OchtendHumeur: de 3-0 en mijn wankele nationalisme

Posted on 7 september 2015 by Asher

Dat ik Nederlander ben, realiseer ik me vooral als ons nationale voetbalelftal speelt. Aan het begin van een wedstrijd klonteren mijn lichaam en geest samen tot een razende, nationalistische bolbliksem.

Het is tijdens de wedstrijd alleen de vraag hoe lang ik die bolbliksem in stand hou. Want ik ben een ongeduldige en zelfdestructieve Nederlander als het even tegenzit. Dan slaat mijn nationalisme om in zelfkwelling.

Zo ging het ook tijdens de wedstrijd Turkije – Nederland gisteravond. Na de 1-0, 2-0 en 3-0 voor de Turken schrompelde mijn nationalisme ineen.

Van elf Blinde vinken werd Turks gehakt gemaakt. Bij het eindsignaal besloot ik om nooit meer naar een wedstrijd van het Nederlands elftal te kijken, mijn oranjeshirts ritueel te verbranden, een schotelantenne aan te schaffen en voor straf een jaar lang tussen Turkse TV-zenders heen en weer te zappen.

Een uur later was ik bij zinnen gekomen. Mijn vaderlandsliefde wist ik opnieuw leven in te blazen door de gedachte dat de Turken weliswaar de EK in mogen, maar niet de EU. Dat zal ze leren.