatenschappen en ander vermogen of gewone bezittingen.
Geen benul
Lacalle heeft gelijk, de Unie zit achter de Grote Geldberg aan en deinst niet terug voor halve waarheden en hele leugens. Want nota bene de ex-bankier Draghi doet alsof de bergen spaargeld niet in de economie en investeringen doorwerken. Terwijl iedereen die enig benul heeft van het bankwerk snapt, dat dit een onjuiste voorstelling van zaken is. Spaargeld draagt actief bij aan de economie.
Het spaartegoed mag de bank zo’n twaalf tot vijftien keer uitzetten in hypotheken, of in andere kredieten aan consumenten en bedrijven (investeringen) en daaraan zelf wat verdienen. Met jouw geld koopt iemand anders dus een huis of kan een ondernemer investeren in zijn bedrijf. Maar ja, Draghi, die zichzelf ziet als Atlas die de hele EU op zijn schouders torst, kan het gewoon niet verkroppen dat de VS profijt halen uit hun interne markt en zijn eigen disfunctionele continent niet. Fail.
De ‘versnippering van de kapitaalmarkten’ – volgens kletskous Draghi – is niet meer dan een drogredenering. En dat daardoor innovatieve bedrijven in Europa verstoken blijven van het risicodragende vermogen voor hun gewenste groei is een vals voorwendsel. Want dat komt vooral door onbetaalbaar energiebeleid, CO₂-nul, een beroerd ondernemingsklimaat, Green Deal, CO₂-heffingen, verstikkende regeldruk en zo meer.
Digitaal geld uit het niets
Het hele gedoe met unies voor banken, sparen en kapitaalmarkten is simpelweg oude wijn in dezelfde oude Brusselse zakken. Waarvoor Christine Lagarde (ECB) onlangs ook weer haar befaamde stokpaardje de digitale euro uit de speelgoedkast haalde. Met de Central Bank Digital Currency kan de ECB straks op elk gewenst moment elke gewenst bedrag aan digitaal geld in omloop brengen, waar ze nu nog de traditionele geldpers moet aanzwengelen.
Biljoentje nodig voor het Europese leger? Nog een paar meer voor de Green Deal? Geen gedoe met lidstaten voor extra bijdragen of leningen, de dames Von der Leyen en Lagarde regelen het wel even terwijl de EU-verplichtingen onverminderd verder stijgen. En waar daarna het EU-schip aan de grond loopt, zien ze later wel weer. Après Nous Le Déluge. De rekening schuiven we gewoon door aan de EU-bewoners.
Over de auteur
- Raymond Peil: Journalist (ex professo, 44+ jaar). Vanaf 1980 bij het Leidsch Dagblad, GPD, real-time newswire AFX/MoneyView en Elsevier. Werkte bij de internationale law firm Loyens & Loeff, de Nederlandse (Vereniging van) Banken en als uitgever financiën en economie bij Elmar in Delft. Websites sinds 2008, weblog/redacteur/ghost writer voor Sylvester Eijffinger. Jurist Corporate Law & Competition Law, (financiële) economie - 1 jaar Chartered Financial Analist, ICT-nerd van A tot Z | onderzoek | webmaster | MSM-immuun.
Recent gepubliceerd
Economie29 augustus 2025Nieuwe wet voor zzp’ers geeft ondernemers kopzorgen
Economie11 augustus 2025Trump hervormt buitenlands beleid én wereldeconomie met tariefdiplomatie
Economie2 augustus 2025AOW dreigt nieuwe melkkoe van komende bezuinigingsronde te worden
Politiek Internationaal26 juli 2025Oekraïne wankelt op het slagveld, regering staat op omvallen
Brussel komt steeds geld tekort behalve als het om verhoging van de absurde salarissen gaat dan is er altijd geld zat. En dan is er ook nog onze Pensioenpot waar gegraaid kan worden. De EU bevindt zich in een stadium vlak voor het verval. In ieder geval de morele. De socialisten slaan steeds wilder om zich heen om de rechtse invloed te keren. Hoe harder ze slaan hoe groter wordt de afkeer. Rechts us aan de beurt.
Wederom een goed verhaal van Raymond, waarbij hij terloops een aantal deskundigen aanhaalt, die uitgebreid over een aantal deelzaken zeer vakkundig heeft gerapporteerd! Het probleem zit veel dieper want die 10.000-den EU ambtenaren zijn naast kartonnen rietjes en vaste plastic dopjes op flessen ook bezig met veel andere belangrijke zaken, waarvan we de meeste niet kennen of plotseling uit de lucht komen vallen (zomaar komt 800miljard voor EU defensie en miljarden steun voor Oekraïne een niet EU en NAVO land uit de lucht vallen.)
Nederland, maar ook veel andere landen tekenen met incompetente bestuurders naïef bij het kruisje en daarna hangen we als de bekende kerstklok, want we hebben al afgesproken het 1 op 1 in onze nationale wetgeving te verankeren! Als er al een referendum is (de EU grondwet of het Oekraïne associatieverdrag) wordt het later onder een andere naam Verdrag van Lissabon of met een inlegvelletje in het associatie verdrag met Oekraïne alsnog bekrachtigd. We hebben dus feitelijk vrijwel alle macht aan de EU overgedragen. De EU houdt zich zelf nauwelijks aan haar eigen afspraken (o.a. het verdrag van Maastricht m.b.t. de Euro, Verdrag van Dublin m.b.t. asielzoekers, grensbewaking Frontex. enz. Vandaag zagen we weer eens n.a.v. de lintjes van Faber wat het een kinderachtig en zielig zooitje is in de politiek van Nederland. Ik denk dat het bij de EU hetzelfde is, maar dan minimaal in het kwadraat!
Wat een democratie!
Het doel van deze ‘leningen’ is het onttrekken van privaat geld aan de marktsector en dat overpompen naar de publieke sector, waar het besteed wordt aan ‘sociale’ en ‘duurzame’ projecten. Die heel weinig rendement hebben of uitsluitend kostenverhogend werken of volstrekte verspilling zijn, zoals het uitkopen van boeren en het veranderen van de bestemming van cultuurgrond in natuurgrond.
Het effect van het onttrekken van privaat geld is dat de overheid steeds meer de marktsector opslokt. Er ontstaat heel geleidelijk een communistische sovjet-staat, geleid door de opperste sovjet in Brussel.
En de introductie van de CBDC is in aantocht.
Een dwangbuis geeft meer vrijheid.
Oh, en dan nog verbaasd zijn over de hoge inflatie.
Ewald Engelen:
‘..Nauwelijks doorgedrongen in NL’se media, maar EC heeft EP buitenspel gezet van inspraak op defensieplannen door zich te beroepen op ‘crisis-uitzondering’, net zoals tijdens corona..’
Enige tijd geleden werd er bij een politie-inval in de woning van een Italiaanse EUSSR-parlementariër, een koffer vól euro’s aangetroffen onder haar bed. Geld was verkregen middels omkoping en andere criminele activiteiten van die EUSSR-figuur.
Als de politie nou eens bij nog een aantal van die criminele EUSSR=parlementariërs invallen zou gaan doen, en dan vooral ónder de bedden van die figuren kijkt, dan heeft Europa binnen de kortste keren het benodigde bedrag bij elkaar.
(betr. de onder het bed aangetroffen geld bij de Italiaanse mevrouw, daar hebben wij trouwens nooit meer iets over vernomen ! Zal wel iets met transparantie te maken hebben))
Bureaucraten zijn heel goed in controle.
Bureaucraten hebben totaal geen verstand van investeren. Bij investeren geef je de controle over aan creatieve mensen. Dan nog is er er altijd een risico.
Dat is waar het in de EU fout gaat. Daar is controle tot een religie verheven.
Door deze controle is de de creativiteit verdwenen. Mensen hebben niet meer de vrijheid om het hoofd boven het maaiveld uit te steken.
Dit is al heel erg lang aan de gang. Je merkt hoe de vitaliteit uit de samenleving verdwijnt.
De EU is gedoemd.
De meeste politici zijn zo van school (meestal universitair Bestuurskunde) na slechts een korte stage in het “bedrijfsleven” in de politiek gekomen en hebben in principe van de meeste zaken geen benul, laat staan verstand. De goed betaalde baan lokt en daar gaan ze, meestal voor zichzelf en daarna voor hun partij, de rest interesseert ze geen moer!
Die 1600 Miljard aan Nederlandse bedrijfspensioenen zijn al door Brussel gevorderd.
Vandaar die omschakeling naar een ander pensioensysteem in Nederland.
Het geld is niet meer traceerbaar.
Met het zogenaamde eigen potjes systeem.
Het is gewoon een omslagsysteem geworden gelijk de AOW.
De pensioenpremies gaan nu naar de EU.
Dat de Nederlandse werknemer dat maar weet en de ambtenaren natuurlijk ook.
Nog niet helemaal, maar het is hard op weg. Ik begrijp nog steeds niet waarom wij als Nederland vele miljarden hebben bijgedragen aan het EU Couvin fonds en slechts een fractie terugkrijgen van de EU vanwege de EU eis dat we eerst de Nederlandse pensioenen moeten hervormen! We hadden volgens vele onderzoeken het beste pensioenstelsel in de EU! Pensioenen zijn privé eigendom van de inleggers en staan al jaren vrijwel stil door de rekenrente (vroeger was de rente een zaak van vraag en aanbod, maar wordt nu al jaren door de ECB bepaald! De verdiensten op aandelen mogen niet worden meegerekend Klaas Knot van de DNB met zijn ruime salaris en emolumenten, personeel en huisvesting, die vanwege de EURO nationaal bijna niets meer te doen heeft zou zich hier tegen moeten verzetten, maar doet het tegendeel. Hij is zelfs politiek bezig met zijn gedram m.b.t het beleggen in het klimaat en de pensioenfondsen huppelen er zonder raadpleging van hun “leden” achteraan! Net als bij de klimaattafels van Nijpels zijn de betrokkenen nooit geraadpleegd. Politici geheel onkundig van dit onderwerp hebben zich laten adviseren door onkundige ambtenaren en hebben dit geregeld in wetgeving, protest in de kamer wordt van alle kanten de kop ingedrukt. Alleen al het uitrekenen van al deze individuele potjes kost miljarden, die uit die pensioenpot moeten worden betaald! Nu moet er ineens worden geïnvesteerd in de defensie industrie!
Het is bijna zeker dat dit weer een gigantisch probleem gaat worden. maar degenen, die dit besloten hebben zij al lang vertrokken naar een lucratieve andere baan (Burgermeester van Rotterdam en President Directeur van de NS) waar ze gewoon door kunnen gaan met hun misprestaties!
Toevallig van de week een meeting meegemaakt, over het nieuwe pensioenstelsel.
De pensioen beheerders zijn niet eerlijk, je krijg allerlei duistere verklaringen.
Waarom krijgt iedereen een eigen potje.????
Simpel belastingtechnisch ben je dan de bezitter van een pot met geld.
Leugens zoals die in de Rutte tijd bij de gesprekken hoorde.
De verleiding zal niet kunnen worden weerstaan om het potje pensioen straks in box 3 te belasten. Net zoals de pot van een VVE bij een appartement. Vroeger ondenkbaar maar gebeurt gewoon.
Ze moeten in eigen vlees snijden dan voelen ze een keer de consequenties van het beleid.
De EU moet zichzelf eerst maar eens gezond maken.
Het is beter dat de EU zichzelf opheft. Iets zoals de EEG uitgebreide vorm heeft betere kansen.
Wat u op een bankrekening zet is niet meer van uzelf.
Dat waar u nu de hand op kan leggen is van u.
Al de rest zijn afspraken die niets waard zijn.
Voor zover ik begrijp is de EU een supranationale instelling, die het belang van aangesloten en aan te sluiten landen nastreeft, naast ruimere doelstellingen, een supranationale instelling eigen, zoals de (groene) wereld redden, vluchtelingen redden, democratie bevorderen, woke stimuleren, en dergelijke.
Het belang van aangesloten landen nastreven moet de beperkte doelstelling zijn, naast het behoud van de eigen cultuur en democratie.
Zolang de EU hinkt op twee benen, het been van het eigenbelang dienen, en het been van het moreel verheven, maar subjectieve, wereldbelang dienen, blijft het m.i. behelpen.
Wat betreft de inzet op een minder gefragmenteerde en daarmee minder hoge frictiekosten opwerpende Europese kapitaalmarkt, ben ik een voorstander, maar helaas koppelt de EU daar gelijktijdig weer die verheven supranationale wereldbelang doelstellingen aan. Denk ook en aan een stuk op eigenbelang dienende EU marketing., wat natuurlijk ondenkbaar is voor al die verheven moraalridders in Brussel.
De even trage, pijnlijke als onvermijdelijke ondergang van een bureaucratische draak ontvouwt zich voor onze ogen. De draak heeft honger, maar het eten is op.
Soms verlang ik terug naar de tijd van de absolute monarchie met een duidelijke scheiding tussen wel doorluchte aristocraten en ongewassen plebs. Natuurlijk waren de aristocraten walgelijk arrogant, maar ze hielden zich vooral bezig met de tafelzitting bij het eerstvolgende jachtpartijtje ipv allerlei megalomane projecten. Geld hadden ze al en er was geen enkele reden om de bevolking maximaal uit te melken. Als er dan toch zo nodig bestuur moet zijn, geef me dan maar deze ‘afwezige’ variant.
Dank u.
De kop boven uw artikel kan overigens gewijzigd worden. Want ze zijn niet meer op zoek. Ze pakken (graaien) al wat ze pakken kunnen, en zelfs het EP heeft het nakijken.
Onder het mom van crisis mag ineens alles.
Eindelijk durven de pensioen verstrekkers toe te geven, dat Bakenende en Rutte onze bedrijfspensioen, zonder toestemming van de verplichte deelnemers aan die bedrijfspensioenen, in de EU pensioenpot hebben gestort.
Diefstal van het gespaarde kapitaal groot 1600 Miljard Euro.
Vandaar die haast om te vernieuwen.
Wat opvalt is dat de ambtenaren pensioen niet zijn verdwenen.
Die vallen buiten deze regeling.
Trump kan enorm tevreden zijn Europa neemt het stokje over en dat is zijn doel.
Noem hem dom maar de reactie van Brussels is bepaald niet slim.
Kijk die 1600 Miljard Euro aan bedrijfspensioenen van Nederland zijn allang in het bezit van de EU.
Rutte heeft ze in 2020 in de toen nog lege EU pensioenpot gestort.
Deze EU pensioenpot is door Nederland voor ca 65% gevuld, daarna door geen enkel EU land meer bijgevuld, ze souperen wel eruit.
Denkend aan het liedje België van Het Goede Doel: “waar kan ik heen, ik kan niet naar ….” of “vluchten kan niet meer” van Jenny en Frans.