Advertenties
Recent:

#Elections2016: Wat moet de boze burger nu?

Donald Trump gaat deze verkiezingen niet winnen. Tenzij het mythische spook van de zogenaamde monster vote ineens geen hersenspinsel van wanhopige politicos blijkt, verliest Trump met een overweldigende marge van Hillary Clinton. Goed nieuws voor de Verenigde Staten, voor de wereld in het algemeen en voor iedereen met een halve hersencel of meer in het bijzonder.

Diehards
Toch zijn er nogal wat mensen die in eerste instantie achter deze oranje baviaan aanliepen. Velen van hen zijn inmiddels afgehaakt, moe van de zoveelste blunder, de ontelbare racistische uitspraken, het abject vrouwonvriendelijke karakter van de kandidaat of het welig tierende antisemitisme onder zijn aanhangers. Er zijn echter, net zoals er in Nederland nog verstokte PVV’ers zijn, ook diehard Trumpaloompas.

Deze nogal vocale minderheid gelooft daadwerkelijk dat de verkiezingen doorgestoken kaart zijn en dat Trump verliest niet omdat hij een slechtere campagne voert dan de PvdA of minder capabele medewerkers heeft dan GroenLinks, maar omdat iedereen tegen Trump is, inclusief de onafhankelijke kiescommissies en alle federale en lokale overheden.

Reagan
Dat wantrouwen is een bij uitstek Amerikaans fenomeen, een land dat immers gesticht is als protestdaad tegen een tirannieke overheid. Trump was ook bepaald niet de eerste kandidaat die zich als outsider profileerde. Zijn aanhangers en de leden van de Republikeinse partij die nog niet bij hem vandaan zijn gevlucht vergelijken hem daarom graag met hun eigen goedheiligman, Ronald Reagan.

Het grote verschil: Reagan was helemaal niet zo’n outsider, die trok al ver voor zijn kandidatuur door het land om in gesprek te gaan met de burger om erachter te komen wat de Amerikaan beweegt en wat hem motiveert. Op basis daarvan kwam Reagan – een politiek dier, in tegenstelling tot Trump – met een optimistische en tot de verbeelding sprekende boodschap waar Trump bij lange na niet aan kan tippen.

Lukraak
Reagan deed bovendien wat nodig was om te winnen. Daar heeft Trump nog geen moment blijk van gegeven. Tijdens de debatten was hij onvoorbereid, zijn campagnestops zijn lukraak en op de verkeerde plaatsen op de verkeerde tijden, zijn speeches snijden geen hout en zijn organisatie lachwekkend. En, oja, in zo ongeveer de belangrijkste week van zijn leven neemt Trump een tijdelijke pauze om zijn nieuwe hotel in Washington, DC te openen, in plaats van te speechen in Swing States tot hij er bij neervalt.

ObamaCare
Dat laatste is des te schrijnender omdat Trump dan een onderwerp had kunnen aansnijden dat zijn volgers na aan het hart gaat. Deze week werd namelijk bekend dat ObamaCare, oftewel de publieke gezondheidszorg, volgend jaar de burger fors meer gaat kosten. Dat is precies het thema dat bij Trump’s campagne zou passen: de grote overheid dringt u iets op en na een jaar volgt de rekening. Trump echter wist nog geen tweet aan dit onderwerp te wijden, hetgeen zijn dedain voor zijn eigen kiezers voor de zoveelste keer illustreerde. Dat en niet het feit dat hij daadwerkelijk gaat verliezen, maakt hem een echte loser.

Geschutter
Het jaar 2016 was een uitgelezen kans voor de Republikeinse Partij om de boze burger weer aan zich te binden. De partij heeft dat met onwaarschijnlijk geschutter in de voorverkiezingen verprutst, waardoor een onverkiesbare kandidaat met de nominatie aan de haal ging. Dat had voorkomen kunnen worden. Daarom wordt 8 november een hele harde dag voor degenen die oprecht in Trump geloofden.

Profeet
Des te meer omdat zij weten dat de partij die hun Messias voortbracht hem daarna aan het kruis genageld heeft. Hen rest de wildernis, tot zich een nieuwe valse profeet aandient. De Republikeinse Partij kennende zal dat niet lang duren, maar het is de vraag of deze stemgerechtigde ezels zich andermaal aan dezelfde steen zullen stoten. Een ding is in ieder geval zeker: hun woede zal er niet minder op worden. Integendeel.

Advertenties
About Gertjan Haaijer (45 Articles)
1983, historicus, criticus, promurican, mancunian.
%d bloggers liken dit: