Dood aan de humor!
Titelfoto: combi van foto ©️Arthur van Amerongen en Caitlyn Jenner, Formerly Bruce by Mike Mozart, CC BY 2.0
Twitter: @DonArturito
- We doen te weinig om islamitische aanslagen te verijdelen - 21 februari 2018
- David van Reybrouck en de islamknuffelaars - 14 februari 2018
- Dood aan de humor! - 7 februari 2018
Stephen Merchant, bedenker van The Office, Life’s Too Short, en An Idiot Abroad, vertelde in een interview in The Telegraph dat The Office vandaag de dag niet meer gemaakt kan worden. Merchant krijgt er een punthoofd van dat onschuldige tweets (over ras, religie, vrouwen, mongolen en andere gehandicapten) vaak ontaarden in een rel. Iedereen is de hele dag bezig zich te verontschuldigen.
Vroeger was het rechts dat de censuur bepaalde, nu is het de ‘liberal agenda’, zoals Merchant het noemt. Een grapje over Bruce Jenner of Caitlyn Jenner ‘or whatever his name is now, or her name’ leidt al tot grote problemen. ‘This idea that we have to police ourselves, that we might say the wrong thing and upset someone or something. It’s not fun. It’s just not fun.’
In Nederland is de humor gegijzeld door een bont collectief van steuntrekkers die ik gemakshalve maar de humorgestapo noem, want bij humorpolitie denk ik aan de goedmoedige veldwachter Bromsnor (‘Wat staan wij hier te lachen?’).
Een willekeurige greep: de AFA (Antifascistische Aktie), Nederland Bekent Kleur, Roet in het Eten, De Joop, Antifascistische Onderzoeksgroep Kafka, Zwarte Piet Niet, IS (filiaal Schilderswijk), Joke Kaviaar, Krakersvakbond De Vergulde Koevoet, DENK, Sunny Bergman, NIDA, de Partij van de Eenheid en de broertjes Al-Jaberi.
Die laatste twee clowns duiken werkelijk op bij iedere manifestatie en vormen het cement tussen deze antifascistische splintergroeperingen. Bij elkaar gaat het wellicht om niet meer dan 1000 man/vrouw, waarvan er 850 uit de staatsruif eten of aan het subsidie-infuus liggen. Een marginaal clubje dus, ware het niet dat ze regelmatig ketelmuziek produceren en dan in babbelshows opduiken en in de uiteenlopende media.
Uit protest tegen de dood van Mitch Henriquez (al dan niet door politiegeweld) en ter viering van de vastenmaand ramadan 2017 (de feestelijk maand waarin de onvoorwaardelijk liefde voor de medemens centraal staat) kwamen de diverse afgevaardigden van de humorgestapo samen in de Schilderswijk.
Het was beangstigend om te zien hoe bijvoorbeeld de Antifascistische Aktie als agent-provocateur in de beste traditie van de KGB minderjarige Berberijntjes zo gek krijgt hun eigen territorium te laten slopen. Op foto’s zag ik een van die knettergekke Al-Jaberi’s de M.E. uitdagen, dus uiteindelijk werd het dan toch een mohammedaans volksoproer dat niets meer met de dood van Mitch Henriquez te maken had.
Die gastjes kaapten niet alleen deze kwestie, maar ook Zwarte Piet en het hele Palestina-debat – dat wat mij betreft puur seculier moet blijven. De minderjarige Marokkanen en de Jaberi’s fungeren als de stoottroepen van de uiteenlopende antifascisten. Vreemd genoeg noemt Stephen Merchant de islam helemaal niet in het interview in The Telegraph en beperkt hij zijn kritiek tot ‘the liberal agenda’.
In Nederland vormt de islam het bestaansrecht van de humorgestapo. Iedereen is doodsbang om grappen te maken over de islam omdat die grappen gehonoreerd worden met lijfelijk geweld door de Sturmabteilung van roedels eenzame wolven. Bij boeddhisten ligt dat heel anders. Als je een grapje over hun dikkertje maakt, steekt een bedelmonnik zich hoogstens in de brand, uit gekwetstheid.
Ik denk dat ik mijn humor vandaag maar beperk tot mannen in vrouwenkleren, dat is tenminste veilig. Alhoewel?