Waar zijn Shiri, Ariel en Kfir Bibas?
De wreedheid van Hamas is onvoorstelbaar
Van de Israëlische gijzelaars die op 7 oktober 2023 door Hamas werden ontvoerd naar Gaza, is de Bibas-familie het meest bekend. Jonge, voorheen stralende ouders met twee kleine roodharige jongetjes, Kfir en Ariel. Recent is hun vader, Yarden, bij de deal met Israël vrijgekomen. Maar hoe het met zijn vrouw en twee kinderen is weet niemand. Leven ze nog? Een column van Ines van Bokhoven.
Ik was vandaag eigenlijk van plan aan iets anders te werken dan deze column, ik heb nog genoeg te doen en nog deadlines zat – maar ik ben zo vreselijk ongerust. En ik zie dat gezicht maar voor me. Van die jonge vader, die geen idee heeft waar zijn vrouw en kinderen zijn.
Vrijlating
Tot nu toe was de vrijlating van elke gijzelaar door Hamas een feest van opluchting en ontroering – hoezeer Hamas ook z’n best deed de nachtmerrie tot het einde vol te houden voor de vrijgelatenen. Met tranen in mijn ogen heb ik gekeken naar de thuiskomst van Emily, Agam, Naama en anderen, die in de armen van hun dolgelukkige familie dan eindelijk veilig waren en konden beginnen aan het verwerken van wat ongetwijfeld een verschrikkelijk trauma zal zijn – ik kan en wil me niet voorstellen wat deze mensen allemaal hebben meegemaakt. De beelden van de bevrijde Gadi Mozes die zijn eerste sjabbat weer kan vieren met zijn geliefden zijn onbetaalbaar. Ik ben dankbaar, ik ben blij, ik ben opgelucht.
En nu heeft Hamas Yarden Bibas vrijgelaten.
Yarden Bibas is walking out of Gaza alone—his wife and children still in Hamas’s grip. The cruelty couldn’t be more obscene. And to top it off, they hand him a meaningless “certificate of release,” as if this staged charade could mask their brutality. pic.twitter.com/IYsN9lVzuR
— Ihab Hassan (@IhabHassane) February 1, 2025
Onmenselijk
Natuurlijk ben ik om die vrijlating ook blij, heel erg blij: ik heb sinds 7 oktober zelfs gebeden tot een god waar ik niet eens echt in geloof – alles om die mensen vrij te krijgen. Voor mij was de ontvoering van de Bibas-familie het dieptepunt van dit toch al onmenselijke verhaal. En een symbool van de wreedheid van Hamas. Wie een peuter van nog geen eens een jaar oud ontvoert, die bezit wel een heel speciaal soort onmenselijkheid.
Elke gijzelaar ging en gaat me aan het hart, maar om de een of andere reden raakte de ontvoering van dit gezin me het hardst. Vooral vanwege het geluk dat de beelden van dit gezin uitstralen. Twee jonge ouders die zo trots en zo verliefd zijn op elkaar en hun zoontjes, op het gezin, het leven dat ze aan het bouwen zijn – en dan die twee kleine kotertjes. Die prachtige broertjes, waar we de meest ontroerende filmpjes van zien op de sociale media. Ariel met vurige rode lokken en zijn liefde voor Batman en zijn broertje, Kfir, kleine Kfir…
Heeft u wel eens nagedacht over hoe dit kind een start in zijn leven moet maken? Over hoe hij dit te boven moet komen? Dat houdt me dus bezig, hè. Dat maakt me kwader dan goed voor me is. Het is een ondoenlijke basis om een mensenleven op te laten starten: pijn en verlies en trauma en angst. Hij was pas negen maanden oud toen Hamas hem meenam. Negen maanden oud. En dan al zo beschadigd, zo aangetast, dat leven. We zijn inmiddels twee verjaardagen verder – zijn eerste twee verjaardagen, die in een normaal mensenleven gebeurtenissen van grote vreugde horen te zijn – en we weten niet eens meer of hij nog wel leeft of hoe het met hem is. We weten niets.
Wat een hel voor die familie: https://t.co/xUdaszPUqE pic.twitter.com/MnRyH7LmSb
— Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ (@wierdduk) February 1, 2025
Sadisme
Het genadeloze sadisme van Hamas: Yarden Bibas naar huis sturen, hem vertellen dat zijn gezin niet meer leeft, dat ze ze alle drie vermoord hebben, deze onschuldige mensen – maar geen enkel bewijs daarvoor aandragen. Geen lichaam dat hem is meegegeven zodat hij afscheid kan nemen en hen fatsoenlijk en in waardigheid kan begraven. Hem wordt niet eens een menselijke omgang met zijn dode geliefden gegund – als deze mensen al dood zijn. Want zo wreed is Hamas.
Dus het bezorgde gezicht van die man, die niets meekreeg bij zijn vrijlating dan slopende onzekerheid, niets meer dan nog meer verlies en pijn en verdriet, laat me vandaag maar niet los. Deze jonge vader, die dacht zijn familie te beschermen door gebruik te maken van de safe room in zijn huis: het bleek zinloos. Hamas had z’n zinnen gezet op dit gelukkige maar weerloze jonge gezinnetje, en met boormachines sloopten de moordenaars zich een weg naar binnen en werden Yarden, Shiri en hun zoontjes Ariel en Kfir uit hun veilige kamer gesleept.
De monsters van Hamas kenden geen genade: Shiri’s ouders werden vermoord en verbrand, en zelfs de hond moest het ontgelden. Die foto van de doodsbange jonge moeder, haar twee kleine kinderen in haar armen, en de bloedende vader gingen de wereld over en stuitten op zowel afgrijzen als volslagen onverschilligheid. En zelfs op instemming.
Duistere tijden
Het zijn duistere tijden als we zelfs in ons land merken dat er ruimte is om dit allemaal te bagatelliseren of te negeren. Duistere tijden als we merken dat we stukje bij beetje afglijden naar iets waarvan we hadden gezworen dat we het niet alleen zouden herkennen als het weer eens z’n smerige kop op zou steken, maar het te vuur en te zwaard zouden bestrijden. Inmiddels kijken we al niet eens meer op van cabaretiers die ‘voor Joden verboden’ te horen krijgen op hun tournee. Ik zei het eerder en ik zeg het nog eens: ik schaam me kapot voor sommige van mijn landgenoten. En ik schaam me kapot voor een land waarin dit zo gemakkelijk genormaliseerd kan worden.
Waar zijn ze?
Ja, ik weet het, ik moet aan het werk. Ik zal u vandaag niet lang lastigvallen, maar mijn gal moest even worden gespuwd. Want waar zijn Shiri, Ariel en Kfir Bibas? De deal was dat kinderen bij de eerst vrijgelaten gijzelaars zouden horen. Dat de Bibas-familie dus snel vrij zou komen. Vooralsnog wordt die afspraak niet nageleefd. Shiri’s zuster Dana is niet erg hoopvol: “Ze vonden geen bebloede kleertjes of een babyflesje in de tunnels. Het enige echte bewijs is een video van Yarden die in gevangenschap pleit voor het begraven van Shiri en de kinderen in Israël. Na veel gesprekken geloof ik niet dat ze nog in leven zijn.” En: “Onzekerheid is erger dan de waarheid.”
Israel must forcefully demand and actually receive a 100% verified confirmation on the status of Shiri, Ariel and Kfir Bibas.
Don't accept no for an answer, don't allow delays for a second longer.
Enough is enough. pic.twitter.com/pz7V01hKdR
— 𝗡𝗶𝗼𝗵 𝗕𝗲𝗿𝗴 ♛ ✡︎ (@NiohBerg) February 1, 2025
De wreedheid van Hamas is on-voor-stelbaar. Het feit dat dat ook nog eens wordt verdedigd misselijkmakend.
Zeg hun naam: Shiri, Ariel en Kfir Bibas. Spreek ze uit, die namen. En bid voor hun behouden terugkeer.
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Linkse politiek27 mei 2026Sektarisch links vertoont steeds meer fascistische trekken
Migratie14 mei 2026Nee, meneer Paternotte: overheid praat niet met burgers over AZC’s
Politiek Nederland9 mei 2026Een verwarde vuurwerkbom in de D66-brievenbus
Migratie23 april 2026Gerechtvaardigde AZC-protesten Loosdrecht keihard neergeslagen
Het is niet te bevatten wat die beesten van Hamas voor leed hebben gebracht over onschuldige mensen. Ik kan ook niet begrijpen dat hier in NL ook maar iemand pro Palestijns kan zijn omdat je dan eigenlijk in mijn ogen pro Hamas bent. Ook hoe de het NPO nieuws onverschillig is omgegaan met de verslaggeving en aan al die praattafels waar weer hoofdzakelijk negatief over Israel werd gesproken. Na de 1e week na die slachting begon dat al. Echt ik walg van Nederlanders die ook maar 1 spatje begrip hebben voor Hamas en de Gazanen ( die, en ik wind daar geen doekjes om, toch voor een groot deel ook nog soort van pro Hamas zijn geweest. Enkelen die zich stil hielden of uitspraken tegen hun onderdrukkers, maar velen juichten)
Helemaal mee eens.
Dat moslims die zijn opgevoed met jodenhaat daardoor joden gaan haten is tragisch, maar logisch.
Dat Nederlanders die zijn opgevoed met “dit nooit weer” joden haten is echter onvergeeflijk.
Vooral omdat dit doorgaans dezelfde idioten zijn die hier elke andersdenkende voor “nazi” uitschelden. Wel demonstreren tegen uitslagen van vrij verkiezingen; tegen Wilders, tegen Trump. Maar niet tegen het systematisch verkrachten, martelen en vermoorden van joodse gezinnen en zelfs de kleinste kinderen.
Er is geen enkel excuus voor de gruwelen van 7-10-2023. En er is geen enkel excuus om een baby te ontvoeren; en die zelfs na een afgesproken “gevangenruil” niet vrij te laten.
Als het aan mij lag werd iedereen die hamas steunt per katapult naar Gaza uitgezet. Inclusief voormalige mensenrechtenclubjes zoals amnesty, azg en oxfam. Die nota bene Israël beschuldigen van genocide ipv hamas; en voor allerlei dubieuze rechters eisen dat Israël wordt ontwapend.
Op de NOS site staan drie artikelen over de vrijlating van de gegijzelden. Twee van die artikelen zijn korte verslagen met het aantal personen en namen. In het derde artikel wordt belicht waarom Israël veel Palestijnse gevangen ruilt voor een klein aantal gegijzelden van hun kant.
Daarnaast belicht het artikel waarom de Palestijnen de strijd zoveel doden waard vinden. Deze tekst draait dus om twee punten: het perspectief van de Palestijnen en dat er veel meer Palestijnen zijn gedood dan Israëlische burgers. Er staat letterlijk: “Hamas kijkt niet op een dode meer of minder.”
De kop van het artikel gaat over de ruil, maar meer dan de helft van het artikel gaat over de standpunten van Hamas die de ruil moeten rechtvaardigen als een middel om Palestijnse gevangenen vrij te krijgen.
Tot zover de omgekeerde wereld van de NOS.
Tekenend is, dat werkelijk geen enkel buurland bereid is om Palestijnen in hun land op te nemen. Stuk voor stuk Arabische en islamitische staten. Maar allen zien ze de Palestijnen als uitschot.
Dank je wel
Schijnbaar zijn mijn angst en boosheid toch niet zo apart.
Ook ik, ‘ja ik’, heb een gebed uitgesproken
Ik vrees de vrees van onze kinderen
Dank U mevrouw van Bokhoven voor Uw hartenkreet, die U hier met ons deelt.
Het is ook de mijne.
Veel dank.
Dank voor dit pleidooi voor de vrijheid van deze jonge moeder en haar twee zoontjes. Tegelijkertijd ook een aanklacht tegen de onmenselijkheid van hamas. Hierbij wil ik deze aanklacht uitbreiden, naar allen die weten waar zij zijn, de ontvoerden, en eraan meewerken. Daarbij denk ik ook aan het rode kruis en amnesty international, wat mij betreft, nooit meer hoofdletters waardig.
Hetzelfde geldt voor artsen zonder grenzen en oxfam novib. Die nota bene Israël van genocide beschuldigen ipv hamas. En die daarom via de rechter proberen Israël te ontwapenen en te boycotten; terwijl hamas straks weer 100 miljard van Kaag krijgt om alle bunkers, tunnels en wapenvoorraden te herstellen en maximaliseren.
En die lafbakken van Hamas zijn van top tot teen bedekt.
Ik huil om de wereld die is geworden en hoop dan toch nog dat Trump het verschil gaat maken. Maar zie wat er in Syrië gebeurt.
We zijn verloren, we moeten weg uit Europa (maar waar naar toe?).
Islam is de religie van de duivel.
Ik voel zo’n intens verdriet.
Dichter bij huis hebben we onze parel Amsterdam.
Nog steeds bij veel (oudere) mensen in het buitenland een stad die een bepaalde magie oproept: de provo tijd, Lennon en Yoko Ono, “make love no war”, vrij “hassish” roken, kraken en betaalbaar wonen. De tijd dat de kibboets in Israël bij veel van mijn leeftijdsgenoten aantrekkingskracht had.
Tegenwoordig is de uitstraling anders: “een nare dure kille stad”, verwoordde een buitenlandse leeftijdgenoot van mij zijn gevoel na een bezoek.
Ik lees net dit: https://www.camera.org/videos-publications/video-the-amsterdam-pogrom-how-bad-journalism-spread-lies/
Haat je Joden, gelijk de Hitler Jugend, dan zorgen wij, “linkse” media en politiek, dat je gedekt wordt, zoals op camera.org is te zien. Trap ze maar in elkaar in A’dam, want de Joden …hebben… er wel een beetje om gevraagd’, volgens een televisie ster, Derksen, die dat zonder repercussie tot op de dag van heden kon uitbraken.
Niets meer aan toe te voegen. Ook wij hier hebben elke dag aan dit gezin gedacht en voor een goede afloop gebeden. Het is niet te bevatten, hoeveel verdriet en wanhoop kan een mens verdragen?
Inmiddels zijn we tot oud testamentische proporties gekomen. “En hij sloeg hen tot in het derde geslacht.”
Dank je Ines voor jouw verhaal. Het maakt me verdrietig, Onbegrijpelijk dat sommige mensen zich gedragen als wilde beesten. Bijkans nog erger zijn al diegene die hier begrip voor hebben.
Moeten we vrezen dat europa/nederland straks ook nog deze ‘palestijnse’ moordenaars gaat opnemen ivm de ‘Trumpiaanse’ verdeling van de ‘palestijnen/gazanen’ over andere landen?
Zeker.
De persoon die deze groepering steunt is tot een dieptepunt in menselijkheid gezakt.
Iedereen heeft recht op een fijn en gezond leven, maar deze groepering is tot een zeer laag niveau gezakt.
Waarom die gezicht bescherming.?
Die gezichtsbescherming zal ermee te maken hebben, dat die persoon verwacht dat als hij/zij herkenbaar in beeld is, er vroeg of laat een afrekening komt. Al die beelden van de overdracht van de gijzelaars worden gescand, vermoed ik.
Bangeschijters oftewel lafaards
Amen.
Lieve mevrouw van Bokhoven,
Ik lees net op Joods.nl dat Hamas bekend heeft gemaakt, dat ze geen van drieën meer leven en Hamas de lichamen naar Israël zal sturen.
Tranen….