Oost-Europa is in opkomst, West-Europa in verval
Waar economisch realisme en nationale belangen nog bestaan
- Duitsland kiest voor Alleingang binnen de EU - 7 juli 2026
- Uitbreiding EU weer terug op de Brusselse agenda - 20 juni 2026
- Oost-Europa is in opkomst, West-Europa in verval - 5 juni 2026
Staalfabriek, Polen. Foto: Jacek Halicki, CC BY-SA 4.0.
West-Europa is onmiskenbaar in verval geraakt door onzinnig klimaatbeleid, onbetaalbare energie, verstikkende regelgeving en massa-immigratie. Oost-Europa daarentegen bloeit als nooit tevoren met Polen als heus Wirtschaftswunder. De economieën groeien daar, de lonen stijgen en ze kopen West-Europese bedrijven op. Een voorbeeld voor West-Europa, dat dan wel grondig de koers moet verleggen naar economisch realisme, nationale belangen en meritocratie.
Tijdens een recente rondreis heb ik met eigen ogen kunnen zien hoe Oost-Europa zich in sneltreinvaart ontwikkelt tot het nieuwe powerhouse van ons continent.
Waar West-Europa zucht onder een self inflicted energiecrisis, de-industrialisatie en massa-immigratie, floreert de economie in Oost-Europa en heeft men geen last van de negatieve effecten van massa-immigratie. De vier Visegrad-landen Polen, Tsjechië, Slowakije en Hongarije spannen de kroon. Zij zagen hun economieën groeien met 3-5% BBP, terwijl West-Europa het moet doen met een schamele 0-1,5%. Dat verschil bestaat al sinds hun toetreding tot de EU in 2004.
Beperkte overheid
Het vrije marktmodel en de beperkte overheidsbemoeienis, waardoor economische groei tot stand komt in Oost-Europa en de wijze waarop men negatieve invloeden buiten de deur weet te houden kunnen een belangrijke les zijn. De huidige politici in West-Europa zullen die les dan wel moeten trekken. En niet alleen de politici in de West-Europese lidstaten van de EU, maar ook de EU zelf, lees: de Commissie in Brussel. De vernietigende regel- en belastingdruk zal moeten worden verminderd, het kostbare en niets oplossende klimaatbeleid moet op de schop en de massa-immigratie zal een halt moeten worden toegeroepen. Alleen als die omslag in beleid wordt gerealiseerd kan er voor West-Europa weer perspectief ontstaan.
Polen
De opvallendste ontwikkeling zien we in Polen.
Vanaf de jaren ’90 tot nu, sinds Polen na het communisme overstapte naar een markteconomie en later toetrad tot de EU (in 2004) is de Poolse economie ongeveer tien keer zo hard gegroeid als de Duitse. Vooral in de periode tussen 2019 en 2024 groeide de Poolse economie cumulatief rond 15–16%, terwijl de Duitse in diezelfde periode slechts 1–2% groeide. Polen wordt door veel economen gezien als het grootste economische succesverhaal van Europa sinds de val van het communisme, een heus Wirtschaftswunder.
Polen kende geen recessie tijdens de financiële crisis van 2008–2009. Het bleek populair bij buitenlandse investeerders. Het maakte goed gebruik van de EU-fondsen, vooral voor de upgrading van de infrastructuur. Het zag de productiviteit sterk toenemen (Polen zijn hardwerkende mensen, zoals we ze ook in Nederland kennen) en de omvangrijke binnenlandse markt deed de rest.
In BBP per hoofd van de bevolking (koopkracht) ligt Polen inmiddels al op ca. 80% van het West-Europese gemiddelde. De hoofdstad Warschau kan zich zelfs al vergelijken met de meeste West-Europese hoofdsteden.
Indicatoren
Het verschil in economische groei tussen Oost- en West-Europa laat zich niet alleen in harde cijfers zien, maar ook in transacties die tot voor kort ondenkbaar waren. Zoals de opkoop van bedrijven uit West-Europa door Oost-Europese bedrijven. Een recent voorbeeld zien we in ons eigen land. Het Tsjechische agro-industriële conglomeraat Agrofert (van de Babiš -familie, Andrej Babiš is de president van Tsjechië) kocht onlangs de kunstmestfabriek van de Nederlandse firma OCI.
Industrie
Maar er zijn meerdere economische indicatoren. Zoals een snelle loonstijging. IT’ers, engineers en fabrieksarbeiders verdienen daar nu veel meer dan vijftien jaar geleden. Met als gevolg een groei van de middenklasse.
In Oost-Europa vinden veel industriële investeringen plaats. West-Europese bedrijven verplaatsen hun productie naar Oost-Europa vanwege lagere loonkosten, goed opgeleide werknemers en lagere belastingen. De productiecapaciteit blijft binnen de interne markt, hetgeen betekent dat de productie vrij binnen de EU kan worden gedistribueerd. Landen als Slowakije en Hongarije zijn daardoor belangrijke productiecentra geworden voor auto’s, batterijen en elektronica. Maar ook de agro-sector floreert. Een aanzienlijk aantal Nederlandse boeren heeft zich bijvoorbeeld in Polen gevestigd.
De gemoderniseerde infrastructuur speelt eveneens een belangrijke rol. Tijdens mijn reis door Oost-Europa zag ik overal nieuwe snelwegen en moderne treinen. Nieuwe winkelcentra rijzen als paddenstoelen uit de grond. En zelfs digitaal betalingsverkeer is wijdverbreid. Iedereen betaalt met z’n mobieltje. Terwijl ik bij terugkomst in Duitsland zag dat vaak alleen cash als betalingsmiddel wordt geaccepteerd. Waarschijnlijk speelt de bekende wet van de remmende voorsprong hier ook een rol.
Snelle groei
De omvangrijke en snelle economische groei is reëel. Hij wordt niet kunstmatig gecreëerd met (staats)schulden. De staatsschulden in Oost-Europa bedragen gemiddeld 40-60% BBP, terwijl die in West-Europa inmiddels zijn opgelopen tot 85-95% BBP. Met de bekende uitschieters in Griekenland (nog steeds 150%, was 180%), Italië (137%), Frankrijk (116%), België (108%) en Spanje (101%).
Als laatste indicator kan de goedkopere verzorgingsstaat worden genoemd. Terwijl West-Europa kampt met hoge pensioen- en zorgkosten, is dat in veel Oost-Europese landen nog niet het geval. Voor de goede orde: dit is een constatering, geen onderschrijving. Vooral oudere mensen hebben het moeilijk. Een AOW of iets dergelijks kent men nog niet.
West-Europa
In tegenstelling tot Oost-Europa kampt West-Europa met hoge lonen, dure energie, hoge belastingen, zware regelgeving en een kostbare verzorgingsstaat. Productie wordt verplaatst naar Oost-Europa waar arbeid goedkoper is, vakmensen nog aanwezig zijn, de belastingen laag en de energie een stuk goedkoper. Met duur klimaatbeleid neemt men het in Oost-Europa nog niet zo nauw.
Specifiek voor Duitsland geldt dat de industrie vanwege dure energie (de ‘Energiewende’ en het wegvallen van goedkoop Russisch gas) en de oneerlijke concurrentie uit China in de problemen is geraakt. En omdat Duitsland de industriële motor van Europa is, trekt de malaise in de Duitse industrie heel West-Europa mee omlaag.
Oost-Europa profiteert daarvan en schroeft de productie op, van auto’s en auto-onderdelen, batterijen, elektronica en allerlei andere industriële goederen.
Massa-immigratie
Oost-Europese landen nemen veel minder asielzoekers en economische gelukszoekers op dan veel landen in West-Europa. Het is enerzijds een bewuste politiek, met name in Hongarije en Polen. Men wil de eigen identiteit behouden en is wars van het in West-Europa in zwang geraakte multiculturele ideaalbeeld. Historisch is men ook terughoudend tegenover migratie uit het Midden-Oosten en Afrika.
Vooral voor migratie uit islamitische landen is men beducht. De slag om Wenen in 1683, waarbij de islamitische Ottomanen (met hulp van de Poolse koning Jan III Sobieski) definitief werden verdreven, is nog niet vergeten. In Oost-Europa kent men nog z’n geschiedenis. Ik mocht tijdens een stop in Wroclaw op m’n Oost-Europa reis het best gedocumenteerde historische museum (dat ik ooit gezien heb) bezoeken.
Anderzijds is Oost-Europa ook minder aantrekkelijk voor asiel- en vooral voor economische gelukszoekers. Die komen naar landen met een ruimhartig opvangbeleid en royale sociale voorzieningen, waar diaspora-gemeenschappen al aanwezig zijn. Oost-Europa is transitgebied, geen eindbestemming. Dat is West-Europa.
Een uitzondering wordt gemaakt voor Oekraïense vluchtelingen. Die worden ruimhartig opgevangen in Oost-Europa, vooral in Polen, waar inmiddels ruim 1,5 miljoen Oekraïners verblijven (en werken!).
Doe-mentaliteit
In Oost-Europa treffen we nog een doe-mentaliteit aan. De handen worden daar nog uit de mouwen gestoken. Men heeft weinig op met de denkbeelden die in West-Europa voet aan de grond hebben gekregen. Ideaaltypisch wensdenken met de illusie van de maakbare samenleving. Globalistische vergezichten, die gespeend zijn van realiteitsbesef. Met als krankzinnig hoogte-, beter gezegd dieptepunt het woke-fenomeen.
In Oost-Europa is men de Sovjettijd nog niet vergeten en wil men niet wederom worden gekoeioneerd. In dit geval door de bureaucraten in Brussel. Er is realiteitsbesef, eigenwaarde en eigen verantwoordelijkheidsgevoel. Beducht is men voor een overheid die alles wil regelen. Dat was in de Sovjettijd niet bepaald een succes.
Voorbeeld
Voor West-Europa kan Oost-Europa een voorbeeld zijn. Daarvoor is echter een vrij fundamentele ommekeer nodig. Een soort ‘westerse perestrojka’: een hervorming richting economisch realisme, nationale belangen en meritocratie.
Vooralsnog zie ik dat niet gebeuren. Althans niet in Nederland. De nomenclatura houdt dat tegen, met D66 voorop. Er zal een andere politieke wind moeten gaan waaien, in heel West-Europa. Wellicht gebeurt dat in Frankrijk, een land waar revoluties als eerste plegen uit te breken. Volgend jaar mei zijn er presidentsverkiezingen. De polls geven een partij die terug wil naar een Europa der Vaderlanden (de Gaulle), zoals men dat in Oost-Europa voorstaat, een kans. Het is Rassemblement National met de jonge en inmiddels razend populaire Jordan Bardella.
Dus, wie weet….
OpinieZ bestaat dankzij u!
Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Wilt u een bijdrage doen?
→ Doneer direct aan OpinieZ via GoFundMe
→ Doneer aan Stichting Recht voor zijn Raap via WhyDonate
De Stichting Recht voor zijn Raap is een onafhankelijke ANBI-stichting die vrije meningsvorming in Nederland bevordert en daarmee OpinieZ mogelijk maakt. Uw gift is onder voorwaarden fiscaal aftrekbaar. Voor een periodieke schenkingsovereenkomst (minimaal 5 jaar en volledig fiscaal aftrekbaar) kunt u contact opnemen met stichtingrvzr@gmail.com.
Oost-Europa heeft in 1989 afscheid genomen van het funeste socialisme dat alleen maar armoede veroorzaakt, waarbij gelijkheid een zoethoudertje is.
In West-Europa zakt de welvaart die in voorbije tijden is opgebouwd, langzaam weg.
De linkse partijen verspillen de welvaart aan socialistische hobbies als milieu-problematiek (grotendeels verzonnen), economische migranten en een corrupte Oekraïne politiek.
Dit alles is onrechtvaardig ten aanzien van de eigen bewoners, historisch een anomalie, en filosofisch een vergissing.
Het zwaarste weegt het onrecht: het EU beleid in ondemocratisch omdat het gebaseerd is op desinformatie, manipulatie via de media, manipulatie via onderwijs.
Oost-Europa toont aan dat er andere keuzes mogelijk zijn.
Links heeft het over gelijkheid en diversiteit tegelijk. Maar het ene sluit het andere uit. Gelijkheid is dictatuur, ongelijkheid is vrijheid.
Op de wijs van…
..Vluchten dan toch maar, en weten waar naartoe…
West Europa lijkt steeds meer op Oost Europa ten tijde van de Sovjet unie terwijl Oost Europa nog altijd de postcommunistische tijdperk niet uit is maar maakt betere kans om Europees te blijven terwijl het Westen een islamo-socialistisch bolwerk aan het worden is met chaos en verval als resultaat. Dat Oost-Europese landen ooit opkeken tegen het Westen lijkt steeds ongelooflijker. Binnen de EU lukt ze toch om de islamitische invasie te weerhouden waarschijnlijk omdat Brussel goedkope werkkrachten niet wil missen. Het is geen liefde maar pure economische calculatie. Of deze landen op den duur in een moeilijke tijd een nieuwe ‘München’ wacht is niet uitgesloten.
Gastarbeiders hadden een werkcontract voor een periode. Als die was afgelopen werd verwacht dat zij huiswaarts keren.
Maar in de sociale warhoofden werd Gast wegegelaten en de arbeiders bleven.
Daarin ontstond de term Stemvee met voorop hoe kan het ook anders: de PvdA.
Maar de vloedgolf overspoelt het landje aan de Noordzee en die stemmen niet op de PvdA of hoe die nu ook heten mag. Ik denk niet dat ik het weet. Kwetetzekerrrr.
In de voorwaarden van Opiniez staat precies vermeld
Hoe het met Hoofdletters is gesteld.
Zie onderaan staat het woordje denk. Ik bedoelde DENK
Dat is het clubje met het baasje allah’s geschenk.
Die rondschreeuwt dat miljoen mossels worden gediscrimineerd.
Vergeet daarbij het geweld waartegen is beveiligd. Ons Geert
Opgeslokt worden wij zeker want migratie is totaal uit de hand gelopen en men verzuipt in door zichzelf royaal opgestelde wetten die zich tegen hun zelf keren. En ons dus. Migratie hoort gunst te zijn en geen plicht. Zolang het beleid links blijft worden wij gecoloniseerd door primitieve volk hetgeen afbraak betekent van onze hoogontwikkelde samenleving en terugval in het donkere verleden.
Massa-immigratie is een splijtzwam. Overal. Nu ook bij de CU achterban. Mw. Bikker is tot realiteitszin gekomen, maar de ultravromen sputteren en dreigen.