Advertenties

De Progressieve Plantage

Het obsessieve slachtofferschap als verdienmodel

demonstratie activisten Black Lives Matter

Titelfoto: demonstratie activisten Black Lives Matter – CC0

 

Een aantal weken geleden publiceerde OpinieZ mijn open brief aan Bij1 en Dipsaus waarin ik liet zien dat slachtofferschap geen oplossing biedt in onze samenleving. Daarvoor ontving ik veel steun. Opmerkelijk is wel dat veel mensen dit alleen vertrouwelijk lieten blijken. Ze lieten mij weten er net zo over te denken, maar dat niet openlijk te durven uiten. Dit heeft een reden!

In de Verenigde Staten heeft de Amerikaanse schrijfster en Republikein Candace Owens duidelijk gemaakt dat slachtofferschap uiteindelijk plaats moet maken voor een winnaarsmentaliteit. Een vrouw naar mijn hart!

Progressieve plantage

De MSM proberen Owens belachelijk te maken. Owens betoogt dat de progressieve kant van de samenleving de meerderheid denkt te vertegenwoordigen en zaken als inclusiviteit, tolerantie en openheid in pacht heeft. Progressieven hebben volgens Owens een mentale plantage gecreëerd waarin vrijheid niet langer bestaat. Iedereen die zich niet schikt naar de mores van deze Progressieve Plantage wordt publiekelijk afgebrand.

Ontstaan

De Progressieve Plantage ontstond eind jaren ‘60. Toen kregen progressieven aandacht voor emoties en identiteit. Debatten over genderneutraliteit, religieuze ideologieën en het koloniale verleden gingen van start en sleepten zich decennia lang voort. Er kwam een nadruk op sociale identiteit en groepsmobilisatie via een verondersteld maatschappelijk onrecht dat gemeenschappelijk werd beleefd. Progressieven legden de mars door de instituties af en de identiteitspolitiek werd een ziekelijke obsessie. Er moest en zou een kosmopolitische samenleving komen, door middel van opgedrongen meningen, emoties en identiteit. Zie hier de geboorte van de Progressieve Plantage.

Slachtofferschap als verdienmodel

De Progressieve Plantage suggereert gelijkheid, maar in werkelijkheid heerst er een strikte hiërarchie. Allereerst zijn er de trotse eigenaren van de plantage. Deze opportunisten zetten hun identiteit in om te claimen dat ze zwaar benadeeld zijn. Deze groep belichaamt het verdienmodel van de plantage: slachtofferschap. Dit verdienmodel gaat gepaard gaat met een nieuw fenomeen: zwart privilege. Het houdt in dat de opportunistische plantage-eigenaren hun ‘niet witte’ identiteit inzetten om iedereen te overtuigen van hun slachtofferschap en hun lange tenen. De beloningen voor deze opportunisten variëren van subsidies, publicaties, media-optredens en banen in de wetenschappelijke wereld tot bestuurlijke functies.

Zwart privilege

De tweede groep bestaat volgens  Owens uit de mede-eigenaren van de plantage. In Nederland zijn dit mensen als Leo Lucassen, Arnon Grunberg, Joop van den Ende, Jesse Klaver en andere progressieven op invloedrijke posities. Zij verafschuwen nationalisme of patriottisme en beschouwen migranten als slachtoffers. Zij vormen de belangrijkste groep binnen de Progressieve Plantage. Zij houden het zwarte privilege in stand via hun machtsposities. Hierdoor kunnen zij – uiteraard ook voor eigen gewin – de opportunistische eigenaren allerlei privileges aanbieden. Eigenlijk profiteren de mede-eigenaren nog meer dan de opportunisten. Ze gebruiken de zaak van de opportunisten om het progressieve gedachtegoed in het onderwijs, de media en instituties te laten klinken, er stemvee mee te vergaren en andersdenkenden buiten de deur te houden.

Controleurs

De derde groep in de Progressieve Plantage bestaat uit de ‘controleurs’. Deze groep zorgt ervoor dat iemand die de plantage verlaat of de plantageregels niet publiekelijk naleeft, gestraft wordt. Vaak gebeurt dit in de ‘verklik-vorm’ door bij de werkgever van de desbetreffende persoon  ontslag of royement te eisen. Daarnaast gebruikt deze groep ook de boycot van personen of het sturen van (semi)dreigementen als machtsmiddel. De vierde en laatste groep bestaat uit de volgelingen, de meelopers. Deze groep is het vurig eens met de opportunisten en verzet zich hevig tegen het ‘witte patriarchaat’. De groep fungeert hoofdzakelijk als stemvee en hulpjes voor de (mede)- eigenaren van de plantage.

Plantageregels

De vuistregel op de Progressieve Plantage is dat iedereen die niet tot het ‘witte heteroseksuele patriciaat’ hoort automatisch slachtoffer is van de samenleving. Het motto is dan ook: ‘Word slaaf van je eigen emoties’. Iedereen op de plantage is vrij, zolang ze maar progressieve ideeën, gevoelens en meningen uitdragen. Alles wat daarbuiten valt wordt als kwetsende afvalligheid beschouwd. De geschiedenis wordt uitvergroot, slachtofferschap benadrukt en het witte patriciaat geldt als het ultieme kwaad. De missie is pas geslaagd als dat witte patriciaat volledig is verdwenen.

Moral High Ground

De opportunistische eigenaren genieten van hun zwarte privilege en claimen ook de moral high ground, waardoor ze zich niet altijd aan de Plantageregels hoeven te houden. Zo is het promoten van etnische diversiteit een must, maar echte diversiteit aan opvattingen, argumenten, meningen en keuzes is wederom kwetsende afvalligheid. Zodra iemand besluit zich te begeven buiten de progressieve paden of een liefdespartner uitkiest met een andere mening of etniciteit, is dat volgens de progressieve plantage schadelijk en racistisch. Alleen de eigenaren mogen relaties hebben met wie ze willen en daar selectief in zijn. Zij kunnen zich immers meer privileges veroorloven.

Culturele toe-eigening

Op de Progressieve Plantage is cultuur een exclusief verlengstuk van je identiteit. Iets overnemen uit een andere cultuur mag niet meer, want dat is toe-eigening en respectloos jegens mensen die tot de desbetreffende cultuur behoren. Alleen plantage-eigenaren mogen, vanwege hun zwarte privilege, gebruiken uit andere culturen overnemen. Elke gelegenheid wordt aangegrepen om je respectloos te gedragen en de progressieve idealen aan iedereen buiten de plantage op te dringen. Ze demonstreren tegen alles wat niet progressief is. Het oproepen tot verbaal of fysiek geweld tegen iedereen die zich niet (meer) op de plantage begeeft is daarbij een geheiligd middel. Bovendien schuwt men niet iedere tragische gebeurtenis aan te grijpen om de obsessie met identiteit te laten blijken.

Allergie

Op de Progressieve Plantage heerst extreme allergie voor afwijkende opvattingen. Iedereen die weigert zichzelf als slachtoffer te zien, die niet in het verdienmodel trapt of wegloopt uit de plantage zal represailles moeten vrezen of bestempeld worden als extreem rechts, racist, excuusneger of Uncle Tom. De opportunistische eigenaren en mede-eigenaren beschouwen hun volgelingen als slaven en stemvee en verdelen de plantage-opbrengsten, -beloningen en – privileges eerlijk onder elkaar.

Gedonder

De visie van Candace Owens is deprimerend. Maar gelukkig is er gedonder gekomen op de Progressieve Plantage. Steeds meer mensen zijn de progressieve terreur zat en willen zich buiten de grenzen van de plantage begeven. Langzaam maar zeker wordt slachtofferschap ingeruild voor een winnaarsmentaliteit, gebaseerd op prestaties. De eigenaren van de progressieve plantages worden zenuwachtig, want zij zien hun stemvee en verdiensten verdwijnen.

Ach, ik had de opportunistische plantage-eigenaren en mede-eigenaren allang kunnen vertellen dat hun verdienmodellen gebaseerd op emotioneel slachtofferschap niet lang stand zullen houden.

Plantages worden uiteindelijk altijd weer opgeheven als de voedingsbodem is uitgeput.

5

Reageer! Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op

[…] in het openbare debat direct rekenen op afkeer en minachting. Zo iemand wordt door de bewoners van de Progressieve Plantage voorzien van discriminatie – en […]

Arie

Overigens, de conclusie van Candace Owens dat veel “racistische trollen” feitelijk “linkse trollen” zijn is ook erg herkenbaar.
https://www.geenstijl.nl/3909451/alle_marokkanen_terug_naar_ist/

Eigenlijk is dat ook logisch. Natuurlijk bestaan er blanke racisten, maar het zijn er relatief weinig; vergelijk Westerse landen maar eens met een derde wereldland naar keuze. Zelfs in de vaak als “racistisch” omschreven VS kon een Barack Obama tot 2 keer toe de presidentsverkiezingen winnen.
Dat was hem in Turkije nooit gelukt.
Zowel in Afrika, Azië als het Midden Oosten hebben de afgelopen decennia zelfs diverse genocides plaatsgevonden op allerlei minderheden. Het is hier dus echt niet slecht toeven, anders zouden immigranten niet met duizenden per jaar verdrinken onderweg hiernaartoe.

Het is tragisch dat uitgerekend de meest vrije, meest tolerante en meest vreedzame samenlevingen ter wereld stelselmatig worden aangevallen…
Door extremisten die zeggen voor vrijheid en tolerantie te staan.
Waarna ze elke afwijkende mening met grof geweld te lijf gaan.

Arie

@Pamela,

Bedankt voor het interview met Candace Owens.

Laten we hopen dat je conclusie de juiste is, dat de plantage op instorten staat. Ik heb zo mijn twijfels, ik zie het extremisme van links alleen maar toenemen. Zie de felle campagne tegen FvD, waarbij zelfs indirect tot geweld werd opgeroepen door Ollongren en Pechtold. Ook de felle haat die Candace te verduren krijgt spreekt boekdelen, al is ze gelukkig niet op haar mondje gevallen. En terwijl de Main Stream Media op veel onderwerpen gelijkgeschakeld zijn, worden er vanuit de EU (maar ook vanuit bedrijven als YouTube en Facebook) maatregelen genomen om afwijkende geluiden monddood te maken (“nepnieuws”).

Maar vooral de steeds verder gaande censuur op universiteiten is beangstigend. Daar wordt de elite van morgen klaargestoomd; en een deel van die “elite” heeft morgen dus geen idee van het bestaan van, laat staan de legitimiteit van andere meningen. Thijs Broers schreef daar vorige maand een stuk over in Vrij Nederland, met vele voorbeelden. En gisteren las ik weer dat een portret van Theresa May wordt weggehaald, om EU-laven niet teveel te kwetsen.
https://www.telegraph.co.uk/politics/2018/05/08/theresa-may-picture-removed-exhibition-oxford-university-protests/

Opmerkelijk, omdat May juist tegen de Brexit was, maar gewoon de wil van het volk uitvoerde. Iets dat volgens linksactivisten “kwetsend” is voor alle tegenstanders van democratie. Maar zoals Thijs schreef in VN; universiteiten worden gerund door managers, en die zijn niet op zoek naar feiten, argumenten of discussies. Managers willen ophef vermijden, en geven dus de hardste schreeuwers gelijk. Zelf geloof ik meer in de stelling van Ebru Umar; “schreeuwen is de kerncompetentie van baby’s” (naar aanleiding van de geplande 4 mei verstoring).

Maar goed, hoop doet leven.

Piet Karbiet.

Een heuse plantage middenin de taxfarm. Het is gewoon geinstitutionaliseerd racisme. Met als akela Gloria Wekker.

karton

Wat deze mevrouw beweert is niet iets nieuws máár het is wel één van de zeer weinige keren dat iemand het op papier en met het gesproken woord duidelijk maakt. De “gewone” bevolking, óók u én ik, worden uitgeknepen tot op de laatste cent teneinde de z.g. “leiders” een liederlijk leven te kunnen laten leiden ! Ik vraag mij al langere tijd af : wanneer wordt dit wangedrag aangepakt. Ik heb niets tegen échte leider, maar waar wij in NL en veel EU-landen door worden “geregeerd” is puur slecht en alleen gericht op hun eigen belang, wat die ook moge zijn.