Advertenties

Migratiecrisis vergt anders denken en anders handelen

Het moet ophouden met vage kretologie en onuitvoerbare plannen

aankondigingsvideo Donald Tusk van EU-Migratietop 28 en 29 juni 2018

Titelfoto: Screenshot aankondigingsvideo Donald Tusk van EU-Migratietop 28 en 29 juni 2018

Vandaag, donderdag 28 juni, begint in Brussel de zoveelste EU-top die grotendeels in het teken zal staan van de migratiecrisis. En van de euro-ellende, natuurlijk. Twee structurele problemen waar Europa maar geen blijvende oplossing voor kan bedenken. Misschien omdat er nooit serieus over nagedacht is?

Ook dit keer worden er geen blijvende oplossingen verwacht. Angela Merkel, bondskanselier en “sterke vrouw” van de EU, is in de Duitse politiek onder grote druk gekomen doordat zusterpartij CSU en met name minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer haar open-deur beleid niet meer pikken. Daardoor genoodzaakt zal Merkel wel stappen nemen in de richting van strengere bewaking van de buitengrenzen, waarvoor komend (roulerend) EU-voorzitter Sebastian Kurz een plan heeft.

Zolang de EU-buitengrenzen niet effectief bewaakt worden zijn het mensensmokkelaars, NGO’s en malafide dictators die de facto ons immigratiebeleid bepalen. Terecht is bewaking van de buitengrenzen en versterking van Frontex de prioriteit van Kurz.

Plan Seehofer

Belangrijk voor Merkel is een meer ontspannen situatie aan het binnenlandse politieke front. Minister Horst Seehofer heeft een migratieplan klaar liggen wat bijna niemand precies kent, maar kennelijk erin voorziet dat elders geregistreerde asielzoekers niet meer Duitsland in komen. Seehofer heeft gedreigd de Duitse grens te sluiten als dit plan niet wordt aangenomen. Het lijkt er nu op dat Merkel Seehofer niet helemaal zijn zin zal geven, maar in tal van ingewikkelde bilateraaltjes met diverse landen – waar nodig gelardeerd met Duitse subsidie – nét voldoende zal doen om te voorkomen dat Seehofer aan zijn stutten trekt. Zodoende hoopt Merkel haar CDU-CSU-SPD coalitie te redden.

De nieuwe Spaanse premier Sanchez is bereid hieraan mee te werken en ook Macron steunt Merkel, in ruil voor steun voor zijn eurozone budget. Zo hangt de EU weer eens van opportunisme aan elkaar.

Pakt Merkel haar biezen?

Hoewel de optimisten onder ons zullen stellen dat door de druk die CSU uitoefent op Merkel er eindelijk iets gaat gebeuren in de richting van betere bescherming van de buitengrenzen, is het geheel onoverzichtelijk en chaotisch. Bovendien weten we dat de methode-Merkel (pappen en nathouden) er garant voor staat dat er hooguit muizenstapjes worden gezet, gepaard met veel wollige woorden.

Veel EU-afspraken uit het Merkel-tijdperk worden niet eens uitgevoerd. Niet voor niets verzuchtte afgelopen week zelfs een ARD-correspondent in Brussel, dat Merkel maar eens haar biezen moet pakken. De kans dat dit werkelijk gebeurt is helaas vrij klein, dunkt mij. Maar Merkel speelt wel een riskant spel. Het is niet onmogelijk dat na Die Mannschaft op het WK, straks ook Angela Merkel naar huis kan gaan.

Oppervlakkige benadering

Intussen is het borreltafelniveau waarop de migratiecrisis besproken wordt, ook door politici, schrijnend. Zo hoorde ik premier Rutte voorafgaand aan de voorbereidende minitop afgelopen zondag op TV pleiten voor betere opvang buiten de EU en daar in één adem aan toevoegen ”maar echte vluchtelingen zijn altijd welkom hier”. Dit is een soort rituele kreet geworden die ik heel vaak tegenkom, ook op Twitter en zelfs van PVV-aanhangers. Maar wat is dat dan, een “echte vluchteling”?

Echte vluchtelingen

Op de site van Vluchtelingenwerk Nederland vind ik hierover het volgende:

Volgens het Vluchtelingenverdrag is een vluchteling iemand die in zijn thuisland gegronde vrees heeft voor vervolging. Diegene krijgt in eigen land geen bescherming tegen deze vervolging.

Redenen voor vervolging zijn:

-de godsdienst van de vluchteling;
-de politieke overtuiging van de vluchteling;
-de seksuele voorkeur van de vluchteling;
-het behoren tot een bepaalde etnische of sociale groep.

Ondergang

Het zal duidelijk zijn dat alleen al in een land als Syrië waar een stuk of tien legertjes elkaar bestrijden vanwege allerlei godsdienstige, etnische en geopolitieke verschillen, minstens zo’n tien miljoen mensen van de totaal twintig miljoen inwoners aanspraak kunnen maken op de status vluchteling. Het is daar momenteel wat rustiger en er vindt al een behoorlijke terugkeer van vluchtelingen plaats, maar de strijd kan ieder moment weer oplaaien. In landen als Jemen, Somalië, Libië, Nigeria (Boko Haram) en tal van andere postkoloniaal ontspoorde landen vinden we gelijksoortige taferelen.

Kortom, naast honderden miljoenen economische migranten gedreven door armoede, overbevolking of droogte zijn er tientallen miljoenen mensen die aanspraak kunnen maken op de status vluchteling, mede gezien de brede definitie daarvan. Al die mensen hier welkom heten, zal leiden tot onze ondergang.

Opvang in de regio

In mijn artikelen over de migratiecrisis haal ik vaak de Britse ontwikkelingseconoom Paul Collier aan. Net als Frits Bolkestein in 1994 pleit Collier al jaren en sinds ver vóór de huidige migratiecrisis voor opvang in de eigen regio. Volgens Collier is dat effectiever, eerlijker en biedt meer kansen op een succesvolle terugkeer en re-integratie van de vluchtelingen in hun eigen land.

Bovendien, zo stelt Collier keer op keer, is het half open houden van de Europese grens vergezeld van de lokroep “echte vluchtelingen zijn altijd welkom!” er verantwoordelijk voor dat duizenden mensen jaarlijks verdrinken op de Middellandse zee. Collier noemt dit “an intellectually lazy feel-good policy for the bien‑pensant”.

Vorig jaar schreef Collier samen met Alexander Betts een boek, waarin zij uiteenzetten hoe het vluchtelingenprobleem wereldwijd het beste aangepakt kan worden.

Europa moet beter nadenken én handelen

Waar het nu om gaat is dat politieke leiders en opinieleiders in Europa ophouden zich ervan af te maken met simpele kretologie, zoals “echte vluchtelingen zijn altijd welkom”. Laten we het probleem helder definiëren en bekijken hoe Europa vluchtelingen effectiever kan helpen, maar laten we ook onze EU-buitengrens strenger bewaken (Plan Kurz). Laten we vooral ophouden illusies te verspreiden en mensen uit te lokken hun leven in de waagschaal te stellen met een levensgevaarlijke overtocht. Ook over zaken als bevolkingspolitiek hier te lande en geboortebeperking in ontwikkelingslanden met een hoge demografische groei, zal beter nagedacht moeten worden én actie genomen.

Europees asielsysteem?

Blijkens de officiële verklaring van premier Rutte na de informele migratietop van zondag jl. streeft Nederland naar een Europees asielsysteem. Zie met name de laatste alinea van die verklaring. Ik vind dat een gevaarlijke ontwikkeling, want voor je het weet gaan ambtenaren in Brussel bepalen wie wij wel of niet moeten opvangen. Wat Europa volgens mij wél moet doen is de buitengrenzen bewaken en investeren in een betere opvang in de regio. Liefst zonder zich chantabel te maken tegenover allerlei dictatorvolk.

Wat mogelijk zou moeten blijven is dat lidstaten zelf bepaalde categorieën migranten (vluchtelingen, kenniswerkers of arbeidskrachten) om specifieke redenen uitnodigen om naar hun land te komen. In mijn optiek is het de vrijheid van iedere EU-lidstaat dat te doen, nadat zij er een democratisch debat over hebben gevoerd. Het is dan van groot belang dat de landen die dit willen, duidelijk communiceren wie daarvoor in aanmerking komt en waarom. Dus niet met vage kretologie “echte vluchtelingen zijn welkom!” migratiestromen uitlokken.

Nogmaals, het immigratiebeleid is aan de lidstaten zelf. Laten we de rupsje-nooit-genoeg EU-ambtenaren daar verre van houden!

Over de auteur

Jan Gajentaan
Jan Gajentaan
Amsterdammer in Rotterdam, blogger, schrijver van e-books, voetbalvader, Volvo 940 rijder, in het dagelijks leven Recruitment / Human Resources Consultant.
Advertenties

5

Reacties zijn welkom. Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op

[…] benadrukt dat Europa al jaren nalatig is bij het handhaven van de eigen regels en dat de dweil dus allang gehanteerd had moeten […]

Henny Keur

Iedereen wordt afgerekend op de resultaten. Als die goed zijn, kunnen we verder, zo niet, dan stopt het.
Als met name overheden die stelling eens wat beter zouden toepassen, dan waren we beslist dichter tot een werkbare oplossing gekomen.
Laten we even alleen in Nederland blijven. In hoeverre vormen de nieuwkomers een homogeen geheel met de oorspronkelijke bevolking? Het antwoord is ruim onvoldoende. Vergelijk het eens met kruiden toevoegen aan de maaltijd. Is het product erdoor smaakvoller geworden of hebben de kruiden de overhand. Soms moet je ook een smaak leren waarderen. Het eerste glas wijn kwam toch ook niet uit een fles van 25 jaar oud met een ‘rijk bouquet gerijpt op eikenhout’, waar de wijnliefhebber retorisch bij stond te kwijlen?
Hoe kan men dan verwachten, dat een bevolking zomaar een toevloed van vreemde en vooral opdringerige culturen accepteert, die daarbij onze eigen normen en waarden scandeert en alleen maar rechten opeist. Geen uitgemergelde en uitgeputte medemensen, maar gezond, voorzien van smartphone uitziende lieden, die opvallend vooraanstaande posities in criminele circuits innemen.
Ze worden gepamperd terwijl de oorspronkelijke bevolking steeds meer stappen achteruit moet zetten.
En de echte vluchtelingen en degenen die wel willen integreren zijn het slachtoffer, hetgeen verschrikkelijk is.
We zullen echt moeten beginnen bij het verwerken van bestaande instromers, waarbij met harde hand moet worden opgetreden tegen al degenen, die hier alleen maar komen om onze samenleving te verzieken en onleefbaar te maken, hoe lastig dat ook is.

Marjo

Als het zo door gaat kunnen wij Europese burgers straks gaan vluchten uit ons eigen land. Ze halen al die rattatoelie hierheen die zich in hun thuisland al onder elkaar de koppen insloegen en weggejaagd zijn.De echte vluchtelingen zitten in hun buurlanden om weer terug te keren zo snel als het kan. Als ze een tijd hier zijn komen de eerste eisen van hun al,en wat doet de regering die orden meestal ingewilligd dan. Kijk maar naar al die uitgeprocedeerde die niet terug willen naar hun thuisland,en nu al de eigen bewoners bedreigen overal mee. Het zal niet lang meer duren dan breekt er in heel Europa overal burgeroorlogen uit. Krijgt mij vader nog gelijk met wat hij zei toen hij nog leefde. Zijn woorden waren, het breekt in het midden oosten uit en dankzij de criminelen regeringsleiders in Europa zal het in Europa uitgevochten gaan worden ten koste van de eigen burgers in Europa. Wij kunnen straks op de vlucht slaan voor dat wat Merkel en consorten geimporteerd heeft in Europa. Waar de eigen burgers niet eens naar gevraagd is, maar gewoon door de strot geduwd is.

[…] ….lees verder […]

BegrensEuropa!

Gajentaan schrijft dat we er voor moeten waken dat een EU oplossing er niet toe mag leiden dat: “ambtenaren in Brussel bepalen wie wij wel of niet moeten opvangen.” Opvang in de regio met als doel het terugdringen van migratiestromen richting Europa (en dan m.n. het noordwestelijke deel ervan) moet topprioriteit krijgen. Rutte heeft dat ook begrepen, maar het blijft de vraag of hij zich daar voldoende hard wil maken. Dan zijn er de ideeen van Collier, prima. Tot slot moet er een strenge, sluitende definitie komen van het recht op de felbegeerde vluchtelingenstatus en moet er een streng, sluitend systeem komen om te voorkomen dat de grote meerderheid van statusontvangers er eigenlijk geen recht op heeft. Als internationale verdragen dat verhinderen, dan is aanpassing de noodzakelijke weg. Vermoedelijk is 3% van de asielzoekers al aan de hoge kant. Genocidaal gedachtengoed, zoals we dat kennen van het nazisme, communisme en de islam, moet wereldwijd de kop in gedrukt worden. Tot slot is er de bevolkingsproblematiek. Als aan oplossingen van dit soort problemen die aan de basis liggen van de massamigratie niet wordt meegewerkt vanuit de vertreklanden, dan kan er vanuit ontvangende landen ook niet meegewerkt worden aan het oplossen van de vluchtelingenproblematiek of wat voor problematiek dan ook. Immers, dweilen met de kraan open en met de meest onwenselijke consequenties. Hoe moeilijk kan dat zijn voor de EU-27? De ruimte voor overeenstemming is immers maar zeer klein. De grote meerderheid van de bevolking is er ook heel duidelijk over. Gewoon een kwestie van goed luisteren, maar niet naar Merkel en al helemaal niet naar Macron.