Het einde van de lafheid van universiteitsbestuurders?
Banden met Israëlische universiteiten niet verbroken
Titelfoto: Universiteit Leiden door Mollyali, CC BY-NC 2.0.
Na maanden van pro-Palestijnen activisme aan universiteiten, waarbij heel wat werd vernield en geëist werd dat alle banden met Israëlische instellingen zouden worden verbroken, lijkt het tij nu te keren. Rectoren van vijftien universiteiten schreven een brief waarin ze lieten weten die banden niet te zullen verbreken. Maar bij nauwkeurige lezing rijzen er heel wat vragen. Een column van Paul Verburgt.
Al zeven maanden lang wordt er aan onze universiteiten actiegevoerd voor Gaza en tegen Israël. Al snel ontaardde dat in geweld, vernieling, bezetting, intimidatie en onvervalste Jodenjacht. De reactie van de bestuurders van de universiteiten was van een lafhartigheid die we niet snel zullen vergeten.
De-escalatie
In plaats van de politie op deze relschoppers af te sturen kozen de dames en heren voor ‘de-escalatie’. Dat betekende dat men – soms ongevraagd – lijsten publiceerde met Israëlische instellingen waarmee werd samengewerkt, vaak herleidbaar naar de betrokken wetenschappers. Het betekende ook dat men doodgemoedereerd in gesprek ging met gemaskerde activisten, zelfs nadat de gezamenlijke universiteitsbestuurders in een ‘demonstratieprotocol’ hadden verklaard niet meer met vermomde demonstranten te zullen overleggen.
In Den Haag werden Joodse studenten van de campus geweerd, in Maastricht werd een zone ingericht die verboden was voor ‘zionisten’ en in Rotterdam gingen activisten achter een Joodse tegendemonstrant met een Israëlische vlag aan. Foei, zeiden de bestuurders, als ze al wat zeiden.
Rookgordijnen
Toen de kritiek uit de samenleving tegen dit labbekakkerige gedrag al te heftig werd, gingen de bestuurders rookgordijnen opwerpen. Hun eigen studenten en medewerkers waren van goede wil en vreedzaam, zeiden ze, maar buitenstaanders, beroepsdemonstranten en Antifa versjteerden de boel.
Dat is onwaar en onwaarachtig. De voorzitter van de Centrale Studentenraad van de UvA, een Amerikaan die geen Nederlands spreekt, zit inmiddels in hechtenis en niet voor het uitdelen van bloemen. En een wetenschapper van de Radboud Universiteit maakt dagwerk van zijn agitatie tegen Israël en adoratie van extremistische sprekers van Samidoun en soortgelijke haatclubs. De diversity officer van de Leidse universiteit was persoonlijk aanwezig bij de zoveelste intimiderende actie op de campus in Den Haag. Enzovoort enzovoort.
Van de minister hoeft niemand wat te verwachten, niet omdat hij demissionair is, of omdat hij op z’n best een toeschouwer is, maar meer waarschijnlijk omdat hij zoals zijn hele partij D66 op de hand is van de Palestina-aanhangers. Hij kwam niet verder dan wat ceremoniële opmerkingen in een interview met het Parool.
En de Tweede Kamer? Die lijkt het vooral druk te hebben met zichzelf, terwijl een strenge hoorzitting met de universiteitsvoorzitters in de rede ligt, zoals ik eerder schreef.
Zonlicht?
In dit grauwe klimaat van lafhartigheid en meeloperij gloort opeens wat zonlicht. Misschien.
Op zaterdag 8 juni verscheen in Trouw – dat net als de meeste landelijke kranten pal achter Palestina staat – een brief van de rectores magnifici van de universiteiten. Ze verklaarden niet van plan te zijn de banden met Israëlische universiteiten te verbreken. Dat zou in strijd zijn met de academische vrijheid. Zolang een instelling niet de mensenrechten schendt of de vloer aanveegt met de academische waarden, houden ze de connecties in stand, aldus de rectoren. Daarmee zeggen ze luid en duidelijk nee tegen de belangrijkste eis van de demonstranten die alle contacten willen verbreken.
Meer dan ik had durven hopen
Rectoren alle 15 NL universiteiten in open brief: "Wij weigeren banden met Israëlische universiteiten te verbreken" https://t.co/0bKXPoAc81
— David Suurland (@David_Suurland) June 8, 2024
Streepje in het zand
Wel, wel. Wie had dat gedacht. U zult me enig cynisme niet kwalijk nemen. Het duurde ruim een half jaar voor de dames en heren een streep in het zand trokken.
Een streepje beter gezegd.
In de eerste plaats valt op dat niet de bestuursvoorzitters de brief hebben geschreven, maar de rectoren. Ook hoog en belangrijk, maar niet eindverantwoordelijk. Weliswaar zijn de rectoren de hoogste in gezag als het om onderwijs en onderzoek gaat, maar in een situatie die zo geëscaleerd is, horen de hoogste bazen te spreken zodat niet de schijn kan ontstaan dat er nog onderhandelingsruimte is. Die schijn wordt nu toch gewekt, te meer omdat in de lijst van ondertekenaars rectoren zitten zoals die van de UvA, die hebben laten zien hoe week hun ruggengraat en slap hun knieën zijn.
Niet objectief
Daar komt bij – tweede bedenking – dat de brief wel poogt objectief te zijn, maar dat voor de goede lezer niet is. Waar het hart vol van is, stroomt de mond van over. In de inleidende passage wordt globaal het conflict tussen Israël en Gaza geschetst en wordt zelfs gewag gemaakt van de Israëlische gijzelaars, maar wordt ook gesproken van “de nog altijd escalerende spiraal van geweld tegen de Palestijnse burgerbevolking”.
Het is het idioom van de demonstranten en van vele media en politici, maar feit is dat de stadsoorlog die hier woedt een historisch laag aantal burgerslachtoffers eist. Niks geen genocide, maar een ongekende zelfbeperking van het Israëlische leger, te meer omdat Hamas militanten in burgerkleding inzet die zich verschansen tussen civiele doelen en gewone burgers. Burgers die bovendien ook nog eens in meerderheid op de hand van Hamas zijn en hand- en spandiensten verrichten tot het verbergen en bewaken van Israëlische gijzelaars.
Tot slot is het curieus dat de rectoren geen woord wijden aan de voortdurende raketaanvallen vanuit Gaza op Israëlische steden en dorpen. En dan laten we maar buiten beschouwing dat ‘Palestina’ niet bestaat.
Academische vrijheid?
Een derde bedenking bij de brief van de rectoren ligt in het verlengde van het vorige punt. Een van de redenen om de connecties met Israëlische universiteiten niet te verbreken is, dat de rectoren “kritische Israëlische wetenschappers” niet willen isoleren. Een dubieuze stelling, want het is van tweeën één: of het gaat je om de academische vrijheid of het gaat je om de ‘juiste’ politieke stellingname. Allebei kan niet. Het is dezelfde ongerijmdheid (of vooringenomenheid) waaraan ook de minister zich schuldig maakte in zijn interview met het Parool.
Beperkte scoop
Een vierde bedenking is dat de brief het recente verleden negeert en geen aandacht besteedt aan de concessies die universiteiten al hebben gedaan. Her en der zouden al contacten met Israëlische instellingen of onderzoekers zijn verbroken. Worden die hersteld?
En, vijfde bedenking, hoe staat het met de befaamde autonomie van vakgroepen en faculteiten? Mogen die op eigen gezag besluiten de samenwerking met een Israëlische onderzoeksgroep te stoppen? Trouwens, ‘besluiten’ is tegenwoordig een rekbaar begrip: als gemaskerde types met knuppels je gebouw binnendringen en het faculteitsbestuur tot een besluit dwingen.
Janboel in eigen huis
Ten zesde, het is goed dat de rectoren duidelijkheid verschaffen over de relatie met Israëlische instellingen, maar binnen de eigen universitaire gemeenschap zijn de verhoudingen zoek. Docenten hebben zich ontpopt tot fanatieke Palestina-fans die ‘zionisten’ verguizen en studenten die een andere mening hebben, de stuipen op het lijf jagen. Joodse wetenschappers voelen zich onveilig en durven geen les te geven. Joodse studenten blijven uit angst thuis. Wie niet de juiste (of om de rectoren te citeren ‘kritische’) mening heeft, wordt uitgesloten en geïntimideerd. Kortom, de integriteit van onderwijs en onderzoek en de veiligheid en vrijheid van medewerkers en studenten staan op de tocht.
Geen woord daarover in de brief.
Dit is de promotor aan de @uva van Omar Barghouti de oprichter van BDS. @Het_OM @MinOCW @tweetsunl. Waar gaat dit naar toe? https://t.co/MDS0XtTsCo
— Amanda Kluveld (@AmandaKluveld) June 10, 2024
Dat geldt te meer omdat slechts een heel kleine groep medewerkers en studenten actievoert. De overgrote meerderheid moet er niets van hebben. Die willen studeren en werken. Menigeen ergert zich kapot aan de activisten die zich aan plundering en geweld te buiten gaan, en aan de bestuurders die bukkend en buigend hopen dat de ellende snel overwaait.
De slotsom is dat de rectoren een goede daad hebben verricht door nu eindelijk stelling te nemen en kenbaar hebben gemaakt niet van plan te zijn de banden met Israëlische universiteiten te verbreken.
Het is een eerste stap, maar er moet veel meer gebeuren.
En de bestuurders moeten laten zien dat ze menen wat ze hebben opgeschreven. Eerst zien, dan geloven.
Over de auteur
“De overgrote meerderheid wil er niets van hebben.”
Nu dat geldt ook voor de rest van de Nederlandse bevolking. Want:
– wij hebben niets gemeen met de terroristische organisatie Hamas;
– wij hebben niets gemeen met de 75 procent van de Gazanen die Hamas steunen;
De organisaties die pro-Hamas actie voeren, worden waarschijnlijk gefund door kwaadwillige miljonairs die overal willen stoken. De belangen van gewone Nederlanders interesseert hen niets.
Precies, Andre, hier sluit ik mij bij aan.
Rusland, China en zeker Iran lachen zich ‘de ballen uit de broek’ om het maar plastisch ui te drukken.
De support aan de Houthi’s, Hamas, Hezbollah en andere groeperingen door o.a. Iran heeft zijn doel bereikt, en heeft het Westen tot op het bot verdeeld over de hele Israel-Palestina kwestie.
Geen enkel historisch besef van de geschiedenis van het gebied van voor 1945 laat men horen binnen de discussie.
Ook geen enkele ‘boe of bah’ over de behandeling van Rohingyas, Oeigoeren of de genocides in Yemen, Ethiopië, Somalië en andere landen in Afrika door Islamitische groeperingen.
Maar ja… Joden he?
Dan staat blijkbaar bij een hele bepaalde groep direct het schuim in de mondhoeken.
De rest van de ongeïnformeerde schapen loopt erachter aan, en doet leuk mee aan de demonstraties.
Spannend! In een tentje slapen voor … Wat eigenlijk?
Waar zijn we eigenlijk voor/tegen?
Zoals u terecht schrijft, komt de brief van de rectoren en niet van de labbekakkers van bestuurders. Die geven blijkbaar nog steeds de voorkeur aan ‘onderhandelen’ met en goedpraten van gemaskerde criminelen die hun instituten blijven terroriseren.
Nog helemaal geen einde aan de lafheid van de bestuurders dus.
De minister? Dat is denk ik een heel slimme wetenschapper, maar ook een erg zachtaardige en zwakke man die als politicus geen partij wil/durft kiezen in deze zaak, en die zich bij een verkeerde partij heeft laten binnentrekken. Omdat hij zo mooi op de foto met regenboogvlaggen kan.
Ik heb sympathie voor die man, maar als minister is hij een regelrechte ramp. Hij gaat dit niet oplossen.
Het enige wat Dijkgraaf goed gedaan heeft, is de positieve aandacht voor het MBO. Daar zitten (hopelijk) de toekomstige handjes die iets kunnen en die we broodnodig hebben. Het zwatelvolk wat van de gammafaculteiten komt, kunnen we missen als kiespijn, van genderdeskundigen tot diversity coaches, ga dat lekker in je vrije tijd doen.
Gewoon één gammafaculteit overhouden en wel diegene die het minst aangetast is door activisme, en en uitsluiting van andersdenkenden, zal nog lastig worden die te vinden. Het geld herverdelen en dan vooral naar de TUs.
Daar heeft u gelijk in, het beroepsonderwijs moet hoognodig stevig opgewaardeerd worden en dat heeft hij geprobeerd.
Of er van die opleidingen snel echte vakmensen de economie in zullen stromen valt nog te bezien. Gelet op het zwatelvolk, zoals u dat noemt, die overal een dikke vinger in de pap hebben. Helaas ook, zeker, op de TU’s.
Ik kan me zo voorstellen dat veel van de studenten die in deze tijd studeren op die universiteiten moeilijk aan de bak gaan komen. Zolang het geld nog tegen de plinten klotst zullen ze ongetwijfeld nog wel een bullshitbaan bemachtigen. Maar die weelde heeft haar langste tijd wel gehad. Waarbij de serieuze studenten moeten lijden onder de “prestaties” van de oproerkraaiers.
Als studenten en docenten het zo oneens met het beleid van hun universiteit waarom zitten ze er dan nog? Houd de eer aan jezelf.
M.i. zijn ze hooguit te laf om hun eigen positie op spel te zetten.
Met een kabinet Timmerfrans was dit anders gelopen.
Vandaar dat de deze ‘pro’ Israël stap gezet hebben.
Maar dan wel met z’n alle, zodat ze de druk van uit de pro Pallies beter kunnen weerstaan.
De gewelddadige anarchie vooral in Amsterdam zou wat mij betreft aanleiding moeten zijn om de complete gammafaculteit daar op te heffen. Dit heeft niets meer te maken met wetenschap of opleiden, maar alles met agressief activisme, indoctrinatie en uitsluiting van andersdenkenden, een doodzonde in de wetenschap.
Het geld wat we dan uitsparen, kan mooi naar de TUs want itt genderdeskundigen, klimaatpsychologen diversityzwatelaars en sensivity readers hebben we wel ingenieurs nodig die wel iets kunnen. Bijkomend voordeel: we hoeven de door henzelf gesloopte gebouwen niet meer op te knappen.
Citaat in de ochtend krant: “Rijksambtenaren bibberen voor bewindspersonen en vrezen beleid rechts kabinet”.
Net zoals de NPO en het universiteits bestuurders, de rechterlijke macht enz maakt in het hele stuk geen van de ambtenaren zich zorgen of de wens van de kiezer wel tot zijn rechts komt.
Nee, alleen het door een groot de van het ambtelijk apparaat gewenste D66 en GL beleid voeren ze met verve uit, ten koste vam de rechtstaat,democratie, economie, veiligheid enz enz…
Dat is op de universiteiten en de NPO niet anders.
Messcherpe analyse. Ik was zowel bij de afschuwelijke taferelen bij de opening van het Holocaust Museum als bij de rellen en vernielingen op de UvA in Amsterdam. Totale anarchie en openlijk antisemitisme. Horror. Die opgefokte kinderen weten echt niks, behalve de agitprop via de social media. Barre tijden. Ik hoop dat o.a. de nieuwe minister van Onderwijs het tij kan keren. De islam maakt ook dit land verder kapot. Vandaag is Gideon van Meijeren veroordeeld wegens vermeende opruiing, extreem linkse universitaire docenten kunnen straffeloos Jodenhaat en hun revolutie promoten. Het is onbestaanbaar en levensgevaarlijk. Dankzij lafbekken als Halsema en Dijkgraaf.