Politieke crisis is veel grotere bedreiging dan klimaatcrisis
In beton gegoten alarmisme
Titelfoto: Wopke Hoekstra, European Commissioner for Climate Action door UN Climatechange, CC BY-NC-SA 2.0.
Klimaatverandering is een zeer complex proces met talrijke oorzaken. De fixatie op uitsluitend de door de mens veroorzaakte CO2-uitstoot, met uitsluiting van alle andere mogelijke factoren, is een verbijsterende en onverantwoorde versimpeling uit de koker van het IPCC en UNFCCC van de Verenigde Naties. Het daaruit voorvloeiende dwingende klimaatbeleid, gestoeld op politieke motieven, kent enorme risico’s en zet de continuïteit van ons land op het spel, schrijft Peter Moerland.
[responsivevoice_button voice=”Dutch Male” buttontext=”Beluister dit artikel”]
Wat hebben Frans Timmermans, Rob Jetten, Tjeerd de Groot en na de wonderbaarlijke metamorfose tot EU-milieucommissaris Wopke Hoekstra met elkaar (en velen met hen) gemeen? Een in beton gegoten overtuiging dat als we nu niet stoppen met fossiele brandstoffen en daarmee met de CO2-uitstoot, het klimaat definitief onherstelbaar is, morgen de natuur omvalt en de aarde als geheel naar de gallemiezen gaat. Iedereen die daar vraagtekens bij heeft wordt weggezet als een ‘klimaatontkenner’ en dat is dan de meest vriendelijke aanduiding.
Het lijkt soms of men lonkt naar het tijdperk voor de 17e-eeuwse Verlichting, waarin de Kerk bepaald had dat de zon om de aarde draaide en iedereen, die er anders over dacht of dat wetenschappelijk aantoonde, was een ketter.
Klimaatangst
Waar komt die klimaatangst en de door CO2-uitstoot veroorzaakte klimaatcrisis vandaan? Waarom zijn burgers er zodanig van overtuigd, dat zij een snelweg bezet houden? Waarom worden in naam van het klimaat kunstwerken besmeurd, verstoort men vergaderingen, bezet men kantoren van bedrijven die direct of indirect betrokken zijn bij fossiele brandstoffen?
Het zijn fascinerende en tegelijkertijd beangstigende vragen, waarvan het gros van de antwoorden uiteindelijk terug te voeren is naar twee afkortingen. De eerste is het IPCC, wat staat voor Intergovernmental Panel on Climate Change, opgericht in 1988. Het betreft een organisatie van de Verenigde Naties voor het beoordelen van de wetenschap met betrekking tot klimaatverandering. Dat laatste is hoe ze zichzelf bijzonder genoeg beschrijven.
De tweede afkorting, UNFCCC, betreft de United Nations Framework Convention on Climate Change (1992). Het UNFCCC-secretariaat (UN Climate Change) is een onderdeel van de Verenigde Naties, en behelst de Conventie over de mondiale reactie op de dreiging van klimaatverandering conform de Overeenkomst van Parijs van 2015. Het belangrijkste doel is om de gemiddelde temperatuurstijging deze eeuw zo dicht mogelijk bij 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau te houden.
Oorzaken klimaatverandering
Het UNFCCC maakte aanvankelijk onderscheid tussen klimaatverandering door menselijke activiteiten die de atmosfeer veranderen en klimaatverandering door natuurlijke oorzaken. In de afgelopen decennia werd een herdefinitie van ‘klimaatverandering’ ingevoerd, waarbij de menselijke invloed op de klimaatverandering eenduidig werd en de natuurlijke klimaatverandering uit de publieke discussie is verdwenen. De huidige overtuiging is inmiddels, dat de opwarming van de aarde enkel en alleen veroorzaakt wordt door menselijke activiteiten en meer specifiek door de CO2-uitstoot van fossiele brandstoffen.
De klimaatverandering veranderde daardoor van een wetenschappelijk onderbouwd verhaal in een politieke klimaatcrisis, gelegitimeerd door wetenschappelijke consensus over de mens als veroorzaker van de klimaatverandering.
COP28 opens tomorrow with a resounding call to accelerate global climate action.
As the climate crisis worsens around the world, #COP28 must be a decisive moment to act on climate commitments and limit global warming to 1.5°C. pic.twitter.com/uTuqfzLjv7
— UN Climate Change (@UNFCCC) November 29, 2023
Consensus
Wetenschappelijke consensus is echter niet hetzelfde als democratische consensus in een parlement, waar een meerderheidsconsensus een gangbaar begrip is. Wetenschappelijke conclusies gaan altijd samen met behoedzaamheid, twijfels, onzekerheden en veel vragen, zeker als het om uiterst complexe onderwerpen gaat, zoals de opwarming van de aarde en de klimaatverandering. Deze begrippen worden vaak onterecht onder één noemer samengevat als klimaatcrisis, maar dat terzijde. De wetenschappelijke consensus over de opwarming van de aarde en de klimaatverandering lijkt op een verzameling van geconditioneerde wetenschappelijke conclusies, waar voorbehouden, onzekerheden en twijfels er grotendeels uitgefilterd zijn.
De IPCC-rapporten zijn door het Parijs-akkoord binnen de EU van dwingende invloed op het klimaatbeleid van alle lidstaten. De IPCC-consensus verschaft tevens een vrijbrief voor de progressief linkse politiek en activistische milieuorganisaties voor hun (soms extreme) klimaatstandpunten, want “er is consensus onder wetenschappers dat de opwarming van de aarde door menselijk handelen komt”. Door die geconditioneerde wetenschappelijke consensus worden tevens alle tegengeluiden gekwalificeerd als gevaarlijke klimaatontkenning.
Verbijsterende versimpeling
De herdefinitie van het begrip klimaatverandering is zo succesvol doorgevoerd, dat velen er van overtuigd zijn dat met het terugbrengen van de CO2-uitstoot naar nul in 2050 het klimaat en de natuur gered zijn. Op deze bijna verbijsterende versimpeling van de oorzaak voor de opwarming van de aarde zijn de miljarden euro’s kostende klimaatdoelstellingen voor 2030 en 2050 gebaseerd.
De IPCC-consensus en hun rapportages blijken steeds meer aan kritiek onderhevig. Al in 2010 kwalificeerde de InterAcademy Council (IAC) van de VN de totstandkoming van de IPCC-rapporten met ‘zeer ernstige tekortkomingen in elke belangrijke stap van het beoordelingsproces van het IPCC’. Dit rapport verdween van tafel en kritische wetenschappers, journalisten en politici worden weggezet als klimaatontkenners.
"Nieuw IPCC-rapport jaagt klimaatalarmisme verder aan". Welhaast religieuze kenmerken. Column van dr. Ferdinand Meeus @fmeeus1 #klimaat #IPCC #VN #klimaatalarm https://t.co/mhxVxFbxxl
— OpinieZ.com (@OpiniezMagazine) March 26, 2023
Politieke motieven
De uitgangspunten van de klimaatcrisis lijken voornamelijk gestoeld op politiek gedreven motieven. Dat alleen CO2-uitstoot de opwarming van de aarde veroorzaakt in een uiterst complex meteorologisch systeem met de interactie van oceanen en landmassa’s, vulkanische activiteiten en de poolgebieden, is een simplificatie met grote gevolgen.
Het zorgt ervoor dat we miljarden euro’s gaan investeren in milieumaatregelen, waarvan het volstrekt onduidelijk is wat en hoe effectief die zullen zijn. Er is bijvoorbeeld nog niet eens eenduidig vastgesteld hoe de 1,5 graad Celsius opwarming van de aarde aangetoond moet worden. Miljarden euro’s uitgeven aan een politieke klimaatcrisis lijkt onverantwoord, temeer omdat we die miljarden euro’s maar één keer kunnen uitgeven.
Vastgelopen overheid
Een ander gevolg van deze IPCC/EU-klimaatcrisispolitiek is een overheid, die steeds meer vastloopt in door de EU opgelegde klimaatbeleidseisen, die ze moet implementeren in de complexe Nederlandse samenleving en daardoor van crisis naar crisis holt. Het is niet langer een betrouwbare overheid, maar een overheid die verstikt raakt door een enorme hoeveelheid advies- en beleidsorganen en vastloopt in een klimaatbeleid van theoretische modellen en kunstmatig gecreëerde klimaatwerkelijkheden, waarbij de belangen van de burgers en bedrijven op het tweede plan zijn beland.
Laatste generatie
Ik ben ruim tien jaar na de Tweede Wereldoorlog geboren en heb de langzame welvaartsgroei in Nederland meegemaakt, die leidde tot een land wat tot de meest stabiele en welvarende landen ter wereld behoort, of moet ik zeggen behoorde? In de jaren negentig was ik voor mijn werk in West-Afrika en heb me daarna voorgenomen om nooit, maar dan ook nooit meer over Nederland te klagen. Dat is zo gebleven tot het kabinet Rutte III omviel en het kabinet Rutte IV/Kaag I geïnstalleerd werd, inclusief de nieuwe bestuurscultuur van mevrouw Kaag. Nu, in de herfst van mijn leven, denk ik wel eens tot de laatste generatie te behoren die een functionele democratie en vrijheid heeft gekend.
Politieke crisis
Het EU-geagendeerde klimaatbeleid wordt doorgezet en met groot enthousiasme uitgedragen door de eerdergenoemde heren, die geen idee lijken te hebben van de risico’s en consequenties van het beleid in de praktijk, zie onder andere mijn vorige columns over de naderende energiecrisis (27 oktober jl.) en de gevolgen van het energie-transitiebeleid (20 juni jl.).
Dat we consensus hebben dat er een klimaatprobleem bestaat, is denk ik geen discussie meer en dat we bijvoorbeeld structureel het energieverbruik en beslag op schaarse grondstoffen moeten reduceren ook niet, om er twee te noemen. Het uitbesteden van milieuvervuiling naar landen die zich niet de luxe van een klimaatcrisis kunnen permitteren verdient letterlijk niet de schoonheidsprijs. Denk hierbij aan de zeer slechte arbeidsomstandigheden en milieuvervuiling die ontstaat tijdens de winning van de grondstoffen koper, lithium, kobalt en andere zeldzame aardmetalen nodig voor onder meer zero- emissie auto’s.
Aangewakkerde klimaatangst
Ik ben niet vrolijk over onze toekomst, niet vanwege de klimaatveranderingen, maar door de gevolgen van het constant-crisisbeleid en eenzijdige ad-hoc maatregelen die eruit volgen. En niet te vergeten de aangewakkerde klimaatangst in de samenleving, waardoor voor een deel normaal weldenkende burgers op de A12 gaan zitten.
Ondanks de daverende rechtse verkiezingszege, waarbij het aantal stemmen ‘Alles behalve GroenLinks/Partij van de Arbeid met de heer Timmermans in het Torentje’ een (niet bevestigde) veertig procent bedroeg, hou ik mijn hart vast. We hebben geen klimaatcrisis, maar een immense politieke crisis die de continuïteit van ons land op het spel zet.
Over de auteur
- Ruim 45 jaar nationaal en internationaal werkzaam geweest in de olie & gas sector, energie-opwekking, zware industrie (staal, chemie en petrochemie), opleiding werktuigbouwkunde en bedrijfskunde (MBA).
Recent gepubliceerd
Economie16 januari 2025De Energietransitie: onhaalbaar en onbetaalbaar
Economie5 januari 2024We gaan 350 miljard euro uitgeven voor elfduizendste procent CO2-reductie
Klimaat en Milieu19 december 2023Politieke crisis is veel grotere bedreiging dan klimaatcrisis
Klimaat en Milieu27 oktober 2023Overbelasting van elektriciteitsnetwerk leidt tot energiecrisis
Peter, een geweldig stuk, waar ik me helemaal bij kan aansluiten. Het meest bizarre vind ik dat er in de wetenschappelijke literatuur volop artikelen zijn te vinden die laten zien dat CO2 slechts een kleine speler is in een complex, en slecht begrepen klimaatsysteem. Die wroden dus genegeerd, net zoals artikelen die onomstotelijk aantonen dat de zgn ‘renewables’ absurd veel grondstoffen en ruimte nodig hebben, en daarnaast grote invloed invloed op ecosystemen hebben. ook die worden stelselmatig genegeerd. Op linked in heb ik diverse discussies met NGOs gehad hierover, o.a. het WWF. De onzin die zij uitkramen over ‘renewables’ en de klimaatcrisis, is vaak gemakkelijk te weerleggen met publicaties. Met als gevolg dat ze je uiteindelijk blokkeren en de discussie doodslaan. Bizarre wereld.
1) “Een in beton gegoten overtuiging dat als WE nu niet stoppen met fossiele brandstoffen en daarmee met de CO2-uitstoot, het klimaat definitief onherstelbaar is,” Het ‘we’ is alleen gericht op de westerse mens. China, India en de rest mogen lekker doorgaan en gaan MEER fossiele CO2 uitstoten per jaar dan dat wij MINDER uitstoten. Per saldo zal dus een toename in stand blijven.
2) Echte natuurkundigen hebben uitgerekend dat CO2 maar voor hooguit 5 % van het broeikaseffect verantwoordelijk is, dat is ongeveer 1 tot 1,5 graad. De toename door fossiele CO2 zou dan verantwoordelijk zijn voor een toename van 300 naar 400 ppm. Dat staat gelijk aan ongeveer 0,4 graad van de toename sinds 1800 (in totaal bijna 1,4 graad). Er zijn dus andere factoren in het spel.
Als we 1) en 2) combineren, dan kan duidelijk worden dat de hele klimaatverandering gericht is op de-industrialisering. Voor links is sinds Rousseau en Marx de industrie de grote veroorzaker van ongelijkheid tussen mensen en volken. De-industrialisering is een politiek doel, energietransitie is een politiek middel om dat doel te bereiken, klimaat-angst is een psychologische drijver om te maken dat mensen het doel positief waarderen. Het einddoel is wereldwijd socialisme/communisme.
Ter verduidelijking: het gehele broeikaseffect op aarde is goed voor 33 graden temperatuurverschil met de situatie zonder dampkring. 5 % aandeel voor CO2 betekent dan 1 tot 1,5 graad aandeel, dus niet te verwarren met de 1,5 graad temperatuurstijging die gemeten zou zijn sinds 1800.
Hulde voor dit artikel!
Wat we missen in de discussie en het beleid is de rol de zon (3 cyclie, 1 kort, 2 langere) en de plek van ons zonnestelsel in de kosmos. Ook de tilt, dwz de hoek van de aardedraaias t.o.v. de zon. Al deze onwrikbare paramters geven voor > 90% het effect, broeikasgassen slechts max 5-10%. Daarnaast is CO2 een zeer zwak broeikasgas in vergelijking tot water en methaan. Ook is er sprake van verzadiging, dwz van 260 tot 400 ppm geeft meer effect dan van 400-600, en het effect wordt gaandeweg minder. M.a.w., de focus op CO2 en fossiel is inderdaad onzinnig. Modellen van IPCC kloppen niet. Enzovoort. Mijn conclusie: er is sprake van manipulatie van het volk door een groep die we cabal kunnen noemen. Lijkt op de coronajaren, waarin liegen en bedriegen aan de orde van de dag waren.
Geen verkeerd artikel, toch op de volgende zin heb ik kritiek.
“Dat we consensus hebben dat er een klimaatprobleem bestaat, is denk ik geen discussie meer en dat we bijvoorbeeld structureel het energieverbruik en beslag op schaarse grondstoffen moeten reduceren ook niet, om er twee te noemen.”
Nee er is geen consensus over het klimaatprobleem. Dat de klimaten (mv) altijd veranderen is duidelijk en daartegen kun/moet je mogelijk maatregelen nemen. Niet tegen het klimaat, maar tegen de gevolgen. Bijv. woestijnvorming tegen gaan door beplanting etc..
Alleen al de discussies over meetfouten en de homogenisaties op de metingen. Ook het proberen om de hele wereld met 1 virtuele temperatuur weer te geven, waarbij waarde veranderingen ver achter de komma als probleem wordt gezien. De wereld bevat vele klimaten, die geen van allen volledig stabiel zijn. Dat is al heel lang zo.
Het geeft allemaal aan dat een consensus er niet is/behoort te zijn.
Ik ben het wel met je eens met betrekking tot energieverbruik en het gebruik van schaarse grondstoffen.
Dolphin, je kritische opmerking en argumenten over al dan niet consensus of we een klimaatprobleem hebben kan ik volgen en dat er niet één globale virtuele temperatuur is zeker.
Omdat de discussies over klimaatverandering en de opwarming van de aarde zo ontzettend gepolariseerd zijn, heb ik geprobeerd om wat nuance te zoeken over het gegeven dat we wel degelijk een klimaat c.q. milieuprobleem hebben.
Dat probleem is zoals je ook bevestigd het steeds hogere energie en grondstoffen verbruik door Nederland ( en de overige Westerse Landen). De winning van grondstoffen als kobalt, mangaan, lithium, nodig voor de schone accu auto’s waar de progressieve linkse partijen zo gek van zijn, zorgen in bijvoorbeeld Afrika voor een milieuvervuiling waar bijna niemand zich een voorstelling van kan maken.
Kun je de winning van die grondstoffen ook niet fossiel verklaren eigenlijk?
Over de consensus in de wetenschap.
Mijn favoriet in deze is de heer Alfred Wegener (1880 – 1930), meteoroloog en astronoom. Hij poneerde als eerste de platentektoniek, iets dat in zijn tijd volledig buiten de orde viel.
De consensus van de toenmalige wetenschap was dat de heer Wegener een gaatje in zij hoofd had. Één van de meer vriendelijke commentaren was dat hij als niet-geoloog niet moest praten over dingen waar hij geen verstand van had. Dat de heer Wegener een fanatiek Nazi was hielp ook niet.
Achteraf bleek dat ondanks dat alles dat de heer Wegener wél gelijk had. Platentektoniek is nu gevestigde wetenschap. Zoals ook in het artikel wordt geponeerd, consensus in de wetenschap is géén gelijk.
Het is inmiddels wel duidelijk dat die ‘consensus’ helemaal niet bestaat, al helemaal niet onder echte natuurwetenschappers.
Het hele gedoe rondom klimaat is een gedwongen herverdeling van kapitaal over de wereld. Rijke landen worden, met je zou kunnen zeggen een soort geweld, onteigend. Niet alleen financieel.
En of de bevolkingen van armere landen ooit naar rato van die multimiljarden zullen krijgen? Ik betwijfel het ten zeerste. De strijkstokken van de dictators, NGO’s en ‘goede’ doelen zullen verder reiken dan ooit. Want waarom zou het nu anders gaan?
Veranderingen die het klimaat al miljoenen jaren zonder menselijke invloed ondergaat zijn het gevolg van kosmische invloeden en aardse natuurlijke oprispingen.
Zelfs maar te stellen dat de mens dat kan veranderen is al idioot.
Adaptatie aan verschuivingen op de klimaatzones is wat de mens wel kan doen.
Chapeau!
Niet veel aan toe te voegen, behalve de term ‘Angst” in al zijn verschijningsvormen.
En hoe al eeuwen door ‘de politiek’ of andere overheden gebruik wordt gemaakt van “Angst’ om het volk de gewenste kant op te sturen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Angst
Het doel is uiteindelijk een gegeneraliseerde angststoornis onder het volk te bewerkstelligen, chronische angst:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Gegeneraliseerde_angststoornis
Dat kan met oorlog, pandemieën, klimaat, overbevolking, geloof, eigenlijk alles waar je het volk mee kan afleiden van een lang en gelukkig leven.
Om het effectief te maken is het uiterst handig om een tweedeling (of meer) te organiseren op al de genoemde onderdelen van ‘discussie’ om redelijk ongestoord de gestelde doelen te bereiken.
Als “wie zijn deze mensen’ het doorhebben, als het geheel te lang duurt, is het einde oefening. Want ‘wie zijn deze mensen’ zijn echt met velen.
Goed en feitelijk verwoord Peter.
Mijn reactie naar klimaatalarmisten is altijd:
1. Hoe en waar wordt de CO2 uitstoot gemeten die het IPCC hanteert?
2. Wat is het aandeel aan CO2 uistoot van de oceaanwateren uit bij een temperatuur van boven +/- 10° Celcius?
3. Hoe werd sinds begin vorige eeuw de wereldtemperatuur gemeten?
4. Waarom besloot het IPCC in 2015 om niet meer uit te gaan van +/- 1905 (start Stevenson Huts) maar voortaan vanaf +/- 1850 (boomringen en thermometingen op kleine schaal)?
5. In 1988 1e IPCC congres. 1992 (Rio de Janeiro) definitief besloten dat er maatregelen volgen om CO2 terug te dringen. Het is nu 2023. Hoe meet men of de maatregelen hebben geholpen?
Vragen …. Vragen!
ik denk ook dat we met een enorme politieke crisis geconfronteerd worden.
De zorg voor milieu en verstandig uitfaseren van schaarse stoffen is zeker belangrijk, maar dat moet je niet ‘strijdend’ doen tussen links en rechts, want je kan toch ook prima samenwerken. Het lijkt ook continu een strijd om de macht. En die incompetente Kaag en Jetten hebben hier een enorm probleem veroorzaakt met hun extreme uitspraken over ‘klimaat’. Kaag had bovendien geen verstand van het ministerie van financiën en geen greintje empathie voor de Nederlanders.
Ook Rutte was alleen maar bezig met socializen overal en gaat nu lekker in Brussel een mooie baan proberen te scoren.
Timmermans is ZEER onbetrouwbaar. OOK de ballen verstand van technische zaken omtrent de ‘energie’ transitie. Alleen maar woorden woorden woorden en flink inkomen er bij. Macht in Brussel beetje mislukt, dus wilde hij minister president worden om zijn carrière leuk af te sluiten met aandacht en middelpunt zijn. Gelukkig is dat voorlopig niet het geval en God verhoede dat hij hier op het pluche belandt.
We hebben een kabinet nodig met verstand en ook met hart voor de burgers van dit land. En dan moet je niet bij links zijn of bij dat ultra rechtse D66 die zichzelf links noemen, ha ha.
Er wordt niet samengewerkt omdat links dat vertikt, terwijl hun mandaat als volksvertegenwoordiging dat wel vereist. Volksverlakkerij dus eigenlijk.
Na de dreiging van Rutte dat hij met het hele kabinet opstapt als de 2e kamer het extra geld naar Joekreen tegen wil houden, heeft mij aan het denken gezet. Namelijk of dat erg zou zijn. Ik denk het niet, ws zou het NL behoeden voor nog meer linkse aanvallen op de samenleving.
Als in het geval van bv een motie van wantrouwen en het ‘vertrek’ van het dem kabinet de 4 pratende partijen nou eens a la minute een compacte interim regering voor pakweg 1 jaar zouden formeren….. Met een klein puntenplan….. En na een jaar sonderen (referendum?) bij de bevolking hoe die het al dan niet waardeert…..
Mogen ze verder dan kunnen ze eventueel nog aanpassingen qua invulling van posten e.d. doen en door tot de volgende verkiezingen.
Zo niet, nwe verkiezingen.
Goed artikel. Maar waarom niet beide aspecten aandacht geven? Als we onze samenleving weer (opnieuw) goed organiseren kunnen we veel beter alle vernieuwingen sinds de jaren zestig beoordelen of het ook verbeteringen waren en zo niet deze afschaffen zoals de multiculturele tendenzen. Daarnaast kan er een beter inzicht ontstaan over de noodzaak van de technische ontwikkelingen en de uitwassen daarvan elimineren zoals de sociale media, plastich troep uit China enz. Dat lijkt me goed voor het milieu én goed voor onze samenleving.
Zou mooi zijn als dat zou kunnen. Maar het kan niet. Om vele redenen.
Een samenleving kan alleen opnieuw goed (beter) georganiseerd worden als er culturele homogeniteit en een gelijk wereldbeeld onder de inwoners is. Is er nu niet, we hebben parallelle samenlevingen.
Zolang er vraag is naar ’troep’ zal dat geïmporteerd blijven worden, omdat er nu eenmaal veel mensen met een smalle beurs zijn die zich de exclusieve en/of hoogwaardige zaken niet kunnen veroorloven.
De sociale media, ondanks de uitwassen daarvan, zijn broodnodig in een wereld vol gelijkgeschakelde staatsmedia. Zolang de media niet écht onafhankelijk in den breedte alle standpunten aandacht geven, is de burger dus van alternatieve nieuwspodia afhankelijk.
Dat het milieu aandacht behoeft is een open deur, maar begin dan eens met bv de riviermondingen in India, waar het afval van miljoenen een dikke deken vormt. Met andere woorden: first things first, eerst de grote mondiale milieuvervuiling aanpakken voor we ons hier gaan druk maken over wattenstaafjes en rietjes.
In de tijd van de Romeinen was het 3 graden warmer. Doen natuurlijk niet aan geschiedenis!! Had het kunnen weten. Lieve mensen. Fijne feestdagen en weer lekker verder in 2024.!!