Advertenties

Black Achievement Month: de ultieme vorm van betutteling

Amsterdam kopieert initiatief uit de VS

Poster Black Achievement Month, gemeente Amsterdam.

Titelfoto: Poster Black Achievement Month, website gemeente Amsterdam.

Het is weer oktober. De maand die in het teken staat van borstkanker en stoppen met roken. De maand die het laatste kwartaal van het jaar inluidt. En tegenwoordig ook de maand waarin de stad Amsterdam de behoefte voelt om ‘mensen met Afrikaanse roots’ centraal te zetten: de Black Achievement Month.

Afgekeken

De website van de Gemeente Amsterdam kondigt ronkend aan: “Wetenschappers, medici, advocaten, schrijvers, kunstenaars, theatermakers, artiesten, sporters en ondernemers: daar zitten natuurlijk veel mensen tussen met Afrikaanse roots”. Wow, dat wist ik niet! Zoals zoveel Nederlandse identiteitspolitieke kwesties is ook dit initiatief afgekeken en overgenomen uit de Verenigde Staten. In de VS is het namelijk iedere februari ‘Black History Month‘. De maand waarin de Afro-Amerikaanse geschiedenis centraal staat.

Slachtofferdenken

Amsterdam is de grootste en meest diverse stad in Nederland en kent vele bevolkingsgroepen. Waarom wordt er een hele maand gewijd aan slechts één specifieke groep? Waarom een aparte maand waarin de Surinaamse/Antilliaanse geschiedenis centraal staat? Waarom wordt etniciteit aan succes gekoppeld? Waarom is het belangrijk te weten welke etniciteit wetenschappers, medici, advocaten, schrijvers, kunstenaars, theatermakers, artiesten, sporters en ondernemers hebben?

Nog nooit heeft iemand die vragen goed kunnen beantwoorden. Dus dat doe ik dan maar zelf: het is totaal nutteloos om iemands etniciteit centraal te stellen en te vieren. Dit is het zoveelste initiatief dat zorgt voor verdeeldheid, vijandigheid en slachtoffer-dader-denken. Het is bewust ronddolen in een vicieuze cirkel. Wat als we al die mensen die goed zijn in hun vak nu eens gewoon gaan zien als mensen met namen, families, talenten en passies? Ik kan het niet beter zeggen dan Morgan Freeman hier doet.

 

 

Misleidend

Aangezien het koppelen van etniciteit aan succes, prestaties of uitblinken in een vakgebied volstrekt overbodig is, snap ik ook niet waarom perse alleen in deze maand uitvoerig moet worden gesproken over de geschiedenis van mensen met Surinaamse en Antilliaanse roots. Wat op de website van de Gemeente Amsterdam ‘onze geschiedenis‘ wordt genoemd, is gewoon onderdeel van de Nederlandse geschiedenis. Deze aparte behandeling werkt segregerend en schiet aan alle kanten te kort.

Identiteitspolitiek

Deze identiteitspolitieke initiatieven roepen tegenstrijdigheden op. Enerzijds wordt er gedaan alsof de resultaten van hard werken pas speciaal worden zodra men een kleur heeft. Een houding die zeer kneuterig overkomt. Tegenwoordig is het al speciaal dat mannen met een kleur actief met de opvoeding van hun kinderen bezig zijn. Anderzijds leveren dit soort initiatieven een vals en hoogmoedig zelfbeeld op. Alsof je met een kleur vanzelfsprekend recht zou hebben op geld, roem en succes. En jouw gevoelens de belangrijkste zijn.

Zwart privilege

Mensen met een kleur mogen gekwetst zijn door woorden, maar wel zelf eindeloos kwetsende woorden gebruiken. En “mensen met Afrikaanse roots” mogen zichzelf boven Europeanen positioneren, want Afrika is immers de plek “waar de moderne mens werd geboren”. En vergeet niet dat racisme altijd van de blanken komt en de gekleurde mens daar altijd het slachtoffer van is. Je als gekleurd mens negatief uitlaten over andere bevolkingsgroepen is daarentegen wel toegestaan. Het is opruiende misleiding die leidt tot een soort zwart privilege en zwarte superioriteit. Zaken waar niemand op zit te wachten en die een samenleving geen goed doen.

 

 

Gepamper

Gelukkig is het leveren van prestaties niet afhankelijk van je etniciteit. Het vereist kennis, inzet en doorzettingsvermogen. Een hele maand uittrekken om één specifieke etnische groep in het zonnetje te zetten is overdreven en lost niets op. Integendeel. Mijn stoere aardrijkskunde-lerares, die een tijdlang met stammen op Papoea-Nieuw-Guinea heeft gewoond, zei altijd: “Zachte heelmeesters maken stinkende wonden!” Al dat gepamper versterkt het slachtofferschap en geklaag. Wie iets wil bereiken, ongeacht afkomst, moet nu eenmaal hard werken en veel afwijzingen doorstaan. Als Amsterdam voor iedere groep een maand apart zou moeten houden, om te laten zien hoe uitzonderlijk het is wat zij allemaal presteren, komen we maanden te kort!

Moet ik mij nu trots en blij voelen? Ik zie de verdeeldheid toenemen. Ik voel de betutteling en vernedering. Alsof het hebben van een kleur en excellent kunnen presteren het equivalent is van een éénbenige die de 100 meter sprint wint.

Ik pas…

Advertenties

10

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Piet Karbiet

Heerlijk artikel. Moest denken aan de onthulling van het Slavernijmonument in Amsterdam in 2002. De organisatie had de ambassadeur van Ghana uitgenodigd, dat was voor de goede man echter een hoogst onhandige zaak; zijn opa was nog slavenhouder geweest en in Ghana had men het daat liever niet over. Te veel families hebben daar een slavernijverleden of zijn afstammeling van de beruchte Ashanti-stammen, die verkochten eeuwenlang verslagen negervolken aan de Arabieren, Portugezen en Engelsen. En aan Willem I.

C.F.J. Ooijevaar

Mevrouw Pinas, Je kunt niet meer gelijk hebben dan u in dit artikel. Dat gepamper werkt inderdaad averechts! Het gevolg ervan is juist commotie tussen groepen!

zeester

De manier om een samenleving uit elkaar te trekken is nu helder omschreven U geeft de sleutel aan op de vraag”Hoe kun je discriminatie voorkomen “

Rico

Ach, ik gun het ze wel, alleen mensen met een minderwaardigheidscomplex hebben dit soort feestjes nodig. Als het helpt om hun negatieve zelfbeeld wat op te vijzelen dan moet het maar. Hopelijk zien ze snel in dat het een apartheidsfeestje is dan stopt het vanzelf. Mensen doen nu eenmaal rare dingen.

Arie

Goed gezegd.
Dit soort acties kun je in het beste geval zien als een vorm van vernedering. Wie stiekem niet gelooft dat “mensen van kleur” ergens toe in staat zijn, gaat alle meevallers bejubelen.
Als kindertekeningen op de koelkast.
Daarmee verrichten die black supremacists niemand een dienst.

En veel kwalijker is natuurlijk dat dit constant hameren op de eigen huidskleur racisme in de hand werkt. Bij zwarte extremisten, maar uiteindelijk ook bij blanken die dat racistische gezeik zat zijn. Zie de zwarte Piet discussie, waar extremisten van beide partijen de riolen indoken voor argumenten.

max

Tja, negers hebben een fantastisch continent gemaakt van Afrika.

[…] hier verder op de website OpinieZ, 5 oktober […]

Ron

[…]: de ultieme vorm van betutteling en neerbuigendheid.

ni28

Black History Month is een omgekeerde racistische uiting. Morgan Freeman verwoord het uitstekend. Laten wij elkaar gewoon bij naam noemen. Door aandacht op de kleur te geven doe je aan racisme. En stop met het eeuwig janken om je kleur en bewijs dat je goed bent. Zo krijg je eerder erkenning.

karton

“Mensen met Afrikaanse roots centraal stellen” is het A’damse motto.
Is écht niet nodig hoor A’dam, dat doen de “mensen met Afrikaanse roots” zelf al voldoende.
Schenk aandacht a.d eigen, échte Nederlanders in A’dam, zoals daar zijn : cultuur, (o.a. Sinterklaas), huisvesting (échte NL’ers mogen achteraan sluiten), subsidie’s (verenigingen van NL-statuur mogen óók achteraan sluiten) enz. enz.
Maar onder burgemeester Halalsema zal één en ander wel snel verbeteren voor “mensen met NIET Afrikaanse roots.