De uitzonderlijke economische shocktherapie van Milei
Argentijnse president breekt met links-liberaal beleid
Foto: 
Sommige economen vergelijken de Argentijnse president Javier Gerardo Milei, die in zijn eerste regeringsjaar het land blootstelde aan een ongehoorde economische shocktherapie, met Donald Trump. “¡Viva la libertad, carajo!” is Milei’s strijdkreet, leve de vrijheid, verdomme! Het doet ietwat Trumpiaans aan en riekt naar Make Argentina Great Again. Beiden stellen minder regels en een kleine overheid centraal in hun beleid. En Milei boekt tot verrassing van velen succes. Een column van Raymond Peil.
Milei wist waar hij aan begon. Argentinië heeft vanaf de jaren tachtig een lange voorgeschiedenis – onder merendeels socialistisch bewind – van economische en financiële crises, gekenmerkt door periodes van hyperinflatie, schuldencrises en frequente steun van internationale instellingen, zoals het Internationaal Monetair Fonds. Maar wanneer het IMF je land komt ‘redden’ dan word je een experiment van de Washington Consensus en willen Amerikaanse bureaucraten je voor hun karretje spannen. Zoals eerder bleek in tal van andere tweede- en derdewereldlanden: het middel is uiteindelijk erger dan de kwaal.
😯Minister of deregulation: "It's time to speed up"@fedesturze:"Today we have 215 days left of delegated powers and since we launched our site to report bureaucracy we have received more than 4,500 suggestions for deregulation. Thank you all very much!" pic.twitter.com/909HZuYoNy
— In Milei We trust (@InMilei) December 6, 2024
De gek Milei
El Loco Milei, de gek Milei, gebruikte in zijn campagne een kettingzaag als symbool voor zijn plan om de overheid radicaal te verkleinen en te hervormen. Tot verbazing van velen lijkt dit vruchten af te werpen. Hij sloot de helft van de ministeries, ontsloeg tienduizenden ambtenaren, verlaagde ambtenarensalarissen, stopte publieke bouwprojecten en sneed in allerlei andere overheidsuitgaven en subsidies, die in verkeerde zakken verdwenen.
De inflatie, rente, huren en armoede daalden, de economie (BBP) herstelde na een korte duikvlucht, reële lonen krabbelden op en de overheid en de centrale bank staan er financieel een stuk gezonder voor, beter dan in Nederland of België. Het IMF kijkt ondertussen met argusogen over Milei’s schouder mee, want het gebruikelijke recept uit Washington – zo leert de geschiedenis – had hyperinflatie plus door de overheid vastgestelde prijzen en wisselkoersen als destabiliserende bijwerkingen…
Ministerie van Efficiëntie
Om zijn plannen te verwezenlijken stampte Milei een nieuw ministerie Departamento de Eficiencia uit de grond, analoog aan DOGE van Trump en diens maatjes Musk en Ramaswamy. Zo slaagde hij er eind vorig jaar in het tekort bij de staatsuitgaven van 5,3% tot een overschot van 2% om te buigen. Zware overheidsbesparingen zorgden er toen voor dat ambtenaren 20% minder loon kregen en dat 30.000 mensen die in de bureaucratie werkten op de keien kwamen te staan. Er werd aan nog eens 40.000 mensen ontslag aangezegd. Ideetje voor het kabinet Schoof? Of de EU?
De Argentijnse DOGE schaft elke dag administratieve regels en overheidsmaatregelen af, die maximum- of minimumprijzen vaststellen. In de nabije toekomst zouden er nog 3.200 regelingen moeten worden heroverwogen. De geneesmiddelen-, post- en pakjessector werden bijvoorbeeld al geliberaliseerd. De afschaffing van de strenge verhuurnormen en -prijzen ontlastte de woningmarkt en bracht dubbel zoveel nieuwe panden op de markt. Had Hugo de Jonge dat ook maar kunnen begrijpen…
Belasting omlaag
Milei verlaagde ook de belastingen, waardoor de fiscale inkomsten van de staat stegen. Uit dit economische praktijkvoorbeeld mag blijken dat een te hoog belastingtarief mensen ontmoedigt om te werken of te investeren, wat er op zijn beurt voor zorgt dat de staat minder fiscale inkomsten ontvangt. Ongeveer twintig miljard dollar is in het banksysteem teruggekeerd, dankzij een belastingamnestie die dit kapitaal uit matrassen en van offshore-rekeningen naar huis haalde.
De werkelijke belastingdruk is niet wat burgers aan belasting betalen, die ontstaat door de totale omvang van het staatsapparaat zelf, zo schreef Milei onlangs in The Economist. Dat kwam bij hem niet zomaar uit de lucht vallen. Voordat hij als een duvel uit een doosje opdook in de Argentijnse landspolitiek manifesteerde hij zich als prominent econoom en denker, een aanhanger van de Oostenrijkse School van Economie, die pleit voor een minimale rol van de overheid in de economie.
Academische carrière
In zijn jeugd speelde Milei – op 22 oktober 1970 geboren – als doelman voor Chacarita Juniors. Op achttienjarige leeftijd besloot hij te stoppen met voetballen en zich toe te leggen op een economische carrière. Dat deed hij naar aanleiding van de hyperinflatie tijdens het presidentschap van Raúl Alfonsín (1983-1989). Hij behaalde een diploma economie aan de universiteit van Belgrano en nadien nog twee masterdiploma’s. Na afloop van zijn studies ging hij economie doceren.
Meer dan twintig jaar was Milei hoogleraar macro-economie, de economie van groei, micro-economie en wiskunde voor economen, en publiceerde hij meer dan vijftig academische papers. In 2016 werd Milei hoofdeconoom bij Máxima AFJP, het Argentijnse pensioenfonds van de internationale bank HSBC. Andere topfuncties volgden bij (Argentijnse dochters van) internationale bedrijven in de luchtvaart, bankwezen, bouw, vastgoed, logistiek en als adviseur van de G20. Da’s toch geen gek cv voor El Loco in zijn leren motorjack.
🟡 MILEI CON ELON MUSK || Así fue el encuentro entre el Presidente Milei y uno de los más importantes benefactores de la humanidad, el empresario Elon Musk.
▪︎ 👇🏻 pic.twitter.com/t7gpcTstBP
— Videos de y sobre Milei (@VideosdeMilei) April 12, 2024
Noodzakelijke hervormingen
Javier Milei onderscheidde zich als econoom door zijn focus op het promoten van klassieke liberalistische en libertarische ideeën. Hij is een aanhanger van de Oostenrijkse School van Economie, die pleit voor een minimale rol van de overheid in de economie. Milei heeft meerdere boeken geschreven, waarin hij complexe economische begrippen toegankelijk maakt voor een breed publiek. Bekende werken van hem, zoals ‘El camino del libertario’ (De Weg van de Libertariër), benadrukken het belang van individuele vrijheid en de gevaren van overheidsinterventies. Ze bliezen de discussie over libertarisme en monetaire hervormingen in Latijns-Amerika nieuw leven in.
Het optreden van de Argentijnse hoogleraar en politicus maakt hem als het ware vanzelf de vijand van het links-liberale, woke en inclusieve establishment. De msm doen verwoede pogingen om hem af te schilderen als een verfoeilijke Trump-adept (NOS), Trump-bewonderaar (BBC) en Argentijnse Trump (Radio 1). Maar ook een voormalig rechts-liberaal icoon ziet in Milei curieus genoeg een anarcho-kapitalist, iemand die kapitalisme in een anarchie wil laten ontaarden en de staat elimineren.
Nachtwakersstaat
Milei zelf spreekt dit hartgrondig tegen. “Afgezien van beperkingen op de korte termijn beschouw ik de staat als een onbeteugelde criminele organisatie, die leeft van een dwingende bron van inkomsten, belastingen, die een overblijfsel zijn van slavernij. Hoe groter de staat, hoe meer vrijheid en eigendom worden ingeperkt. Mijn anarcho-kapitalistische filosofie zou de eliminatie van de staat impliceren, maar dat is een theoretische, filosofische benadering. In het echte leven, laten we zeggen, ben ik een ‘minarchist’ (analoog aan ‘nachtwakersstaat’). Dus alles wat ik kan doen om de inmenging van de staat te verwijderen, ga ik doen”, zo legt hij uit in The Economist.
De boodschap is kennelijk aangekomen bij dit inmiddels flink afgetakelde zakenblad waar – naar ik vermoedde – woke, non-binairen (paars en groen haar) de kolommen vol kliederden met onversneden woke-heid en dat nu probeert zich uit de innige ineenstrengeling met het socialisme los te worstelen. Een spotvogel op X constateerde dat ‘The Ecommunist’, sprekend over Milei, in minder dan een jaar ging van ‘gevaar voor de democratie’ naar ‘lessen voor de wereld’. Johannes Vervloed dacht er ook het zijne van.
Wel eerlijk van de Economist. Toegeven dat je je vergist hebt is niet iedereen gegeven. https://t.co/OaiZoXyKD6
— Johannes Vervloed (@Diplo_JV) December 1, 2024
Politiek
Hoewel de 54-jarige Milei zich al decennia druk maakte over de economische chaos in Argentinië, besloot hij pas in 2020 de politieke arena in te duiken. Hij richtte de conservatief-libertaire partij Avanza Libertad (Vrijheid gaat vooruit) op, waar hij meteen de scepter zwaaide. In 2021 werd hij gekozen als lid van het Argentijnse Huis van Afgevaardigden en vergaarde snel fans met zijn flamboyante stijl en messcherpe standpunten. Milei won de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in november en Avanza Libertad scoorde zeven zetels in de Senaat (van de 72) en 38 in het Huis van Afgevaardigden (van de 257).
Geen water bij de wijn
Regerenderwijs water bij de wijn doen en compromissen sluiten met de gevestigde orde, dat is een karaktertrek die hij ten enen male ontbeert. Milei regeert waar mogelijk per presidentieel decreet en heeft vrijwel nooit toestemming nodig van het Congres, dat bovendien geen trek had om er de vingers aan te branden. mocht de Argentijnse brouille alsnog in een grotere puinhoop veranderen. Men hoopte daar misschien zelfs stiekem op.
Bezig met de laatste loodjes van een artikel over El Loco Javier Milei en zijn schoktherapie voor de Argentijnse economie. Deze grafieken zijn veelzeggend 👇 pic.twitter.com/rMsY5Z1Hds
— Raymond Peil 🚜 🚛 🎗️ (@raymondpeil) December 11, 2024
Toekomstplannen
De Argentijnse president heeft voor het komende jaar veel plannen en verwacht economisch herstel en groei na een jaar snoeien in regels. De president mikt op een wederopbouw van het land, deels door een dertigjarige belastingvrijstelling voor investeringen van meer dan tweehonderd miljoen dollar in exportgerichte sectoren, zoals energie, ICT en hightech. Technologisch staat Argentinië goed aangeschreven en ook het onderwijs is, vergeleken met andere tweedewereldlanden, van hoog niveau, dus dat biedt in elk geval perspectief voor herstel.
The Economist geeft El Loco inmiddels ook een goede kans: “Versterkt door de helderheid van zijn overtuigingen en ondergedompeld in de theorie van de vrije markt, heeft Milei een betere kans dan degenen die hem voorgingen. Hij heeft laten zien dat de voortdurende uitbreiding van de staat niet onvermijdelijk is.” Want de staat is in haar kern slechts een noodzakelijk kwaad en niets anders. Het tijdschrift is er niet zeker van of de president Argentinië zal redden. “Maar zijn poging om coherent en systematisch een bijna universeel probleem aan te pakken, verdient het om wereldwijd nauwlettend in de gaten te worden gehouden. Ook in het Witte Huis.”
En door het kabinet Schoof en in Brussel.
Over de auteur
- Raymond Peil: Journalist (ex professo, 44+ jaar). Vanaf 1980 bij het Leidsch Dagblad, GPD, real-time newswire AFX/MoneyView en Elsevier. Werkte bij de internationale law firm Loyens & Loeff, de Nederlandse (Vereniging van) Banken en als uitgever financiën en economie bij Elmar in Delft. Websites sinds 2008, weblog/redacteur/ghost writer voor Sylvester Eijffinger. Jurist Corporate Law & Competition Law, (financiële) economie - 1 jaar Chartered Financial Analist, ICT-nerd van A tot Z | onderzoek | webmaster | MSM-immuun.
Recent gepubliceerd
Economie29 augustus 2025Nieuwe wet voor zzp’ers geeft ondernemers kopzorgen
Economie11 augustus 2025Trump hervormt buitenlands beleid én wereldeconomie met tariefdiplomatie
Economie2 augustus 2025AOW dreigt nieuwe melkkoe van komende bezuinigingsronde te worden
Politiek Internationaal26 juli 2025Oekraïne wankelt op het slagveld, regering staat op omvallen
Overheid is noodzakelijk voor rechtspraak, onderwijs en infrastructuur. Maar de overheid breidt steeds verder uit doordat er nu eenmaal veel geld binnenstroomt en het aantrekkelijk is dat geld te besteden niet alleen dingen die echt nodig zijn, maar ook aan dingen die ‘leuk zijn voor de mensen’.
Met name linkse partijen hebben van deze situatie gebruik gemaakt om allerlei groepen met een ‘achterstand’ aan zich te binden. Vaak werd dit beleid gemotiveerd met cliché’s over humane behandeling, wereldvrede, sociale achterstelling enzovoort.
Op deze manier wordt de overheid een bedrijf dat steeds meer ‘omzet’ draait. Want er zijn altijd weer nieuwe achterstandsgroepen die steun kunnen gebruiken. Hiermee ontstaat een vicieuze cirkel: steeds meer overheidsbemoeienis leidt tot steeds meer belastingen, waardoor steeds meer mensen in een achterstandspositie komen, wat leidt tot nog meer overheidsbemoeienis….en uiteindelijk tot een communistisch land.
Aub geen onderwijs. Kijk wat ervan terecht gekomen is in Nederigstan.
Voorwaar een uitstekend artikel met veel dat leerzaam zou moeten zijn voor onze situatie van een verlammende bureaucratie en democratie.
De overheid gebruikt de economie om de burger in een dwangbuis te drukken. De economie laat zich heel makkelijk gebruiken voor allerlei regels en wetten waarmee de burger in een bepaalde richting wordt gedrukt. De energietransitie is daar een mooi voorbeeld van.
Dit is een eenrichting weg. Naar de hel wel te verstaan.
Ideologische principes uitgevoerd in wetten nekt de burger. De economie is de afgeleide daarvan.
Wat je ook doet het gaat altijd ten koste van iets anders. Als ‘het iets anders’ meevalt dan is het eigenlijk gelukt. Korte pijn is ook beter dan lange pijn. Wat Milei doet lijkt op het eerste. Dan heb je ook nog eindeloze pijn en dan weet je dat de socialisten bezig zijn.
Dat is eigenlijk best wel een goede metafoor. Die ga ik onthouden!
😁
Als je nutteloze overheidsfuncties een ´ten koste´ noemt, zal je het nooit goed doen.
Dat bedoel ik in het algemeen dus niet bepaald overheidsfuncties. Dat is een ander verhaal.
Het is duidelijk dat er bij te veel kreupelhout soms grof gehakt moet worden en er spaanders in het rond zullen vliegen. Alleen kan dat in ons systeem niet zomaar. We zien nu al dat elke bezuiniging afgezwakt wordt. Dat élk domein wel veel meer geld wil, maar er nergens op bespaard mag worden. Niet op hun domeinen.
De zogenaamd constructieve samen- en medewerking van enkele oppositiepartijen maken duidelijk dat dit vooral hun eigen stokpaardjes dient, en de dan zwaardere bezuinigingen elders hen worst zijn. Want die vallen bij de coalitie. En die moet weg.
Samen met de slinkse ambtenaren kan zo elke coalitie om zeep geholpen worden.
Tussen 1987 en 1997 heb ik Argentina 5 keer bezocht. Totaal heb ik daar ongeveer een jaar door gebracht.. Het is een prachtig land met een zeer gastvrije, prettige en goed geschoolde bevolking.
In de jaren heb ik ook veel armoede gezien en dat voor een land dat in de jaren 20 van de vorige eeuw ongeveer het rijkste land ter wereld was.
Het is/was een land met torenhoge inflaties. In 1987 nam ik niet meer dan 5 dollar per dag op in Australes want de volgende dag was het nog maar de helft waard. In Patagonië zijn nog bijvoorbeeld Welsh en Friese dorpen te vinden waar in het Friese dorp ‘Us Mem” met een Friese vlag midden op het plein staat. Einde reclameboodschap.
Het succes van El Loco doet mij goed. Het probleem is om (op overigens alle onderwerpen) objectieve berichtgeving te vinden en dit artikel komt daarvoor aardig in aanmerking.
Wat ik ook begrijp is dat de vlucht uit Argentina (naar Spanje en de VS) ook sterk is verminderd en dat geeft vertrouwen in de toekomst lijkt mij.
Het probleem is dat heiligen niet bestaan. De toekomst zal het leren.
Is er in Nederland ook ruimte voor zo’n partij ?
Of is Nederland te ver in het linkse moeras gezakt.
Nederland is te woke geworden.
Ik denk dat NL al lang zo’n partij heeft. Alleen kan die in ons systeem nu eenmaal geen decreten uitvaardigen. Zelfs een noodwet om de totaal ontspoorde immigratie aan banden te leggen wordt ‘verboten’. De rechtsstatelijkheidsvraag daarvan was bij cojona echter geen punt. De premier (geen president) vaardigde gewoon een decreet uit, en wie niet horen wilde moest maar voelen. Tot op de dag van vandaag.
Inderdaad is ons land te diep in het linkse moeras gezonken. Daarom: drain the swamp.
Drain the swamp?
Dat gaat teveel CO2 en stikstof uitstoten.
Dus dat komt er niet door.
Hihi. Dat er bij een drainage van het deepstate moeras veel gebakken lucht zal vrijkomen, daaraan hoeven we niet te twijfelen.
Onder Rutte en De Jonge is diverse malen noodrecht uitgevaardigd mbt Coronabeleid en bv de Wet Verplaatsing Personen met informatie achteraf aan de Slaapkamers. Daarmee stonden kamers buitenspel.
Toen kon zulk noodrecht inderdaad ineens wel. Menige burger moest tot zich door laten dringen tot welke machtsuitoefening de regering in staat bleek te zijn wanneer dit het kleinhouden van een specifiek soort demonstraties betrof.
Ik merk, dat activisten en/of ondernemers die terdege beseffen wat er gaande is, hun heil buiten ons land zoeken.
Iemand schreef, dat “verplaatsbaar talent en kapitaal dit land zal verlaten”. Hoe denkt u hierover, als ik vragen mag?
Deep State, energietransitie, dure en te grote overheid (heffingen), te weinig en zeer dure woningen. Als er niet eens echt rechts beleid komt vertrekken bedrijven, talent etc. Leest deze artikelen over de energietransitie eens terug:
https://opiniez.com/2024/10/27/einde-energietransitie-zal-pijnlijk-en-zeer-kostbaar-zijn/raymondpeil/
https://opiniez.com/2024/10/13/energietransitie-opmaat-tot-een-financieel-armageddon/raymondpeil/
🙏
Artikel van Johannse Vervloed van vandaag: warm aanbevolen ;=)
“Drain the swamp” is alleen mogelijk als er groepen burgers zijn die daartoe over voldoende macht en invloed beschikken. Dat is nu juist niet het geval.
Ik denk dat iedere OpinieZ lezer beseft dat het kiezen van andere volksvertegenwoordigers op zich niet werkt, want dat zijn -ongewild- grotendeels trekpoppen van internationale spelers.
Bovendien worden na nieuwe verkiezingen de ambtenaren niet vervangen en die blijken heel goed in staat te zijn voorgestelde veranderingen door een nieuw kabinet te ondermijnen.
Hoe denkt u dat het moeras drooggelegd kan worden?
Ik zou het woord trekpoppen niet willen gebruiken, maar het is natuurlijk wel zo dat wie gaat deelnemen aan de macht, min of meer automatisch erdoor wordt geabsorbeerd.
Dat proces wordt imho inderdaad enorm versterkt door het feit dat activistische ambtenaren niet vervangen worden, en de bewindspersonen actief kunnen tegenwerken. Om nog maar niet te spreken over ‘medewerkers’ die zouden moeten werken voor onervaren nieuwe 2e kamerleden en fracties, maar in de praktijk de boel saboteren.
Ook de media zijn een alles verstikkend moeras geworden.
Hoeveel zogenaamd gelekte informatie is inmiddels al niet zonder hoor en wederhoor gewoon de wereld in geslingerd?
Rectificatie achteraf is weinig zinvol, als het al gebeurt, het leed is dan al (moedwillig) geschied.
Vanochtend bij WNL de politiek verslaggeefster, die weer even moest PVV bashen. Want er waren veel PVV kamerleden die men nog niet had gehoord. Alsof dat bij andere partijen anders is. Die heten niet voor niets backbenchers en klapvee. Sjuul Paradijs deed nog wel een halfhartige poging tot nuance, maarrrrr…. de toon is dan alweer gezet.
Dit is zo misselijk, dit bespelen van de oppervlakkige kijker, luisteraar, lezer.
Evenals de voortdurende hetze in de media tegen Faber, duidelijk bedoeld om haar volledig te isoleren. Nou ben ik ook geen fan van haar, maar ik geef haar groot gelijk dat ze waar mogelijk niet in gesprek gaat met (linkse) burgemeesters, activistische journalisten enz.
Want die willen helemaal geen dialoog of uitleg. Die willen hún progressieve obsessie doordrammen, en alles bij het oude houden.
Overigens ook nog even over dat WNL: uiteraard zat daar weer de onvermijdelijke D66er Jan Paternotte, die uitgebreid een proefballonnetje mocht oplaten over (misschien vrijwillig) verhogen van de pensioenleeftijd. Want te veel oude mensen.
Op zich is een opsomming zoals die van u hier er keer op keer helaas een symptoom van dat bij veel MSM kanalen het tij niet keert.
Per abuis klikte ik op “plaats een reactie”, terwijl ik nog wat op wilde schrijven. Dat was de vraag, dat ik hoopte dat u een antwoord zou kunnen geven hoe u denkt dat het moeras gedempt kan worden.
Ik denk dat de enige mogelijkheid daartoe is, dat dit kabinet, met alle mitsen en maren, ondanks alle tegenwerking, de tijd krijgt om het stof te laten dalen, de (linkse) emoties te laten bezinken, maar dan zodra dat mogelijk is wel volle kracht vooruit. En zelfs dan zal het maar met kleine stapjes gaan. Want NL is over het algemeen dociel, bang en laf. De stille meerderheid zou geactiveerd moeten worden. Hoe weet ik eerlijk gezegd ook niet. Een moerasdemp-organisatie in het leven roepen? Subsidies voor drainacties aanvragen? Advocaten zien te bewegen zaken aan te spannen tegen NPO, belgakranten en tijdschriften, leugenachtige politieke ‘bronnen’…..
Die hebben we: de LP (zie hun website: https://stemlp.nl/)
FvD, blijkbaar niet.
Wat een blikverruimend artikel over Argentinië. Het is ook heel leerzaam voor politieke besluiten in ons werelddeel ook. Dank u!
Het is duidelijk, wij hebben in Nederland ook een Milei hard nodig.
Het is jammer voor Argentinië dat Milei niet wat beter heeft gekeken hoe een land in en uit de problemen te krijgen naar de nieuwe secr. generaal van de navo dhr. Rutte. Dan had hij kunnen zien dat door hard in te grijpen in een uitdijende overheid met een opeenstapeling aan belastingen en een in een keurslijf van regels en verboden en verordeningen geperst ondernemerschap waar elk initiatief met de grond gelijk wordt gemaakt als er geen subsidies tegenover staan hoe je een land weer wat lucht kan geven en kan laten functioneren kijk naar wat er in Nederland is gebeurd. Milei heeft echt goed gekeken naar mevrouw Rutte en haar bondgenoten VVD en D66.
De media als Volkskrant,NRC,Parool,Truus,FD enz hebben al veel positief, dat mag ook wel in de krant geschreven over het wonder dat zich in Argentinië afspeelt en vragen zich af waarom zoiets niet in Nederland kan worden gerealiseerd samen met de publieke omroepen binnen de npo. Een academische houwdegen als Milei hebben wij in Europa gelukkig niet je moet er niet aan denken dat er weer wat frivoliteit komt in het landje aan de Noordzee. De problemen komen nog wel voor Argentinië want moeten toch in Nederland gaan vragen hoe nu verder met windmolens en zonnepanelen en met de agrarische sector en het van het gas afhalen van vele miljoenen huizen het subsidiëren van elektrische autootjes,het belasten met een co2 tax van het bedrijfsleven,gescheiden afvalcontainers,het stikstof probleem want daar krijgt hij wel mee te maken,dopje vast aan de coca colafles,dan het hele recycling probleem van plastics,batterijen van auto’s,wieken van windmolens allemaal zaken die hier als hij goed gekeken had naar Rutte allemaal zijn geregeld en dat marcheert prima. Niets op aan te merken. Ook zijn inzet en steun van Argentinië aan Ukraine……..
Milei gaat voor kernenergie ;=)