Hoeveel cultuur kan een land hebben?

‘Meer subsidie nodig’ als standaardreflex

Volg OpinieZ

Foto:

Er klinkt een luide roep om financiële steun vanuit allerlei cultuurgezelschappen. “We gaan failliet door corona: help!” Ines van Bokhoven vraagt zich af of al die ‘culturele uitingen’ niet iets te hard klagen over deze crisis: een crisis maakt immers overal dingen stuk. Misschien hebben we hier ook teveel ‘cultuur’. En voor iedereen geldt de eigen verantwoordelijkheid om jezelf te onderhouden en niet je hand op te houden.

Ik ben een groot liefhebber van theater, of liever: van moderne dans. Gezelschappen als die van Isabelle Beernaert, Conny Janssen of het Nederlands Dans Theater kunnen elk seizoen rekenen op mijn aanwezigheid in de zaal. Samen met vriendin Ida boek ik elk jaar de hele winter vol, en geniet me te pletter. En heel veel mensen met ons: de zalen zitten vrijwel altijd afgeladen – in Nijmegen in elk geval wel.

Maar dat neemt niet weg dat ik al maandenlang zo mijn bedenkingen heb bij de schreeuw om subsidie en financiële ondersteuning van de cultuursector. Ja, het is waar, wat Sanne Wallis de Vries zo boos zei bij ‘Op1’: de cultuursector krijgt op z’n falie voor dingen waar men niks aan kan doen. En ze had ook gelijk, toen ze zei dat de wirwar aan onduidelijke regels onnavolgbaar is. Op deze site schrijven Hans van Tellingen en Jan Gajentaan er uitstekende kritische stukken over.

 

Onverschilligheid?

Sanne had het ook over een ‘onverschilligheid ten opzichte van cultuur’. Nou vind ik dat dan wel weer meevallen: het krioelt op de televisie van zenders die op hun beurt weer de ene na de andere talentenjacht hebben, we hebben allerlei prijzen voor allerlei takken van cultuur, we vinden cultuursubsidie heel normaal, hebben allerlei conservatoria en theaterscholen, amateurcultuur krijgt heel veel ruimte, je struikelt in ons land over de cabaretiers… Kortom: op dat punt kon ik het echt niet met haar eens worden.

Hoe moet een land als Nederland die hoeveelheid cultuur dragen? Dat vind ik een redelijkere vraag. Want met alle respect voor de werkelijke professionals in die wereld: de cultuurmarkt is volledig overspoeld. Elke uitgever wordt gek van het aanbod aan manuscripten, platenmaatschappijen evengoed van de demo’s die ingezonden worden, en iedereen droomt ervan een grote ster te worden, in wat dan ook. ‘Beroemd worden’ is een van de grootste verleidingen in onze wereld: zelfs een advocate als Natacha Harlequin, die me vakkundig genoeg lijkt voor een mooie carrière in het vak waarvoor ze gestudeerd heeft, kon de verleiding niet weerstaan. Je wordt welhaast voor gek versleten als je een kans krijgt beroemd te worden en je die niet grijpt.

 

Cultuur in crisistijd

Hoeveel cabaretiers heeft een land nodig? Balletgezelschappen? Symfonieorkesten? Popsterren? Daar is natuurlijk geen antwoord op, maar feit is wel dat de hoeveelheid mensen die een poging wagen enorm is. En niet iedereen heeft evenveel talent, laten we eerlijk zijn. Marketing is daarbij een handig middel, en men slaagt er verrassend vaak in om middelmatigheid (of erger) te verkopen als iets bijzonders. Op zich is dat prima in een maatschappij die geld genoeg heeft om de prullaria van de cultuurwereld aan te schaffen. Anders wordt het als er een crisis uitbreekt.

En die hebben we dus nu. Niks aan te doen. In crisistijd wordt een mens sterk op zichzelf en z’n eigen vindingrijkheid teruggeworpen; veel hangt af van hoe flexibel je bent, wil je een beetje ongeschonden door een moeilijke tijd heen komen. Het blijkt nu dat de flexibiliteit van juist de meer creatieve mensen onder ons vrij laag is: men kan niets anders bedenken dan ‘ik moet nu financieel ondersteund worden’.

 

En nogmaals: ik begrijp dat ook zij niet om corona gevraagd hebben. Maar het is niet alsof die branche de enige is waar men gedwongen wordt het roer om te gooien en te accepteren dat een gesteld doel niet meer mogelijk is. Dat zelfs dingen onherstelbaar stuk gaan, zoals failliete bedrijven, maar ook mensen die zijn overleden zonder contact met hun familie. Dat is de ellende van een crisis: het is dus een crisis. Crisissen doen zeer, aan alle kanten.

 

Marketing

Het zijn van een artiest of kunstenaar is – laten we even niet dramatisch doen – een keuze. Er is niks ‘heiligs’ aan. Ik weet dat men het graag brengt als ‘ik kan niet anders’, alsof men een ander soort mens is. Ik begrijp tot op zekere hoogte ook nog wel wat men ermee bedoelt. Ik ben tenslotte zelf, als schrijver, ook een deel van die wereld. Ik heb een passie voor schrijven en heb er mijn werk van gemaakt. Maar om nou te stellen dat ik niet anders kan? Met schrijven verdien je sowieso amper iets, tenzij je jezelf en je werk goed weet te verkopen. Marketing, dus.

In een crisis werken heel veel marketingtrucjes niet meer. Zeker als het gaat om een product dat niemand eigenlijk direct nodig heeft om die crisis door te komen. Cultuur is een luxe van een mensheid die zichzelf heeft verzekerd van de onderste treden van de beroemde piramide van Maslow. Die weet dat de eerste en zelfs de tweede levensbehoefte zijn ingevuld, en tijd en geld over heeft voor iets wat alleen maar met emotie te maken heeft, en verder amper nut heeft voor zijn overleving. Onder dergelijke omstandigheden kunnen kunst, muziek, toneel, literatuur tot bloei komen, en kan een samenleving een cultuurwereld dragen.

 

Talkshows

Maar als die cultuurwereld onderhevig wordt aan een inflatie van steeds dunner gezaaid talent, dan is het misschien tijd om eens wat kritischer naar eigen werk en dat van vakgenoten te kijken. Want ‘cultuur’, dat zijn dus ook de mensen die allerlei kunstgrepen gebruiken om zichzelf maar in het publieke oog te houden. De vermoeiende gasten aan talkshowtafels die amper iets toevoegen maar wel net een boek op de markt hebben, of een nieuw stuk in het theater. De pluggers die DJ’s betalen om van de nieuwe plaat van de volgende non-valeur een hit te maken. De knallende reclames op tv. De soms groteske fashion victims onder beroemdheden. De schijnemoties waar iedereen kennis van moet nemen. De uitstapjes naar ‘leuke andere dingen’ zoals een kookboek van een actrice, of een kunstschilder in het panel van een quiz. Een grote, opgeblazen wereld van zelfoverschatting en narcisme. Dat is ook ‘cultuur’.

En wat te denken van de feestcultuur, met z’n party’s en DJ’s? Ik gun echt iedereen z’n eigen invulling van vrije tijd hoor, maar heeft een mens het echt nodig om elk weekend uit z’n dak te gaan alsof het die avond het feest van de eeuw is? Een samenleving mag zich, zeker tijdens een crisis, afvragen wat zo’n cultuurwereld, die zo opgeblazen en onecht is, waard is. Of het eigenlijk wel zin heeft om elk onderdeeltje van die wereld omhoog te helpen houden, en zich afvragen of het iets toevoegt. Het probleem is dat zoiets bij cultuur moeilijk aan te wijzen is, dat weet ik heel erg goed; helaas hebben we de luxe niet meer om die kritische houding niet aan te nemen.

Vragen

De vraag die de cultuursector zeker eens aan zichzelf mag stellen is: “Is alles wat in onze wereld wordt geproduceerd wel de moeite van het gedwongen, en op andermans kosten, in stand houden waard?” En een andere vraag is: “Is het werkelijk ondenkbaar dat ik gewoon iets anders ga doen?” Nog eentje: “Het was mijn verantwoordelijkheid dat ik dit beroep koos, met al z’n onzekerheden – ben ik dan nu niet ook verantwoordelijk voor mezelf?”

 

Saamhorigheid

En dan kom ik bij mijn laatste bezwaar dat van een hele andere orde is, maar niet minder belangrijk: waarom zou een samenleving een financiële aderlating moeten doen voor een groep mensen die minstens de helft van die samenleving ziet als minderwaardig? Als je, zoals de cultuursector nu doet, een beroep doet op saamhorigheidsgevoel en een beetje medeleven, dan voel ik mij bijna verplicht om te wijzen op het feit dat het vernederen van bepaalde bevolkingsgroepen in ons land onderhand een verdienmodel is geworden voor velen in die sector. Opnieuw: prima, als de mensen die dat willen horen dan ook zelf hun kaartje of cd kopen.

Het wordt wat oneerlijker als de mensen die worden vernederd, worden gedwongen mee te betalen aan hun eigen vernedering. Want ik verwacht niet dat de cultuurwereld, die overdonderend links is in z’n opvattingen, ineens na het krijgen van die subsidie ophoudt met ‘Henk en Ingrid’ te bespotten.

 

Kritiek

Dus misschien moet de cultuursector eens doen wat de rest van ons ook moet: een herijking van de zaak, en dan maar creatief op zoek naar een oplossing. Zo’n boze Wallis de Vries, die dan ook nog arrogant andere tafelgasten afsnauwt – ik word er nou niet enthousiast van om dat te ondersteunen. Onze cultuursector, die zo graag de samenleving beoordeelt, is zelf echt dringend toe aan een gezond stuk kritiek voordat we er noodgedwongen nog meer geld in stoppen dat we eigenlijk niet hebben.

Want ja: ook onder de dansgezelschappen waar ik zo van hou, gaan slachtoffers vallen. Het is niet anders.

Over de auteur

Ines van Bokhoven
Ines van Bokhoven
Schrijfster van historische romans, vrouw met een mening en liefhebber van 'common sense’.

Reacties worden gemodereerd. De spelregels staan vermeld in het blauwe vak onderaan de pagina. Reacties die niet voldoen aan de spelregels worden verwijderd. Herhaalde overtredingen kunnen leiden tot een ban.

Abonneren op reactie(s)
Abonneren op
guest
29 Reacties
Meeste stemmen
Nieuwste Oudste
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
Andre
Andre
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Veruit de meeste dingen die in dit land onder ‘cultuur’ worden verkocht, zijn kopiëen van kopiëen van … Want ze brengen bijna allemaal hetzelfde, zijn vaak zelfs alleen maar een manier om het wereldbeeld van de maker voor te houden. Heel veel van deze ‘cultuurmakers’ worden niet gehinderd door kennis van feiten of een grondige kennis van logica of filosofie. Hoeft ook niet, want ze brengen allemaal dezelfde boodschap, namelijk dat we heel relativerend over onszelf moeten denken en dat betekent: iedereen en alles redden op de planeet – behalve onszelf. Uiteraard is Van Engelshoven, minister van cultuur(marxisme), graag bereid om de sector met een half miljard te steunen (besloten op 28 aug.) want voor de cultuursector geldt hetzelfde als voor de NPO: het levert gratis propaganda op voor de regeringspartijen. Want wie betaalt, die bepaalt…Het is toch heerlijk om met geld van anderen diezelfde anderen langs een omweg te vertellen wat ze moeten denken?

H.J.
H.J.
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

De beste oplossing is, stoppen met het subsidiëren van dit soort niet rendabele uitingen van zelfbenoemde kunst.

Laat gewoon iedereen zijn eigen broek ophouden.

Pieter
Pieter
17 dagen geleden
Antwoord op reactie van  H.J.

Weer een uitstekent artikel. Het leven is simpel, als je niet van je zgn cultuurwerk kan leven wordt het vanzelf je hobby…..

Theo
Theo
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Ik vind de artikels van Ines briljant en altijd spot on. Ga zo door Ines. Ik kijk altijd weer uit naar je schrijven.
Met betrekking tot je artikel. Omscholen is een begrip welke ik nauwelijks uit de kunstenaars of artiestwereld hoor. In deze tijd blijken de creatievelingen niet zo creatief. Je hand ophouden is dan makkelijker. De vergelijking met KLM gaat wat mij betreft scheef. Het aantal bedrijven m.i. afhankelijk van de luchtvaart is erg groot en de basis van onze economie. De cultuursector staat kwa behoeften veel hoger op de pyramide van eerste behoeften. Mijn mening. Bedankt Ines, tot volgende week.

Willemijn
Willemijn
17 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Theo

Steengoeie tip Theo: omscholen!!!! En daar zijn mogelijkheden genoeg voor, als je maar wilt. En ook zonder omscholen is het mogelijk om ergens aan de slag te gaan. Hoeveel mensen moeten er nu niet een baan accepteren die beneden of ver buiten hun opleiding ligt? Haal het aureooltje van de artiestenkoppies af en zet de pootjes in de klei! Dan kan je tenminste je eigen broek ophouden.

Sabreur
Sabreur
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Wat een heerlijk artikel. Hoewel ik het spijtig vind voor de échte artiesten hoop ik ook dat door deze, door de overheid aangewakkerde, crisis de cultuursector zich eens achter de oren moet krabben om hun bestaansrecht te heroverwegen.
Hoe mooi en goed sommige podiumcultuur ook is, het is en blijft een luxe artikel.

En voor mij persoonlijk: Ik hoef inderdaad niet mee te betalen voor pseuda-artiesten die als enige verdienmodel hebben om niet-linksen af te bekken. Laat die linksgekkies maar werken voor hun geld in plaats van spelen.

Wouter1965
Wouter1965
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Mensen die subsidie nodig hebben om hun beroep uit te oefenen, is het hebben van een hobby met een uitkering.

h.keur
h.keur
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Al weer heel lang geleden, had ik een eigen jeugdcabaret. Schreef zelf m’n liedjes en ludieke teksten met ondersteuning van een oom, die echt veel talent had. Leuke tijd gehad, maar de eerste ellende begon toen ik werd verzocht om Bumarechten te betalen voor m’n eigen liedjes. Ik wilde helemaal geen beroeps worden, maar erger was dat je vanzelf dat wereldje van artiesten werd binnengetrokken. Daar voelde ik me om meerdere redenen niet thuis. Ook gebeurde er meer in m’n privé leven en dus stopte ik helemaal. Het was mooi geweest. Maar subsidie? Hoezo? Als je er niet van kunt bestaan, ben je gewoon niet goed genoeg en moet je gerekend worden tot de kunstenmakers, waar er heel veel van zijn. Hobbiisten heb je ook best wel veel en hele goeie. En dan nog een groep echte kunstenaars, maar die kunnen wel zelf de broek ophouden. Dus kunstsubsidie? Heel, heel misschien op tijdelijke basis een voorschot op investering, maar die moet wel terugbetaald worden. Dat is mijn mening over gesubsidieerde cultuur.

Johan
Johan
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Voor goede cultuur heb je helemaal niet zoveel geld nodig. Kijk naar de Flamenco. Waanzinnige muziek op (destijds) goedkope gitaren, percussie door handgeklap aangevuld met zang en dans. En dan een heel hoog niveau bereiken.

Willemijn
Willemijn
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Mevrouw Ines van Bokhoven: DANK!!!!!!! Wat een heerlijk nuchtere benadering van de omhooggetrapte cultuurgekte. Ook ik ben een liefhebber van cultuur en probeer er jaarlijks wat van op te snuiven. Maar als elk kunstjeskind met volgers podium krijgt in een opinieprogramma en dan niet eens een normale Nederlandse zin weet te produceren, dán denk ik dat dit kind tegen zichzelf beschermd moet worden en dat dit totaal niets met cultuur te maken heeft. En zolang iedereen denkt dat ie een boek kan schrijvenof een schilderij kan maken, denk ik dat het hoog tijd wordt dat er meer gedacht wordt aan het oude spreekwoord ‘schoenmaker blijf bij je leest’.

Jan
Jan
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Briljant geschreven weer. Geen spelt tussen de krijgen ( voor normale mensen zoals Henk en Ingrid dan; maar die zijn alleen goed om te betalen).

Marien
Marien
16 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Jan

speld.

H ter beek
H ter beek
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Dat de cultuursector hard geraakt wordt in deze tijd is niet meer dan logisch. Het is misschien wel een prima wake-up call voor ons, inzien dat er veel te veel tijd, geld, aandacht gaat naar “vermaak”, en invulling van (teveel?) vrije tijd. Een goede maatregel zou nu eens zijn, om te stoppen met alle subsidies aan deze vermaakindustrie, die kennelijk niet in staat is zijn eigen broek op te houden. Minder is beter, moet het devies worden. Helemaal met H.J. eens dus.

Youp
Youp
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

De enige goede subsidie is geen subsidie. Laat dat duidelijk zijn. Dat gezegd hebbend, wanneer je cultuur of kunst begrijpt volgens de katholieke definitie uit de tijd van de beeldenstorm, dat is: kunst is morele propaganda, dan kunnen kunst en cultuur tot een bestuurlijk instrument transformeren en heeft o.a. de gesubsidieerde populisten kritiek een politieke component gekregen.
Je kunt zeker beargumenteren dat kunst vermaak is, schoonheid ook, mits het goed gedaan is, maar kunst heeft ook een boodschap. De muziek van Bach gaat over de glorie van het leven, oude schilderijen verbeelden christelijke taferelen die een duidelijke morele component hebben. Moderne kunst heeft geen boodschap meer behalve op zijn tijd een flinke portie banaliteit of inderdaad staatspropaganda. Dat werd door de communisten ook al goed begrepen. Zie hier de morele leegte waar onze moderne tijd zich in bevindt.
Op zich is het geen probleem dat kunst morele propaganda is. Wij mensen zijn vergeetachtige wezens, zondaars; goede voornemens houden we meestal niet lang vol en het valt te begrijpen dat wij daarom met enige regelmaat er aan herinnerd moeten worden welk gedrag waardevol is en welk gedrag vermeden dient te worden. In die zin is kunst een essentieel onderdeel van een samenleving, vooropgesteld natuurlijk dat diezelfde samenleving een min of meer morele eenheid vormt, waar het helaas al misgaat. Omdat de behoefte aan morele duiding en begeleiding intrinsiek aanwezig is – traditioneel het terrein van religie, niet verbazingwekkend grote sponsors van kunst – verdwijnt de noodzaak voor staatsinterventie en maakt deze zelfs verdacht. Overigens mag zo langzamerhand de vraag gesteld worden waarvoor de staat wel noodzakelijk is.

Arie
Arie
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

100% eens. Kunstenaars zijn niet de uitverkorenen gods. Hele sectoren van de economie worden bedreigd, en honderdduizenden banen staan op de tocht.
Waarom staat Sanne daar boven?
Misschien moet ze gewoon eens zoeken naar andere mogelijkheden in het internet-tijdperk. Een betaalde livestream bijvoorbeeld, of kortere filmpjes met reclames.

Niet alles hoeft van de overheid te komen. Er gaat sowieso al veel te veel geld naar de kunst. Hoe kunnen tot geweld oproepende rappers miljoenen verdienen aan subsidies, en daar nog een FunX prijs voor krijgen ook? Of een aanstelling als “stadsdichter” voor een van de allerslechtste rijmpjes aller tijden?

Kunst die zonder subsidie niet kan bestaan is gewoon niet goed genoeg.
Kunstenaars zijn niet beter dan bakkers of kantoorklerken. En wie dat wil kan gewoon kunst blijven maken. Iedereen kan thuis na werktijd schilderen, beeldhouwen, gedichten en boeken schrijven, dansen of een keer in de week oefenen met een bandje of toneelvereniging.

Overigens ben ik wel van mening dat oefencentra, theaters en concertzaaltjes subsidie moeten krijgen, ook vanwege corona. Maar dat geldt kan makkelijk worden gevonden binnen de overgesubsidieerde kunstsector zelf.

Laatste aanpassing 17 dagen geleden door Arie
Ni28
Ni28
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Het begrip cultuur kent vele opvattingen. Elke land heeft eigen cultuur ontwikkeld en dat is logisch. Het probleem ontstaat pas als de diverse groeperingen zich gaan mengen. Dan wordt cultuur een probleem. Dat hoor je vooraf in te calculeren en niet achteraf. Het opdringen van eigen cultuur aan de gastland wordt niet in dank afgenomen. Het volk denkt daar duidelijk anders over dan de regeringen geleid door de VN. De VN wil globaliseren en de bestaande grenzen overbodig maken. Maar die grenzen zijn niet voor niets ontstaan vooral in verband met de veiligheid maar ook het behoud van eigen cultuur. Zo worden vrouwen met korte rokken opeens in elkaar geslagen omdat de culturele indringer dat niet tolereert. Gescheiden zwembaden en later scholen zullen volgen omdat regeringen tolereren. De vraag is hoe lang zal de inheemse volk het tolereren. Men heeft het rappen met open armen onthaalt maar luister goed naar de tekst voordat je gaat applaudisseren. Muziek maken in beschaafde landen heeft zich niet beperkt tot eenvoudige toontje met een opruiende inne-minne-muttje. Maar juist deze vallen in de prijzen om de multiculturele aspect. Er wordt ons veel meer door de strot geduwd door de media zoals de televisie. De reclames stikken van multiculturaliteit aspect. Wat je als normaal zou beschouwen kan je zowat niet meer verdragen omdat je mee dagelijks gevoed wordt. De vele cabaretiers zijn bijna allemaal het product van de VARA en met dat resultaat als kenmerk. Maak alles wat blank is belachelijk en laat de rest maar zitten want anders geen prijs. Cabaret mag zich met politiek bemoeien maar politiek met cabaret niet. Dat er in de huidige crisis veel weggevallen is kan bijna tot een welkome meevaller gerekend worden.

Marien
Marien
16 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Ni28

ja, die laatste zin ben ik het van harte mee eens.

Richard
Richard
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Het land van vroeger kende vele culturen, althans cultuurverschillen, Men kan alleen over cultuur spreken tegen de achtergrond van veelheid en differentiatie. Elke tegenwoordige provincie had zijn eigen klederdracht, eigen dialect, eigen voedselbereiding en ga maar door. De moordenaar van cultuur is de socialist met zijn kompaan de neoliberaal. Voor ons allemaal ligt de heilstaat in het verschiet van grijze muizen onder de boom van zuurpruimen. De socialist spreekt wel van inclusiviteit en diversiteit maar beetje bij beetje worden we opgevoed tot de universele mens. Omdat dit gespuis bezit genomen hebben van de instituties tot aan de wetenschap toe, gaan ze dit nog winnen ook. Ze hebben namelijk bezit genomen van de taal, kijk maar naar het taalpurisme, kijk naar zwarte piet wat uitdrukking is van taal, kijk maar naar de gehele taalstrijd die gaande is. We kunnen niet anders stellen dat momenteel de cultuur marxist aan de winnende hand is.

Mevrouw Ines van Bokhoven, durft u zonder enige vorm van schaamte of verachting te stellen dat we nog cultuur hebben?

Piltdown
Piltdown
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Als de cultuursector zichzelf met de KLM vergelijkt moet ze zich ook afvragen waarom voor de crisis de KLM wel de eigen broek kon ophouden en de cultuur niet. Tel al die directe en indirecte subsidies maar eens bij elkaar op! De KLM zet de tering naar de nering. Doet de cultuursector c rod dag ook? Nee dus. Wat mij betreft krijgen in het vervolg helemaal niks meer.

Ni28
Ni28
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Het Baroque orkest krijgt geen subsidie omdat deze niet divers genoeg is en ook niet vernieuwend. Tsja, zij blijven ook maar baroque muziek spelen terwijl zij konden vernieuwen door het toevoegen van zwarte rappers. En die komen in grote getalen binnen vaak vermomd als arme homoseksuelen of jeugdigen met grijs haar. Zij worden niet teruggestuurd ondanks de fraude die zij plegen en Toon Koopmans krijgt geen geld omdat ie met zijn blanke gezelschap die oude muziek blijft spelen.
En zo gaat onze cultuur gestaag kapot. Door commissies vol van activistische sympathisanten wiens enige goede muziek die van alle kleurtjes tezamen zingen. Dat is pas een staaltje van Cancel Culture.

Marien
Marien
16 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Ni28

precies.

Ni28
Ni28
16 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Marien

En dan lees je op de Teletekst dat de frauduleuze Ugandezen gewoon hun verblijfsvergunning houden en uitkeringen krijgen terwijl iemand die al jaren op hoog niveau presteert naar subsidie mag fluiten. Die zal vast naar een of andere omhooggevallen rapper gaan. Het gaat echt slecht met Nederland.

Jay
Jay
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Cultuur zou in mijn ogen meer private ondersteuning moeten zoeken ipv publieke.
Ook worden vandaag de dag subsidies gebruikt om de cultuursector te dwingen om Intersectionalisme (ie. multiculti, representatie, ed.) te omarmen.

Vandaag bijv. staat er een artikel in de telegraaf waarin wordt gemeld aan een baroque orkest geen subsidie krijgt omdat ze niet “divers” genoeg zijn. Hier zie je hoe men intersectionalisme boven de kunsten stelt, zonder enig relativeringsvermogen dat er wellicht weinig tot geen allochtonen zijn die zich interesseren in 17e eeuwse westerse muziek.

Dat intersectionalisme een radicale feministische ideologie is, dringt hier in Nederland nog niet helemaal door. En dat dit momenteel met ons belastinggeld wordt geforceerd, lijken mensen ook nog niet helemaal te zien of te begrijpen waarom dit heel erg is.

Beter is om dit niet meer door de overheid te laten verzorgen, maar door patronen.

Trinco
Trinco
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Bert Heerink was in de jaren ’80 zanger bij Vandenberg, een rockband die wereldwijd successen had.
Toen Adje van den Berg naar Whitesnake ging, viel de band uit elkaar. En Bert, die een gezin moest onderhouden, kwam bij de Johma fabriek aan de lopende band te staan.
Later heeft hij een muzikale come-back gemaakt.
Dus als je ff op cultureel gebied de kost niet kunt verdienen, dan ga je maar een poosje bij Mac Donalds werken, niks mis mee.
Snap sowieso niet waarom mensen met bepaalde talenten op het gebied van cultuur er niet een [part-time] baantje bij kunnen nemen maar altijd aan de subsidie tiet moeten lurken.

Rob Esveldt
Rob Esveldt
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Artiesten hebben maar een oppervlakkig beeld van de reële werkelijkheid. Allerlei signalen worden omgezet in gevoelens en vertaald naar muziek, schilderijen, kunstwerken om deze gevoelens te uiten.

Deze mensen hangen vaak het linkse gedachtegoed aan en stemmen dan ook op deze partijen. Maar het is altijd je oogst wat je zaait. Als je voor identiteitspolitiek bent en zogenaamde diversiteit nastreef, komt dat als boemerang terug en wordt jezelf gecanceld.

Daarnaast omdat veel van dat artiesten werk gedaan wordt door “witte” mensen heeft het tegenwoordig ook geen bestaansrecht meer en moet het op de brandstapel. Ze hebben het wat mij betreft dan ook verdiend. Ik heb geen medelijden met deze naïeve mensen.

Als de markt (de mensen) er niet om vraagt en je het wilt opdringen door subsidies voor een zeer beperkt aantal mensen zal het ook nooit wat worden. Als sommige mensen deze niche producten willen hebben moeten ze er ook maar zelf voor betalen.

Laatste aanpassing 16 dagen geleden door Rob Esveldt
Marien
Marien
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

nou, als ik de hangmond van Wallis de Vries zie met de chagrijnige uitdrukking, zap ik meteen weg. Ik wil echt dat mens niet ondersteunen. Ze is het niet waard.
Onprofessionele, brutale, linkse, neerbuigende vrouw met een chagrijnig smoelwerk.

nanko55
nanko55
16 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

De meeste kunstenmakers zijn links.
Daardoor schieten ze meteen in de slachtofferrol.
Begrijpelijk.
Nooit geleerd om hun eigen broek op te houden, hun hele leventje draait op subsidiegeld, belastinggeld.
Ons geld.

Jospot
Jospot
6 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Wie niet klaagt en schreeuwt krijgt geen gratis geld.

Tseard Zoethout
Tseard Zoethout
17 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Mooi artikel. Drie passages spraken me aan (in haakjes mijn commentaar):
‘niet iedereen heeft evenveel talent, laten we eerlijk zijn. Marketing is daarbij een handig middel, en men slaagt er verrassend vaak in om middelmatigheid (of erger) te verkopen als iets bijzonders.’
(Nederland is bij uitstek het land van de middelmatigheid. Duitsland steunt de culturele sector – in al zijn facetten – veel beter dan ons. De beste verkopende auteurs hier zijn te vaak BN’ers of would-be BN’ers. Maar het gaat niet om geld, het is de ziel of het karakter het volk, zoals Angela Merkel toch wel snedig opmerkte)
‘Met schrijven verdien je sowieso amper iets, tenzij je jezelf en je werk goed weet te verkopen. Marketing, dus.’
(vooruitstrevende auteurs komen hier nauwelijks aan bod en worden pas jaren later erkend. Zie Atte Jongstra of Anjet Daanje met ‘de herinnerde soldaat’. Dat zijn nu precies die schrijvers die weinig of niet aan marketing doen. Het kan hen geen bal interesseren, ze schrijven gewoon stug door)
‘Want ik verwacht niet dat de cultuurwereld, die overdonderend links is in z’n opvattingen, ineens na het krijgen van die subsidie ophoudt met ‘Henk en Ingrid’ te bespotten.’
(Hoera! Weer eentje die bespottingen, nu eens ironisch, dan weer sarcastisch, niet in orde vindt. Begint enigszins op de ‘zuivere leer’ te lijken. Zal ik je maar uit de droom helpen? Die bestaat niet. Het komt voort uit de kloof tussen de werkende klasse, de schoonmaaksters, de timmerlieden die hun werk zien verdringen, en de zogenaamde elite. Die verheft zich boven de ander).

‘alle macht aan de raden!’

met de meest cordiale groeten,

Tseard

29
0
We zijn benieuwd naar uw reactiex
()
x