Trump hervormt buitenlands beleid én wereldeconomie met tariefdiplomatie
Importheffingen als breed ingezet machtsmiddel
Foto: 
Tijdens zijn tweede ambtstermijn heeft Donald Trump het Amerikaanse buitenlandse beleid grondig herzien. Hij gebruikt importheffingen niet alleen als economisch drukmiddel, maar ook als een belangrijk diplomatiek instrument. Sinds zijn inauguratie – ruim acht maanden geleden – heeft de president in vliegende vaart handelstarieven ingezet onder andere om vrede te bewerkstelligen, de wereldhandel te herstructureren en concessies te verkrijgen van Amerikaanse bondgenoten en rivalen.
De manier waarop de regering-Trump welbewust economische druk heeft uitgeoefend – The Art of the Deal – werd van alle kanten zwaar bekritiseerd, maar het is wel is een van de belangrijkste veranderingen in het Amerikaanse buitenlandse beleid in decennia. In de eerste maanden na zijn aantreden wond Trump al geen doekjes om zijn grote plannen. “In mijn eerste termijn had ik twee dingen te doen: het land besturen en overleven te midden van allerlei corrupte lieden. Deze keer vecht ik om de wereld en het land te helpen, het is een heel ander presidentschap”, vertelde hij The Atlantic in een interview in april.
Resultaten
Trump benadrukte geregeld dat zijn tarievenstrategie, die heeft geleid tot handelsconcessies van bondgenoten zoals de Europese Unie en Zuid-Korea, bewijst dat de nieuwe aanpak van het buitenlandse beleid resultaten oplevert. Zijn dreigementen met handel hebben al bijgedragen aan het oplossen van verschillende conflicten, waaronder de recente grensoorlog tussen Thailand en Cambodja en de crisis tussen India en Pakistan. Eind juni ontving Trump de ministers van Buitenlandse Zaken van de Democratische Republiek Congo en Rwanda in het Witte Huis om een vredesakkoord te ondertekenen dat een einde maakte aan de dertig jaar durende oorlog.
Volgens Michael Walsh, senior fellow in het Afrika-programma bij het Foreign Policy Research Institute, heeft het Witte Huis aangetoond dat het de stabiliteit in diverse regio’s kan bevorderen met economische prikkels. “Ze geloven er sterk in dat als je landen kunt laten zien dat ze een economisch belang hebben om niet met elkaar te vechten en juist met elkaar en met de Verenigde Staten samen te werken, je conflicten in de wereld kunt oplossen en de regionale stabiliteit bevorderen. Trumps aanpak in Afrika, waarbij handel boven hulp wordt gesteld, laat zien dat dit effectiever is dan de strategie van eerdere regeringen.”
Vredesinspanningen
De regering van Trump blijft zich inzetten voor Afrika en richt zich nu op het conflict in Soedan. Volgens gegevens van de Council on Foreign Relations wordt dit gebied vaak de ‘vergeten oorlog’ genoemd en zijn er naar schatting 150.000 mensen omgekomen. Hoewel er tot nu toe nog geen doorbraak is bereikt, zei Walsh dat Soedan en andere delen van Afrika een prioriteit blijven voor de Amerikaanse vredesinspanningen.
In februari, slechts enkele weken na het begin van zijn tweede ambtstermijn, legde Trump invoerrechten van 25% op voor goederen uit Canada en Mexico en voegde een heffing van 10% toe aan Chinese importen. Zo wilde hij deze landen onder druk zetten om de fentanylsmokkel aan te pakken, oneerlijke handelspraktijken tegengaan en investeringen in de VS stimuleren.
’Strategische’ invoerrechten
Volgens het Witte Huis heeft de Amerikaanse overheid de afgelopen zes maanden meer dan 150 miljard dollar aan invoerrechten geïnd, wat de komende tien jaar kan oplopen tot 2,8 biljoen dollar. Keith Krach, de onderminister van Buitenlandse Zaken voor economische groei, energie en milieu tijdens de eerste regering van Trump, licht toe dat de president importtarieven gebruikt als een bredere strategie om de wereldhandel opnieuw te structureren en de dominantie van Amerika op het wereldtoneel veilig te stellen.
“President Trump heeft invoerrechten altijd als een strategisch instrument beschouwd”, vertelde Krach eerder aan The Epoch Times. “Tijdens zijn eerste ambtstermijn gebruikte hij ze als een scalpel – gericht op staal, aluminium en specifieke handelstekorten. Nu vormen invoerrechten de hoeksteen van zijn economisch staatsmanschap.” Het werkt: in juni zag Canada af van het plan om een digitale dienstenbelasting van 3% in te voeren voor grote techbedrijven, nadat Trump de handelsbesprekingen had stopgezet en dreigde hogere tarieven op Canadese importen op te leggen.
Europese Unie
Deze invloed was duidelijk zichtbaar in recente onderhandelingen met de Europese Unie. Hoewel Trump aanvankelijk een importtarief van 30% voorstelde, stemde de EU uiteindelijk in met 15%, nog steeds een forse stijging ten opzichte van het vorige gemiddelde van 4,8%, volgens gegevens van de Wereldhandelsorganisatie WTO. Het Witte Huis verwacht dat de nieuwe importheffingen op Europese goederen jaarlijks tientallen miljarden dollars aan inkomsten opleveren.
Daarnaast stemde het blok ermee in om gedurende Trumps ambtstermijn 600 miljard dollar in de VS te investeren en over een periode van drie jaar 750 miljard dollar aan Amerikaanse energie-exporten af te nemen. Japan ging akkoord met een importheffing van 15% en beloofde 550 miljard dollar te investeren in de Amerikaanse economie. De Verenigde Staten zouden 90% van de winst uit deze projecten ontvangen.
Zuid-Korea
Volgens de nieuwste overeenkomst met Zuid-Korea geldt er een importheffing van 15% op export naar de Verenigde Staten, terwijl Amerikaanse goederen die Zuid-Korea binnenkomen vrijgesteld zijn van importheffingen. Daarnaast heeft Seoul toegezegd 350 miljard dollar te investeren in de Verenigde Staten en voor 100 miljard dollar aan Amerikaans vloeibaar aardgas, ruwe olie en steenkool te kopen.
Op 31 juli ondertekende Trump een executive order waarin wederzijdse importheffingen voor tientallen landen werden vastgesteld. Verschillende landen, waaronder Mexico, Canada, India en China, hebben echter nog geen definitieve afspraken gemaakt met de regering Trump.
Kevin Hassett, directeur van de Nationale Economische Raad van het Witte Huis, zei dat de regering al handelsovereenkomsten heeft gesloten met acht belangrijke handelspartners, die samen “ongeveer 55% van het wereldwijde bbp” vertegenwoordigen. Landen die nog geen definitieve overeenkomsten hebben, krijgen binnenkort te maken met ‘wederkerige tarieven’ en naar verwachting zullen de onderhandelingen hierover doorgaan, merkte hij op.
Doorvoer
De regering Trump heeft ook een nieuwe heffing van 40% op doorvoer aangekondigd, een tactiek die bedoeld is om te voorkomen dat Chinese goederen minimaal worden aangepast of simpelweg opnieuw worden geëtiketteerd in andere landen en vervolgens naar de Verenigde Staten worden verzonden. De Verenigde Staten hebben al toezeggingen gekregen van een aantal landen, waaronder Vietnam, om de toestroom van goedkope Chinese producten naar hun markten voor doorvoer te blokkeren. Tot nu toe heeft deze herziening van het Amerikaanse tariefbeleid nog niet geleid tot grootschalige tegenmaatregelen van de belangrijkste handelspartners.
De economische druk van de importheffingen gebruikt Trump – zoals hiervoor gezegd – tevens als diplomatieke hefboom om wapengekletter te beëindigen, zoals in het geval van Thailand en Cambodja en de crisis tussen India en Pakistan. De VS-president probeert er ook Rusland mee te treffen door sancties op te leggen aan China en India, die Russische aardolie kopen en daarmee indirect de Russische agressie in Oekraïne financieren.
Russische olie
Het 50%-tarief van president Trump voor China en India is een noodzakelijke rem op Poetins oorlogsmachine, zo redeneren de Amerikanen. Hun aankoop van Russische olie – en de doorverkoop ervan wereldwijd – ondermijnt sancties en financiert de Russische agressie. De heffing dwingt tot verantwoording: stop steun aan Moskou of onderga de economische gevolgen. De indirecte aankopen van Europa via India werken overigens op dezelfde manier en zijn tamelijk hypocriet, nu ook Oekraïne goedkoop Russisch gas koopt van Europees belastinggeld.
Het gaat hier niet om het straffen van handelspartners; het gaat om het afsnijden van de geldstroom die de Russische oorlog voedt en daarmee een staakt-het-vuren en vredesoverleg in de weg staat. Elke dollar die bespaard wordt op Russische olie, is een dollar die niet gebruikt kan worden voor raketten die op Kiev gericht zijn. Met als motto: zorg voor vrede door middel van economische afschrikking, niet door loze diplomatie.
Buitenlandse diplomatie
Een vergelijkbare troef trok Trump uit zijn mouw tegen Brazilië, niet vanwege oorlog maar in het kader van buitenlandse diplomatie. Hij dreigde met een importheffing van 50% op de export uit dit land naar de Verenigde Staten. In een brief aan de Braziliaanse president Lula da Silva beschuldigde Trump Brazilië ervan een internationale schande te zijn geworden vanwege het lopende proces tegen de voormalige Braziliaanse president Bolsonaro, een trouwe bondgenoot van Trump. Waarom niet? Je moet ze raken waar het pijn doet met je buitenlandse beleid, het werkt beter dan eindeloos vergaderen en ambassadeurs over het schaakbord schuiven.
Ook de BRICS-alliantie, geleid door Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika, was het doelwit van Trumps pijlen. Hij waarschuwde tegen hun pogingen om de wereldwijde dominantie van de Amerikaanse dollar te ondermijnen. “Elk land dat zich aansluit bij het anti-Amerikaanse beleid van de BRICS-landen, zal een extra tarief van 10% moeten betalen. Er zullen geen uitzonderingen op dit beleid zijn.” verklaarde hij op Truth Social.
Experts menen dat de kracht van Trumps tariefstrategie voortkomt uit de economische en militaire macht van Amerika. En als ’s werelds grootste economie en consumentenmarkt kunnen de Verenigde Staten druk uitoefenen op een manier die anderen niet kunnen, als een soort drietrapsraket. Ook in het buitenlandse beleid en als diplomatiek middel. We leven in interessante tijden.
Over de auteur
- Raymond Peil: Journalist (ex professo, 44+ jaar). Vanaf 1980 bij het Leidsch Dagblad, GPD, real-time newswire AFX/MoneyView en Elsevier. Werkte bij de internationale law firm Loyens & Loeff, de Nederlandse (Vereniging van) Banken en als uitgever financiën en economie bij Elmar in Delft. Websites sinds 2008, weblog/redacteur/ghost writer voor Sylvester Eijffinger. Jurist Corporate Law & Competition Law, (financiële) economie - 1 jaar Chartered Financial Analist, ICT-nerd van A tot Z | onderzoek | webmaster | MSM-immuun.
Recent gepubliceerd
Economie29 augustus 2025Nieuwe wet voor zzp’ers geeft ondernemers kopzorgen
Economie11 augustus 2025Trump hervormt buitenlands beleid én wereldeconomie met tariefdiplomatie
Economie2 augustus 2025AOW dreigt nieuwe melkkoe van komende bezuinigingsronde te worden
Politiek Internationaal26 juli 2025Oekraïne wankelt op het slagveld, regering staat op omvallen
Dit alles leidt tot de vergelijking van de EU politiek (sancties of subsidies) en de Trump politiek (importheffingen).
De EU politiek werkt voor geen meter, de Trump politiek levert binnen enkele maanden resultaten op.
Niet echt verrassend, bijna alles wat de EU doet, loopt uit op een fiasco.
Trump heeft de EU gewaarschuwd voor haar beleid. Zou hij een andere beleid ook in de EU kunnen afdwingen? Want uit de EU komt het niet.
Trump komt nu al met kop en schouders uit boven de voorgaande vijf presidenten die uitsluitend bezig waren met hunzelf en die zich als superambtenaar gedroegen. Dat kleeft ook aan de EU bestuurders. Verwende mensen die zich belangrijk wanen maar niets klaarspelen.
Er zou een ‘Trump’ in Europa moeten opstaan maar in deze linkse boel is het zoeken ovrrbodig.
De eu is een shit hole,waar alleen vuiliheid vanuit gaat,iets anders kan dat tuig niet bedenken.
Trump lijkt me effectiever dan die zelf verklaarde apostelen in de EU. Neem die Allah Akbar brullende Teheran types. Na een korte militaire interventie geen bommen en dreigementen meer vanuit dat haathaarden hol. Neem Syrië. Nou, maar die Assad is weg. Ook bijna 2 miljoen christenen etnisch weggezuiverd in de laatste 15 jaar. En er zit een Al Qaeda terrorist met een sharia constitutie aan het roer, die gewoon doorgaan met zijn Allah Akbar terreur:
https://news.sky.com/story/cctv-shows-men-in-combat-clothing-shooting-hospital-volunteer-at-point-blank-range-in-syria-13410285
En neem die verheven VN heilige humanitaire Sigrid Kaag:
https://www.sciencespo.fr/psia/events/60-minutes-with-sigrid-kaag-senior-humanitarian-and-reconstruction-coordinator-for-gaza/
Ik heb de volle 60 minutes gezever uitgezeten, van die ex D66 leidster, die getrouwd is met die PLO loverboy, dat terreurhulpje van Arafat. Tientallen miljarden hebben we opgehoest als dhimmi’s, om die “Palestijnen” tot vrede te verleiden, en dan zegt Kaag rond minuut 52 dat als je ze de kans geeft, ze het echt goed zullen doen?! Maanden na 7 oktober 2023 stonden ruim 70% van die Gaza “Palestijnen” volledig achter die onmenselijke terreur, van die door die humanitaire Kaag gesteunde “arme Palestijnse sloebers”. Over dat door haar VN Hamas geïnfiltreerde UNWRA zegt Kaag dat dat niet haar VN afdeling is en dat dat onderzocht wordt: in het bekende bureaucratische doolhof doof potje stoppen dus.
Geef me maar Trump, met zijn “feral instincts”: die bereikt meer, voor zijn eigen mensen, en voor vrede.
Overigens, in die gesprekken tussen Trump en Poetin in Alaska heeft Oekraine echt niet de prioriteit. Poetin heeft Oekraine al in zijn zak zitten en daar kan Trump helemaal niets aan doen.
Volgens mij gaan de Amerikanen en de Russen het over hun relatie hebben na die oorlog en dat zou wel eens een warme handelsrelatie kunnen zijn
Precies. Putin krijgt heel Oekraïne, Trump het recht om de mineralen te ontginnen. En het VK krijgt het nakijken.
Zo krijgt een ieder zijn deel naar vermogen, naar wat hij heeft bijgedragen in het verleden.
De EU is volledig uitgespeeld.
Ondanks dat prachtige en kuch ‘liberale’ beleid van Trump is de schuld toch weer flink toegenomen. Maar liefst 19% in 1 maand of $47 miljard en dat ondanks de toename van $21 miljard door de tarieven, die uiteraard door Amerikaanse burgers zelf zijn opgehoest en niet door een buitenlandse macht die gestraft moest worden. Overheden die trachten een land de welvaart in te spenderen zijn over het algemeen gedoemd hierin te mislukken.
https://www.cnbc.com/2025/08/12/us-deficit-grows-to-291-billion-in-july-despite-tariff-revenue-surge.html
Dit was voorzien in de plannen, zoals u op OpinieZ heeft kunnen lezen.
Wat een enthousiasme voor onliberale maatregelen als importheffingen. Voor de goede orde, als jij voor bedrag x aan bv kaas wilt verkopen aan de VS dan komt er nu een importheffing van y% bovenop waardoor de kaas x + y% gaat kosten. De Amerikaanse consument moet die importheffingen gaan betalen. De achterliggende gedachte is natuurlijk dat Amerikanen meer spul gaan consumeren wat in de VS zelf gemaakt is, en als dat nog niet bestaat het zelf gaan produceren. Het hele tarieven geneuzel is niets anders dan protectionisme, of met een meer technisch woord: mercantilisme.
Bedrijven die voorheen veel naar de VS exporteerden zullen nu andere afzetmarkten moeten gaan zoeken en de VS zal zich economisch meer isoleren van de rest van de wereld. Degene die er vooral onder gaan lijden zijn Amerikaanse burgers omdat het toch al vrij hoge prijsniveau nog verder zal stijgen.
Ik begrijp het enthousiasme voor een dergelijk beleid niet goed, zeker wanneer dit komt uit de pen van mensen die zich graag economisch liberaal noemen.
Die bedrijven zullen er over gaan nadenken zich in de VS te gaan vestigen.
Daar zullen hun winst marges hoger zijn dan in de EU.
Een flink aantal landen deden aan protectionisme lang vóór dat Trump het deed. De EU heft 10 % op auto’s uit de VS en Brazilië zelfs 35 %.
Deze landen profiteerden jarenlang van de scheve verhouding. Als deze landen nu klagen, verwijten ze ander wat ze zelf deden.
Overigens hebben al tientallen bedrijven aangekondigd dat ze productie gaan verplaatsen naar de VS. Een miljarden investering.
Trump heeft dus veel succes met het rechttrekken van de verhoudingen. Het is inderdaad liberaal om voor iedereen óf wel óf geen heffingen te hanteren. De protectionisten zitten voornamelijk buiten de VS, zoals in de EU. De niet- tarifaire ecologische regels van de EU werken net als heffingen.
Trump is juist liberaal.
Het zijn de andere landen die eenzijdig tariefmuren hebben opgeworpen in het verleden.
EU op Amerikaanse auto’s: 10 %.
Brazilië idem 35 %.
Trump tracteert hen op een koekje van eigen deeg.
Of gelijke heffingen of helemaal niets.
Trump is meer liberaal dan de EU en de rest .
Als je een nieuwe Ford Mustang Bullet uit de VS wilt importeren kost die in Nederland 130.000 Euro.
Dezelfde auto kost nieuw in de VS 38.000 dollar.
Waarbij Nederland met haar inhalig beleid van BPM nieuwe auto’s op extreme wijze belast. Qua EU zijn ze in 070 roomser dan de paus. Maar als het op (onterechte) belastingmaatregelen aankomt heeft diezelfde kliek ineens geen boodschap aan EU regels.
Het enthousiasme voor het beleid van Trump is gebaseerd op het feit dat het in bijna alle situaties – zowel eindproducten als halffabricaten – precies andersom werkt als dat jij het voorstelt.
Jouw conclusies zijn dus gebaseerd op de verkeerde feiten en invalide argumenten.
En dat komt omdat jij een faliekant verkeerd interpretatie model hanteert: het Marxisme.
Tarieven zijn niets anders dan belastingen. Daar is echt helemaal niets liberaal aan. Er wordt kortom gejuicht voor belastingverhogingen en iemand die daar kritische kanttekeningen bij plaatst wordt nota bene voor marxist uitgemaakt. Soit, net zo goed als er mensen zijn die lijden aan Trump Derangement Syndrome, zo zijn er ook mensen die lijden aan Trump Glorification Syndrome. Het zij zo. Dit zijn de tijden waarin we leven, tijden van polarisatie waarin alles op scherp gesteld wordt en kalm, verstandig nadenken, gebaseerd op feiten, kennis en eeuwen van ervaring doen er niet meer toe. Emoties hebben de overhand. Dit zijn de tijden waarin revoluties plaatsvinden, fortuinen gemaakt en verloren worden. Het is niet onbelangrijk om kalm en verstandig te blijven nadenken.
Tarieven zijn wel degelijk liberaal als ze voor iedereen gelijk zijn.
Tarieven die tot dusver gehanteerd werden, waren nadelig voor de VS en voordelig voor anderen.
Het principe van gelijkheid zou je moeten aanspreken als liberaal of als marxist – kies zelf maar.
Dat was het punt van mijn vorige mededeling en dat schijnt je volledig ontgaan te zijn. Bestudeer Gilpin nog eens over politieke economie.
Het gaat niet om de persoon of om de verheerlijking of de verhuizing van die persoon.
Het gaat om concrete resultaten.
Vrede.
Handels akkoorden.
Die dingen hebben alles te maken met ratio en niet met emotie.