David van Reybrouck, Deugdenker der Nederlanden
Antikoloniale activist met de juiste vinkjes
Foto: Belgian Presidency of the Council of the European Union / Julien Nizet, nabewerkt met Grok, CC BY 2.0.
Op 1 april mag de Vlaamse David van Reybrouck, cultuurhistoricus en schrijver, zich tooien met de eretitel ‘Denker der Nederlanden’, verleend door de Stichting Maand van de Filosofie/Filosofie Magazine en Trouw. Welke denkprestaties heeft Van Reybrouck tot nu toe op zijn naam staan? Geschiedschrijving over Indonesië, waarbij de ‘kolonisator’ Nederland gitzwart wordt afgeschilderd en de Indonesiërs nobele helden zijn. Verder is hij bevangen door klimaatalarmisme. Maar hij gaat vér denken, belooft hij ons. Waar de juiste mening je al niet brengen kan. Een column van Bauke Geersing.
Afgelopen woensdag werd mijn aandacht getrokken door het nieuws, dat David van Reybrouck is benoemd tot Denker der Nederlanden. Dat is een eretitel die verleend wordt door de Stichting Maand van de Filosofie in samenwerking met het tijdschrift Filosofie en het dagblad Trouw. Die titel wordt toegekend in het voorjaar en blijft twee jaar van kracht.
In dagblad Trouw verscheen op 19 maart jl. een interview met de nieuwe denker en daarin staat dat Van Reybrouck faam geniet als cultuurhistoricus, denker en schrijver. U moet dan wel bedenken dat Trouw een promotor en sponsor is van de Stichting Maand van de Filosofie.
De Vlaamse schrijver @Davidvanrey is de nieuwe Denker der Nederlanden. De komende twee jaar maakt hij zich hard voor ‘verdenken’: durven om achterdocht te hebben. ‘Het is de taak van denkers om ramen te openen in ruimtes die we gesloten achten.’https://t.co/DevrjJtW2I
— Filosofie Magazine (@filomag) March 19, 2025
De NRC van 19 maart jl. noemde Van Reybrouck bekend van zijn baanbrekende studies naar kolonialisme en de dekolonisatie in Congo (2010) en Revolusi (2020). Ook in de Volkskrant van 19 maart jl. worden instemmend de overwegingen van de Stichting geciteerd: “Zijn onmiskenbare inspanningen rondom actuele thema’s en zijn verreikende maatschappelijke betrokkenheid waren doorslaggevend.” En: “Wij zijn ervan overtuigd dat hij met zijn werk een waardevolle bijdrage zal leveren aan de filosofische reflectie op de uitdagingen van onze tijd.”
De opdracht aan de denker is zich in te zetten voor het verdiepen van het publieke debat en het aantrekkelijk maken van filosofie voor een breed publiek. Woensdag besteedde het NPO-programma EVA aandacht aan deze benoeming en liet de nieuwe denker aan het woord. Deze aandacht voor de benoeming in de MSM en bij de NPO geeft de indruk dat sprake is van een belangrijk event. Maar is dat wel zo? En wat voor type denker is Van Reybrouck?
Stichting Maand van de Filosofie
De Stichting Maand van de Filosofie is een club met een bestuur van acht bestuursleden en een jaarbudget van circa € 38.000. Net als de activistische actiegroep XR is deze stichting een ANBI (Algemene Nut Beogende Instelling). In het bestuur zijn verscheidene aandachtsvelden vertegenwoordigd: filosofie, communicatie, journalistiek, uitgeverij, geschiedenis, campagnes organiseren en ontwerpen maken. Dat geeft de indruk van een vriendenclub die een aardig doel nastreeft en daarvoor een pakkende naam, Denker der Nederlanden (voorheen Denker des Vaderlands), heeft bedacht, met een brede opdracht en dat goed heeft weten te promoten in de media. Als je dat voor elkaar weet te krijgen heb je goede relaties.
Vlaming
Laten we eens inzoomen op de Denker der Nederlanden zelf. Het is voor het eerst geen Nederlander, maar een Vlaming. Is dat een bewijs van armoede aan denkers in Nederland? Dat zou zo maar kunnen. In zijn column van 20 maart 2025 in de Telegraaf beschrijft Ronald Plasterk dat in Nederland sprake is van arrogantie van hoger opgeleiden, die zich bezighouden met postmodernistische onderwerpen als klimaat, ontwikkelingshulp, windmolens en zonnepanelen, kleinschalige landbouw, vegetarisme, genderkwesties etc..
Revolusi
Ik heb het voordeel dat ik het boek Revolusi van David van Reybrouck heb geanalyseerd en gerecenseerd. Dat deed ik tegen de achtergrond van een eigen jarenlange studie en publicaties van boeken en artikelen over de dekolonisatie van Nederlands-Indië 1945-1950. Wat blijkt dan?
Zijn bespreking van de proclamatie van 15 augustus 1945 door Soekarno en Hatta door Van Reybrouck klopt niet. Hij meent dat op die datum een onafhankelijke staat zou zijn ontstaan, hetgeen niet het geval is. Zijn opvatting is in strijd met de Conventie van Montevideo en met destijds heersende opvattingen over het ontstaan van een nieuwe, soevereine staat.
Van Reybrouck bespreekt het genocidale geweld van de revolutionaire jongeren tegen blanken en andersdenkenden (de Bersiap). Hij schrijft dat de Japanse leermeesters een monster van Frankenstein hebben gecreëerd. Maar waar ligt de oorzaak van deze geweldsexplosie volgens hem? Bij het Britse optreden en de ‘Nederlandse periode’. Opmerkelijke denkwending!
Van Reybrouck gaat nog een stap verder en vergelijkt dit gewelddadige optreden met het klassieke proces van sociale en politieke omwenteling, vergelijkbaar met de Franse revolutie. De bamboespeer waarmee het extreme geweld op weerloze mensen werd uitgevoerd noemt Van Reybrouck het mythische wapen van de ‘revolusi’. Deze persoonlijke opvattingen van hem staan loodrecht op wetenschappelijk onderzoek naar de Bersiap.
Zijn behandeling van het Renville-akkoord, dat een diepe wig in de samenleving zou hebben gedreven, is zelfs kolderiek. De drie stromingen, nationalisten/het leger, de moslims en de communisten bestonden voor dat akkoord en niet als gevolg van dat akkoord daarna, zoals Van Reybrouck beweert.
Raymond Westerling
De beschrijving van het optreden van kapitein Raymond Westerling op Zuid-Celebes (december 1946-maart 1947) gaat voorbij aan wat er feitelijk is gebeurd. Van Reybrouck heeft het over wangedrag, naar hartenlust moorden, politieke showprocessen, terreur zaaien, oorlogsmisdaden en het optreden van doodeskaders die de bevolking zouden hebben getraumatiseerd. De feitelijke werkelijkheid is dat Westerling en zijn mannen de plaatselijke bevolking hebben bevrijd van de ‘rood-witte-terreur’. Duizenden mensen hebben hun leven aan Westerling te danken. Van Reybrouck negeert de drie onderzoeksrapporten (Cie-Enthoven 1948, Cie VanRij/Stam 1955 en de Excessennota 1969) die zijn opvatting tegenspreken. Hij beweert dat de rechtbank in Den Haag in 2015 het gedrag van Westerling zou hebben veroordeeld. Terwijl in die rechtszaak het optreden van Westerling niet aan de orde was.
Het belang van de beide zogenoemde Politionele Acties mist hij. Beide acties waren noodzakelijk om uiteindelijk tot een dekolonisatieakkoord te komen. Van Reybrouck meent dat het Nederlandse militaire optreden wordt gekenmerkt door domheid, kortzichtigheid, systematisch extreem geweld en het plegen van oorlogsmisdaden. Het jongste wetenschappelijk onderzoek, “Het pijnlijke afscheid van de Indische Archipel” (2023), laat van deze opvatting van Van Reybrouck niets overeind.
Fictief heldenepos
Van Reybrouck is achter zijn eigen opvatting aangehold, waarin de dekolonisatieperiode van Nederlands-Indië 1945 -1950 wordt vergeleken met de Franse revolutie en Soekarno als de nieuwe volksheld op het schild wordt gehesen. Hij ziet in de door Soekarno in 1955 georganiseerde conferentie van Bandung zelfs de oorzaak van de Europese eenwording. De VS krijgen vervolgens onder uit de zak omdat zij hebben meegewerkt het regiem van Soekarno omver te werpen.
Van Reybrouck heeft in Revolusi een fictief, politiek heldenepos beschreven over de nobele ‘revolusi’ van Indonesië met helden, schurken, misdadigers, oplichters, schuld, boete, wreedheid, verraad aan Nederlandse kant, met een magisch hoogtepunt (de conferentie van Bandung) en een diepe val van de held (Soekarno). Of dit scenario overeenstemt met de historische werkelijkheid was niet zijn uitgangspunt. In het boek wemelt het van historische onjuistheden.
Daar komt nog bij dat Van Reybrouck het anachronisme hanteert bij de beoordeling van wat hij beschrijft. Dat is voor historici een doodzonde. Hij schreef een politiek verhaal, mat zichzelf veel te grote schoenen aan en struikelt voortdurend in zijn pogingen zijn politieke gelijk te halen. Het boek Revolusi is dus geen aanbeveling om hem te benoemen tot Denker der Nederlanden.
Auteur van gemankeerd 'Revolusi' @Davidvanrey & verzwijger van #Bersiap in gelijknamige @omroepntr-serie wordt beloond als "Denker der Nederlanden". Wat een klap in het gezicht van de (Indisch-)Nederlandse slachtoffers van gruwelijke Indonesische terreur https://t.co/p0YASvHkwe
— Federatie Indische Nederlanders (@FederatieIndo) March 19, 2025
Klimaatalarmisme
Verandert dat als we kennisnemen van de opvattingen die Van Reybrouck in zijn interview in Trouw van 19 maart 2025 naar voren brengt? Hij blijkt een aanhanger te zijn van het klimaatalarmisme en geeft er blijk van de ontwikkeling van de klimaatwetenschap niet te hebben gevolgd. Hij schuwt hier het pejoratief ook niet: “De planeet is ontwricht.” “De aarde kermt.” “… aanslag op het planetaire stelsel.” “Bosbranden, hittegolven, het is geen verre toekomst meer.” (Zijn vader is gestorven tijdens een hittegolf.) Het onderscheid tussen weer en klimaat lijkt niet tot hem te zijn doorgedrongen.
We moeten het klimaatvraagstuk op wereldschaal aanpakken met behulp van een klimaatadviesraad op wereldschaal bestaande uit honderd gewone burgers, meent Van Reybrouck. Heeft hij de discussie over de klimaatadviesraad in Nederland gemist? Dat idee is als manipulatie voor de politieke doelen van de klimaatalarmisten afgeserveerd.
Democratie
Het gebrek aan onze democratie wordt volgens hem opgelost door een grondige herziening – hoe geeft hij niet aan – door naast verkiezingen ook een loting te introduceren, zodat gewone mensen meer inspraak krijgen. Dat een kernelement van loting is dat je niets vooraf kunt garanderen, deert van Reybrouck kennelijk niet.
De mens is niet langer de maat der dingen voor hem. Hij wil echter wel dat de massa’s mensen, die zich onmondig voelen en die grote onvrede hebben met het feit dat er van bovenaf veel wordt opgelegd zonder dat hun welvaart er echt op vooruit is gegaan, meer invloed krijgen. Dus dan is de mens weer wel het uitgangspunt.
Hij introduceert het woord ‘verdenken’, dat wil zeggen ver denkend naar de lange termijn en het maatschappelijke debat aldus met ideeën verrijken. Hij roept het beeld op van de sherpa’s die de Himalaya in een langzaam tempo opklimmen en juist daardoor de beste prestaties leveren. Een berg beklimmen vergelijken met nadenken over wereldvraagstukken. Landen zouden als landen denken volgens Van Reybrouck.
Weer ene in zijn droomwereld, die zoveel mogelijk ‘lost souls’ moet meenemen in nieuwe theorieën…. Of hoe kunnen we de mensen opnieuw vangen voor een links beleid.
David Van Reybrouck: “We hebben een nieuwe raison d’état nodig: een raison de terre” https://t.co/kYfs0RnFMI
— Mrs D (@MrsDDela) March 23, 2025
Prestaties
Dit zijn dan de presentaties van de Denker der Nederlanden. Zijn boek over de dekolonisatie van Nederlands-Indië is geen aanbeveling, noch zijn dat zijn ideeën over belangrijke maatschappelijke vraagstukken. Waarom is hij dan toch aangesteld? Waarom besteden MSM en de NPO zoveel aandacht aan deze aanstelling? Is men daar vergeten dat er nog zoiets bestaat als kritische journalistiek? Of is deze aanstelling een bevestiging van de opvatting van Ronald Plasterk dat hier sprake is van een voorbeeld van het najagen van postmodernistische onderwerpen en iemand aanstellen die dat gaat doen? Daar lijkt het wel op.
Over de auteur
- Jurist. Auteur van ‘Kapitein Raymond Westerling en de Zuid-Celebes-Affaire (1946 – 1947) – Mythe en Werkelijkheid’.
Recent gepubliceerd
Migratie1 oktober 2025Politieke nasleep Haagse rellen is onthutsend
Migratie22 september 2025Werd demonstratie tegen asielbeleid gekaapt door links?
Politiek Nederland12 september 2025Met crisisdenken en regelzucht wordt de EU geen wereldmacht
Israël24 augustus 2025Over de deplorabele stand van Crisisland Nederland
Een van de vele voorbeelden van het op zo veel mogelijk invloedrijke plekken parachuteren van lieden die het gewenste (ultralinkse, globalistische en blanken-hatende) narratief zo breed mogelijk moeten/willen/kunnen uitdragen.
Uit naam van mijn vader zaliger, oud Indië veteraan, die vaak misselijk werd van de geschiedvervalsing over die periode, dank ik u voor het meer feitelijke perspectief.
Met mensen als Van Reybrouck is het altijd genieten. Deze man studeerde archeologie en filosofie en schreef vervolgens over Congo en de onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië – wie ziet hier het verband?
Van Reybrouck is het soort ‘denker’ die in feite een doctrine repeteert: elke revolutie is bevrijdend, gericht tegen een koloniale, neerdrukkende macht, dus prima, moet dus vrij gepleit worden van wandaden.
Want de marxistische leer schrijft nu eenmaal voor dat alle machtsverhoudingen uitlopen op revolutie, waarna spontaan de socialistische ideaalstaat ontstaat. De meest recente fase van deze ideaalstaat is een ultieme begaanheid met ‘de planeet’ die een soort ecologische dictatuur rechtvaardigt. In deze ecologische dictatuur hebben klimaatwetenschappers en rechters het voor het zeggen – het is nu al onze werkelijkheid.
Begin December 2023 bracht ik een bezoek aan Zuid-Celebes, oftewel Sulawesi, zoals het nu heet. Als je daar op het eiland te kennen geeft dat je uit Belanda (Nederland) komt, komt het gesprek met de oudere generatie al snel op Westerling, en op “de oude koningin”, waar ze heel lovend over zijn.
De meeste ouderen halen, en dat is opvallend, Wilhelmina en Juliana door elkaar; bij doorvragen blijkt het dan om de koningin te gaan die op bezoek geweest is. Dat zal dan Juliana geweest zijn, want bij mijn weten heeft Wilhelmina De Oost nooit bezocht.
Zo verwarrend als ze over de oude koningin spraken, zo duidelijk waren ze over Westerling. De oude mannen die ik gesproken heb waren vol respect en lof voor Westerling, wat mij als Hollander die veel lelijke dingen over die man gehoord had, hogelijk verbaasde. Het was een strijder die, zo zeiden ze, vanwege die strijd en de discipline die hij oplegde, respect afdwong. Ik vertelde in mijn gebrekkige Bahasa Indonesia dat de man bij ons omstreden is, en daar werd met verbazing en ongeloof op gereageerd. Westerling was een belanda, en dus een tegenstander van Indonesië, maar wel een man van zijn tijd. En die was heel anders, met heel andere waarden, dan de onze. Wij lijken dat hier in Holland, mede onder invloed van Van Reybrouck, uit het oog verloren te zijn.
Wij denken het te weten maar intussen begrijpen wij niets van de geschiedenis.
Omdat stap voor stap onze wérkelijke geschiedenis, geplaatst in de tijd en de mores waarin het speelde, uitgegumd wordt.
Harry Mulish schreef in Voer voor Psychologen; de geschiedenis verandert met de toekomst.
Je kijkt natuurlijk automatisch met een hedendaagse bril naar gebeurtenissen in het verleden. De geschiedenis persen in een hedendaagse mal echter is mij een brug te ver.
Waarom blijven we niet de titel Denker des Vaderlands hanteren. We moeten niet meegaan in de Newspeak van woke, net zo min als we wit moeten gebruiken voor blanke mensen.
We hebben niets met het hele instituut; ……..des Vaderlands. Het is een ludieke post vergelijkbaar met de ombudsman, commissie voor de rechten van de mens en meer van die clubs die veel geld kosten en uiteindelijk allemaal politieke organen worden met macht zonder inhoud.
Ooit kreeg ik te horen van een genaturaliseerde – in Patria geboren -Nederlander aan gene zijde van de oceaan, dat hij bij lange na niet zo’n geweldig boek had gelezen als de Revolusi. Zijn antwoord op mijn vraag waarom hij dat zo’n geweldig boek vond, was duidelijk, dat hij het hele gebeuren van boven bekeek. Hoe schandalig die arme inlanders te leiden hebben gehad. Mijn reactie was, dat hij in de dader-slachtoffer mode was gekropen. Ik heb hem toen gewezen op Het Archief van Tranen om dat maar eens te bekijken.
Heb hem ook de reactie van Bauke Geerlings gestuurd. Zijn reactie luidde: die kant is nieuw voor mij. . . . . Blijkbaar voor die Reybrouck vette leugens om eigen bestwil
Archief van tranen. Mijn Grootmoeder (zucht) vertelt hierin wat er heeft plaatsgevonden toen ze werd opgepakt. Mijn grootmoeder zou deze titel waardig zijn!!
Beste Nyong,
Het gloedvol gebrachte werk van dhr. Van Reybrouck is toch ergens een kwestie van vraag en aanbod. Net zoals in vroegere – wellicht wat stijlere tijden in een ander spectrum – het discours van de andere kant ingezet werd. Niet zo zeer ‘Indië verloren, ramspoed geboren’ maar de bijzonder prettige – en wat meer risicovolle – vooruitzichten om na een jaartje of vijf à zeven te gaan rentenieren in een fijn optrekje op de Utrechtse Heuvelrug. De namen staan er soms nog op. ‘Insulinde’, ‘Sumatra’ of ‘Banjoe Biroe’.
Kortom, behoefte zoekt respons. En na het toch wat vuigere werk van de Belgen in de Congo is het dan makkelijk op door te pakken, zeker als het TNI verhaal al voor het oprapen ligt.
En dan is makkelijker om aan details voorbij te gaan, zoals de omstandigheid dat nog hele delen van het Indonesisch staatrrecht teruggrijpen op zeer koloniale voorzieningen. Dat transmigratie een binnenlands koloniaal Javaans dingetje is. Dat überhaupt de omvang van de Gordel van Smaragd in zijn samenstelling een Nederlands – ongetwijfeld op louter lage financiële doeleinden – streven is geweest.
En dat boeng Soekarno een stinkerdje was, die gemene zaak met de zich nogal superieur en geheel niet inclusief gedragende Japanners maakte, waarbij hij ook nog een boel veel landgenoten de dood injoeg met verplicht vrijwillige deelname aan het Burma spoorlijn avontuur.
Helaas was Nederlandje de magic van honderden jaren begoocheling al begin ’42 voorgoed kwijtgeraakt toen de Japanners door het sprookje heenfietsten. Maar zoals elke goochelaar weet heb je publiek nodig dat begoocheld wil worden. Altijd wat minder gehoord over die kant van de zaak, anders dat het de Indonesische adel wel goed uitkwam.
Puntje 2 was dat de VS duidelijk andere ideeën had.
Maar wie bepaalt dan dat deze man die titel waardig is van ‘Denker der Nederlanden’? Eigenlijk is deze column een protest of aanklacht tegen de keuze voor deze man.
Ik denk toch dat hier weer een enorme fout wordt gemaakt.
Dat denk ik ook. Op deze plek hoort niet een activist maar iemand die wijs is.
Om nog maar te zwijgen over de vierkante leugens in zijn boek over Congo.
Hoe mensen denken is veel interessanter, dan wat mensen denken. Wat mensen denken kun je als boodschap aannemen, maar hoe ze tot die gedachten zijn gekomen is veel leuker.
Cogito ergo sum
Gedachten zijn net als de steentjes die je achter je laat om de weg naar huis terug te vinden.
Het is handig om geen broodkruimels te gebruiken.
Volgens mij gaan de meeste verhalen mank aan een gebrek aan het definiéren van de kernbegrippen en daar nauwgezet mee om gaan. Zonder deze ankers worden alle verhalen subjectief. Dat zou een filosoof moeten weten.
Precies, hiermee een belangrijke oorzaak aangevend van de problemen in onze samenleving.
Je kunt wel stellen dat we verdwaald zijn.
Van Ruysbroeck is een archeoloog. In EW staat ook een (negatief) artikel over deze “Denker”, geschreven door Gerry van der List.
Het denken van een “Gewone doorsnee mens” is ook niet echt denken, hé.
Duh!, Vaak is het een geautomatiseerd voorgeprogrammeerde wisselwerking van neurobiologische chemie. Actie en reacties van neuronen en hersencellen in de hersenen en daardoor een
stroom van alternatieve reacties/acties van dingen/gebeurtenissen en zaken die in deze onjectieve realiteit mensheugenis voorgekouwt zijn en daarom allang bestaan waardoor deze altijd onzeker kan zijn.
Ben nooit een [normaal] mens tegengekomen die over een bevreemde kouwpakkpukkel ghanxiansxe realiteit met daarin kleurenen objecten die hier niet bestaan of mogelijk zijn sprak, en daarin door iedereen serious genomen werdt/word
Zolang we niet weten of men met hen zintuigen volledig afhankelijk is van een objectieve realiteit, kunnen we nooit weten dat de mens een bewuste gedachten heeft.
Dat is ook het feit dat deze automaten die op mensen lijken zelf ook fout kunnen zitten met hen gedachten. Dit type mens kan nooit de realiteit stafen omdat de gedachte en voorgekoude impulsen op zijn buurt altijd kunnen veranderen.
Dat is ook een bevreemde iets binnen het Cogito ergo sum.
De maffe mens die niet normaal is kan dan alleen zelf weten dat hij/zij zelf echt bestaat en het enige wezen is die echt denk omdat hij/zij een echt bewustzijn heeft.
Dat is uw mening.
Oh, en u generaliseert. ieder mens is een individu. Als u tenminste tot die gedachte kunt komen.
Ik denk dat men in Vlaanderen gelukkig is dat u DVR zo grondig fileert.
Uitstekende weergave. Dank.
Het is natuurlijk bon ton tegenwoordig om iedere vorm van kolonialisme volledig te veroordelen en alleen de negatieve kanten te benadrukken. Dat er verschrikkelijke misstanden hebben plaatsgevonden mag nooit vergeten worden, en dat moet ook belicht worden. Maar positieve kanten waren er ook. Ik woon in een land dat nooit gekoloniseerd is geweest (en men is daar nog steeds erg trots op) dat op veel gebieden (onderwijs, politiek systeem, juridisch systeem, etc.) achterloopt bij vergelijkbare landen die dat wel waren.
Natuurlijk heeft u gelijk. Maar het streven om een volk te verheffen naar een hoger plan zoals in de Nederlandse geschiedenis veelvuldig is gedaan wordt politiek geduid omdat mensen er belang bij hebben. Zij kijken niet verder dan hun neus lang is.
Ik woon in datzelfde land en ik ben het volledig met u eens.
David lult maar wat.David is een handige jongen. David denkt van erbij blijven en meepraten met de msm en vooral tegen het koloniale gedrag nederland zijn en vooral deugen, deugen en nog eens deugen. deugen tot je er kotsmisselijke van wordt. Wat een wauwelaar. Geersing heeft volkomen gelijk en ook al had hij geen gelijkdan toch heeft hij gelijk. Wauwelaar des vaderlands
De categorisch zure reactie van de schrijver van dit artikel laat ik voor zijn rekening.
Ik reageer alleen op de benoeming tot Denker der Nederlanden als praktisch filosoof bij Denk-Wijzer. Het aantreden van David acht ik zeer goed nieuws!
Het vérdenken dat David van Reybrouck geeft ons de mogelijkheid afstand te nemen van de doctrine die er op dit moment in onze chaotische wereld plaatsvindt.
Om te reageren vanuit angst, daarvan zien we dat dat leidt tot emotionele uitingen die ons eerder verder dan dichter bij elkaar brengen.
Die afstand kan de broodnodige dialoog stimuleren en we ermee okay zijn dat of als we het niet eens zijn.
Soit.
Een verdwaalde ziel.
Nou, al die dialogen op alle gevoelige domeinen storten naar mijn mening onze westerse samenlevingen steeds verder de helling af. Van een doctrine kun je als normaalburger bijna geen afstand nemen, daar je er altijd en overal mee om de oren wordt geslagen. Mooie praatjes vullen geen gaatjes.
het mooie van een dialoog is dat het mooie van de praatjes welvallen. gelijk of ongelijk hebben is dan niet meer relevant. het vraagt ego opzij te zetten om waarheid te vinden…
Waarheid vinden, ego opzij zetten…. Prima als het dát zou zijn wat de hedendaagse dialogen opleven. Iets een dialoog noemen, ertoe oproepen, wat momenteel heel erg bon ton is, is verworden tot ‘we gaan u nog maar eens uitleggen wat u moet vinden..’
ik geloof niet dat we ontkomen aan een individuele interpretatie van de dialoog.
Als praktisch filosoof hanteer graag dialoog als gesprek dat bedoeld is standpunten uit te wisselen, trachten te onderzoeken en beargumenteren. Met als bijvangst een revisie van ideeën, een verrijking met inzichten.
Bij mij gaat het altijd om het resultaat.
Zoals de heer Descartes nieuwe visies bracht.
Dat moeten we van Reybrouck nog maar even afwachten.
Geen filosoof zijnde ben ik ook helemaal voor gesprekken met wederkerigheid in de argumenten en uitwisselingen. Maar juist dát mis ik meestal. Waarmee ik geenszins uw visie negatief wil afdoen.
Van Ruysbroeck is geen filosoof. Het is een klimaatactivist en autoritaire trekjes.