Advertenties

Nieuwe geopolitieke realiteit vereist nieuw buitenlands beleid

Nederland en EU moeten samen optrekken met de VS

Donald Trump tijdens zijn rede voor de VN (25 september 2018)

Titelfoto: Donald Trump tijdens zijn rede voor de VN (25 september 2018). Screenshot door redactie OpinieZ van YouTube-video, kanaal ABC News

Met de opkomst van China, de wederopstandig van Rusland en de America First politiek van Trump is een nieuw geopolitiek landschap ontstaan. Het Nederlandse buitenlandse beleid en dat van de EU verkeren echter in staat van ontkenning. Men weigert in te zien dat een nieuw tijdperk is aangebroken en dat het naoorlogse multinationale institutionele kader z’n langste tijd heeft gehad.

Einde multilateralisme

Het speelveld is dramatisch veranderd. Niet langer worden geschillen beslecht binnen multilaterale kaders, maar door harde machtspolitiek. Bilaterale handelsakkoorden komen in de plaats van multilaterale akkoorden. Vasthouden aan multilaterale afspraken heeft weinig zin; in het nieuwe landschap ben je vriend of vijand. Verwachten dat de VS de veiligheid in Europa garandeert, terwijl je zelf niet bereid bent de afgesproken bijdrage te leveren en je zelfs verzet tegen de buitenlandse politiek van je belangrijkste bondgenoot (t.a.v. Iran en China) is niet realistisch. Het roer zal om moeten, op straffe van marginalisering en speelbal worden van de grootmachten.

Alternatieve grootmacht

Dromers als Juncker en Verhofstadt propageren dat de EU zelf een grootmacht moet worden om tegenwicht te bieden aan de grote drie.

 

Maar dat is een illusie, daarvoor is de EU te heterogeen. Verstandiger voor de EU (een confederatie) is zich te blijven aansluiten bij zijn belangrijkste bondgenoot, de VS. Het is de enige garantie voor een Vrij Westen.

China

Denken dat een andere grootmacht als bijvoorbeeld China het multilaterale kader overeind wil houden is zelfbedrog. China is uit op hegemonie in de wereld. China is een anti-democratische grootmacht, die z’n eigen burgers niet eens vertrouwt en onderwerpt aan een sociaal puntensysteem. Denken we nu werkelijk dat een land als China onze nieuwe bondgenoot kan worden? Dat het de plaats zal kunnen innemen van de VS, een land dat ons in twee wereldoorlogen van de ondergang heeft gered en het vrije westen met succes heeft verdedigd tegen het communisme en andere totalitaire ideologieën?

Handelsoorlog

Het duidelijkst komt de nieuwe geopolitieke werkelijkheid tot uiting in de handelsoorlog tussen de VS en China. China profiteert al decennia van het vrije marktbeleid van het Westen, terwijl het zelf de grenzen dichthoudt. Mondjesmaat mogen Westerse firma’s in het land investeren, maar zonder een meerderheidsbelang en onderworpen aan allerlei discriminerende maatregelen. Patenten worden geschonden en intellectueel eigendom ongegeneerd gestolen. Er is geen sprake van een gelijk speelveld in China.

In het Westen opereren Chinese bedrijven bijna ongestoord, zetten ze hun producten met geen of lage invoerrechten af en kopen ze Westerse firma’s op, vooral in de infrastructurele sfeer. Het resultaat is een onevenwichtige handelsbalans en een langzaam maar zekere overname van onze economie. Met het instrument van de Nieuwe Zijderoute en goedkope kredieten voor ontwikkelingslanden voor ‘aankoop’ van door Chinese firma’s aangelegde infrastructuur zet het land een verdere stap naar hegemonie op het wereldtoneel.

 

Goedgeloofsheid

Tot voor kort heeft de VS en zeker de EU dit alles laten geschieden onder het mom van een vrije wereldhandel, die – zoals we toch van de economen Adam Smith en Ricardo weten – allen tot voordeel strekt. Het protectionische beleid van China werd decennialang gebagatelliseerd. Dat kwam wel goed, het was de fase van de z.g. infant-industry. Mettertijd zou de Chinese markt wel open gaan en zouden oneerlijke praktijken als patent en intellectueel eigendom schendingen wel verdwijnen.

Met de komst van Trump kwam aan deze goedgeloofsheid een einde. China had z’n krediet verspeeld en diende te worden aangepakt. We hebben gezien wat dit betekende. Om China te dwingen z’n thuismarkt te openen en op te houden met patent- en intellectueel eigendomschendingen werden importtarieven ingesteld, in oplopende hoogte, waarbij de duimschroeven steeds verder worden aangedraaid.

 

 

Confrontatie

De EU verwerpt het nieuwe beleid van de VS. Het wil vasthouden aan het multilaterale kader waarbinnen geschillen zoals met China moeten worden opgelost. Leiders van diverse EU-lidstaten togen naar Washington en probeerden president Trump op andere gedachten te brengen. Het was tevergeefs, de VS heeft het geloof in een multilaterale wereldorde opgegeven en zet in op een harde confrontatie met die landen, die in hun ogen een onevenredig handelsvoordeel op de Amerikaanse markt genieten. Met Mexico en Canada werden de bestaande handelsrelaties al ‘herzien’, met andere landen, China voorop, wordt de ‘discussie’ nog gevoerd.

EU steunt akkoord Iran

Een tweede keerpunt in het buitenlandse beleid van de VS is de relatie met het Midden Oosten en in het bijzonder met Iran. Ook op het politieke vlak laat men de multilaterale aanpak varen. Het multilaterale akkoord met Iran werd eenzijdig opgezegd en sancties tegen het land werden wederom ingesteld. De EU houdt echter vast aan het akkoord met Iran en probeert de EU firma’s die in Iran zaken doen te beschermen tegen de Amerikaanse sancties. Het zal niet lukken, veruit de meeste EU firma’s zullen toegang tot de Amerikaanse markt prefereren boven die van Iran.

Zowel China als Iran doen hun best om de EU in hun kamp te krijgen. China wil  importbeperkingen voor EU-bedrijven verlagen voor die goederen die door de VS met importbeperkingen zijn belast. Iran probeert de EU eveneens af te houden van het volgen van het Amerikaanse voorbeeld.

Navo-verplichtingen

Op de laatste NAVO-top in Brussel maakte President Trump de Europese bondgenoten duidelijk dat de VS z’n verplichtingen onder art. 5 wil nakomen, maar dat de Europese landen op hun beurt de afgesproken 2%-bijdrage zullen moeten opbrengen. Voor free riders is geen plaats meer, betoogde hij. Andere landen als Japan en Zuid-Korea kregen dezelfde boodschap. Ook zij zullen de kosten van de Amerikaanse veiligheidsparaplu voor een groter deel zelf moeten dragen.

 

Wensdenken

Geconfronteerd met het nieuwe buitenlandse beleid van de VS gaan in de EU stemmen op om minder afhankelijk te worden van de veiligheidsparaplu van de VS. Vooral in Duitsland wordt dit geluid gehoord. De EU zou een eigen defensiecapaciteit moeten krijgen en een meer eensgezind buitenlands beleid. Daarmee zou het tegenwicht kunnen bieden aan de machtspolitiek van VS, China en Rusland.

Federale EU

Commissievoorzitter Juncker gaat – met steun van Macron en deels ook van Merkel-  nog een stap verder en bepleit een volledig federale EU. Hij wil niet alleen op defensie en politiek gebied de grote drie naar de kroon steken, maar wil eveneens de euro tot wereldmunt promoveren. Daartoe moet de eurozone versterkt worden met een eigen monetair fonds, een eigen budget en een eigen minister van Financiën. Met ‘versterken’ bedoelt hij echter niet het afscheid nemen van lidstaten die niet aan de voorwaarden van het Groei- en Stabiliteitspact voldoen. Nee, de rijke lidstaten zullen de tekorten van de zwakke broeders moeten aanvullen en daarmee de euro een stabiele basis geven.

Treurige toekomst

Mochten Merkel, Macron en Juncker in hun opzet slagen, dan voorzie ik een treurige toekomst voor de EU en haar lidstaten. De VS zal z’n veiligheidsparaplu over Europa inklappen en op zowel economisch, politiek als op defensiegebied zullen we onze eigen boontjes moeten doppen. Spoedig zal blijken dat er een enorme fout wordt gemaakt. Een effectieve defensieunie komt niet van de grond en politieke eensgezindheid binnen de EU is een illusie. Op economisch gebied wordt de EU zonder handelsakkoord met de VS in de wereldeconomie weggeconcurreerd. We zijn dan overgeleverd aan de kruimels die de grote machtsblokken ons toewerpen.

Realistisch alternatief

Een betere wijze van opereren en inspelen op de nieuwe geopolitieke verhoudingen in de wereld is nodig. Nederland en de EU moeten zich niet door China, Rusland en anderen laten uitspelen tegen de VS. De enige realistische optie is samen met onze traditionele bondgenoot Amerika de strijd met andere machtsblokken aan te gaan. Er is niets te winnen met het aangaan van nieuwe, gevaarlijke allianties. 

Advertenties

14

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Rob

De zelfingenomenheid van Brussel zal ons nog duur komen te staan, zeker voor het noorden, als je kijkt, wat er nu aan onderlinge samenwerking is, vrees ik het ergste

BegrensEuropa!

Die goedgelovigheid t.a.v. landen als China en Iran en de gehele Islamitische wereld was inderdaad volstrekt onterecht. Dat is in voldoende mate door velen voorspeld. De truc van die landen was het uitdelen van voordeeltjes (m.n. Frankrijk blijkt daar erg gevoelig voor, een historisch gebrek). Daarnaast maakte China gebruik van de onderlinge concurrentiedrift tussen kapitalistische bedrijven. Wie niet naar China ging om daar te produceren – ook al was onder allerlei ongustige voorwaarden, bijv. van kennisoverdracht of het afstand doen of delen van intellectueel eigendom – werd kapot geconcurreerd door anderen die dat wel deden. Over leverage gesproken. Het opengaan van de Chinese markt was een doorzichtige kulsmoes. Men ging als lemmingen en politici geloofden het of deden alsof. Het beschermen van het euro-amerikaanse transatlantische handelsverkeer zou de hoogste prioritieit moeten krijgen, ook al om nog een klein beetje te kunnen profiteren van het “naoorlogse multinationale institutionele kader”, ook al heeft dat wellicht zijn langste tijd gehad. En omdat Nederland daar toch in sterke mate van afhankelijk is. Behalve Amerika is er de rest van de angelsaksische wereld, dus Canada, Australie, Nieuw Zeeland, Zuid Afrika misschien nog, India in zekere zin. Ook de banden met Rusland (en Oekraine en Wit-Rusland) moeten niet verwaarloosd worden. Maar de VS is een geweldig powerhouse, dat kan helpen om de EU op orde te krijgen (t.a.v. de 4 i’s: immigratie, islam, integratie en interne markt).

marjo012

Goed stuk, jammer dat niet iedere Nederlander dit zal lezen en weten, want dit zou hun stem gedrag dan toch zeker moeten veranderen denkend aan de toekomst voor hun kinderen en kleinkinderen. Dat men de EU met die idioten malloten aan t roer zoals Merkel, Macrom zuipschuit Junker en Timmermans niet langer kan vertrouwen moet de Europese burgers toch wel duidelijk zijn dan toch. Maar ben bang dat dit niet bij de meeste burgers en zeker niet bij de regeringsleiders door zal dringen.

ni28

De EU verzet zich tegen veranderingen die zij niet willen accepteren vooral omdat het door president Trump komt die zij liever schofferen waar het kan. Dat doet de EU ook met Israël. En dat doet de EU ook met de klimaatgekte. In plaats van zich aan te passen en van veranderingen te proberen te profiteren vechten zij een zinloze oorlog om oude waarde’s te herstellen. De EU is een log apparaat geworden.

Rob Esveldt

De EU kijkt naar Rusland en China om de eenvoudige reden dat het landen zijn dat socialisme nastreven precies zoals de EU dat wil. De EU wil helemaal geen democratie en ziet de VS eerder als vijand dan als vriend, precies zoals met Israël dat ook een democratie is, maar constant verkettert wordt. Gelukkig hebben we de Oost-Europese landen nog die zich daartegen verzetten. Ik zie dan ook dat de EU deze onwillige landen uit de EU zet of dat ze op de langere termijn bezet zullen worden door een EU-leger. Want we zullen en moeten het socialisme ingetrokken moeten worden.

Daarnaast als de democraten aan de macht komen zal snel gedaan zijn met de democratie zoals we die kennen. Dat wordt een schijndemocratie zoals Rusland dat is.

Maenhout

Duitsland – met of zonder Merkel – gaat geen politieke of militaire unie toestaan. Berlijn is nu de absolute baas, het dicteert de economie en de financiën en zal zich uiteindelijk tegen de door de Fransen gewenste ‘transfer-unie’ verzetten: dat gaat ze triljoenen kosten die ze zelf straks nodig hebben. En Europa zal vermorzeld worden tussen USA en China, als het al niet ten onder gaat in een EU-burgeroorlog. Nederland moet zsm terug naar de Atlantische lijn!

Frans

Wij zijn, middels de NAVO, militair verbonden met de VS, en de VS is middels verdragen militair verbonden met de meeste andere westerse landen. Dat heeft inmiddels voor driekwart eeuw veiligheid zorg gedragen, heel dom dus om dit, door ronduit vijandig gedrag ten opzichte van de democratisch gekozen president van de VS, en door klaploperij, in de waagschaal te stellen.
Onze bondgenoot aan de overzijde van de grote plas verdient meer respect, er moet veel meer geld naar defensie, en defensie moet dringend gereorganiseerd worden. Vele tientallen (politieke) Generaals en honderden Kolonels in een leger bestaande uit minder dan 20.000 militairen is belachelijk, en tekenend voor wat er mis is met onze krijgsmacht.
Daarbovenop komt dan nog het eeuwig falende aankoopbeleid van een overheid die meer geïnteresseerd is in zakkenvullerij als in het de militairen voorzien van deugdelijk materieel; faaljagers, munitie problemen, geen tanks, zelfs geen fatsoenlijke kleding als er eens in de tuin van koning winter getraind moet worden. Het is een aanfluiting, en een nationale blamage.
En dan roept men “EU leger”, net of er dan wel geld over de brug gaat komen, niet dat dit echt nodig is overigens, legers die als hoofdtaak hebben de eigen bevolking onder de knoet te houden zijn relatief goedkoop.

Cool Pete

Geweldig goed artikel.

Helaas …………
dat “EU”-konstrukt heeft alle soevereiniteit van de Europese landen gestolen;
dus ook ons buitenlands-beleid.
En nu worden we kapot-gemaakt door gevaarlijke types als Mogherini, Juncker,
Timmermans, Merkel, Macron, en dergelijke. Die ook nog heulen met dictators
in Turkije, Iran, China.

Frans

We hebben in het verleden ons vijandbeeld van Spanje, Frankrijk, en Duitsland, laten varen, en het wordt tijd ons vijandbeeld van Rusland ook te laten varen.
Het huidige Rusland is niet Stalin’s Rusland, net zoals het huidige Duitsland niet Hitler’s Duitsland is, het huidige Frankrijk niet Napoleon’s Frankrijk, en het huidige Spanje niet Filip’s Spanje.
Rusland heeft geen echte democratie, en Poetin is geen lieverdje, maar daarbij moet je wel bedenken dat Rusland totaal geen democratische geschiedenis kent, en dat een sterke man er (voorlopig) noodzakelijk is om het schip drijvende te houden.
En als je dan, vanuit NAVO oogpunt, naar de huidige geopolitieke situatie kijkt, dan vertegenwoordigt Rusland de meest logische uitbreidingsstap.
Gewoon omdat de Russische bevolking ideologisch in de westerse wereld past, en Rusland grotendeels onze geopolitieke belangen deelt.
Als je dat dan vervolgens niet wilt, omdat je Poetin “fout” vind, maar wel Erdogan’s fundamentalistische Turkije, het tot op het bot verrotte Oekraïne, Xi’s communistische China, en, godbetert, Khamenei’s genocidale Iran, op je vriendjes lijst zet, dan heb je een hele scheepslading boter op je hoofd.

J Rademaker

In WW 1 en WW 2 zijn jonge amerikanen gesneuveld voor een vrij en democratisch Europa.
Einde koude oorlog.
Las van de week dat je iemand kunt wegzetten met het etiket Poetinist .
Laten we die domme cowboys flink mouthanen dat zal ze leren.

Zelf een wereldmacht worden EU is zoals betoogd onmogelijk.
China als bondgenoot voor/van de EU is de weg van ongewenste onderwerping.
Als men het Amerika van Trump om emotionele redenen blijft afwijzen, dan is er maar één alternatief: optrekken met Rusland. Geopolitiek niet zo’n slechte gedachte. Intellectueel voor het westen van Europa wel.
Dan blijft vanzelfsprekend en vanzelf over het vlees-nog-vis van een neutrale partij tussen Rusland en de VS. Kan maar zal een offer van economische stilstand met zich meebrengen.

HG

In Europa zien weinigen de fout die is gemaakt door Richard Nixon, zijn ping-pong diplomatie bracht de dialoog met China tot stand. Vele Amerikaanse presidenten na hem volgden diezelfde weg. Trump is de eerste die hem verlaat. De EU denkt dat het een leger nodig heeft, ingefluisterd door Duitsland, waar Angela Merkel de communistische agenda van Oost-Duitsland doorzet. Een Europa zonder defensie steun van Amerika geraakt al gauw in oorlog met zichzelf. De lijn van Trump volgen is de enige optie om vrij te blijven. Het socialisme, met China als motor, samen met de Isam, bedreigen het “vrije westen” met een troepenmacht van ruim 3 miljard “soldaten”. Tijd om de wapenrokken weer uit de mottenballen te halen.

Rico

Europa is als een hond, af en toe blaft hij een keer en daarna loopt hij weer braaf achter het baasje aan. Er is ook geen enkele reden om zelf een machtsblok te vormen. We zijn onderdeel van de vrije westerse wereld waaronder je nu ook Korea en Japan kan scharen, die de laatste 70 jaar grote oorlogen heeft voorkomen en voor vrede in het westen heeft gezorgd, alleen een dwaas gooit dat weg. Uitbreiding en niet afsplitsing van dat blok zal de wereldvrede alleen maar ten goede komen. Europa alleen heeft geen macht, het gezamelijke westen heeft dat wel.

[…] Source: OpinieZ Nieuwe geopolitieke realiteit vereist nieuw buitenlands beleid […]