Zonder een systeemverandering blijven politici doen wat ze doen
Doorbraak of doormodderen?

Foto: Redactie OpinieZ
Het gaat niet goed met ons land. We lijden onder een ontwrichtende asielchaos, een onzinnig klimaatbeleid, een berg aan falende energieprojecten, een uitzichtloze woningnood en een jungle aan uiterst ingewikkelde bureaucratische regels. Burgers en ondernemers betalen de rekening. Hun lasten nemen alsmaar toe, maar ze krijgen er steeds minder voor terug. Hier en daar pleisters plakken zal de situatie alleen maar nóg erger maken. Een inhoudelijke systeemverandering is de enige uitweg om ons land weer op de rails te zetten.
Op 29 oktober staat Nederland voor een historische beslissing: kiest ons land voor een doorbraak of blijven we doormodderen? Ik hoef u niet uit te leggen dat ons landsbestuur er beroerd aan toe is. Onze politici zitten al decennialang gevangen in de tweedeling links-rechts. Linkse partijen sluiten rechtse partijen uit en andersom. Constructieve voorstellen worden in het parlement door die polariserende tweedeling volledig gefrustreerd. Inhoudelijke discussies zijn verleden tijd, met als resultaat dat verstand van zaken een zeldzame eigenschap in de politiek is geworden.
Het trieste gevolg is dat de overheid al decennialang in een neerwaartse ‘verdommingsspiraal’ zit. Ons land wordt geregeerd door ongekozen ambtenaren uit Brussel en Den Haag (‘dubbele vierde macht’), dubieuze adviesorganen en dure consultingbedrijven. Daardoor worden de grote problemen niet opgelost. Nog erger, de afgelopen jaren zien we ze stuk voor stuk ontaarden in een crisis. Steeds meer ondernemers verlaten het land.
Radeloos maar niet reddeloos
In al die bestuurlijke misère wil ik een hoopgevend geluid laten horen. De afgelopen jaren zijn er goed onderbouwde oplossingen voorgesteld, laatstelijk in mijn zojuist verschenen boek Een masterplan voor de toekomst van Nederland. Die oplossingen laten overtuigend zien dat als we de asielchaos hard aanpakken, het geldverslindende klimaat- en energiebeleid resoluut stoppen, de gigantische verspillingen in de doorgeslagen staatsbureaucratie – in alle sectoren en op alle niveaus – met wortel en tak uitroeien.
Als we de onbetaalbare private/publieke gezondheidszorg grondig hervormen naar een effectieve en efficiënte not for profit organisatie, en we ophouden met het in binnen- en buitenland uitdelen van tientallen miljarden euro’s aan nutteloze subsidies, er meer dan 250 miljard (!) euro’s jaarlijks vrijkomen (ongeveer een kwart van ons bbp).
Die kunnen gebruikt worden voor urgente investeringen in strategische innovatieprojecten, zoals het onderwijs van de toekomst (technische beroepen), de zorg van de toekomst (non-profit, zinvol en preventief), de energieopwekking van de toekomst (multi scale kerncentrales) en de slimme technologieën van de toekomst (utilisatie van AI met intelligente chips). Daar is nu nauwelijks geld voor. Een hoopvol perspectief, met name voor onze jongeren.
Voorbeeld: bevolkingsgroei en asielbeleid
Laat ik één voorbeeld eruit lichten, de huidige asielchaos, om te laten zien hoe zo’n concrete oplossing eruitziet. Asielbeleid hoort onderdeel te zijn van een breder immigratiebeleid en een breder immigratiebeleid hoort onderdeel te zijn van een nog breder beleid voor bevolkingsgroei, waarbij bevolkingsgroei wordt bepaald door de natuurlijke aanwas (geboorte minus sterfte) + het migratiesaldo (immigratie minus emigratie). Zo was in 2023 de natuurlijke aanwas -6.000 en het migratiesaldo +137.000, resulterend in een bevolkingsgroei van +132.000. Let op, het gaat hier over inwoners met de Nederlands nationaliteit. Bij dit getal horen dus niét de asielzoekers die (nog) geen verblijfsvergunning hebben en uiteraard ook niet de grote groep van illegalen. Als we 1990 vergelijken met 2025, dan bedroeg de bevolkingsgroei 3 miljoen zielen.
Samenvattend: als we streven naar een constante grootte van de bevolking, dan moet het migratiesaldo gelijk zijn aan de bevolkingskrimp. Daar zitten we nu dus heel ver vanaf. En als we streven naar een goedopgeleide bevolking met een grote gemeenschapszin, dan voldoen we daar nu dus in de verste verte niet aan. Conclusie: onze bevolkingspolitiek is van een schrikbarend zorgelijk niveau.
Gedateerde wetten
Maar er is nóg iets. Asielwetten en -verdragen zijn sterk gedateerd en moeten worden geactualiseerd of afgezegd. Doen we dat niet, dan worden plannen continu afgeserveerd door de rechterlijke macht. Daarnaast moeten grenscontroles en visumplicht veel strenger worden en moeten we illegaliteit geloofwaardig strafbaar maken. Bovendien wordt het hoog tijd dat we in ons land onderscheid gaan maken tussen vijf verschillende groepen migranten. Let wel, daar horen niet de reguliere immigranten bij. Immers, die volgen een reguliere procedure vanuit hun eigen land.
Verschillende groepen migranten
Om te beginnen hebben we enerzijds te maken met de groep tijdelijke kennismigranten (ca. 100.000) en anderzijds met de groep tijdelijke arbeidsmigranten (ca. 800.000). De eerste groep is onmisbaar voor onze kennisintensieve industrie. De tweede groep doet het laagbetaalde werk in ons land. Die omvangrijke tweede groep moet en kan veel kleiner als het grote aantal inactieven in ons land – totaal circa 1,4 miljoen (!) – dat werk gaat doen. En, heel belangrijk, werkgevers moeten volledig voor hun arbeidsmigranten blijven zorgen zolang ze in Nederland verblijven (dus als ze ontslagen worden, niet dumpen bij de overheid).
Daarnaast zijn er de oplichters die liegen over hun identiteit en de gelukszoekers die liegen over hun thuissituatie. Beide groepen leugenaars veroorzaken de grote problemen. Zij melden zich in Ter Apel met de boodschap: “Hier ben ik en ik ga niet meer weg.” Die twee groepen moeten als illegalen worden behandeld!
En dan zijn er nog de échte asielzoekers, zoals oorlogsvluchtelingen. Die verdienen alle aandacht en behoren de enige bewoners te zijn van onze AZC’s. Zolang hun procedure niet is afgehandeld, dienen ze zich nuttig te maken door verplicht aan het werk te gaan voor allerlei schoonmaak- en onderhoudswerkzaamheden in het AZC waar ze verblijven. En als ze geregistreerd staan als erkend asielzoeker, dienen ze te gaan werken buiten het AZC als tijdelijke arbeidsmigrant. Het nutteloos rondhangen is vragen om moeilijkheden.
Asielindustrie
Ik constateer dat de asielindustrie voor de echte asielzoeker totaal verrot is. Verdragen en wetten hebben weinig affiniteit met de werkelijkheid en ze zijn ook nog eens beschamend onrechtvaardig, met name voor de autochtone bevolking. Bovendien stel ik dat bij échte asielzoekers de essentie van de oplossing niet immigratie is, maar humane hulp en tijdelijke bescherming, liefst op een veilige locatie in de regio.
Nogmaals, asielzoekers die hun identiteitsbewijs verdonkeremanen (circa 70%!), of over hun thuissituatie liegen, komen nergens voor in aanmerking. Dit soort oplichters moeten worden behandeld als illegalen en illegaliteit moeten we geloofwaardig strafbaar maken. Asieloplichters worden niet opgevangen in een regulier AZC, maar in een super sobere gesloten inrichting (‘Nalcatraz’) om van daaruit teruggestuurd te worden. Laten we nu eens stoppen om oplichterij te belonen. Daarmee stoppen is geen vreemdelingenhaat, maar gezond verstand!
Verkiezingsprogramma’s
Bij het lezen en herlezen van de verkiezingsprogramma’s valt het me iedere keer weer op dat ze vol met prachtige voornemens en mooie beloften staan, maar hoe men dat allemaal denkt te realiseren wordt nauwelijks uitgelegd. Concrete oplossingen zijn er nauwelijks of niet te vinden. We moeten de politiek dus maar geloven dat ze weten hoe al dat moois daadwerkelijk voor elkaar te krijgen.
Het verleden heeft keer op keer laten zien dat de politiek dat vertrouwen niet meer verdient.
Het wordt hoog tijd dat de kiezers de politieke partijen voor hun loze verkiezingsbeloften gaan afstraffen! Ook valt me iedere keer weer op dat de grote problemen in ons land niet opgelost zullen worden als we met ‘pleisters plakken’ het bestaande systeem proberen te verbeteren. De afgelopen decennia laten zien dat het met noodverbanden doormodderen blijft.
Systeemverandering
Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: de huidige toestand van ons land vereist een zogenaamde systeemverandering. Gebeurt dat niet dan blijven we doen wat we doen, dus doormodderen. Een systeemverandering betekent dat er een sterke terugkoppeling (‘feedback’) moet komen tussen beleid en uitvoering, dat de oplossingen van de verschillende bewindslieden elkaar moeten gaan versterken (samenhang) en dat geen enkele oplossing meer mag bestaan uit noodverbanden (aanrommelen). Cruciaal is dus dat de verregaande verkokering in het huidige politieke systeem gaat verdwijnen en dat het langetermijndenken hoge prioriteit moet krijgen.
Programmakabinet
Dat zal lukken als we het nieuwe regeringsprogramma gaan uitvoeren in een programmakabinet. Het programma van zo’n kabinet bestaat uit projecten, waarin de grote problemen in samenhang worden opgelost en uitgevoerd. Daar worden capabele bewindslieden voor uitgekozen – ik noem ze projectministers – die onder leiding van een sterke minister-president de grote problemen met durf en met verstand van zaken gaan aanpakken.
Niet de ambtenarij in Brussel, maar competente bewindslieden in Den Haag bepalen in toekomstige kabinetten met welke oplossingen we ons land weer op de rails gaan krijgen. Met name gaan we zélf bepalen wie er ons land mogen binnenkomen, zodat we eindelijk controle krijgen op onze bevolkingsgroei, we onze eigen normen en waarden niet laten afnemen en we onze publieke ruimten veilig houden voor ál onze landgenoten.
Masterplan
Ik noem die systeemverandering Thorbecke 2.0 en heb die uitgebreid beschreven in de speciale verkiezingsuitgave: “Een masterplan voor de toekomst van Nederland“, september 2025.
We moeten ons bij die fundamentele hervorming realiseren dat Nederland niét in staat is de grote hoeveelheid ellende in de wereld te stoppen, maar Nederland kan wél de grote problemen in het eigen land oplossen. Dáár moet de focus van komende kabinetten op komen te liggen.
Tot slot, wat betreft de concrete oplossingen, in het eerdergenoemde masterplan wordt uitgebreid uitgelegd hoe we de tien grootste problemen in ons land in samenhang kunnen oplossen. De oplossingen worden met voorbeelden geïllustreerd en ook het financieringsplaatje wordt erbij gegeven. Als we in de komende kabinetten zo’n masterplan daadwerkelijk gaan uitvoeren – en dat ligt vooral aan uw stemgedrag – dan kunnen we van Nederland weer een stabiel, veilig, welvarend, schoon en vooral gelukkig land maken. Wat een hoopvol perspectief voor onze jongeren!
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Economie12 mei 2026Twee horrorscenario’s voor overvol, energiearm en islamiserend Nederland
Economie18 april 2026We moeten af van het financiële rondpompcircus in de Zorg
Economie15 april 2026Kabinet, waar blijft dat broodnodige professionele energieplan?
Economie1 maart 2026Kabinet-Jetten gaat gewoon door met megaverspillingen

Als we gaan stemmen moeten we ons zeker realiseren dat de problemen in Nederland vooral veroorzaakt zijn door een rucksichtslos links beleid.
Massaal demonstreren opdat het linkse eurofiele cordon sanitair ineen stort.
Hoe je het went of keert, alle problemen leiden ons overwegend naar links. Het zijn de linkse(+ centrum) partijen die ons opzadelen met tegenstrijdige problemen zoals teveel willen bouwen tegenover stikstof problematiek die het bouwen niet toestaat. Migratie en klimaatprobleem zijn inmiddels hobbies van links die daar niet aan willen tornen. Die bepalen onze achteruitgang, economisch en cultureel. Duitsland is door de Groenen economisch 20 jaar teruggeworpen. Nederland is er niet beter af. De enorme bevolkingsgroei staat totaal niet in verhouding tot de economische noodzaak. Linkse partijen helpen hoogstens de niet productieve minima terwijl het werkende midden wordt geplunderd. Zo werken op den duur steeds minder mensen omdat het niet loont. Oplossing is mogelijk alleen als links voor lange tijd verdwijnt en het realisme het overneemt anders belanden wij in een socialistische nachtmerrie. Nederland schrijft geschiedenis op 29 oktober. Wij lopen op het rand van de afgrond. Het is nu of nooit.
Ik zou ook een voorstander zijn van het z.g. Zwitserse systeem. De partijen die van groot naar klein de meerderheid vormen zijn verplicht zitting te nemen in de regering. Als de regering niet in staat is met een meerderheid van b.v. 70% een besluit te nemen over onderwerpen dan volgt automatisch een bindende volksraadpleging.
Dat voorkomt allerlei situaties waarbij er om partij-politieke reden voor of tegen gestemd wordt.
Vroeger werd wel gezegd: de pastoor houdt de mensen dom en de fabrikant houdt ze arm. Dat was nauwelijks waar, maar tegenwoordig geldt beslist: de media houdt de mensen dom en de overheid houdt ze arm! De media zet de burger continu op het verkeerde been met misleidende informatie, die niet spoort met de werkelijkheid. Met als gevolg dat talloze burgers op de verkeerde partijen stemmen, die veelal bestaan uit onbenullen.
Juist het hoger onderwijs houdt ze dom, geen of beperkt kennisoverdracht maar wel onderzoek gast niet goed.
Thorbecker 2.0 klinkt goed. Meteen de onvolkomenheden in de grondwet corrigeren. Zoals de huidige onmogelijkheid om wetten aan de grondwet te toetsen. Dan kan meteen de RvS anders ingevuld worden en de 1e kamer opgaan in de 2e kamer.
Hervorming van het onderwijs is denk ik een eerste vereiste, Geen religieuze scholen en overdracht van kennis weer als hoofdtaak in het hoger onderwijs.
Op de religieuze scholen werd vroeger het beste onderwijs gegeven in de jaren 50 van de vorige eeuw maar het “hoogopgeleide “beteweterige gespuis moest zo nodig dat armetierige mamoetwetje er door drammen wat het onderwijs naar de vaantjes heeft geholpen!
Sterker nog, de bijzondere scholen leveren de beste burgers op.
Van mij mogen er best scholen op religieuze grondslag zijn, het probleem zit er in dat de islam als godsdienst wordt beschouwd en dat niet is. Het is een veroveringsideologie die niet te verenigen is met een open samenleving.
De islam uitsluiten op basis van?
“Het is een veroveringsideologie die niet te verenigen is met een open samenleving.”
Dat staat er en is juist.
Op basis van Genocide op christenen/anders gelovigenen en ongelovigen, Joden , Nigreria ,Iran,Turkye,Engeland overal waar dit soort primaten een land binnen komen is een land niet veilig meer!!!
Eens, maar er moet een wettelijke grond zijn om dit te realiseren. Vandaar mijn stelling alleen openbaar onderwijs.
Daarom zou islam hier verboden verboden moeten worden deze moordenaars cult is geen religie,ook het klimaat is een religie geworden tegenwoordig dus kan je alles onder het mom religie verpakken.
Maar de ongelovigen velen ook geen christelijk onderwijs ,dus steek hand in eigen boezem en kijk beter om u heen sinds de afbraak van de christelijke scholen is het berg af waards gegaan met het onderwijs en mentaliteit!
Islam sharia is een dictatuur waarbij religie boven de statelijke wetten staat dat is dus het omgekeerde van een democratie.
Daarom hoort religie niet thuis in het onderwijs.
Goed onderwijs staat idd los van religie kijk maar naar China waar veel knappe koppen zitten zonder religie.
Overtuiging in jezelf en dat stimuleren haalt het beste in je naar boven.
Religie is een persoonlijke overtuiging met een hoger doel.
Ook dat kan een stimulans zijn.
Eens met de schrijver dat systeemverandering noodzakelijk is, maar het systeem in Nederland is inmiddels zo complex geworden, dat de vraag is: welk deel van het systeem gaan we veranderen?
Volgens mij is de overheid overgenomen door een groep linkse partijen die ‘het systeem’ bewust gebruiken om hun eigen politiek aan iedereen op te dringen.
1) de wetten en verdragen krijgen door hen een uitleg die past bij hun politieke doctrine. Terwijl diezelfde verdragen door andere landen op een andere manier worden uitgelegd. Het VK, Hongarije, Polen, Finland, hebben dezelfde verdragen ondertekend, inclusief EVHR, maar gaan er anders mee om.
2) Art. 92-93-94 moeten uit de grondwet, die ondermijnen het zelfbeschikkingsrecht en deze artikelen zijn dus fundamenteel fout.
3) Art 1 van de grondwet luidt ‘gelijke behandeling in gelijke gevallen’. De toepassing van dit artikel is eigenlijk ‘gelijke behandeling in alle gevallen’. Ook dit is een aantasting van ons zelfbeschikkingsrecht, want het wordt op die manier bijvoorbeeld onmogelijk om onderscheid te maken tussen legale immigratie en illegale immigratie.
“Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: de huidige toestand van ons land vereist een zogenaamde systeemverandering. Gebeurt dat niet dan blijven we doen wat we doen, dus doormodderen.”
FG idd een systeemverandering maar niet alleen voor ons land. Gebeurt dat niet dan loop de economie is onze wereld vast en wordt het chaos, oorlog en als bij schaarste in een supermarkt een run op resterende grondstoffen. Dit alles om te blijven groeien in een wereld die niet meegroeit.
Het gebeurt al maar we willen het niet zien.
Het lijkt off-topic maar is dat niet omdat de oplossing ook hier ligt in systeemverandering.
De aarde warmt op, maar dat is niet het echte probleem
De opwarming van de aarde is niet het probleem zelf, maar het symptoom van iets diepers: we vragen al decennialang te veel van onze planeet.
Ons economisch systeem draait op voortdurende groei. Om dat vol te houden, putten we bodem, water en lucht uit. De natuur reageert niet met cijfers, maar met veranderende klimaatzones en het verlies aan biodiversiteit. De stijgende temperatuur is slechts de ‘koorts’ van een overbelaste aarde.
Tegelijk begint ook het economische systeem te kraken. Wat ooit groei heette, is nu verworden tot roofbouw: schaarste en geopolitieke spanningen gaan hand in hand met ontwrichtende veranderingen in de natuur.
Klimaat en economie zijn nauw met elkaar verweven en versterken elkaar — als dominostenen die tegelijk beginnen te vallen.
De mens is de rode draad. We zijn niet alleen veroorzaker, maar ook slachtoffer van het systeem dat we zelf bouwden. Zolang we de opwarming blijven zien als een losstaand milieuprobleem, bestrijden we de koorts zonder de ziekte te begrijpen – of verergeren haar zelfs.
De echte opgave is evenwicht herstellen: tussen mens, economie en aarde, vóór de kettingreactie onomkeerbaar wordt.
Beste Guus,
wederom net als bij de vorige verkiezingen en op meer sites een goed verhaal!
Het is jammer dat het niet (in een compacte vorm) in de MSM verschijnt!
Want dat wordt gelezen, dan wel bekeken of gehoord door >80% het doorsnee Nederlandse kiezerspubliek!
Ik heb de vorige keer je drieluik en de hardcover masterplan gekocht!
Maar net als de boeken van Pim Fortuyn (van jouw zakenkabinet was hij in zijn boeken ook een voorstander) werden/worden deze boeken slechts door een select gezelschap gekocht! De rest gaat voor de mainstream en daar worden mensen met grote theoretische en praktische kennis na hun pensioen ook nog eens weggezet als ouwe zure lullen! Ja, dan sta je al op 3 nul achterstand!
Toen en nu waarschijnlijk weer! De (vaak hoog opgeleide) kudde denkt niet meer na!
Zie ook het verhaal van René bij zijn bezoek aan de Universiteit Tilburg, wat een groot deel van het verhaal bevestigd!
Het is helemaal niet ingewikkeld.
Bijvoorbeeld; Iedere stemgerechtige stemt ieder jaar op zijn/haar eigen verjaardag. Na vier jaar wordt naar de uitkomst de regering samengesteld. géén coalities!
Of ; er zijn ongeveer 6 miljoen belastingbetalers uit eigen arbeid. Je kunt alleen die belastingbetalers het stemrecht geven. En opnieuw met de uitkomst zónder coalitieonderhandelingen het kabinet samenstellen.
Overigens een goed artikel.
Prof. Berkhout heeft helemaal gelijk en ik deel zijn visie. Helaas verandert er niets en wordt de chaos in Neferland en Europa alleen maar groter. Verder zullen we vanaf nu moeten dealen met meer aanslagen in Europa en NL.
De mooiste dromen zijn bedrog.
Guus stelt terecht voor de ambtenarij te Brussel niet langer te laten beslissen of en hoe ter zake doende beslissingen in dit land worden opgesteld.
Maar geldt dit probleem niet evenzeer de ambtenarij te Brussel? En die elk van de afzonderlijke steden en dorpen in ons land?
Vergeet ook de ambtenarij in Den Haag niet. Kijk maar naar de tegenwerking die minister Faber heeft ervaren. Ik krijg het vermoeden dat dáár het beleid bepaald wordt, welke ministers er ook in de regering zitten.
Daar is volgens mij ook een grote systeemverandering nodig.
Een master plan in wensdenken want de politiek gaat dit niet oplossen.
De kartelmedia drammen eindeloos door op het volk.
Er zijn 2 stromingen in beleid , je bent eurofiel of je kiest voor Nederland op 1
Het volk zal eerst uit frustratie massaal moeten opstaan opdat de politiek volledig in de hoek wordt gedrukt.
Verdragen per direct opzeggen wie dat niet wil of doet wil niet dat er iets veranderd.
Remigratie, exit Oekraïne, exit klimaat, exit co2 , exit natura2000, etc.
En wie gaat dat doen? Niemand tenzij de burgers hun vaderland terug claimen.
Beste Guus,
De complete symbiose tussen ‘politici’ en wat voor ‘overheid’/’bestuur’ doorgaat blijkt alleen uit het plaatje dat boven het artikel staat:
In dit geval de bloedeloze oplossing aandacht op ‘de verkiezingen’ te verkrijgen middels de door gemeente Leiden geplaatste borden met daarop – netjes allemaal hetzelfde formaat – de deelnemende kieslijsten voor de Tweede Kamer verkiezingen.
In vele andere gemeentes zal ook op deze hoogst eigentijdse, verantwoorde – in stemmig grijs – uitgevoerde wijze de aandacht gevraagd worden. 100 % gerecycled plastic billboards die de rest van het jaar ergens – op een ongetwijfeld voor duur geld gehuurde locatie – staan uit te rusten. Of we moeten iets als Covid-19 hebben en de noodzaak voelen – om in wat grotere letters – ‘Bleib zu Hause’ te communiceren.
Waar zijn de tijden gebleven dat er op houten schotten door de activisten van de diverse politieke partijen affiches geplakt werden, inclusief druipende behanglijm in de oksels? Of zelf affiches van andere partijen overplakt werden of voorzien werden van snedige toevoegingen?
Als voetbal oorlog is, dan is politiek zeker geen beleefd spelletje.
Misschien heeft het er iets mee te maken dat die houten staketsels Arbo-matig wat te zwaar werden voor ambtenaren van gemeentewerken of een acuut tekort aan postercommando’s binnen de politieke partijen? Zie de sossen van de SP hier nog wel activistisch voor uit de hoek komen.
Of dat onze politiek activisten misschien meer goesting hebben in beleidsadviserende activiteiten en het politieke handwerk – zoals afficheren en toespraken in bierhallen – als vies bah mijden.
Een land dat zijn politiek discours in de lucht meent te houden met dit soort – excusé le mot – zaaddodende oplossingen is al te ver heen.