Advertenties

We worden overspoeld met desastreuze klimaatscenario’s

Zaaien van klimaatangst als verdienmodel

Openingsceremonie IPCC conferentie te Incheon, Zuid-Korea 1 tot 5 oktober 2018.

Titelfoto: Openingsceremonie IPCC conferentie te Incheon, Zuid-Korea 1 tot 5 oktober 2018. Screenshot door redactie OpinieZ van YouTube-video, kanaal Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)

Van 1-5 oktober 2018 wordt de 48e bijeenkomst gehouden van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Er wordt vergaderd met duizenden vertegenwoordigers van nationale overheden in Incheon, Zuid- Korea.

Het IPCC is geen natuurwetenschappelijk onderzoeksinstituut, maar een club van de Verenigde Naties met afgevaardigden gekozen door nationale overheden. Met wetenschap heeft het bitter weinig te maken, met politieke natuurkunde des te meer. Reden om eens te kijken waar we nu staan met het klimaat.

Onlangs was ik aanwezig bij een boeiende voordracht over het Noord-Hollandse landschap en het Oer-IJ. De niet aflatende strijd tussen land en zee over een periode van millennia heeft voor de goede waarnemer zijn sporen in het landschap nagelaten. De veranderingen die over een periode van enige duizenden jaren zijn opgetreden zijn gigantisch.

Landschap is een dynamisch systeem waardoor voortdurende verandering onvermijdelijk is. Waar eerst natuurkrachten de bron van alle verandering waren, heeft in toenemende mate de mens zijn stempel gedrukt op de vorming van het landschap. Menselijk ingrijpen met grote bulldozers is een factor van geologisch belang geworden.

Dynamisch systeem

De parallellen met het klimaat zijn duidelijk. Ook daar is sprake van een gigantisch dynamisch systeem dat onder invloed van onnoemelijk veel factoren geen andere keus heeft dan voortdurende verandering. De geologische geschiedenis van de aarde is vooral de geschiedenis van deze veranderingen. Evenals bij het landschap is de vraag interessant of we als mens in staat zijn die veranderingen te beïnvloeden. Ten aanzien van het klimaat, dat als complex systeem zoveel ingewikkelder is dan het Noord-Hollands landschap, zijn er dan nogal wat (ijs)beren op de weg.

Om te weten hoe het klimaat er voor staat, zijn metingen van allerhande indicatoren die voor het klimaat van belang zijn onmisbaar. Ik zal me hier beperken tot wat waarschijnlijk de meest populaire indicator is, namelijk de voortschrijdende gemiddelde temperatuur van de aarde. Het recept daarvoor is in principe simpel. Je zet overal thermometers neer, die je dagelijks (maar op welk tijdstip?) afleest. En aan het eind van de dag reken je even het gemiddelde van al die afzonderlijke waarnemingen uit. Maar voor iedereen die langer dan een milliseconde nadenkt, zijn er wel wat problemen.

Meetproblemen

Om te beginnen hebben we een meetnetwerk van thermometers nodig dat representatief voor de planeet als geheel is. Om te beginnen bestaat het oppervlak van de aarde voor ongeveer 60% uit oceanen en een dicht netwerk van meetpunten is daar niet beschikbaar. Netwerken op het vaste aardoppervlak zijn redelijk aanwezig in de bewoonde delen van Noord-Amerika en in Europa. Daarbuiten zijn de meetpunten heel wat dunner gezaaid. Zo is het aantal meetpunten op het hele continent Antarctica en in grote delen van Afrika minimaal.

De volgende vraag is hoe nauwkeurig de metingen zijn die je met behulp van een niet representatief netwerk gaat verrichten. Dat valt nogal tegen en wordt vooral bepaald door hoe de thermometers afgelezen worden. De meetfouten verschillen van station tot station en kunnen zeer aanzienlijk zijn. Dat draagt niet bij aan de betrouwbaarheid van de dataset als geheel.

Klimaat is een begrip dat gaat om een tijdsgemiddelde van de orde van dertig jaar. Om dus iets over klimaat en temperatuur te kunnen zeggen, is het nodig om metingen te doen die over een periode van meer dan dertig jaar vergelijkbaar zijn. Lukt dat? Dat hangt erg af van de vraag waar het meetstation gelokaliseerd is en of die locatie gedurende al die jaren dezelfde is gebleven. Ook dient de gebruikte apparatuur over de volledige periode vergelijkbaar te zijn. Oprukkende verstedelijking heeft dikwijls meetstations die eerst geïsoleerd lagen binnen de invloed van de stad gebracht. In een eerdere column van mijn hand wordt op dergelijke aspecten ingegaan.

“Harmonisering”

Duidelijk is dat je deze problemen met de metingen niet ongestraft kunt negeren. Er worden daarom ook pogingen gedaan om ervoor te corrigeren, een proces dat bekend staat als ‘harmonisering. Op zich is het idee natuurlijk redelijk, maar de vraag is hoe je dat doet. En daar beginnen de problemen, omdat het betrouwbaar corrigeren van een thermometeraflezing van honderd jaar geleden op zijn best natte vinger werk is, en in veel gevallen simpelweg onmogelijk. Ook de anti-wetenschappelijke wens om de temperatuurdataset te beïnvloeden op een wijze die de data meer in overeenstemming brengt met de opportuun geachte uitkomsten van computermodellen is regelmatig onbedwingbaar gebleken.

Satellietmetingen

Nu metingen van de temperatuur op het aardoppervlak zo veel problemen met zich mee brengen, rijst natuurlijk de vraag of het allemaal niet beter kan. Dat kan sinds 1979 inderdaad, en wel met behulp van satellietmetingen. Die meten weliswaar geen temperaturen precies aan het aardoppervlak, maar wel in diverse lagen van de troposfeer. Dergelijke metingen hebben hun eigen beperkingen, maar het betreft wel metingen over de hele planeet, zodat het probleem van representativiteit als sneeuw voor de zon verdwijnt. Ook verdwijnt de noodzaak voor allerlei dubieuze vormen van harmonisering. Ik vermoed dat elke rechtgeaarde natuurwetenschapper een helder idee heeft over welke meetmethode hij meer betrouwbaar acht.

Voor zover we nu de beide datasets kunnen vergelijken, zien we het volgende. De geharmoniseerde metingen aan het oppervlak suggereren een stijging van de gemiddelde aardtemperatuur, terwijl de satellietmetingen dat nauwelijks doen. Satellietmetingen laten zien dat de gemiddelde aardtemperatuur sinds 1998 bijna niet gestegen, en in de afgelopen paar jaar zelfs stevig is gedaald. En voor elke goede natuurwetenschapper geldt dat meten weten is. Als je goed meet tenminste.

​Klimaatmodellen onbetrouwbaar

Hoe werkt nu natuurwetenschap? Het kan niet genoeg benadrukt worden dat natuurwetenschap altijd begint bij metingen. De stap die dan volgt is de duiding van de metingen. Kunnen we de resultaten begrijpen? Kunnen we een soort theorie bedenken die een helder verband laat zien tussen de beschikbare metingen? En zo ja, hoe ziet die theorie er dan uit? Bovendien dient die theorie dan niet alleen een beperkte set meetgegevens die selectief de theorie ondersteunen te verklaren, maar moeten ALLE beschikbare metingen verklaard worden.

Daar ligt een buitengewoon ernstig probleem dat, ondanks het feit dat er veel energie wordt gestoken in het maken van klimaatmodellen, verre van opgelost is, en zelfs waarschijnlijk principieel niet opgelost kan worden. Dat maakt meteen duidelijk dat elke projectie van het klimaat naar de toekomst, die alleen op basis van modellen gemaakt kan worden, inherent zeer onbetrouwbaar en waarschijnlijk onmogelijk is. Die wiskundige waarheid wordt in steeds bredere kring, zelfs die van IPCC en KNMI, onderkend.

Water als broeikasgas

Alle klimaatmodellen zetten zwaar in op de vermeende nefaste rol van CO2 als broeikasgas. In de atmosfeer komt echter water, dat net als ieder niet-homonucleair tweeatomig molecuul ook een broeikasgas is, in veel hogere concentraties voor. In de afgelopen jaren is de hypothese die een groot deel van de zeer beperkte opwarming van de aarde toeschrijft aan CO2 aan veel kritiek onderhevig. Een correlatie tussen de CO2-concentratie en de geologische en recentere temperatuurinformatie is niet aanwezig. Van een aantoonbaar causaal verband is dan al helemaal geen sprake. Theoretische ontwikkelingen die de rol van de druk in de atmosfeer (Ned Nikolov) of de rol van de zon en het zonnevlekkenminimum dat we momenteel meemaken van dominant belang achten, geven aan dat de science far from settled is.

​Geen voorspellende waarde

De thans beschikbare klimaatmodellen, er zijn er zo’n 100, slagen er niet in de beschikbare data inclusief de geologische bepalingen met enige mate van nauwkeurigheid te reproduceren. Dat heeft alles te maken met het feit dat de modellen niet alleen bekende fysica, maar ook veel onbekende chemie en natuurkunde in rekening moeten brengen. Dat gebeurt middels parametrisering, maar omdat er heel veel manieren van parametrisering bestaan, bestaan er ook heel veel klimaatmodellen. Op die manier is er weliswaar voor elk wat wils, maar de betrouwbaarheid van allerhande doorgaans alarmistische ‘voorspellingen’ is er niet mee gediend. Feit is dat modellen niet in staat zijn tegelijkertijd de Medieval Warm Period(MWP), de Little Ice Age (LIA) en de recente satellietmetingen te reproduceren, laat staan het klimaat in 2100 te voorspellen.

Lokale klimaten

Tenslotte, hoe zinvol is het meten en voorspellen van de gemiddelde temperatuur van de aarde? Zelfs als we perfecte metingen en voorspellingen zouden kunnen doen, is een dergelijke indicator weinig zinvol. Op de planeet bestaan zeer veel lokale klimaten die voor de mensen die daar wonen relevant zijn. Zo zijn de lokale klimaten op Groenland en in de Sahara totaal verschillend, maar is het berekenen van een gemiddelde een nogal betekenisloze exercitie.

Klimaatangst

Via de politiek, de media, en door politieke slippendragers van internationale en nationale overheden als IPCC en KNMI worden we overspoeld met allerlei desastreuze klimaatscenario’s. Al die scenario’s zijn uitsluitend gebaseerd op een of ander klimaatmodel. Er wordt nooit bij vermeld om welk van de vele modellen het gaat en welke aannamen en parametriseringen daarbij een rol spelen. Deze gang van zaken maken we nu al decennia lang mee, en het aantal rampzalige ‘voorspellingen’ dat daadwerkelijk is uitgekomen is nihil. Gezien de inherente fundamentele ontoereikendheid van klimaatmodellen hoeft dat ook niet te verbazen.

Of het nu gaat om dramatische opwarming van de aarde, desastreuze zeespiegelstijging, afsmelten van poolkappen, of toename in allerlei vormen van extreem weer, laat u vooral geen klimaatangst aanpraten. Niet door het IPCC en al helemaal niet door lieden die hopen daar zelf garen bij te spinnen.

Over de auteur

Kees de Lange
Kees de Lange
Prof. Dr. C.A. (Kees) de Lange studeerde wis-, natuur- en sterrenkunde aan de UvA en promoveerde in de Theoretische Chemie in Bristol, UK. Hij is emeritus hoogleraar fysische chemie en chemische fysica aan zowel de UvA als de VU. Zijn research betreft atmosferische chemie en fysica, en magnetische resonantie, alsmede het ontwikkelen van complexe fysische modellen. Zijn onderzoek is vastgelegd in enige honderden publicaties. Hij is tot op de huidige dag actief in wetenschappelijk onderzoek. In de periode 2011-2015 was hij als een van de zeer weinige bèta’s lid van de Eerste Kamer.

19

Meld je aan om te reageren.
avatar
1800
19 Draadjes
0 Antwoorden
0 Volgers
 
Meest bediscussieerde reactie
Meest actieve draadje
17 Auteur(s)
HansFransPeter BlauwJ. BoltendalJ.Boltendal Recente reacties van de auteur(s)
  Abonneren op reactie(s)  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
karton
karton

Er bestaan véél te veel klimaat-clubjes, instituten én privé-personen die kapitalen verdienen aan de klimaat-hausse. Als wij, de bevolking, maar veel geld betalen dan zullen al de bovengenoemden ervoor zorgen dat “wij” het klimaat kunnen beheersen. Volgens mij een totaal verkeerde gedachte, n.l. : het klimaat is niet te beheersen , nóóit !!
Nog nooit heeft iemand mij duidelijk kunnen maken, waarom er ooit in NL een tropisch klimaat heerste, terwijl er , bijna, geen bewoners van dit stukje grond waren; en eeuwen later heerste hier een IJstijd, terwijl nog steeds héél weinig mensen alhier leefden. Dus je zou zeggen : geen vervuiling, geen aantasting van de Ozonlaag, geen z.g. zwarte gaten enz. enz.
Waarom is de z.g. Zure Regen plots gestopt, omdat WIJ zoveel hebben betaald om tegen te houden ? welnee, omdat niemand het meer geloofde toen bleek dat de enkele boom die stierf van nature helemaal niet in NL thuishoorde ! Zo worden wij al 10-tallen jaren besodemieterd door de lui die aan deze gehele materie ongelooflijk veel geld verdienen. En wat te denken van al die “Milieu-geleerden”, die dagelijks de gehele wereld over vliegen, van de ene bijeenkomst naar de volgende ? Jaar in jaar uit ! Met alle Co2-uitstoot als gevolg.
Kom mij niet aan met al die leugens.

Frans
Frans

Het is eigenlijk heel simpel, er bestaat een groep lieden, van linkse signatuur, die een bloed hekel heeft aan de consumptie maatschappij. Lang geleden hadden die lieden, ik zal ze even onder de noemer Milieudefensie & Co plaatsen, het idee opgevat dat als je de “vieze” auto verboten krijgt het met die consumptie maatschappij wel snel gedaan zou gaan wezen. Leuk plan, maar de snel innoverende auto industrie had binnen tien jaar de auto “schoon”, dag plan. Toen moest er dus een nieuw plan komen, en dit keer iets dat niet binnen tien jaar door een stel techneuten afgeschoten kon worden. Das dus CO2 geworden, want je kunt geen consumptie maatschappij hebben zonder CO2 productie, behalve dan natuurlijk middels kernenergie, wat dan ook meteen de reden is dat Milieudefensie & Co ook daar vol op het orgel gaat. In den beginne ondervond Milieudefensie & Co nog weerstand van overheid en bedrijfsleven, omdat die bang waren dat het allemaal veel geld ging kosten, maar inmiddels hebben die al lang ingezien dat het milieu eigenlijk een hele grote melkkoe is. Vervolgens wordt dan het merendeel van het wetenschappelijk onderzoek op klimaat vlak betaald door overheid, bedrijfsleven, en Milieudefensie & Co. En kijk eens aan, een meerderheid van de wetenschappers is het er over eens dat je maar het beste tot die bevindingen kunt komen die het beste in je broodheer zijn kraam van pas komen. Het CO2 verhaal in een notendop…

M. de Rooij
M. de Rooij

Het is absoluut onbegrijpelijk dat beleidsmakers wereldwijd meedoen aan ingrijpende maatregelen tegen iets. Waarvan men al bij voorbaat zou moeten weten dat het onmogelijk is.
Dat het klimaat verandert is duidelijk, maar dat doet het al miljoenen jaren. Ook zonder de mens. Inzetten op beheersing van de gevolgen van klimaatverandering zou verstandiger zijn.
Zoals niet bebouwen van overstromingsgevoelige plaatsen, zeeweringen, hitte- en/of koude resistente gewassen. Bijvoorbeeld.

hendrikush
hendrikush

De mens produceert per dag via zijn ademhaling gemiddeld 5 kg CO2.
De CO2 vervuiling is snel terug te brengen met een ademvrije dag waarbij iedereen verplicht zijn adem in moet houden.

Der Ganzumsonst
Der Ganzumsonst

Meten is weten, als je weet te meten.
NASA weet te meten, die heeft bijvoorbeeld de oppervlakte temperatuur van diverse hemellichamen kunnen meten door er ruimtesondes op af te sturen.
Nikolov en Zeller hebben uit deze metingen een formule weten te distilleren die de oppervlakte temperaturen van de bekende hemellichamen nauwkeurig beschrijft.
Ook hebben zij voorspellingen geproduceerd voor hemellichamen die nog op de rol staan.
Dat is méér dan een theoretische ontwikkeling, dat is een ontdekking.

Dat hieruit volgt dat het broeikaseffect non-existent is, daar moeten velen nog even aan wennen.

Jan de Jong
Jan de Jong

Helemaal mee eens natuurlijk – op rustige toon blijven vertellen hoe het zit.
Intussen heeft het “Europese Parlement” gestemd voor de geforceerde invoering van elektrische auto’s d.m.v. het vaststellen van onhaalbare CO2 emissie eisen.
De opmars van het zogenaamde populisme gaat vooralsnog te langzaam om grote schade te voorkomen.

Jay
Jay

Massale overheidsinvesteringen corrumperen de markt.
Gehaaide zakenlieden verdienen goud geld door subsidies van belastinggeld.
Groen Links sukkels worden gepaaid terwijl VVD buddies stinkend rijk worden.

Moeten we onze impact op het milieu minimaliseren? Tuurlijk, dat is belangrijk voor de continuiteit van de mensheid. Moeten we hernieuwbare energiebronnen aanboren? Zeker weten.
Maar deze gehaaide geldtransitie van burgers naar een lobbygroep van bedrijven is diefstal EN zinloos voor onze impact op het milieu.

Willen we echt iets verbeteren, dan zullen we de globalisering moeten terugdraaien. Veel minder wereldhandel/transport, veel minder vliegen.
We zouden moeten stoppen met structureel geld naar de 3e wereld te sturen, zodat de bevolkingsexplosie daar ophoudt.
We zouden duurzame producten moeten laten maken ipv producten die zo gemaakt zijn dat je ze iedere paar jaar moet vervangen.
Dat zijn echte uitdagingen.
Klimaatpolitiek is een vals scenario wat niks oplost en alleen extreem veel geld van burgers naar oa. grootkapitaal verplaatst.

Gerrit Klaas Verboom (@g_verboom)

Aan het klimaat kun je lekker verdienen, dus gewoon mee kletsen en hel en verdoemenis prediken. Zolang de modellen het verleden zelfs niet bij benadering kunnen reproduceren, moet je de voorspelling dus echt niet geloven.

max
max

Persoonlijk vind ik het verslechterende leefklimaat in NL belangrijker dan die klimaatopwarmingssprookjes.

Arie
Arie

Hear hear.
En nog even over metingen aan de grond en het homogeniseren daarvan. Ons eigen KNMI meent meetgegevens uit de periode 1901 tot 19951 aan te moeten passen. Resultaat; in die periode is het aantal hittegolven teruggebracht van 23 naar 7, en het aantal tropische dagen van 164 naar 76…
https://klimaatgek.nl/wordpress/2018/09/23/het-raadsel-van-de-verdwenen-hittegolven-deel-5/

Tja, dan is het niet moeilijk te roepen dat het aantal hittegolven en tropische dagen “dramatisch toeneemt”. Gewoon alle eerdere hittegolven wegpoetsen.

Als het door mij vrij hoog ingeschatte KNMI zich daar schuldig aan maakt, hoe betrouwbaar zijn dan de gegevens van meetstations in Peru, Bangladesh of Nigeria?
Alleen al het feit dat de kreet “klimaatprobleem” duizenden subsidiepotten opengooit maakt die gegevens dubieus.

BegrensEuropa!
BegrensEuropa!

Het is van het allergrootste belang dat er goede klimaatmodellen worden ontwikkeld. Dat kan alleen als er kritisch en onbevooroordeeld naar bestaande modellen gekeken wordt. Het is herhaaldelijk bewezen dat het IPCC klimaatverandering als paradigma hanteert. Dat kan iedereen ook aflezen uit de naam (CC = climate change). De klimaatangst zit als het ware ingebakken in het instituut. Het zou beter zijn om de aandacht te verschuiven naar de ontwikkeling van zo goed mogelijke klimaatmodellen. Nu is daar al de nodige aandacht voor wereldwijd. Waarschijnlijk kan dat beter ondersteund worden, financieel en institutioneel, zonder dat het onmiddellijk politiek ondergraven wordt. Misschien is het tijd voor een IICM (International Institute for Climate Modelling) waarvan de financiering en ‘exposure’ enigszins gelijke tred houden met die van het IPCC, dat nu teveel de oren laat hangen naar de kant van de politieke correctheid. Waar dat toe kan leiden maken we dagelijks mee. Daar is geen klimaatmodel voor nodig.

Marien
Marien

Ik hou van deze deskundige mensen……… Wat ze zeggen snijdt veel meer hout dan wat de politici of lieden met dubieuze agenda’s ons proberen wijs te maken om ons financieel te kunnen kortwieken.

Anton
Anton

Toch lijkt het mij van belang om te weten hoe het weer zich gaat gedragen in de toekomst. Dit is noodzakelijk om investeringen in je infrastructuur te plannen.
Interessant is bijvoorbeeld dat boeren in Nederland investeren in druiventeelt.
Gemeenten zijn druk bezig hun rioleringssysteem aan te passen omdat er in de toekomst meer neerslag verwacht wordt.
Moeten dijken verhoogd worden? Of is het niet nodig, het gaat hier om miljarden investeringen die op tijd gedaan moeten worden.
In de Verenigde Staten houdt men er rekening mee dat er meer en krachtiger orkanen aan zitten te komen.
Ook de voorraden drinkwater moeten op peil worden gehouden, aangezien er al plaatsen op de wereld zijn waar veel mensen wonen die tekorten aan drinkwater beginnen te krijgen, zoals in Zuid Afrika Waar een meer aan het opdrogen is en in Zuid Amerika ( http://www.weer.nl/nieuws/detail/2016-10-23-aftakelende-gletsjers/ )

Piet Karbiet
Piet Karbiet

Als men vandaag de dag het Suezkanaal en het Panamakanaal zou willen aanleggen stonden alle klimaatgeleerden en milieudeskundigen massaal te prediken dat daarmee de nieuwe Zondvloed tot ons zou komen, de oceanenstromen voor eeuwig verstoord raken en alle vissen dood. Zoiets.

Frans
Frans

@ Peter Blauw
Dus wetenschappelijk onderbouwd is onverantwoord, en dat onderbouw je dan met wat verdachtmakingen op het persoonlijke vlak.
Vervolgens sleep je er dan, als verdere “onderbouwing”, nog wat zaken bij die geheel los staan van zowel de zaak als de persoon in kwestie.
En dan besluit je met nog wat meer modder gooien in deze nogal onsmakelijke poging de kredietwaardigheid van professor de Lange te ondermijnen.
Getuigd allemaal niet van veel kennis van zaken mijn beste, en ook niet van veel fatsoen, maar ja, dat zijn we inmiddels wel gewoon uit de hoek van de linkse milieu kerk.

Hans
Hans

Wat lokale klimaten betreft: De zachte Nederlandse winters van de laatste jaren worden door de alarmisten aangeduid als bewijs voor de opwarming van de aarde. Dat de USA in diezelfde jaren met record koude winters te maken had werd angstvallig vermeden. Misschien duidt dat wel op een nieuwe kleine ijstijd :)?

J. Boltendal
J. Boltendal

Gelet op het e.e.a. moet mij iets van het hart, namelijk dat Ir. van Veen niet de waardering kreeg die hij mocht oogsten. Hij voorspelde ( meetgegevens ) dat er een moment zou komen dat Nederland het land met een zucht van verlichting zal vrijgeven aan de zee.
Zie de situatie momenteel in en rondom Gouda v.w.b. de wegzakkende bodem ( 2018).

Ir. van Veen had gelet op al zijn metingen als bij een godswonder een vergelijkingsmodel, namelijk dezelfde metingen vastgelegd rondom het jaar 1450 of zo, de naam van de onderzoeker/schrijver weet ik even niet.
Wat wel zo is, is dat hij er conclusies uit kon trekken en als dissident binnen Rijkswaterstaat de tekeningen uitwerkte die nodig waren om de Deltawerken te realiseren na 1953. Ir. van Veen kreeg de opdracht.
Het tijdstip van uitwerken van zijn denkdingen? De 30ger jaren van de vorige eeuw. Hoe dissident kan men zijn.
En dat wil ik gezegd hebben.

J.Boltendal
J.Boltendal

Als elk weldenkend mens op aarde nou eens zo vriendelijk zou willen zijn om “De menselijke maat ” te gaan lezen dan kan de niet wetenschappelijk onderbouwde prietpraat van geleerden misschien eindelijk stoppen. Al 4 x 100.000 jaren maakt het leven op aarde een cyclus van 4 jaargetijden van 25.000 jaren mee. Nu zitten wij aan het begin van de zomer met nog 15.000 jaren te gaan, als ik het boek goed gelezen heb. Het wordt nog veel heter aldus emeritus hoogleraar Geologie Salomon Kronenberg, de schrijver van het boek.
Hopelijk gaan dan de neuzen misschien eindelijk eens dezelfde kant op.

Peter Blauw
Peter Blauw

Bovenstaand stuk is onverantwoord maar wellicht begrijpelijk voor iemand die als onderzoeker voor Shell werkte en nu van een aangenaam pensioen geniet. Het lijkt een beetje op al die onderzoekers die zeiden dat de gaswinning niks te maken had met de aardbevingen in Groningen. Zelf woonden ze altijd veilig ergens anders. Ook voor de heer de Lange zal het “zijn tijd wel duren” “when the shit hits the fan”.