Advertenties

Klimaatillusies en feitenvrij gebabbel

Nederland telt evenveel ‘klimaatdeskundigen’ als voetbalbondscoaches

Titelfoto: Klimaatdemonstranten – pxhere.com CC0

Nederland is geen land dat uitmunt door brede natuurwetenschappelijke kennis. Op middelbare scholen is de belangstelling voor exacte vakken zeer beperkt, en de wis- en natuurkunde faculteiten aan universiteiten trekken weinig studenten. Als het gaat om het vinden van goede promovendi, doet een hoogleraar schei- of natuurkunde er goed aan zijn personeelswerving vooral in het buitenland te doen.

Natuurwetenschap is een vak van hard werken, en daar is men in ons hedonistische polderlandje in de rivierdelta niet meer zo van gecharmeerd. Natuurwetenschappers worden dan ook met graagte weggezet als tamelijk wereldvreemde nerds. De gebruikelijke houding is dan ook: ‘why be a scientist if you can be his boss?’

Ingewikkeld systeem

Curieus genoeg moeten we een uitzondering maken voor een fenomeen dat zich graag van het woord klimaat’wetenschap’ bedient. Het klimaat van onze planeet is een zeer ingewikkeld natuurwetenschappelijk systeem dat bestudeerd kan worden vanuit een groot aantal invalshoeken. Klimaat is voorts gedefinieerd als een gemiddelde over een periode van dertig jaar, dus niet te vergelijken met het voortdurend veranderende weer, waar iedereen die dagelijks uit het raam kijkt wel een mening over heeft. Betrouwbare metingen aan een systeem zo groot als de aarde zijn buitengewoon ingewikkeld en een theoretische onderbouwing van de waarnemingen is gezien de vele wetenschappelijke onzekerheden uitermate gecompliceerd.

De kloof die bestaat tussen enerzijds de waarnemingen en anderzijds de theoretische modelresultaten is dan ook enorm. Dat geldt al voor metingen die zich over een korte termijn uitstrekken, maar in nog veel sterkere mate over beschikbare meetresultaten op een geologische tijdschaal. Dat is erg vervelend, want juist betrouwbare theoretische modellen zijn nodig wil men voorspellingen over het klimaat kunnen doen. Diverse gekwalificeerde fysici in NL schreven uitgebreid over deze problemen.

Alarmistisch
Klimaatalarmisme gevisualiseerd (1)

Foto: Klimaatalarmisme gevisualiseerd (1)

Juist omdat klimaat veel kanten heeft, bestaan er geen serieuze natuurwetenschappers die deskundig zijn op alle gebieden die aan klimaat gerelateerd zijn. Het label ‘klimatoloog’ is dan ook weinig- tot nietszeggend. In de wetenschappelijke literatuur tref je een kakofonie van elkaar tegensprekende artikelen aan, die elk slechts een deelgebied van het gecompliceerde verschijnsel klimaat onder de loep nemen. Voorspellingen op basis van nauwelijks onderbouwde computermodellen die onvoldoende aan de harde realiteit van alle waarnemingen getest zijn, zijn aan de orde van de dag.

Complexe modellering komt niet alleen in de natuurwetenschappen voor, maar is ook gebruikelijk in de economie. De onderliggende wiskunde van complexe modellering en de bijbehorende bepaald niet verwaarloosbare problemen zijn in beide gevallen identiek. Merkwaardig genoeg leidt een kleine rondvraag in je omgeving tot de conclusie dat vrijwel niemand gelooft in de realiteitswaarde van complexe modellen die de economie over dertig jaar voorspellen, terwijl er een breed geloof bestaat in de alarmistische uitkomsten van klimaatmodellen. Je blijft je verbazen.

Feitenvrij gebabbel

Ondanks de geringe natuurwetenschappelijke kennis die de Nederlandse samenleving kenmerkt, en de zeer beperkte plaats die informatie over natuurwetenschap inneemt in onze media, is het aantal klimaat’deskundigen’ in ons land van dezelfde orde van grootte als het aantal voetbalbondscoaches. Je hoort er niet bij als je niets van klimaat vindt, met als gevolg dat het feitenvrije gebabbel niet van de lucht is. Het komt de kwaliteit van het gemiddelde verjaardagspartijtje niet ten goede.

Veel erger is dat op de plaatsen waar de beslissingen over de toekomst van onze samenleving worden genomen, onze volksvertegenwoordiging dus, de natuurwetenschappelijke kennis van een ronduit deplorabel niveau is. Het aantal leden van Eerste en Tweede Kamer met een relevante opleiding in een natuurwetenschappelijke discipline en de daarbij bijbehorende researchervaring is schrikbarend laag. Als er een onderwerp zo gecompliceerd als klimaat aan de orde is, is die situatie buitengewoon zorgwekkend.

Klimaatakkoord Parijs

Een uitstekende illustratie van de klimaatgekte is het zogenaamde klimaatakkoord van Parijs. Dat een groot deel van de wereldbevolking (China, India, USA) op zijn best slechts lippendienst aan dit akkoord bewijst, maar zich er in praktische zin niets aan gelegen laat liggen, zou een kritische volksvertegenwoordiger aan het denken moeten zetten.

Windmolenpark in de Noordzee

Foto: Windmolenpark in de Oostzee

Onder de invloed van een enorme lobby van belanghebbenden uit zeer verschillende sectoren van onze maatschappij, die niets gemeen hebben, maar op het gebied van klimaat en energie als verdienmodel elkaar feitenvrij gevonden hebben, neuzelt ons kabinet echter met welhaast kamerbrede steun vrolijk mee in het valse koor van de proponenten van allerhande deelbelangen. De gewone burger? Hij mag de gigantische rekeningen van de wind-en-zon ongein ophoesten.

Zinloze afspraak

De heiligverklaring van het akkoord van Parijs heeft curieuze consequenties. Voor zover het akkoord de prijs van het papier waarop het geschreven is waard is, is het toch niet meer dan een zinloze afspraak die uitsluitend door overheden gemaakt is. De handtekening van bedrijven die werkzaam zijn in de energiesector staan er echt niet onder. Voor een club als Milieudefensie maakt het allemaal niets uit. Die zijn een proces tegen Shell begonnen omdat het bedrijf zich onvoldoende aan Parijs zou houden en door zijn verantwoordelijkheid voor een gering deel van de CO2-uitstoot het toekomstige klimaat voor onze kleinkinderen nadelig zou beïnvloeden.

Milieudefensie is niet goed op de hoogte van het verschil tussen milieu en klimaat, maar dat is voor de praktijk van de zaak niet eens zo belangrijk. Omdat ook de rechterlijke macht niet uitmunt in natuurwetenschappelijke kennis, is de onzinklacht van Milieudefensie in dit land waarschijnlijk niet eens kansloos.

Urgenda-zaak

Een uitstekend voorbeeld van recente juridische klimaatdwaasheid is de Urgenda-uitspraak van 2015 door de Haagse rechter. Deze rechter bepaalde dat de Nederlandse overheid ervoor moet zorgen dat de uitstoot van het broeikasgas CO2 in 2020 met zeker 25 procent is teruggedrongen ten opzichte van het jaar 1990. Of dat technisch mogelijk is, en tegen welke kosten, is irrelevant. De zaak bevatte lastige en veelomvattende klimaat-technische vragen en de rechters gaven zelf toe niet te beschikken over deskundigheid op dit terrein. Ze hebben dan ook volgens eigen zeggen gekeken naar de ‘feiten die door het overgrote deel van de wetenschappers worden onderschreven’ en waarover de Staat en Urgenda het eens zijn.

Rechters die zelf beseffen incompetent te zijn en niets van natuurwetenschappelijke methoden begrijpen, menen dus dat serieuze natuurwetenschap een zaak van consensus is. Eens was onwetendheid een reden tot terughoudendheid. Met een activistische rechterlijke macht is die tijd helaas voorbij. Het hoger beroep, aangetekend door de Staat, loopt nog.

Het “juiste klimaat”
Klimaatalarmisme gevisualiseerd

Foto: Klimaatalarmisme gevisualiseerd (2)

Het meest curieuze van deze hele situatie is dat Milieudefensie kennelijk precies weet wat het juiste klimaat is voor onze kleinkinderen. Het klimaat verandert al vierenhalf miljard jaar en zal dat met of zonder Shell en consorten blijven doen. De variaties in klimaat op de geologische tijdschaal zijn gigantisch veel groter dan wat Shell tot stand gebracht heeft en ooit tot stand kan brengen.

Naar welk CO2-gehalte in de atmosfeer willen onze ideologische milieu-adepten terug? Naar het Pleistoceen, en zo ja welk deel van het Pleistoceen, toen de nefaste invloed van bedrijven als Shell nog geen rol speelde? Maar is het dan geen probleem dat in die geologische periode die miljoenen jaren geduurd heeft de CO2 concentratie in de atmosfeer enorme schommelingen heeft doorgemaakt? Wat is dus de optimale CO2-concentratie die onze klimaatkenners van Milieudefensie via de rechter nastreven? En hoe gaan we die concentratie handhaven?

Zolang dat soort vragen niet geadresseerd en beantwoord wordt, valt er voor een natuurwetenschapper inhoudelijk vooral veel te lachen. Helaas is in het huidige onwetende Nederland de kans dat dit in huilen zal vergaan nogal groot.

Over de auteur

Kees de Lange
Kees de Lange
Prof. Dr. C.A. (Kees) de Lange studeerde wis-, natuur- en sterrenkunde aan de UvA en promoveerde in de Theoretische Chemie in Bristol, UK. Hij is emeritus hoogleraar fysische chemie en chemische fysica aan zowel de UvA als de VU. Zijn research betreft atmosferische chemie en fysica, en magnetische resonantie, alsmede het ontwikkelen van complexe fysische modellen. Zijn onderzoek is vastgelegd in enige honderden publicaties. Hij is tot op de huidige dag actief in wetenschappelijk onderzoek. In de periode 2011-2015 was hij als een van de zeer weinige bèta’s lid van de Eerste Kamer.

6

Meld je aan om te reageren.
avatar
1800
6 Draadjes
0 Antwoorden
0 Volgers
 
Meest bediscussieerde reactie
Meest actieve draadje
5 Auteur(s)
OpinieZ Klimaatwet: triomf van de politieke ‘natuurkunde’Peter LiembergI.Willem NoordergraafDiana SteijnMary de Ruiter Recente reacties van de auteur(s)
  Abonneren op reactie(s)  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
trackback

[…] de Nederlandse volksvertegenwoordiging het aantal leden met natuurwetenschappelijke kennis met een lantaarntje moet zoeken, staat de politieke deur moeiteloos open voor de grootst mogelijke […]

Peter Liemberg

Ik denk dat in de “klimaatpolitiek” ook nog eens het zogenaamde Dunning-Kruger effect de uitkomsten in de meest ongunstige zin beïnvloedt in die zin dat waar werkelijke deskundigen ons mededelen dat er vanuit natuurwetenschappelijke of modeltheoretische zin niet zo verrekt veel definitiefs over te zeggen valt, de alarmisten niet gehinderd door grondige kennis over al die onzekere aspecten een veel grotere invloed op het resultaat van het debat hebben dan objectief gerechtvaardigd is. Illusoire superioriteit, daar is in het verleden al menige veldslag mee verloren!
Voeg daar nog eens bij dat haast per definitie het in de wetenschap zo toegaat dat voortgang veelal ontstaat uit het elimineren van overduidelijke onware opvattingen – veel meer dan het aan het licht brengen van ‘eeuwige waarheden’ – en je ziet hoe dit grondig mis kan gaan…

I.Willem Noordergraaf
I.Willem Noordergraaf

Ik ben toevallig wel exacte wetenschapper en besef dat modellering van zulke complexe systemen als het klimaat volkomen onmogelijk correct kan zijn. Zelfs het weer voorspellen over vijf dagen lukt al niet met enige precisie!! Maar als het om klimaat gaat telt alleen PC – Politiek-Correct zijn, net als met de migratie-zaken.

Diana Steijn

Wat ben ik blij ,met dit artikel

Mary de Ruiter
Mary de Ruiter

Wat ik zeg. De aarde warmt al op sinds de ijstijd. En nee, ik heb niet gestudeerd.

Der Ganzumsonst
Der Ganzumsonst

Ned Nikolov, Ph.D.
@NikolovScience

We have already proven it, because our model is derived from OBSERVED NASA data. Our results have empirically FALSIFIED the radiative GH theory. DONE! Now people need to wake up and realize the new Paradigm, which may take a while due to psychological and economic inertia.
________________________________

Complexity oftentimes results from operating in the wrong paradigm!

When data speak, theoreticians MUST listen. It’s the Law of Science!

No body could have told me that our “hypothesis” is bad, simply because it’s NOT a hypothesis. It’s discovery based on actual data! The atmos. GH concept is a hypothesis, because it was contrived as a conjecture based on a false analogy with the working of real glass greenhouses!

https://twitter.com/NikolovScience