Advertenties
Recent:

#Elections2016: het Jankende Donald-debat

Gisteravond gingen Donald Trump en Hillary Clinton wederom met elkaar op de vuist in het tweede presidentiële debat van 2016. Voor Trump stond er nogal wat op het spel. Zijn campagne is veranderd in een wildvuur. Leden van de Republikeinse partij die nog wel een toekomst in de politiek willen weten van gekkigheid niet hoe snel ze bij Trump vandaan moeten rennen.

Zijn eigen vicepresidentskandidaat kreeg bijna een rolberoerte na het horen van Trump’s cursus aanranden voor beginners uit 2005. Met cijfers die enkel kelderen en kilometers tape met meer verheven uitspraken in aantocht zou Trump nu een politieke Houdini-act op moeten voeren om nog enige schijn van kans te blijven maken.

Blubber
Een dergelijke acrobatische stunt bleek evenwel niet weggelegd voor een zeventigjarige snuivende zak blubber die fastfood per emmer tot zich neemt. In plaats van voor de verandering een coherent verhaal over zichzelf te vertellen reageerde Trump op praktisch iedere vraag met twee zinnen algemene vaagheden om vervolgens over een van de volgende drie onderwerpen te beginnen: ISIS, emails, Bill Clinton. Voor zijn hardcore achterban was dit ongetwijfeld weer smullen. De suggestie dat, mocht hij president worden, hij een speciale aanklager zou aanstellen om Clinton voor het gerecht te slepen, zal er bij hen ingegaan zijn als zoete koek.

Demagoog
Trump kampt echter met het probleem dat hij niet genoeg heeft aan die harde kern om president te worden. Had hij zijn campagne nog enigszins willen redden dan had hij met een brede, inclusieve en aansprekende boodschap moeten komen. Die kwam uiteraard niet, want Trump is een politieke oplichter en demagoog die niets anders kan dan zijn tegenstander aanvallen met een ongefundeerde woordensoep.

Incoherent
Dat bleek maar weer eens toen hij Clinton keer op keer op keer, tot ergernis van de moderators, in de rede bleef vallen. Het bleek weer toen hij Clinton verweet als senator geen volledige omkering van het belastingstelsel voor elkaar gekregen te hebben, alsof een individuele senator onder een president van een andere partij dat in haar eentje voor elkaar had kunnen krijgen. Het bleek toen hij weer cijfers uit de lucht trok over Iran en Syrië. Het bleek toen hij een bizar incoherent verhaal ophing over wat Clinton fout had gedaan in Syrië nadat hem rechtstreeks gevraagd was wat hij zou doen om de humanitaire situatie in Syrië te verbeteren. Het bleek, bovendien, toen hij nota bene zijn eigen vicepresidentskandidaat tegensprak over hun eigen beoogde beleid voor Syrië.

Format
Dit alles maakt Trump hinderlijk, onervaren en amateuristisch, maar ook dat soort mensen kunnen president worden. Gelukkig liet Trump ook deze gelegenheid niet ongebruikt om zijn ware aard te tonen. Het format van gisteravond was een zogeheten Town Hall. Dat betekende dat het publiek vragen kon stellen aan de kandidaten. Het was vervolgens de taak van de moderators om ervoor te zorgen dat de kandidaten die vragen ook daadwerkelijk beantwoordden.

In het geval van Trump betekende dat misschien een of twee zinnen algemeenheden om vervolgens vol in de aanval te gaan op zijn opponent. Dat was echter niet de bedoeling: de kiezer heeft recht op fatsoenlijke antwoorden op fatsoenlijke vragen. De moderators namen hun rol wat dat betreft serieus en herinnerden Trump er meermaals aan dat hij geen antwoord op de vragen gaf.

Partijdigheid
Een politicus die zijn kandidatuur en zijn publiek serieus neemt zou vervolgens alsnog antwoord op de vraag geven. Trump neemt geen van beide serieus en deed dat dus niet. In plaats daarvan beklaagde hij zich over de zogenaamde partijdigheid van de moderators, zoals een kleuter zich zou beklagen over een terechtwijzing door zijn ouders. Kinderen weten niet beter en vinden dat oneerlijk. Volwassenen hebben enige vorm van zelfreflectie en bijten op hun tanden.

Tegengas
Trump is gewend alles aangereikt te krijgen en te pakken wat hij wil omdat niemand nee zegt. Zodra hij tegengas krijgt gaat hij lopen janken, zoals gisteravond maar weer bleek. Dat is niet wat mensen in een president zoeken en dat maakt hem fundamenteel ongeschikt als leider van de vrije wereld, om niet te zeggen onverkiesbaar, want het electoraat is ook niet gek. Trump had een kans om zijn campagne te redden en heeft die vergooid. Op naar 8 november.

PS: de andere persoon op de tape waarop Trump zijn handigheid met de vrouwtjes uit de doeken deed, Billy Bush, is inmiddels ontslagen door NBC. Trump daarentegen is gewoon presidentskandidaat. Nog wel.

Advertenties
About Gertjan Haaijer (45 Articles)
1983, historicus, criticus, promurican, mancunian.
%d bloggers liken dit: