Factcheckers: de wereldwijde WC-Eend BV
Dat kunnen we zelf toch veel beter
Foto: Public domain 
In de strijd voor betrouwbaar en accuraat nieuws spelen factcheckers een grote rol, een klus die vroeger gewoon door journalisten en (eind)redacties werd uitgevoerd. Maar hoe betrouwbaar zijn zij en hun wereldwijde factcheck-organisaties? Ze lijken verdacht veel op Orwells ministerie van Waarheid, eensgezind als ze zijn in het promoten van hetzelfde partijdige ‘deug’-perspectief. We kunnen hun bedrog missen als kiespijn en bovendien zijn we zelf veel beter in het checken van feiten. Een column van Raymond Peil.
Vanaf halverwege het vorige decennium zijn factcheckers in het wereldwijde medialandschap als heksenzwammen uit de grond geschoten. Vroeger, toen er nog goede journalisten bij de kranten (en nog veel langer geleden) bij de omroepen zaten, onderzocht de journalist zelf feiten, woog ze af, raadpleegde een breed spectrum aan bronnen (internet bestond nog niet of nauwelijks) en plaatste de informatie na enig delibereren in de correcte context.
Een zeer ervaren eindredacteur deed de controle op feiten, bronnen, taal en stijl. Bij gezaghebbende internationale kranten en The Economist (nu woke!) werd alles nog een keer heroverwogen, werden bronnen en feiten dubbel gecheckt en mensen gebeld om te controleren of met hen was gesproken en de weergave van hun woorden waarheidsgetrouw was. Das war einmal, verzucht opa dan, want nu zijn er factcheckers overal en nergens, maar hoe zij welke facts checken wordt niet gevraagd en dat ondeugdelijke feitencontroles tot censuur en desinformatie kunnen leiden wil men niet erkennen.
Kopiëren en plakken
De armetierige hedendaagse ‘journalistiek’ creëerde de behoefte aan factcheckers, nu de huidige generatie broodschrijvers gespecialiseerd lijkt te zijn in het kopiëren en plakken van de persberichten waarmee ‘communicatiespecialisten’ hun mailboxen volplempen. Of ze vragen ChatGPT en dergelijke om stukjes uit te braken, zoals die bij de NOS, het AD en NU.nl bijvoorbeeld van de websites afdruipen. De check op de juistheid van feiten en neutrale informatie volgt hooguit ná publicatie. Zelfbenoemde factcheckers zitten met hun absolute, pertinente waarheden aan de top van de journalistieke food chain.
Het mooie van internet is dat je altijd kunt vinden wat je nodig hebt, want er bestaat steevast wel een clubje dat zich bezighoudt met de vragen waar je antwoord op zoekt. Zo is er de website Media Bias/Fact Check die in kaart brengt met welke vooroordelen vrijwel alle media ter wereld zijn toegerust. AllSides verzamelt ratings voor media én factcheck-organisaties, hoewel deze club BBC, Pointer (waarover later meer) en Reuters ‘center‘, links noch rechts aanmerkt, wat mijn argusogen direct op scherp zette.
Gezonde argwaan
Kritische nieuwsconsumenten zouden al enige tijd een gezonde argwaan moeten hebben ontwikkeld over de zogenaamde feitencontroleurs, die vooral op eigen gezag en titel actief zijn, zelfbenoemde deskundologen. Bij mij doen berichten als ‘Factcheck: geen bewijs dat… ” alle alarmbellen afgaan en zie ik direct overal red flags. Dat is het gevolg van jarenlang factchecks van factcheckers checken met onthutsende en ontluisterende resultaten.
Verreweg de meeste checks bleken unbalanced: selectief bronnengebruik, bevooroordeelde keuzes, partijdige criteria of sturing van informatie in een vooraf bepaalde richting, soms allemaal tegelijk. Dit waren vroeger doodzondes in de journalistiek, maar is bij factcheckers én in veel media inmiddels de gewoonste zaak ter wereld. Factcheckers zijn niet onafhankelijk, laten de oren hangen naar de financiers – wie betaalt bepaalt – en opereren verre van objectief en neutraal.
Zelfbenoemde Factcheckers zijn een groot gevaar voor de zoektocht naar waarheid. Ze controleren zich zelf en verwarren hun eigen eenzijdige overtuiging met de waarheid.https://t.co/qy9VgZTWa6
— ferdinand meeus (@fmeeus1) July 2, 2024
De moeder gecheckt
Uiterst treffend in dit verband is de recente ervaring van de wetenschaps-kritische website CERES-Science in de VS, die zich toelegt op milieu- en aardwetenschappen, met drie profs aan het hoofd die een imposant oeuvre van wetenschappelijke publicaties hebben opgebouwd. De afgelopen drie jaar werden twee van hun artikelen de moeder gecheckt door Science Feedback en haar zusje Climate Feedback: desinformatie, onjuiste en misleidende beweringen, vonden de nepcheckers.
Voor CERES-Science was dit alle reden om een uitgebreid onderzoek op poten te zetten naar het wereldje van factcheckers en hoe dit in elkaar steekt. De conclusie is – veiligheidsriemen vast – dat een leger WC-Eenden (fakecheckers) is aangesloten bij en verenigd in een Global WC-Eend Inc. Vrijwel alle social media en grotere mediaorganisaties zijn hierin instrumenteel, internationale organisaties als de VN, EU en de WHO werken ermee. De financiering komt via overheden, activistische donoren en gesubsidieerde ngo’s. Kortom: wij van WC-Eend schrijven WC-Eend voor. Ongewenste geluiden en meningen laten wij niet toe.
WC-Eend-maffia
Eén van de hoofdrolspelers in deze WC-Eend-maffia is het in 2015 opgerichte Poynter Institute for Media Studies, een non-profit journalistiekschool in Sint-Petersburg, Florida en een soort LOI voor journalistieke opleidingen van nauwelijks MBO-niveau, naar mijn inschatting. Het ontvangt fondsen van onder andere de Open Society Foundation van George Soros, Google en Bill en Melinda Gates. De eerder genoemde Science Feedback en Climate Feedback – die zelf geen wetenschappers in dienst hebben – maken hiervan ook onderdeel uit, evenals de fakechecker PolitiFact.
IFCN
Onder de paraplu van Poynter bevindt zich tevens het IFCN International Fact-Checking Network, een ‘onpartijdige’ instantie die factcheckers certificeert, gesubsidieerd door ‘onpartijdige’ partijen als het Charles Koch Institute (een onderzoeksorganisatie voor overheidsbeleid), de National Endowment for Democracy (een Amerikaanse overheidsinstantie) en Omidyar Network, een ‘filantropische investeringsmaatschappij’ van de gelijknamige E-Bay miljardair. In nauwe samenwerking met Meta (Facebook, Instagram, WhatsApp), TikTok en Google – inclusief YouTube – en LinkedIn, Snapchat en Pinterest.
Het ministerie van Waarheid
Hierboven vindt u derhalve een blauwdruk van een hedendaags equivalent van ‘het ministerie van Waarheid’ (Orwell 1984). “Wij geloven dat waarheid en transparantie mensen kunnen helpen beter geïnformeerd en uitgerust te zijn om door schadelijke desinformatie te navigeren”, is het voorwendsel waaronder Poynter Instituut/IFCN opereert. Hoe dat werkt? De aangesloten organisaties onderschrijven en hanteren de principecode van het IFCN, die definieert wat desinformatie zou zijn en die van vrijwel alle social media wordt verwijderd, wat in de praktijk censuur inhoudt en desinformatie en gekleurde berichtgeving versterkt. Alleen X/Twitter en Telegram weigeren deze muilkorving, die via de EU (BENEDMO) wordt versterkt.
Het IFCN-netwerk mag niet onderschat worden. Bijna 200 nieuws- en factcheckorganisaties uit de hele wereld zijn bij dit censuurkartel aangesloten. Dat zal tevens de verklaring zijn waarom berichtgeving en checks vrijwel overal gelijkluidend, gelijkelijk partijdig en vrijwel unaniem de MSM-eenzang laten weerklinken. In het verleden gezaghebbende en onpartijdige nieuwsorganisaties als Reuters, AFP, AP, DPA en Washington Post ondersteunen de IFCN-dictaten van woke, links en overheidsgetrouw.
So-called ‘fact checkers’ have proven they cannot be trusted to determine the truth online.
Yet, federal government’s proposed internet censorship laws will give them sweeping authority to censor mainstream opinions online #auspol #censorship
Learn more: https://t.co/YKAByUzp1I pic.twitter.com/C1sdaHHhKf
— Institute of Public Affairs (@TheIPA) June 15, 2024
Zelfbenoemde scheidsrechters
Snopes, vroeger een gerenommeerde factchecker, is eveneens bezweken voor deze verleiding. Dat VRT en NU.nl de richtlijnen onderschrijven zal niemand verbazen. Pointer (KRO-NCRV) staat niet meer op de lijst, die hebben het kennelijk al druk genoeg met het op eigen houtje verspreiden van fakechecks en desinformatie. De NOS doet het ook zelf, doorgaans met verve én de te verwachten gebreken.
De realiteit is dat deze organisaties in veel gevallen zelf actief desinformatie genereren en onjuiste informatie bevorderen. Hun definitie van ‘waarheid’ lijkt overeen te komen met die van Orwells Ministry of Truth. In termen van ’transparantie’ zijn deze organisaties blijkbaar aan niemand anders verantwoording verschuldigd dan aan zichzelf als de zelfbenoemde scherprechters van de ‘waarheid’. Het zijn valsemunters van waarheid en neutrale informatie. Deze scheidsrechters oordelen of er wel scherp genoeg door de deugbril wordt gekeken en in hun ogen de juiste argumenten worden gebruikt.
Censuur toegegeven
Dit heeft veel gevolgen, omdat mondiale sociale-mediaplatforms het aan deze ‘onafhankelijke factcheckerorganisaties’ van de IFCN expliciet overlaten om ‘de waarheid’ te beoordelen van de inhoud die door de platformgebruikers wordt gedeeld. De sociale-mediaplatforms zullen gebruikers, die inhoud delen die door een van deze IFCN-organisaties ‘op feiten is gecontroleerd’ aanzienlijk verlagen of bestraffen. Te meer omdat zij hierin aan de censuureisen van de EU tegemoetkomen.
Zelfs de CEO van Meta, Mark ‘The Zuck’ Zuckerberg, heeft een keer toegegeven dat veel van de inhoud waarbij aan zijn platform werd gevraagd om te censureren, “achteraf gezien meer debat verdiende of waar was.” Zuckerberg erkent dat het een hele klus was om desinformatie over COVID te censureren, omdat het wetenschappelijke establishment vaak ongelijk had, wat uiteindelijk het vertrouwen van het publiek ondermijnde.
Als mensen als Breton hun zin krijgen, zullen tweets als deze waarschijnlijk doorgaan voor 'hate speech' en op aangeven van EU gecensureerd worden. Dit gaat niet over het 'beschermen' van de tere burgerzieltjes maar over controle van de informatiestroom. https://t.co/qORxb9wCZt
— Cortés (@Cortes) July 14, 2024
Doe-het-zelf
Zelf gebruik ik voor nieuwschecks vooral mijn eigen X-tijdlijn. Na jaren kritisch veel factchecks te hebben gefactcheckt lees ik ze niet meer. Uit de kop kun je doorgaans aflezen wat ze willen weerspreken, maar wie daar voldoende kennis over heeft ziet in één oogopslag dat er weer een leugen/censuur/belang/politiek de doorslag geeft.
Wanneer je op X een divers en qua expertise gebalanceerd gezelschap volgt, komen hoaxes snel uit en zijn betere bronnen gemakkelijk te vinden. Grappig genoeg bevestigt MIT-onderzoek dat een kleine groep (12-20) mensen die alleen de kop en de eerste zin van een nieuwsbericht heeft gezien een even goede factcheck aflevert bij het beoordelen van nepnieuws als professionele factcheckers, die het volledige artikel hebben gelezen. Ze hadden er alleen wat politieke kennis en analytisch denkvermogen voor nodig.
Zoete koek
Ook Nederlandse jongeren nemen niet alles voor zoete koek aan op het internet. Meer dan de helft controleerde vorig jaar of de informatie die ze online zien wel klopt. Als Nederlandse volwassenen mee worden genomen in de cijfers, gaat het percentage iets omlaag. In totaal checkt 48 procent van de Nederlandse bevolking informatie die ze vinden op het internet. Als je de hele bevolking in ogenschouw neemt, staat Nederland bovenaan de lijst.
De Nederlandse bevolking checkt dus het meest van alle EU-burgers online informatie. Ceterum censeo: factcheckers – we hebben u niet nodig, we kunnen het zelf beter, uw bedrog is ten einde.
Over de auteur
- Raymond Peil: Journalist (ex professo, 44+ jaar). Vanaf 1980 bij het Leidsch Dagblad, GPD, real-time newswire AFX/MoneyView en Elsevier. Werkte bij de internationale law firm Loyens & Loeff, de Nederlandse (Vereniging van) Banken en als uitgever financiën en economie bij Elmar in Delft. Websites sinds 2008, weblog/redacteur/ghost writer voor Sylvester Eijffinger. Jurist Corporate Law & Competition Law, (financiële) economie - 1 jaar Chartered Financial Analist, ICT-nerd van A tot Z | onderzoek | webmaster | MSM-immuun.
Recent gepubliceerd
Economie29 augustus 2025Nieuwe wet voor zzp’ers geeft ondernemers kopzorgen
Economie11 augustus 2025Trump hervormt buitenlands beleid én wereldeconomie met tariefdiplomatie
Economie2 augustus 2025AOW dreigt nieuwe melkkoe van komende bezuinigingsronde te worden
Politiek Internationaal26 juli 2025Oekraïne wankelt op het slagveld, regering staat op omvallen
Iedereen begrijpt dat een team van factcheckers door iemand betaald moet worden. En wie betaalt, die bepaalt. Het hele idee van factcheckers is dus een contradictio in terminis.
Daarnaast gaat het er niet alleen om of ze feiten controleren, maar welke feiten ze uitkiezen uit het geheel. En dan blijkt altijd weer dat ze juist die feiten uitzoeken die passen in de globalistische visie en die tegen de natie-staat zijn gericht. Allemaal zo toevallig.
Sommige media doen het selectief kiezen van feiten uit zichzelf, bijvoorbeeld omdat ze politiek gekleurd zijn en dat ook niet verbergen. Dat VK, Trouw en Parool eigenlijk linkse propaganda blaadjes zijn, is algemeen bekend. Kennelijk vinden de lezers het geruststellend om elke dag hun eigen opvattingen terug te lezen.
Maar op de achtergrond zijn er nog andere invloeden. Bill Gates heeft honderden miljoenen gedoneerd aan media. Volgens zijn eigen website (pagina met titel: Global Media Partnerships) doet hij dit om ‘om de media te helpen goede informatie te verspreiden over gezondheidsproblemen die vooral arme mensen treffen’.
Als je bovendien weet dat de Gates Foundation al tientallen jaren experimenten uitvoert met vaccins, daarbij heel veel bijwerkingen heeft veroorzaakt en dat met miljoenen dollars heeft afgekocht in o.a. Malawi, Kenya en India – waar nog steeds een proces loopt tegen Gates Foundation – dan krijgt de term ‘media partnership’ wel een heel bijzondere bijklank.
Niet iedereen gelooft in de filantropie van Gates:
Een journalist onderzocht dit in dit artikel :”Billionaire Bill Gates Uses Money to Shape the Media”.
Het is op zijn minst opmerkelijk dat het geld van de Gates Foundation is gericht op onderwerpen waar bedrijven van Gates in de toekomst miljarden aan kunnen verdienen, zoals vaccins, aanpassing van de landbouw en klimaatindustrie.
Orwell was blijkbaar een ‘ziener’. Want met de hysterie over ‘DE wolf – alsof er maar 1 is’ blijkt ook Animal Farm veel overeenkomsten aan te duiden met de huidige hysterische samenlevingen.
Artikel móet wel kloppen. Als antwoord op
@OpiniezMagazine
en
@Raymond Peil
Binnen 10 minuten verwijderd van FeestBoek! 🙈
https://x.com/PlepsART/status/1814276543851495779
Vergeet ook niet de infiltratie van de geheime diensten in de ‘journalistiek’.
Zie het artikel op indepen.eu vandaag: https://indepen.eu/zijn-de-nederlandse-media-spreekbuis-van-de-geheime-dienst/
Het boek “Gekochte journalisten” van Udo Ulfkotte blijft actueel!
ik kreeg deze week het boek van Arnold Karskens ‘Journalist te koop’. Ik moet het nog lezen. Ik vond Karskens altijd wel een goede verslaggever.
Wel heel ingewikkeld allemaal voor de gemiddelde burger. Wat is echt en wat is nep en welke motivatie zit er achter ogenschijnlijk ‘betrouwbare’ bestuurders…….
Wantrouwen tov alles en iedereen is vandaag de dag een goede en nuttige eigenschap. Helaas.
Mooi gezegd. Want ik geloof ook maar HEEL weinig meer van hetgeen ik op nieuws hoor en in de digitale krant lees.
Ik draai het 180 graden. Heb ik hoogswaarschijnlijk de waarheid.
Dat zou de journalist moeten aangeven.
Het vertrouwen in het nieuwsgeving is helemaal verziekt. Onze media onder censuur geven eenzijdige linkse nieuws door, verzwijgen en verdraaien ander nieuws. Dit onder de mom van vrije journalistiek. Ander nieuws via sociale media kun je vaak niet checken door gebrek aan echte vrijheid van communicatie. Door AI technologie gaan wij nog een stap verder zoals in de onlangs uitgezonden Engelse serie The Capture. Dan is niets meer echt en kun je niets meer geloven. Dat is de basis tot ongeregelheden op zijn minst. Als niemand niets meer zeker weet gaat de samenleving kapot. Misschien is het juist de bedoeling maar dat wordt zeker gezien als een complottheorie. Maar wat is dan nog het verschil tussen zo theorie en echte complot?
Betrouwbare nieuws is de basis van een vreedzame samenleving welke voor goede en slechte nieuws open staat maar openlijk kritisch mag zijn zonder gevolgen voor eigen persoon.
De linkse media komt er rond vooruit door zonder schaamte de slogan ‘De nieuwsfabriek” En dat al veeritg jaar lang.
Inderdaad, al viertig jaar lang ‘fabriceren’ zij letterlijk hun nieuws. En net zolang kun je het niet opzeggen. Die feit getuigd van het opzet.
Klopt dat wel? Dat bijna de helft van de nederlanders informatie checkt? Ik geloof dat niet. Als de helft van onze bevolking zo verstandig zou zijn om niet alles voor waar aan te nemen wat ze door de MSM voorgeschoteld krijgt zou er niet zo dommig gestemd worden. Het lijkt me eerder dat amper 1/3 de boel nazoekt. nakijkt. 2/3 waggelt blind en bang achter het overheidsnarratief aan en voert geen enkel discours (DE woorden an de afgelopen 4 jaar) over oorsprong, bronnen, gekleurdheid van die bronnen. Wie of wat is er nog neutraal/objectief/betrouwbaar???
Ik heb dit artikel enkele minuten geleden gedeeld in mijn facebook groep ‘Forumland-Forum voor Democratie aanhangers’, met 21.000 leden de grootste politiek gerelateerde facebookgroep van Nederland. Binnen een paar tellen werd het artikel verwijderd door Facebook met uiteraard de nodige reprimandes. Dit zegt alles over de krampachtigheid waarmee dit soort platformen werken. Dit moet dus absoluut verborgen blijven voor de massa. Als reactie daarop heb ik het verwijderingsbericht weer gepost waardoor diverse leden de link naar dit artikel alsnog hebben geplaatst in de reacties. We laten ons mooi niet de mond snoeren door deze stasi-achtige praktijken!
Top!! Dank voor uw actie en dank voor uw bericht. Bevestiging van mijn artikel door een onafhankelijke bron ;=)
Fact checken is vaak ook helemaal niet mogelijk. Niet alles wat waar is, is ook bewijsbaar en hetzelfde geldt vaak voor dingen die niet waar zijn. Fact checkers trekken dus een te grote broek aan en zouden alleen om die reden al buiten de deur moeten worden gezet.
De spijker op z’n kop.
Eigenlijk is dit het probleem van alle tijden.
Het begon redelijk onschuldig.
Omdat er te weinig tijd was in het journaal bepaalden redacteuren wat ‘nieuwswaardig’ was. Ook toen zat er al een politieke kleur aan vast, of richting:
https://www.idfa.nl/film/46867aa0-4afc-4903-8de2-2456782fe51f/de-onzichtbare-werkelijkheid/
Hier werd gretig gebruik van gemaakt toen de hele nieuwsvoorziening kostendekkend moest zijn (net als zoveel andere ‘nutsvoorzieningen)
Wie betaald, die bepaald.
Op een paar na, heb je inmiddels allemaal journalisten die nog nooit van de Code van Bordeaux hebben gehoord en zelfs als ze lid zijn van de Nederlandse
Vereniging van Journalisten hebben ze de ethische regels waarschijnlijk gauw vergeten (dat schijnt sinds een jaar of 15 een besmettelijke ziekte te zijn die vooral in Den Haag e.o. voorkomt.)
https://www.nvj.nl/themas/journalistieke-praktijk/ethische-regels/code-bordeaux
Net zoals de hordes ‘coaches’ hebben wij tegenwoordig last van hordes ‘journalisten’.
Er is een fraai boek over geschreven te zijn, m.n. dat het gros daarvan te koop is.
heb het boek van Arnold Karksens uit 2016 gekregen. Journalist te koop, heet het.
Mooi artikel maar ik mis nog een goede definitie van wat nieuws is. Volgens mij is dat zoiets als; een boodschap die je nodig hebt om overzicht te krijgen over de goede en slechte ontwikkelingen in de samenleving. Je hebt er dan ook niets aan als een melding niet vermeldt hoe de ontsnapte gevaarlijke moordenaar er uit ziet en hoe hij heet bijvoorbeeld.
Inderdaad hoor en lees je veel onzin via de media. Het meeste is onwaar en dat komt omdat mensen die de media bedienen te weinig opleiding hebben gehad óf geldbelust zijn. Zij onderscheiden niet de begrippen mening, feit en waarheid waardoor alles vloeibaar wordt. Bij dezen dan; een mening is een persoonlijke opvatting ( de media zijn corrupt), een feit is een afspraak (we zijn het eens dat media corrupt zijn) en waarheid is een relatie (wit is niet óók tegelijk blank). Soms kán een feit ook waarheid zijn (Als het regent worden de straten nat).
En JA HOOR!!! Mijn artikel is van OpinieX Facebook verwijderd, zonder reden!!!
Net als bij Forumland en PlepsART hieronder ;=)
Dit toont eens te meer aan dat nieuwsberichten van de MSM niet meer zomaar blind worden geloofd, op onderbouwde tegenspraak stuiten, en dat daarom ‘factcheckers’ moeten fungeren als extra dwingelanders om toch het gewenste en voorgeschreven narratief er doorheen gejast te krijgen.
Top artikel. Mag ik het doorplaatsen op mijn eigen blog (met bronvermelding)?
Op OpinieZ-artikelen rust copyright. U kunt wel een link naar het originele artikel doorplaatsen, met eventueel een korte samenvatting.
Welke blog is dat? ;=)
Ik ben niet zo van de link-dropping en je kunt het zien aan het email-adres 😉 – maar nu je het toch vraagt:
https://virusvaria.nl/
Ik heb de link al geplaatst op onafhankelijkefeitencheckers.nl
(Ik wou er ooit nog eens iets mee… factchecks.nl • feitencheckers.nl • onafhankelijkefactcheckers.nl • onafhankelijkefeitencheck.nl • onafhankelijkefeitenchecker.nl)
Ik zit net een stukje te lezen van vrouw Koopmans, die waarschuwt de mensen in Nederland alweer voor Corona.
De naam die het beste financieel scoort is de FLIRT variant.
Waarschijnlijk heeft deze vrouw Koopmans belangen bij deze melding, zonder Corona moet zij iets anders verzinnen, er moet brood op de plank blijven komen.
Ik weet zeker, dat als de belanghebbende stoppen met onzin verkopen (liegen).
Komt vanzelf de griep weer terug.
Een waarschuwing is op zich niet erg als zich een nieuwe griepgolf aandient. Al mag je er van uitgaan dat de meeste mensen zelf ook wel weten dat je met een ‘alles of niets’ zomer waarbij de temperaturen plotseling nogal veranderen, meer griepgevallen krijgt. Was vroeger ook al zo. En dat je een beetje uitkijkt met contacten als je verkouden bent of grieperig.
Al die waarschuwingen, ook bij hitte, doen wel een beetje betuttelend aan.
En mw. Koopmans moet natuurlijk de werking van de voormalige ‘vaccins’ blijven promoten, daar zij mede in de kring van beleidsmakers zat. Vandaar dat zij uit dat de nieuwe griep mild is vanwege de goede ‘immuniteit’ door de inentingen.
ik irriteerde me enorm destijds aan al die ‘deskundigen’ aan de praattafels. Avond na avond. Echt vreselijk.
Goed verhaal, informatief.
Wat M. Koopmans zegt en schrijft is waar. Een afwijkende mening wordt gefactchequed of M. Koopmans het hier mee eens is. Zo niet, misinformatie/desinformatir.