Onverwachte kentering in het Europese migratiebeleid
Europees parlement wil streng terugkeerbeleid
- Europa kan zich geen handelsoorlog met China veroorloven - 21 juli 2026
- Sabotage-acties Greenpeace in VS leidden tot astronomische boete - 28 april 2026
- Onverwachte kentering in het Europese migratiebeleid - 28 maart 2026
Europees Parlement. Foto: © European Union, 2026 – Bron: Europees Parlement.
Het Europese migratiebeleid lijkt toch een andere richting uit te gaan. Jarenlang bleef het terugkeerbeleid voor afgewezen asielzoekers weinig effectief, met lage cijfers en veel politieke discussie tot gevolg. De druk vanuit lidstaten om daar verandering in te brengen is de voorbije jaren alleen maar toegenomen. En nu kiest het Europees parlement toch vrij onverwacht voor een strenger beleid. Wat gaat dat betekenen?
Eerder deze maand stemde een meerderheid in een commissie van het Europees Parlement in met een aanscherping van het terugkeerbeleid voor mensen zonder recht op asiel. Op dit moment keert slechts twintig procent van degenen die opdracht krijgen om de EU te verlaten ook effectief terug.
De nieuwe Europese verordening staat aan EU-lidstaten toe om zogenaamde terugkeerhubs voor afgewezen asielzoekers op te richten in derde landen. Ook komen er meer mogelijkheden voor detentie, die voortaan tot 24 maanden mogelijk is, en langdurige inreisverboden voor degenen die een bevel hebben gekregen het grondgebied te verlaten. Voorts zullen EU-lidstaten elkaars terugkeerbesluiten ook wederzijds kunnen erkennen, via een zogenaamde European return order.
Opmerkelijk bij dit alles is dat de strengere versie van de nieuwe verordening werd goedgekeurd, waarbij de Europese Volkspartij (EVP), de grootste fractie in het Europese Parlement, op steun van meer rechtsere fracties rekende, tot ongenoegen van de linkerzijde.
Terugkeerhub
Het wetgevend proces is nog lang niet afgelopen, maar de huidige voorstellen voorzien erin dat een asielzoeker die naar een “terugkeerhub” in zo’n derde land wordt gestuurd, daar familieleden moet hebben, er ooit verbleven heeft of er gepasseerd is tijdens de tocht naar de Europese Unie. Ook is het niet mogelijk om niet-begeleide minderjarigen daarnaartoe te sturen. Terwijl de afgewezen asielzoekers daar verblijven, wordt hun terugkeerdossier afgehandeld. Het Commissievoorstel voorziet er voorts in dat alleen uitgeprocedeerde migranten of mensen zonder geldige verblijfspapieren naar zo’n hub overgebracht kunnen worden. Bovendien kunnen die centra enkel geopend worden in landen die de mensenrechten en het internationaal recht respecteren.
Nederland wil met Oostenrijk, Griekenland, Duitsland en Denemarken voorop lopen met het terugsturen van uitgeprocedeerde asielzoekers naar de hubs. EU-lidstaten moeten hierover nog steeds akkoorden bereiken met derde landen, maar toch is het een grote stap. In de praktijk maakt het een aanpak mogelijk die neigt naar die van Australië, iets wat de vorige Britse Conservatieve regering ook probeerde via een akkoord met Rwanda. Toch is er een cruciaal verschil: mensen zullen niet naar de Europese returnhubs kunnen worden gebracht voor ze de asielprocedure hebben doorlopen.
Linkse politiek
Linkse politiek in combinatie met betwiste juridische interpretaties van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens door rechters in Straatsburg zorgden in de praktijk voor een kil, moordend beleid. Op dit moment is Spanje zowat de enige EU-lidstaat die nog vasthoudt aan dat beleid. Het wil maar liefst een half miljoen illegalen regulariseren, wat volgens politieschattingen zou kunnen oplopen tot 1,2 miljoen. Zou de Spaanse regering al eens bedacht hebben dat zoiets een aanzuigend effect zou kunnen hebben?
De absolute minimumvoorwaarde om illegalen te regulariseren zou het volledig sluiten van de Europese buitengrens moeten zijn, naar Australisch voorbeeld. In 2025 kwamen echter nog een 200.000 mensen illegaal de EU binnen. Evident zou ook moeten zijn dat zij die alle regels overtreden enkel regulier verblijf kunnen krijgen op voorwaarde van het betalen van een forse boete, al is het maar ten overstaan van degenen die braaf alle regels en procedures naleefden.
Duitsland alleen registreerde in 2025 nog 168.000 asielaanvragen. Slechts 28% daarvan werd goedgekeurd, wat betekent dat de overigen uiteindelijk zullen moeten terugkeren naar hun land van oorsprong. Gebeurt dat ook? De vraag stellen, is ze beantwoorden.
Lijst met veilige herkomstlanden
De nieuwe EU-regels voorzien in een Europese lijst met veilige herkomstlanden, om asielprocedures sneller af te handelen en mensen makkelijker terug te sturen. Dan gaat het naar verluidt onder meer om de kandidaat-lidstaten van de EU, waaronder Turkije en Servië, maar ook om Bangladesh, Colombia, Egypte, Kosovo, India, Marokko en Tunesië. De nieuwe regels stellen dat het aan de asielzoeker is om te bewijzen dat een land in zijn geval niet veilig is. De Europese Commissie kan ook voorstellen een land van de lijst te halen als de omstandigheden in dat land veranderen.
Veel van die landen weigeren in de praktijk hun onderdanen terug te nemen. Er zal dus wel wat meer nodig zijn. De Britse regering dreigde onlangs al tegen Angola, Namibië en Congo dat hun burgers geen visa meer zullen krijgen indien hun regeringen de samenwerking op het gebied van uitzettingen niet snel verbeteren. Ook uitgaven voor “ontwikkelingshulp” moeten daarbij op tafel, ook al omdat dergelijke geldstromen eerder de ontwikkeling lijken tegen te werken, wanneer ze in handen komen van de corrupte regimes die het grootste struikelblok zijn voor economische vooruitgang.
Criminele illegalen
De allereerste prioriteit moet in elk geval het terugsturen van criminele gedetineerden zijn die illegaal op het grondgebied verblijven. Waarom geen gevangenis huren in het buitenland, waar die gedetineerden gratis kunnen verblijven na het uitzitten van hun straf, tot op het moment dat zij hun papieren terugvinden of hun land van herkomst kunnen overtuigen hen terug op te nemen?
Zweden gaat later dit jaar alvast zo’n zeshonderd gevangenen naar cellen in Estland sturen, dus juridisch is er wel iets mogelijk. Illegale draaideurcriminelen komen vaak snel weer op vrije voeten. Gezien de schade voor de maatschappij die dergelijke permissiviteit veroorzaakt, is een buitenlandse gevangenis allicht bijzonder goedkoop.
De legale instroom
Bovenop dit alles is er dan ook nog het vraagstuk van de legale instroom van vreemdelingen. In de eerste plaats moet men daarbij focussen op het verhinderen van uitkeringsmigratie. Belgisch parlementslid Tomas Roggeman stelde hierover onlangs: “Slechts twee landen hebben het aangedurfd om de fiscale impact van migratie per nationaliteit door te rekenen en af te zetten tegen de kosten voor de sociale zekerheid. De conclusies uit Nederland en Denemarken zijn gelijkluidend.”
Daarbij toonde hij een grafiek die duidelijk aantoont dat mensen met Noord-Amerikaanse of West-Europese nationaliteit gemiddeld voor een positieve fiscale bijdrage zorgen, en mensen met een nationaliteit uit Afrika of het Midden-Oosten gemiddeld een negatieve fiscale impact hebben op hun gastland.
Dat zijn althans de bevindingen van het Deense ministerie van Financiën. Het betekent niet dat dit slechte mensen zijn, maar wel dat ze gemiddeld geld kosten van het gastland. Het zijn gemiddelden, wat betekent dat er ook heel wat Afrikanen zijn die gemiddeld fiscaal bijdragen en West-Europeanen die geld kosten. Een optimale aanpak bestaat er dus allicht niet in op nationaliteit te gaan discrimineren, maar wel bijvoorbeeld op het beperken van gezinshereniging.
Laat dit nu net een domein zijn waar de EU nog steeds beperkingen oplegt aan de EU-lidstaten, bijvoorbeeld via een EU-richtlijn over gezinshereniging uit 2003, die beperkt hoe streng EU-lidstaten mogen zijn voor gezinshereniging met niet-EU burgers. Dit ondanks het feit dat zo’n beleidskeuze weinig tot niets met vlotte migratie binnen de EU heeft te maken en dus geen zaak van de EU zou mogen zijn.
Aanpassing van internationale verdragen
Migratie is van alle tijden, maar massamigratie is dat veel minder. De massamigratie die we in Europa de afgelopen dertig jaar hebben gezien was ook geen volledig natuurlijk proces, waarbij mensen migreren omdat ze een jobaanbieding hebben. Integendeel, die migratie was deels gedreven door het vooruitzicht op uitkeringen. In een studie hierover stelt het Duitse IFO instituut: “We hebben aanwijzingen gevonden dat de vrijgevigheid van de verzorgingsstaat bij vrije migratie een negatief effect heeft op de vaardigheden van migranten.”
Voorts werd de schending van migratieregels gefaciliteerd door bijzonder bedenkelijke interpretaties van het Europees mensenrechtenverdrag door rechters in Straatsburg. Bovendien was er daarbij ook een tolerantie voor evidente schendingen van asielrecht. Asielzoekers die reizen naar het land dat ze ontvlucht zijn, iets wat tot ophef leidde onder meer in Duitsland, hebben normaliter geen recht meer op het vluchtelingenstatuut, bijvoorbeeld. Toch wordt hier weinig tot niets tegen ondernomen.
Volgens de VN zijn er meer dan 120 miljoen vluchtelingen in de wereld. De huidige vluchtelingenverdragen – zoals de Conventie van Geneve – vereisen dat velen hiervan recht hebben op asiel, op basis van nogal arbitraire juridische interpretaties. Om daar een mouw aan te passen, maken Europese landen het dan maar bijzonder moeilijk om asiel aan te vragen. Asiel aanvragen kan bijvoorbeeld niet in ambassades. Echte politieke vluchtelingen kunnen dus bijna niet anders dan mensensmokkelaars betalen.
De oorspronkelijke versie van de Conventie van Geneve uit 1951 gaf enkel rechten aan Europese vluchtelingen. Pas in 1967 werd dit uitgebreid naar niet-Europese vluchtelingen, door de voorziene geografische beperkingen te schrappen.
Dat Europeanen een veilige haven moeten bieden voor Oekraïense vluchtelingen voelt voor veel Europeanen veel logischer aan dan dat zij een veilige haven moeten bieden voor Syrische vluchtelingen, zeker wanneer rijke landen in de regio, zoals Saudi Arabië, hun grenzen zo goed als gesloten houden voor die laatsten.
Als er een politiek draagvlak zou zijn voor het opvangen van miljoenen vluchtelingen in Europa, zou het logisch zijn om een rechtskader te hebben dat dit oplegt aan Europese landen, maar zo’n draagvlak is er evident niet. De logische conclusie is dus dat het huidige internationaal rechtskader moet worden aangepast, onder meer dus de Conventie van Geneve, en in lijn worden gebracht met wat door Europeanen wordt aanvaard. Sommige vluchtelingen zullen dan geen opvang genieten in Europa als zo’n wijziging er komt, maar aan de huidige asielchaos, met willekeur en verdrinkingsdoden, wordt dan een eind gemaakt.
Dit artikel is een verkorte versie van een recent artikel op 21News.be
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Te weinig, te laat, te theoretisch. Zeg ik als staatsrecht (onder andere) jurist.
Ik denk dat het weer langdurig gepraat en gediscussieer gaat worden. Dit gaat vast niet werken. Ik hecht er geen enkele waarde aan. je zal zien dat de instroom onverminderd door gaat en dat heel Nederland een AZC wordt.
Zijn ze dan toch geschrokken van Trump’s uitspraak over asielzoekers in Europa?
Ik zeg: God zij dank. Letterlijk.
We worden overlopen door gevaarlijke overtuigingen die ons vijandig gezind zijn,
De eu gaat een strenger beleid voeren op de import van ongewenste criminelen?
De eu doet helemaal niets dat in het voordeel van de autochtone bevolkingen is.
En anders zorgen marionetten in den haag wel dat de instroom van “nieuwe medelanders” gewoon doorgang vind!
En Gij Geleuft Da………schaapjes.
Europa zal in het beste geval een kinderboerderij voor Chinese toeristen en een luxe vakantieoord voor migranten uit de Derde Wereld worden.
“de huidige voorstellen voorzien erin dat een asielzoeker die naar een “terugkeerhub” in zo’n derde land wordt gestuurd, daar familieleden moet hebben, er ooit verbleven heeft of er gepasseerd is tijdens de tocht naar de Europese Unie. Ook is het niet mogelijk om niet-begeleide minderjarigen daarnaartoe te sturen.”
Al die voorwaarden…
“daar familieleden moet hebben”
Lijkt praktisch totaal onuitvoerbaar te zijn .
Laat dat nu ook precies de bedoeling zijn, dat onuitvoerbaar. Het zg strenge terugkeerbeleid is slechts een vertragingstactiek mbt de te verwachten opstand der volkeren.
De massale Binnenkomst ontstond ooit.
De kreet kwam: uitzetten Nu of Nooit
Wat zal het wezen?????
Hier mogen blijven Is te vrezen. 😡