Alliance for Responsible Citizenship: offensief tegen woke en globalisme
Waar we in het Westen voor moeten vechten
Foto: 
Nationalisme, het traditionele gezin, huwelijkstrouw en het geloof zijn essentiële bouwstenen van de westerse beschaving. Maar al decennia worden ze gesloopt door het ik-tijdperk, het links-liberale globalisme en de woke-ideologie. Mensen zijn daar niet gelukkiger van geworden, integendeel. Er komt gelukkig een steeds sterkere tegenbeweging op gang, die streeft naar herwaardering en reconstructie van de westerse cultuur. Een voorbeeld daarvan is de Alliance for Responsible Citizenship (ARC), die onlangs een inspirerende conferentie in Londen hield. Een column van Yorien vdH.
We leven in het Westen in turbulente tijden. Het tij is duidelijk aan het keren. De strijd tegen de totale ontsporing van links, de woke-ideologie en het allesvernietigende globalisme wordt nu in de hoogste versnelling gezet. In Amerika wordt zichtbaar gevochten tegen deze uitwassen en ook in andere delen van de wereld worden de messen geslepen. Het Westen, dat zijn wij dus, begint te vechten als een leeuw. Waartegen we vechten is inmiddels glashelder, maar waar vechten we eigenlijk vóór? Wat staat er hier precies op het spel? Wat is het waard om met man en macht de barricaden op te gaan? En hoe krijgen we anderen mee in deze strijd?
Conferentie
De vraag ‘waar vechten we voor’ stond half februari jongstleden centraal in de driedaagse conferentie van de Alliance for Responsible Citizenship, kortweg ARC, in Londen. Geen activistische bijeenkomst, maar een open uitwisseling van inspirerende ideeën en ervaringen.
Good morning X,
Day two of ARC is in the making. Monday Global leaders were urged to reclaim the core values and virtues that underpin Western civilisation, as the second Alliance for Responsible Citizenship (ARC) conference opened in London.
“Why are we gathering?” Baroness… pic.twitter.com/67MLigN10M
— Rebecca Mistereggen (@RMistereggen) February 18, 2025
Talloze intellectuelen en klinkende namen uit de hele westerse wereld, bekende wetenschappers, politici, ondernemers, juristen, filosofen, priesters, artiesten, publicisten en vele anderen lieten hun stem horen en ontmoetten elkaar voor gesprekken en het uitwisselen van ideeën. Een indrukwekkende lijst van sprekers vulde het programma, dat de ruim vierduizend deelnemers uit alle delen van de wereld onderdompelde in inspirerende verhalen, belangrijke informatie en artistieke uitingen: alles waarmee ‘het verhaal van het Westen’ anderen zou kunnen motiveren. Wat dat verhaal dan precies is, werd gaandeweg steeds duidelijker.
Toekomstbestendig
“We gaan de fundamenten van onze westerse beschaving weer toekomstbestendig maken,” zei de Chief Executive Officer van ARC, Barones Philippa Stroud, prominent lid van de Britse conservatieve partij en lid van the House of Lords. Ze zei dit in haar openingsspeech op de tweede conferentie in het nog jonge bestaan van het ARC-forum. In 2023 richtte zij samen met de Canadese psycholoog/publicist Jordan Peterson dit forum op, “om de neergang van de westerse cultuur een halt toe te roepen. We moeten mensen motiveren en inspireren om deze cultuur te koesteren en enthousiast uit te dragen, om onze welvaart te waarborgen.” En: “Het is nog niet te laat.”
Tijdens de conferentie kreeg elke spreker maximaal een kwartiertje om zijn of haar verhaal te doen. Dit was een goed gekozen vorm om de aandacht erbij te houden. Veel van deze spreekbeurten zijn op het YouTube-kanaal van ARC terug te zien en beslist de moeite waard. Ook waren er muzikale en literaire optredens, interviews, discussies en onderlinge ontmoetingen. Anderhalf jaar geleden kwamen er nog zo’n vijftienhonderd man bijeen, nu is het aantal deelnemers al meer dan verdubbeld en er valt te verwachten dat er volgend jaar nog veel meer mensen zullen deelnemen aan deze enthousiaste zwaan-kleef-aan-club.
Het verhaal van het Westen
Het verhaal van het Westen dus. Wat is dan dat verhaal? Tijdens de conferentie kwamen natuurlijk verschillende invalshoeken naar voren, met een zekere hang naar de conservatieve denkwereld en het christelijke geloof. Er was soms kritiek, maar er was zeker een duidelijke rode draad: de westerse cultuur haalt gewoon het allerbeste in de mens naar boven. Aantoonbaar. Het verhaal van het Westen is niet politiek, het is geen ideologie. Het is het verhaal van de mensheid, van de menselijkheid en haar bloei.
De westerse beschaving is namelijk gebouwd op een stevige bodem van joods-christelijke waarden, met een saus van Grieks-Romeinse filosofie, afgetopt met De Verlichting. Het principe van het individu, de mens die naar Gods evenbeeld is geschapen, kortom: de menselijke waardigheid, die komt dan haarscherp naar voren. Dat geeft de meeste ruimte voor een succesvolle, stabiele en gelukkige samenleving, voor innovatie en ontdekkingen, de meeste kans op verbetering van het dagelijkse leven, de meeste ruimte aan nieuwe ideeën die nodig zijn voor verdere ontwikkeling en welvaart, en aan menselijke empathie.
De westerse beschaving is een vruchtbaar mengsel van geloof, spiritualiteit en ratio, van familieleven, gezin, vriendschappen en verantwoordelijkheid, van zinvol werk en beloning voor inspanning, en vooral ook van vrijheid van expressie en discussie. Dit mengsel biedt bewezen de beste bodem voor een geslaagde samenleving. Al eeuwenlang, wereldwijd. Vrij ondernemerschap en de natiestaat bieden dan de allerbeste structuren daartoe.
Natiestaat
Volgens Ayaan Hirsi Ali, die in Nederland in de jaren negentig voor het eerst kennismaakte met de westerse samenleving, wordt de natiestaat ten onrechte afgespiegeld als iets fouts. “Er kwamen na de Tweede Wereldoorlog allerlei namaakvormen zoals de VN, de EU, de multiculturele samenleving, sommigen dromen zelfs van een wereldregering. En dan is er de islam die pleit voor het kalifaat. Maar deze post-nationale wereld is een desillusie. Ze werkt niet, ze leidt tot bureaucratie, fraude, misbruik en in de islamitische wereld leidt ze tot gewelddadige hellscapes. Stop met het post-nationale experiment,” zegt Hirsi Ali.
Five thought leaders, five worldviews—one stage.@DouglasKMurray, @Nigel_Farage, @Ayaan, @arthurbrooks, and @OsGuinness took to the mic today at ARC 2025, each bringing critical insights. 🧵
Ayaan: “Responsible citizenship means the restoration of a healthy nationalism." pic.twitter.com/0lXqFQoSOa
— The Alliance for Responsible Citizenship (@arc_forum) February 18, 2025
“Stop met die periode van onzekerheid over identiteit, moraliteit, visie en doel. We weten het nu wel: de natiestaat is gewoonweg het allerbeste model voor de allerbeste samenleving. Gezond nationalisme is onmisbaar om de westerse waarden te beschermen en de gemeenschappelijke verhalen, principes, de mythos door te geven aan toekomstige generaties. Het principe dat alle burgers gelijk zijn voor de wet, dat we dezelfde rechten en plichten hebben, dat vrouwe Justitia blind is, dat we onschuldig zijn totdat het tegendeel is bewezen, dat de regering beperkt en gelimiteerd wordt en dat de wet dit allemaal beschermt.”
Ayaan, die in Nederland met haar moslimverleden brak, later naar de VS vertrok en zich onlangs bekeerde tot het christendom, voegt nog iets toe. “We moeten oog blijven houden voor ons christelijk-joodse ‘operating system’,” zegt ze, “het systeem waarop Europa al millennia draait. Elke natie moet gebouwd zijn op meer dan alleen de Grondwet en de Rechtsstaat. Er moet ook een ethische code zijn, een morele basis.” Het klonk mij als muziek in de oren, maar ook andere sprekers wisten een gevoelige snaar te raken en helder uit te leggen waar het hem in zat.
Liefde en geluk
Zo was het aardig om te ontdekken dat de elementen waaruit het mengsel van de westerse cultuur is opgebouwd, ook daadwerkelijk aantoonbaar de cruciale factoren zijn in persoonlijk geluk van mensen. De Amerikaanse gedragsonderzoeker professor Arthur Brooks legde aan de hand van zijn onderzoeksresultaten uit dat het niet roem of geld is wat mensen nodig hebben om het beste uit zichzelf te halen. Het zijn liefde en geluk. Voordat het glazuur van je tanden springt: Brooks wist in een kwartiertje uit te leggen dat onderzoek dat ook echt heeft aangetoond. Liefde dus. En geluk.
Hij noemt vier onderdelen die ieder mens geregeld aandacht zou moet geven om dat geluk te voeden. Dat zijn ten eerste geloof, ten tweede familie, ten derde vriendschap en tot slot: zinvol werk. In het Engels gebruikt hij de alliteratie Faith, Family, Friendship and Free enterprise, dat is allemaal wat beter te onthouden.
Geloof, of spiritualiteit, is noodzakelijk voor een mens om te beseffen dat er altijd nog iets groters is dan hijzelf. Je moet jezelf geregeld ‘klein’ voelen. Dat kan zijn door te geloven in een God of door naar de sterrenhemel kijken of op te gaan in de prachtige natuur, bijvoorbeeld. Dit aspect werd ook door veel andere sprekers naar voren gebracht. Zonder geloof is de ratio verloren, zonder waarheid is de wereld verdwaald.
A clip from my talk at the @arc_forum conference in London last week.
Here, I touch on the idea that we risk losing what truly matters when our culture drifts from community and purpose.
We have to embrace connection and meaning to spark real happiness every day. pic.twitter.com/uQKCBaIrkF
— Dr. Arthur Brooks (@arthurbrooks) February 24, 2025
Familie en gezin
Het tweede punt, familie en gezin, is belangrijk, omdat dat de groep mensen is die jou definieert, waar je uit voortkomt, die jij op jouw beurt weer een toekomst geeft. Trouwen en kinderen krijgen is niet voor sukkels, zegt Brooks. Het is van levensbelang voor je geluk en voor dat van de samenleving. Kinderpsychologe Erica Komisar wees daar ook op, in haar pleidooi voor een verantwoorde, liefdevolle en opofferingsgezinde opvoeding van kinderen, vooral gedurende de eerste drie jaar van hun leven.
Zij schetst hoe het ik-tijdperk van na de Tweede Wereldoorlog drie generaties van westerlingen zo kapot heeft weten te maken dat kinderen er tot diep in hun volwassenheid nog last van hebben. Generaties kinderen hebben onvoldoende veerkrachtige, weerbare mensen kunnen worden, omdat ze in de eerste drie levensjaren de onvoorwaardelijke steun en liefde van een vaste ouder zijn misgelopen. Herwaardering van het stabiele gezin is dus geboden.
Vriendschap
Het derde punt, vriendschap, échte onbaatzuchtige vriendschap en een gemeenschap van integere mensen om je heen, dat is ook een onmisbaar aandachtsveld. Wat dat betreft was de bijdrage van Oliver Anthony op de conferentie bijzonder aansprekend. Deze man kennen we nog als singer songwriter van het nummer Rich men North of Richmond, dat in de coronatijd viraal ging op YouTube. “Mensen zeggen vaak dat ze een ‘niemand’ zijn, maar als er een natuurramp gebeurt, zijn zij het die de handen uit de mouwen steken. Het zijn de ‘nobodies’ die het werk doen, die hun medemensen redden, terwijl de overheid het volkomen laat afweten.” Hij sprak een mooie ode uit, gericht aan deze ‘vergeten mensen’.
Werk
Het vierde veld van aandacht: werk en werkgenot zijn tenslotte ook bepalend voor geluk. Dat zal geen verrassing zijn. In zijn onderzoek ziet Arthur Brooks dat werkgenot altijd door twee dingen wordt bepaald: earning your success: je beloning verdienen met inspanning. En serving others: anderen helpen, het gevoel hebben nodig te zijn. Dat soort werk vind je niet in een communistische samenleving. Dat kun je alleen vinden in een kapitalistische wereld, de wereld van vrij ondernemerschap, zegt hij. Geluk is geen politieke agenda. Geluk is een agenda van menselijke bloei. En menselijke bloei komt in onze westerse cultuur pas echt tot wasdom.
Neergang
De velden die Brooks noemt, laten helaas juist de laatste decennia een desastreuze neergang zien in het Westen. Het aantal gelovige christenen is hollend achteruit gegaan, het christendom wordt zelfs dagelijks belachelijk gemaakt. Herinner je je nog hoe het CDA ooit zei dat het gezin de hoeksteen van de samenleving was? Hoongelach was hun deel. Mensen lopen weg voor het huwelijk omdat ze de verantwoordelijkheid niet willen dragen, huwelijkstrouw ouderwets vinden of geen echt commitment kunnen aangaan.
Erica Komisar vertelt dat kinderen krijgen en zelf opvoeden tegenwoordig al gauw als te tijdrovend ervaren wordt, slecht voor je carrière of slecht voor de planeet. Als er dan toch kinderen zijn, wordt de zorg voor hen vaak aan anderen overgelaten, in het ergste geval aan een of andere instelling. Vriendschappen worden de laatste tientallen jaren te vaak vervangen door vluchtige online contacten via social media en tenslotte is er ook nog eens een duidelijke collectieve beweging die afwil van vrij ondernemerschap en zinvol werk.
Geen wonder dus dat jongeren in het Westen steeds ongelukkiger worden en een op de vijf aan een vorm van een geestelijke aandoening lijdt, zoals narcisme, angststoornissen, bindingsangst, verslaving of zelfmoordgedachten. Dat was niet wat onze westerse beschaving bedoelde. Daar is iets ontzettend fout gegaan.
Age of Reconstruction
Maar, zoals gezegd, het is nog niet te laat. We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden, zeggen de sprekers. Het is een kwestie van ernstig achterstallig onderhoud van onze westerse waarden, maar sloop is niet nodig. Als we onze jonge generaties in het Westen weer veerkrachtiger, energieker, enthousiaster willen maken, dan moeten we de vier verwaarloosde elementen weer een beetje afstoffen en mooi laten glanzen. Daar moeten we voor vechten, zegt Brooks.
We beginnen aan een ‘Age of Reconstruction’, zegt Douglas Murray in zijn indrukwekkende speech. Nog niet alles is kapot, de fundamenten liggen er nog, zeggen andere sprekers, en het is nu of nooit. Zo voelen de toehoorders het ook. Er wordt momenteel in onze wereld veel overhoop gehaald. Wij moeten zorgen dat de gereconstrueerde westerse beschaving als een gespreid bedje klaarligt voor een veilige landing in de toekomst.
They call this the age of deconstruction.
We reject that. It's time for a new era: The Age of Reconstruction.@DouglasKMurray on fire at ARC 2025 🔥 pic.twitter.com/ecaSD03C40
— The Alliance for Responsible Citizenship (@arc_forum) February 18, 2025
A.I.
Natuurlijk was er ook aandacht voor de rol van A.I., waarbij Michael Schellenberger duidelijk maakt dat A.I. nooit in de plaats kan komen van moraliteit. De CEO van Palantir, Louis Mosley, spreekt over de nieuwe geraffineerde vorm van censuur die ons momenteel parten speelt, en breekt een lans voor een soort westers A.I. waarin de erfenis van de oude waarden alle ruimte moet krijgen. Hij citeert natuurkundige David Deutch: “Wat nu het Westen wordt genoemd, kwam tot bloei vanuit uit de waarden die ontsproten aan de zoektocht naar goede verklaringen. Deze waarden: vrijheid, christelijke tolerantie, nieuwsgierigheid, open democratisch debat, die vormen ons eeuwenoude erfgoed, die zijn de sleutel om wetenschappelijke, technologische en politieke vooruitgang te boeken. Ze zijn onze toegangspoort tot een betere toekomst.”
Er is nog veel meer te vertellen, maar luister liever zelf naar de sprekers, in het bijzonder naar het fantastische verhaal van de 83-jarige filosoof Os Guinness, want zijn verhaal mag niemand missen.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Politiek Internationaal29 juni 2025Trump wil geen slagveld, maar een marktplaats
Migratie10 mei 2025Nederlanders vertrekken als nooit tevoren
EU30 maart 2025Bizar EU-plan om Nederland onder water te zetten
Politiek Internationaal2 maart 2025Alliance for Responsible Citizenship: offensief tegen woke en globalisme
Linkse collectivistische ideologie staat aan de basis van het ontwrichten van de Westerse cultuur gebasseerd op gezin als basis van de samenleving. Diversiteit en inclusie en al die Woke termen breken deze natuurlijke basis af. Het onbegrensde vermenging van culturen maken van de samenleving een puinhoop die ontaard in haat en nijd omdat al die leuke inlanders op de vakantieoorden in een vaste samenleving opeens heel anders blijken te zijn. De linkse droom van alle kleurtjes samen zit ingewikkelder in elkaar dan gedacht en als deze nog op voorste rij gezet worden ten koste van de rest is het opeens een nachtmerrie geworden.
Links die zich zo sociaal voordoet verziekt door hun ideogie eigenlijk alles wat zij aanraken. Cultuurvermenging gaat altijd ten koste van een ander. De rechter kant roert zich de laatste tijd om te redden wat te redden valt maar de vraag is of het niet al te laat is en of zij sterk genoeg voor zijn.
Dat progressieve idee van cultuurrelativisme en multicultuur is een denkfout van mensen die in sprookjes geloven. Beide termen zijn aantoonbaar intern tegenstrijdig en waarom deze termen zonder discussie zijn aanvaard en in het regeeraccoord zijn opgenomen vanaf de 70er jaren kan alleen maar worden toegeschreven aan een enorme geestelijke luiheid en zelfgenoegzaamheid van de kabinetten vanaf die tijd. Maar inmiddels zijn er natuurlijk allerlei wetteksten die dit beleid steunen zodat de rechters hun handen in onschuld kunnen wassen.
Cultuurrelativisme verklaart al zelf dat multiculturele pogingen onmogelijk zijn. Zoals u zelf zegt, zij zijn intern tegenstrijdig. De kijk vanuit diverse culturen zal ook altijd verschillend blijven. Dat is ook de reden dat al sinds het ontstaan van de mens deze continue elkaars hersenen inslaan. Alleen de linkse ideologie denkt dat je de verschillen kan overbruggen maar dat gaat altijd ten koste van de ander. Ons wordt nu andere cultuur opgedrongen om deze toe te laten en de onze desnoods op te geven terwijl die andere cultuur in haar starre houding mag blijven. Naast elkaar kan het maar met elkaar niet.
Lezen mensen:
https://www.buttkicken.nl/2025/03/05/briefje-van-jan-aan-nausicaa-marbe/
Weer zo’n voorbeeld waar een rechter letterlijk (!) gaat oordelen over een komma of een dubbele punt in een column. Met de haren erbij getrokken motivering om de moslims maar tegemoet te komen. Want anders…..
Ondermijning? Mwah.
Hallo Yorien, heb ook verschillende sprekers gevolgd op youtube. Ik ben blij dat er nog weldenkende mensen zijn met oog niet alleeen voor henzelf maar ook voor de omgeving. Helaas staan we al te lange tijd onder invloed van een links gedachtengoed wat eerder een destructieve dan een opbouwende rol heeft gespeeld.
We zouden naar wegen moeten zoeken om de boodschap van deze conferentie breder onder de aandacht te brengen. Helaas zijn de linkse media daar niet ontvankelijk voor;
Het wonderlijke van deze westerse beschaving die al bijna 2000 jaar op ongeveer dezelfde manier heeft bestaan, is dat binnen deze beschaving op een tweesprong staat.
Enerzijds wil elke beschaving de specifieke set normen en waarden handhaven die haar kenmerkt en zonder welke ze niet meer een beschaving is, maar een onsamenhangende groep individuen.
Anderzijds wil de westerse beschaving al geruime tijd zich identificeren met ‘universele’ normen. De ene keer zijn ‘onze’ normen de universele, de andere keer kennen alle beschavingen op aarde ‘universele’ kenmerken die samen de ‘universele’ beschaving uitmaken. Welke dat dan zijn, wordt eigenlijk nooit duidelijk gemaakt.
Die twee uitgangspunten – de eigen beschaving handhaven of een universele beschaving nastreven – zijn onverenigbaar, dat blijkt steeds weer. Het is de strijd tussen de nationale democratie en het globalisme.
De nationale democratie berust op familie, identiteit met eigen waarden en redelijkheid. De herkenbaarheid van deze belangen maakt dat een nationale democratie functioneert.
Hartelijk dank voor deze mooie column. Tja, we weten het al heel lang. De geborgenheid van het gezin, de Tien Geboden, tradities, zorgvuldigheid en helder denken hebben we in de jaren 70 overboord gegooid want het moest idealisties en krieties en vooral ongerganiseerd. Intussen zijn een hele groep mensen die niet anders weten dan macht en onderdrukking die ook niets snappen van de democratie. Dit gaat niet meer goed komen.
Yorien geeft een mooie opsomming van wat verschillende denkers naar voren brengen als opmaat naar herstel van het Westen. Duidelijker gesteld had mogen worden dat met Trump de VS een duidelijke voorsprong hierop hebben genomen, en dat Europa nog geen adequaat eigen antwoord klaar heeft.
Brooks met zijn vier punten geloof, familie, vriendschap en zinvol werk geeft een mooi startschot. Murray voorziet een herstel in de vorm van een renaissance. Schellenberger doet een beroep op de toekomst met AI. Maar dit rijtje startte Yorien met Ayaan die een herstel van de natiestaat wilde. En ik denk dat we daar een hoop werk hebben liggen.
De verwerking in de jaren 1960/70 van de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, dat het exacte tegendeel vormde van het Verlichtingsdenken, werd niet ter hand genomen door de generatie die deelnam aan deze oorlog, maar door hun kinderen. Juist dit feit belette een echte verwerking van die oorlog.
De jaren 1960/70 e.v. vormde vooral een breuk met het directe verleden doordat jongeren en masse het bestaande gezag (ouders, kerk, leraren, politie, politici, enz.) afserveerde door hen ter verantwoording te roepen voor het recente verleden. Probeer je je een beetje in de plaats van die mensen te stellen: ze konden zelf amper begrijpen wat er gebeurt is. Vervolgens stelt je eigen kind je in staat van beschuldiging. Het moet voor hen echt een afschuwelijke ervaring zijn geweest.
Effectief bestond er in de jaren 1960/70 dus geen instantie die de periode 1933-1945 echt een plaats kon geven. Die rol nam de toenmalige jeugd met veel bravoure op zich, met alle ongefundeerde historische reducties van dien. Reducties die onze samenlevingen van 1965 tot heden vorm hebben gegeven. En niet ten goede.
1/2
zo heb ik er nog nooit over nagedacht. Maar voor die rebelse jongeren uit de zestiger zeventiger jaren, is dat misschien wel waar. Vooral alles wat naar de steden trok en ging ‘studeren’
Wij op het platteland, leefden wel rustiger en hebben voor een groot deel niet meegedaan aan al die rotzooiende studenten protesten en andere rare protesten. Wij hielpen onze ouders en vroegen hen naar hun tijd voor en in de oorlog. Dat werd door mijn moeder wel verteld, zoals zij het beleefd had. Pas nu in ouder ben, besef ik de impact ten volle.
Mijns inziens moeten we eerst de periode 1960/70 diep beschouwen en analyseren, om vervolgens de fouten en omissies uit die tijd te benoemen. Pas daarna kan een herziene betekenis aan de periode 1933-1945 worden gegeven; of zo men wil een herziene betekenis aan de periode van de Verlichting tot aan 1965.
Kernonderdeel van die herziening moet een herijking van tal van begrippen zijn. Zowel begrippen die in de 19e en 20e eeuw al bestonden, als die in die tijd ontstonden. Denk dan aan begrippen als nationalisme of genocide.
Maar ook nieuwe supranationale constructen als VN, NAVO of EGKS. Wat is de historische rationale achter deze organisaties? Klopten de aannames, programma’s en hieraan gekoppelde verwachtingen wel? In hoeverre hadden die inderdaad grond in het recente verleden? Of blijken ze uiteindelijk gegrond in rationale constructies die, bij nader inzien, ook toen al geen band hadden met het toenmalige recente verleden?
Europa, de wereld, was toen in totale shock. Niemand kon toen eenduidige verklaring van de recente gebeurtenissen geven.
Ten aanzien van nationalisme moet duidelijk worden dat de heer Hitler, die veel nationalisme in zijn propaganda verwerkte, zelf verre van nationalist was; zoals ook de stichter van de Duitse eenheidsstaat, Bismarck, het precieze tegendeel van een nationalist was. Zo kan gewezen worden op het feit dat Hitler zelf al in september 1941 aangaf ‘geen traan om Duitsland te laten’ mocht het de oorlog verliezen. Er zijn meerdere uitspraken, maar vooral zijn praktisch ‘politieke’ handelen waaruit zijn niet-nationalistische koers op te maken is.
2/2
Het begrip natie zelf verdient eveneens herziening: die theorie is feitelijk nooit afgemaakt. Een element dat ik wil noemen is dat wat een natie maakt, namelijk een gemeenschap dat leeft in een bepaalde tijd waarvan zowel het begin als het einde altijd met de tijd meebeweegt. Met andere woorden, vanuit het individu gerekend zo ver mogelijk terugdenkend naar de laatst levende voorvader (-moeder) en naar het laatst geboren (achter-)kleinkind voordat het individu zelf sterft.
Binnen die periode van dat individu worden normen, waarden én gedeelde ervaringen van een volk of cultuur uiteindelijk gesynthetiseerd tot dat van zijn of haar persoonlijke opvatting van het gebeuren. Hierbij speelt het proces van verwerking van al die ervaren gebeurtenissen tot een zinvolle, of op zijn minst begrijpelijke, geschiedenis een hoofdrol.
2/3
Talloze intellectuelen en klinkende namen uit de hele westerse wereld, bekende wetenschappers, politici, ondernemers, juristen, filosofen, priesters, artiesten, publicisten en vele anderen lieten hun stem horen en ontmoetten elkaar voor gesprekken en het uitwisselen van ideeën.
Waar blijft die categorie van diegenen – niet bij hun opleiding genoemd – die zich aan de feiten dienen te houden wil alles veilig blijven functioneren en zich dan ook volstrekt niet aan beeldvorming wijden. Ik bedoel hier de technisch geschoolde personen, die hier mogelijk zo maar onder “vele anderen” worden weggezet.
“Waar blijft die categorie van diegenen – niet bij hun opleiding genoemd – die zich aan de feiten dienen te houden wil alles veilig blijven functioneren en zich dan ook volstrekt niet aan beeldvorming wijden. Ik bedoel hier de technisch geschoolde personen, die hier mogelijk zo maar onder “vele anderen” worden weggezet.”
FG het gaat m.i. in dit artikel niet over feiten. Daarbij staan de feiten waar jij over schrijft vaak nog ter discussie en mogen die feiten tussen aanhalingstekens worden geplaatst.
Nooit zal ik feiten tussen aanhalingstekens zetten. En waarom niet.? Als technisch geschoolde en eindverantwoordelijke moeSt ik zorg dragen voor werkplezier én veilig werken. Bij de Arbeidsinspectie zijn het geen kleine jongens als die langs moeten komen,
Onze misère: Economische Belangen gaan vaak voor de veiligheid. . . . tot er wat gebeurd.
Ben over de houdbaarheidsdatum heen. Krijg Centen en beetje Ach Oh Wé.
Maak me zorgen. Vroeger was het Roodkapje waar gaat gij henen . . Nu – en niet alleen voor mij – waar gaat dit (Rode) Landje henen. . .
Tijd voor 10 nieuwe richtlijnen?
1 – Heb een diep begrip van de eenheid van al het leven en leven congruent
2 – Vertel altijd de waarheid
3 – Doe altijd wat je zegt
4 – Doe altijd wat werkt
5 – Dood elkaar nooit
6 – Beschadig nooit jou omgeving
7 – Deel alles met iedereen
8 – Werk samen
9 – De principes van gerechtigheid en straf bestaan niet
10 – Geloof niet in, of ervaar gebrek