Zionisme is geen grap en geen extremisme
Het gaat puur om bestaansrecht Joodse volk
Foto: Publiek domein (CC0)
Lubach maakte er onlangs in zijn programma op RTL4 een lachertje van, maar er is niets grappigs aan zionisme. Niet nu antisemitisme overal weer openlijk de kop opsteekt en Joden zich opnieuw moeten verantwoorden voor hun bestaansrecht.
Complicating simplicity. Zionisme betekent niets anders dan dit: het recht van het Joodse volk op een eigen land. Israël. In het land waar we vandaan komen, waar onze geschiedenis, cultuur en religie geworteld zijn. Het bestaansrecht van een volk, niet meer en niet minder.
Maar het woord zionisme is bewust in een slecht daglicht gezet. Het is misbruikt, verdraaid, kapot geframed. In discussies wordt het synoniem gemaakt met extremisme, uitsluiting of onderdrukking. Daarmee wordt iets eenvoudigs en zuivers gecompliceerd. En dat is niet onschuldig, het creëert een groot gevaar voor Joden wereldwijd. Want zodra je zionisme verdacht maakt, maak je het bestaan van Israël verdacht. En zodra je het bestaan van Israël verdacht maakt, zet je het bestaansrecht van Joden overal onder druk.
Altijd Joden in Israël
En laat één ding duidelijk zijn: er woonden altijd al Joden in het land. Door de eeuwen heen, onder Romeinen, Arabieren, Ottomanen en Britten, bleven er gemeenschappen bestaan in Jeruzalem, Hebron, Safed en Tiberias. Joden die nooit vertrokken, die daar bleven wonen naast Arabieren en christenen. Hun nakomelingen staan bekend als Sabra’s, geboren en geworteld in het land zelf. Israël is dus geen kunstmatig project van Europese overlevenden alleen, maar de voortzetting van een aanwezigheid die nooit is verdwenen.
Die continuïteit zie je ook in de taal. Het Hebreeuws is een van de oudste talen ter wereld. Het was de taal van de Bijbel, eeuwenlang gebruikt in gebed, literatuur en traditie. In de diaspora bleef het bestaan als religieuze taal, en in de 19e eeuw werd het herboren als levende taal, dankzij pioniers als Eliezer Ben-Yehuda. Toen de staat Israël in 1948 werd opgericht, sprak men weer Hebreeuws in het dagelijks leven. Geen koloniale taal van een buitenlandse macht, maar de eigen taal die altijd verbonden is geweest met dit land. Dat alleen al maakt duidelijk dat Israël geen kolonie is, maar de voortzetting van een volk dat zijn cultuur, religie en taal nooit heeft losgelaten.
Oorlog
Toen in 1947 de VN het delingsplan presenteerde, bood het twee staten, een Joodse en een Arabische. De Joodse leiders zeiden ja. De Arabische leiders zeiden nee en kozen voor oorlog. In mei 1948 riep Israël zijn onafhankelijkheid uit en werd het meteen aangevallen door vijf Arabische legers. Israël vocht, niet om te veroveren, maar om te overleven.
Tijdens die oorlog raakten zo’n zevenhonderdduizend Arabische inwoners van het mandaatgebied Palestina ontheemd. Sommigen vluchtten uit angst of na oproepen van Arabische leiders die zeiden dat ze tijdelijk weg moesten gaan totdat de Joodse staat was vernietigd. Anderen werden in de chaos verdreven. En weer anderen bleven gewoon. Ongeveer honderdvijftigduizend Arabieren bleven binnen de grenzen van Israël, kregen staatsburgerschap en hun nakomelingen vormen nu ruim eenentwintig procent van de bevolking. Dat zijn zo’n twee miljoen Arabische Israëli’s, met stemrecht, eigen partijen en vertegenwoordiging in het Hooggerechtshof.
Arabische Israëli’s
Zij studeren aan universiteiten, werken als arts of advocaat, zijn journalisten of politici. Arabische burgers hebben geen dienstplicht in de IDF, maar sommigen dienen vrijwillig, en Druzen en Bedoeïenen hebben wél een verplichte dienstplicht. Hun rechten zijn gelijk aan die van Joodse Israëli’s.
Als zionisme echt zou betekenen dat er alleen Joden in Israël zouden mogen wonen, dan zouden deze miljoenen burgers geen stemrecht, geen functies en geen toekomst hebben. De werkelijkheid is precies het tegenovergestelde.
Wie gebleven is, leeft vandaag met meer rechten, vrijheid en kansen dan de meeste Arabieren in welk omliggend land dan ook. Vergelijk dat met Palestijnen in Libanon of Syrië, waar ze generaties lang in kampen zonder rechten leven. De buurlanden hielden hen bewust stateloos, als wapen tegen Israël. Dáár ligt de echte catastrofe.
Gaza
En Gaza? In 2005 trok Israël zich volledig terug. Alle nederzettingen verdwenen, het leger vertrok. Gaza had de kans om een eigen staat en toekomst op te bouwen. Maar in 2007 greep Hamas de macht met geweld en maakte er een terreurstaat van. Sindsdien regeert Hamas Gaza, kiest het voor oorlog boven opbouw en gebruikt het zijn bevolking als menselijk schild. Dat heeft niets met zionisme te maken. Gaza had een kans, en koos voor vernietiging.
Westbank
De Westbank is een ander verhaal. Tot 1967 was die in handen van Jordanië, dat er nooit een Palestijnse staat van maakte. In de Zesdaagse Oorlog veroverde Israël het gebied. Sindsdien is het betwist. Er wonen Palestijnen en Joden, er zijn nederzettingen, en daarover is in Israël zelf een felle discussie. Veel Israëli’s zijn ertegen, anderen vinden dat het bij Israël hoort. Maar dat debat is politiek. Het staat los van zionisme. Want zionisme gaat niet over nederzettingen. Zionisme gaat over bestaansrecht.
Minieme sekte
En dan die minieme sekte van ultra-orthodoxe Joden, Neturei Karta, die zichzelf antizionistisch noemt. Nauwelijks één procent van de Joodse wereld. Ze zeggen dat er pas een staat mag zijn na de Messias. Daarmee erkennen ze dus ook dat het Joodse volk recht heeft op een staat, alleen later. Zelfs hun anti-zionisme is een bevestiging van zionisme. Ondertussen wonen ze in Israël, profiteren van de staat, maar demonstreren ertegen. Dat is geen principiële religie, dat is hypocrisie.
Het is precies alsof je alle moslims zou vergelijken met ISIS. Of alle christenen met de Ku Klux Klan. Of alle boeddhisten met extremisten in Myanmar. Je neemt een randgroep, blaast die op, en doet alsof dat representatief is. Dat is oneerlijk, misleidend en gevaarlijk.
Joodse pioniers
Je moet ook terugkijken naar hoe de situatie vóór 1948 was. De Arabische bevolking in Palestina leefde grotendeels agrarisch, vaak als pachters op grond van grootgrondbezitters die soms niet eens in het land woonden. Er was veel armoede, analfabetisme en weinig infrastructuur. In steden als Jaffa, Haifa en Jeruzalem was er een kleine middenklasse, maar de samenleving was sterk verdeeld en politiek verscheurd. De grootmoefti van Jeruzalem radicaliseerde velen met antisemitische propaganda.
Ondertussen kwamen er steeds meer Joodse pioniers, vooral uit Oost-Europa. Zij waren socialistisch geïnspireerd en stichtten kibboetsen en moshavim, landbouwgemeenschappen waar samen werd gewerkt en opbrengsten werden gedeeld. Ze legden moerassen droog, legden plantages aan, richtten ziekenhuizen, scholen en universiteiten op. Ze wilden de nieuwe Jood scheppen, sterk, vrij, zelfvoorzienend.
Overlevenden Holocaust
Daar kwamen na de Holocaust de overlevenden bij. Vaak zwak, getraumatiseerd, lichamelijk en geestelijk gebroken. Velen kwamen aan als enigen die hun hele familie hadden verloren, rechtstreeks uit de kampen of uit onderduikadressen in Europa. Ze droegen de herinnering aan gaskamers, hongersnood, marteling en ontmenselijking nog in hun lijf. Sommigen kwamen met nummers op hun arm, zonder ouders, zonder kinderen, zonder broers of zussen. Ze waren blij dat er eindelijk een plek was waar ze heen konden, maar ze kwamen met niets behalve hun littekens en hun wil om te overleven.
Niet iedereen in de Yishuv, de Joodse gemeenschap die er al woonde, wist hoe met hen om te gaan. Soms werden ze gezien als zwak, als gebroken mensen die niet pasten bij het ideaal van de nieuwe, sterke Jood die de kibboetsen had opgebouwd. Dat gaf spanning. Maar ondanks alles was er één gezamenlijke opdracht die hen verbond: overleven en opbouwen. Samen, de pioniers en de overlevenden, legden zij de basis voor de staat.
Monument van overleving
Het land zoals we het nu kennen is niet gebouwd over een bestaande staat heen, het is opgebouwd vanuit bijna niets. Vanuit de as van verwoesting. Met bloed, zweet en tranen, door pioniers die moerassen drooglegden en velden bewerkten, en door overlevenden die, ondanks alles wat ze kwijt waren, de kracht vonden om opnieuw te beginnen. Israël is daarmee niet alleen een politieke entiteit, maar ook een monument van overleving.
Zionisme is bestaansrecht
Wie zionisme gelijkstelt aan extremisme, verdraait moedwillig de werkelijkheid. Zionisme gaat niet over uitsluiting, niet over sektes, niet over kolonies. Zionisme is het bestaansrecht van het Joodse volk in een eigen land, naast anderen die daar ook wonen.
Antizionisme is het ontkennen van dat bestaansrecht. Het is de poging om Israël weer van de kaart te vegen. Dat is geen nuance, geen mening, dat is een aanval op de bestaansvoorwaarde van een volk.
Complicating simplicity. Zionisme is bestaansrecht. Alles wat daaroverheen gelegd wordt, elk frame, elke verdraaiing, is een gevaarlijk wapen tegen Joden overal ter wereld.
Dat is geen satire. Dat is dodelijk serieus.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Israël1 april 2026Dilemma’s bij Israëlische wet over de doodstraf voor terroristen
Antisemitisme18 maart 2026De buitenwereld bepaalt niet wat Joden zijn, moeten vinden en doen
Antisemitisme15 maart 2026Aanslag Joodse school is geen geopolitiek maar Jodenhaat
Antisemitisme9 maart 2026Schaamteloos confereren over vernietiging van Israël en het Joodse volk
Dank U mevrouw Vink-Meijer voor dit mooi geschreven en informatief artikel.
Heel waardevol!
Iedereen zou het moeten lezen!
Daar sluit ik mij volledig bij aan
Vele tegenstanders kennen de geschiedenis waarschijnlijk niet eens en schreeuwen maar wat. Palesteinen konden al lang hun staat hebben maar hadden liever dat de Joden geen hadden en mistten hun kans. Tot vandaag toe steunt de VN die keuze en bevoordeeld de Palestijnen voortdurend. Dat zegt genoeg over de partijdigheid van de VN.
Dank voor deze uiteenzetting. Het zou opgenomen moeten worden in het schoolcurriculum. Vooral bij moslimscholen.
j.c.th.kohler@ziggo.nl
Honderd procent team Israel hier. Israel / de Joden zijn gewoon veel te lief. Ze worden toch verguisd en uitgekotst door de hele wereld, wat ze ook doen. Dus gewoon met harde hand het oude land herstellen, de grenzen en bij Israel horende plaatsen zijn vanuit de historie meer dan bekend. Jaag alle Palestijnen gewoon het land uit naar de landen waar ze vandaan komen. Kan best met een nette deportatie-strategie, kan Trump ook dus waarom Israel niet ? Zijn we ook direct van de UNRWA en de VN af voor dat gebied.
Gaza weer Israel, laat Trump er maar wat moois van maken. Maar wel weer naar Israel. Zal vast enkele tientallen jaren ellende opleveren, maar daarna meer rust. Net zoals met de door Rusland veroverde stukken Oekraine: over vijftig jaar is iedereen vergeten hoe het ook al weer zat en kunnen we verder.
OK allemaal wel wat kort door de bocht, maar met pappen en nathouden blijft het ellende. Israel heeft nu de macht en de middelen om door te pakken, en dood moeten ze toch van iedereen, dus waarom niet doorpakken ?
Je zou er inderdaad zo cynisch van worden dat je gaat denken, gooi er maar een bom op. Want de onophoudelijke aanvallen op Israël, met vele Joodse onschuldige slachtoffers, duren nu al vele decennia, vanaf dag 1. Wat Israël ook doet, het is nooit goed en nooit genoeg voor de zelfbenoemde palestijnen, een samenraapsel van arabische clans die eeuwigdurend slachtofferschap aangepraat hebben gekregen. Omdat hun machthebbers de vele miljarden van het getroebleerde westen in hun oorlogskas konden gebruiken.
Een helder en goed verhaal! Zoals al vaker op deze site gezegd is het jammer dat het niet in de MSM geplaatst kan worden. Dan worden er misschien meer mensen wakker! Nu slaan er een paar idioten op de trom en een paar activistische selectieve politieke figuren nemen dat verhaal over en daarna gaan de BV Nederland los!
Los van de uit het Middellandse zeegebied afkomstige nieuwe Nederlanders, zouden de meesten van ons (denk ik ook trouwens nog steeds!) beter moeten weten!
Maar ja, er is een hele grote groep domme linkse meelopers in dit land.
Gisteren stond bv. de teller van de petitie actie van PvdA/GL om kinderen uit Gaza naar Nederland te halen al op bijna 90.000 ondertekenaars!
Waarschijnlijk hebben de meeste van deze mensen ook geen enkel idee wat dat allemaal zou kunnen betekenen voor ons land! Denk aan de bestaande wachtlijsten van ziekenhuizen en de druk op de zorg, overkomende ouders, waarschijnlijk asiel d.m.v. linkse asieladvocaten, daarna de rest van de familie!
Er gaat een geweldige aanzuigende werking van uit!
Ik ben daar ook verbaasd over. Waarom alleen kinderen uit Gaza? In b.v. Zuid-Sudan vindt wel een genocide plaats. Het aantal kinderen dat daar med. hulp nodig heeft en verhongerd is 10 keer groter dan in Gaza. En in Somalie en Eritrea dan? En in Jemen?
Of zijn de Gazanen misschien politiek gezien belangrijker dan kinderen elders.
De kinderen worden politiek ingezet door Timmermans. Hij heeft snel geleerd van Hamas.
Timmerfrans wil nog meer islamitische criminelen/terroristen binnen sluizen!
Wat een uitstekend beknopt maar toch zeer duidelijk, alles omvattend artikel. Heel leerzaam.
Ik heb het bericht volledig gelezen, het is de volledige waarheid. Jammer genoeg wordt door De Media niet weergegeven en volledig verdraaid. Groetjes, Theo
Mooi, helder en feitelijk artikel. Ik zou er aan toe willen voegen dat zelfbeschikkingsrecht een mensenrecht is.
Met alle respect voor de feiten die in dit artikel staan, moet ik toch wel helaas constateren dat deze feiten helemaal niet ter zake doen.
Want het zionisme ontstond in een periode waarin juist in Europa een toenemende spanning ontstond tussen socialisme en de monarchie.
Het socialisme won gaandeweg terrein, ondanks de beperkingen die Napoleon III en Bismarck oplegden.
Met name vanaf ongeveer 1880, dus toen het zionisme opgang maakte, ontwikkelde Europa zich juist in de richting van het socialisme. Voor socialisten is nationalisme een negatieve term voor elke politieke richting die zich baseert op nationale cultuur, nationale tradities, nationale taal, nationale godsdienst.
Voor socialisten bestaat de natie niet.
En dit is nu juist waar zionisme om draait. Hetgeen het artikel correct toelicht.
En bijna alle politici in West-Europa zijn socialisten (ook al opereren ze tegenwoordig onder de noemer globalisme).
Er is dus een ideologische oorlog gaande tegen Israël en die heeft geen enkele boodschap aan feiten.
Wanneer je mensen vraagt; Van wie is de grond van Nederland dan krijg je verschillende antwoorden. Maastal herleiden ze het bezitsmonopolie van uit de geschiedenis dan wel van vermeende rechten van geboortegrond of zoiets. Maar niemand kijkt naar het gebruik van de grond, het vruchtbaar gebruik van de grond en het land ontwikkelen zodat ern een volk op kan leven dat zich kan ontwikkelen en steeds beter worden. Dát volk heeft recht op de grond. Dát heeft Israel bewezen in tegenstelling tot alle andere MiddenOosten landen en dan hebben we het nog niet over de palestijnen.
Men vergeet ook vaak dat veel land door de joden werd gekocht van de “palestijnen”.
Goed artikel, er zou zoveel onderricht moeten worden, helaas hebben bepaalde politieke richtingen eenvoudig de geschiedenis boeken herschreven. Allemaal erg gevaarlijk. Ik ben blij uit NL gegaan te zijn, wat een naar volk.