Zonder morele maatstaf verwordt onderwijs tot indoctrinatie
Holocaust weggepoetst in lesprogramma
Als onderwijs zijn morele maatstaf verliest, groeien kinderen op met een bewust vervormd wereldbeeld. Een onderwerp als de Holocaust ligt ’te gevoelig’ dus wordt ingekort of vermeden, terwijl terroristen ‘verzetsstrijders’ worden genoemd en Greta Thunberg een ‘profeet’. Kinderen leren daardoor dat feiten vloeibaar zijn en dat historische waarheid kan wijken voor groepsdruk. Dit is geen onderwijs meer, maar gevaarlijke indoctrinatie.
Steeds vaker klinkt in het onderwijs dat bepaalde onderwerpen ‘te gevoelig’ liggen. Niet omdat de feiten onduidelijk zijn, maar omdat ze spanning oproepen. Die voorzichtigheid lijkt professioneel en invoelend, maar legt een dieper probleem bloot: onderwijs dat betekenis niet meer ordent, maar fragmenteert.
Scholen staan onder druk. Klassen zijn diverser, maatschappelijke conflicten sijpelen het lokaal binnen en docenten moeten laveren tussen ouders, besturen en inspecties. In dat krachtenveld wordt steeds vaker vooruitgelopen op mogelijke onrust. Niet alles hoeft meer gezegd. Niet alles hoeft nog expliciet. En juist daar begint het mis te gaan. Nergens wordt dat zo zichtbaar als bij Holocausteducatie.
Holocaust
In toenemende mate klinkt dat het onderwerp te beladen is, te gevoelig ligt, of te moeilijk los te zien is van actuele conflicten. Op sommige scholen wordt de Holocaust ingekort behandeld, uitgesteld of voorzichtig ingekaderd. Niet zelden met de beste bedoelingen. Maar de consequentie is dat een historisch ijkpunt langzaam verandert in een thema dat afhankelijk wordt van context, groepssamenstelling en gevoelsdynamiek. Dat is geen neutraliteit. Dat is aanpassing.
De Holocaust is geen willekeurig hoofdstuk uit de geschiedenis en geen illustratie bij een algemene les over discriminatie. Het is het meest gedocumenteerde voorbeeld van wat er gebeurt wanneer ideologie, taal en ontmenselijking samenvallen. Juist daarom functioneert zij als morele toetssteen. Niet alleen voor leerlingen, maar voor het onderwijs zelf.
Risico
Wanneer scholen zeggen dat dit onderwerp ‘te gevoelig’ ligt, zeggen ze impliciet iets anders. Ze zeggen dat er in de klas opvattingen circuleren die botsen met historische feiten. Dat het benoemen van Joods slachtofferschap spanning oproept. En dat die spanning wordt gezien als risico, niet als pedagogische opdracht. Daarmee verschuift de rol van onderwijs ongemerkt. Van kennisoverdracht en duiding naar het managen van mogelijke conflicten. Van helderheid naar voorzichtigheid. Niet omdat docenten dat willen, maar omdat het systeem zo is ingericht. En dat systeem wordt vormgegeven door volwassenen die heel goed weten wat zij weglaten, aanpassen of herformuleren.
Kinderen voelen dat feilloos aan. Ze merken wanneer woorden worden vermeden en wanneer betekenis wordt afgezwakt. Ze leren dan niet dat geschiedenis complex is, maar dat betekenis afhankelijk is van omstandigheden. Dat feiten blijkbaar onderhandelbaar zijn.
Activisten
Tegelijkertijd gebeurt er iets anders in het lesmateriaal. In schoolboeken worden hedendaagse activisten opgevoerd als moreel ijkpunt. Zo wordt Greta Thunberg in sommige methodes gepresenteerd als ‘moderne profeet’: iemand die waarschuwt, oproept en richting geeft. De parallel met religieuze profeten is expliciet. Daarmee wordt haar boodschap niet slechts besproken, maar moreel verheven. Twijfel en debat verdwijnen naar de achtergrond. Dat is geen neutrale didactiek. Dat is normatieve framing.
Niet omdat klimaatzorg onbelangrijk zou zijn, maar omdat onderwijs hier niet alleen informeert, maar morele navolging suggereert. Leerlingen leren niet hoe zij argumenten wegen, maar wie zij geacht worden te volgen.
‘Verzetsbeweging’
Diezelfde verschuiving zien we terug in lesmateriaal over het Midden-Oosten. In methodes van onder andere Malmberg worden gewapende groeperingen als Hamas aangeduid als ‘verzet’ of ‘verzetsbeweging’, zonder structurele aandacht voor ideologie, terreur tegen burgers of het expliciete doel Israël te vernietigen. De term ‘verzet’ draagt morele lading. Zij suggereert legitimiteit. Dat is geen detail. Taal vormt begrip.
Wanneer geweld tegen burgers niet expliciet wordt benoemd als terrorisme, maar wordt verpakt in neutralere of zelfs positieve terminologie, ontstaat morele verwarring. Niet omdat leerlingen dom zijn, maar omdat het kader ontbreekt.
Nationale geschiedenis
Het patroon wordt nog zichtbaarder wanneer we kijken naar nationale geschiedenis. Neem Michiel de Ruyter. In schoolboeken verschijnt hij nog altijd als zeeheld en nationaal boegbeeld. Slavernij wordt wel behandeld, maar losgekoppeld van concrete personen, belangen en structuren. Heldendom en exploitatie worden zelden met elkaar verbonden. Hetzelfde geldt voor nationale symbolen. De Gouden Koets, voorzien van afbeeldingen die koloniale hiërarchie en onderwerping verbeelden, bleef decennialang in gebruik. Dat was bekend. Daar was uitleg voor. Daar was tijd voor reflectie.
Geen prioriteit
Het wrange is dat dit niet nieuw is. Ook over slavernij en Nederlands-Indië heb ik op school vrijwel niets geleerd. Niet omdat het onbekend was, maar omdat het ongemakkelijk was. Nederland was een centrale speler in de trans-Atlantische slavernij. Nederland voerde een koloniale oorlog in Indonesië. Dat had ik als kind moeten leren. Niet als aanklacht, maar als waarheid.
Het is daarbij veelzeggend dat kinderen vandaag op school uitgebreid leren over de islam, terwijl ik tijdens mijn hele schooltijd nauwelijks iets heb geleerd over Keti Koti en de Nederlandse rol in de slavernij. Niet omdat die geschiedenis onbekend was, maar omdat zij geen prioriteit kreeg. Dat zegt niets over de waarde van religieonderwijs, maar alles over de keuzes die onderwijs maakt in wat het belangrijk vindt om door te geven.
En juist daarom is het zo ontluisterend wat er nu gebeurt. In plaats van eindelijk consequent en volledig te worden, worden nu álle fundamenten vloeibaar gemaakt. Slavernij had altijd al eerlijk verteld moeten worden. De Holocaust had altijd onaantastbaar moeten blijven. In plaats daarvan wordt het ene eindelijk benoemd, terwijl het andere wordt afgezwakt, verdraaid of problematisch verklaard. Er zijn nog legio voorbeelden te noemen.
Capitulerend onderwijs
Wat hier gebeurt, is in essentie eenvoudig én diep verontrustend. Het Nederlandse onderwijs past zich niet aan op basis van feiten, historische zwaarte of pedagogische verantwoordelijkheid, maar op basis van druk. Niet de meerderheid bepaalt de inhoud, niet de waarheid, maar het kleinste en meest ontwrichtende segment.
Nederland telt ongeveer 35.000 Joden. Een uiterst kleine minderheid. Het overgrote deel van de samenleving erkent de Holocaust als historisch feit en moreel ijkpunt. En toch wordt juist deze geschiedenis steeds voorzichtiger behandeld, ingekort of problematisch gemaakt. Niet omdat zij wordt betwist door de samenleving, maar omdat een kleine groep moeite heeft met de implicaties ervan. Dat is geen inclusiviteit. Dat is capitulatie.
Ontwrichting loont
Onderwijs dat zijn inhoud aanpast omdat een minderheid spanning veroorzaakt, leert kinderen niet omgaan met verschillen, maar leert hen dat ontwrichting loont. Dat feiten onderhandelbaar zijn als je maar hard genoeg bezwaar maakt. Dat historische waarheid kan wijken voor groepsdruk.
Het wordt ronduit absurd wanneer men ziet hoe selectief deze voorzichtigheid wordt toegepast. Koloniale figuren blijven onaangeroerd, nationale symbolen worden beschermd met context en tijd, terwijl de Holocaust — een uniek gedocumenteerde genocide — ineens te gevoelig is. Tegelijkertijd kunnen gewapende groeperingen in lesmateriaal razendsnel worden hernoemd tot ‘verzet’.
Dat betekent dat lesmateriaal wel degelijk snel aangepast kan worden. Alleen niet waar morele helderheid dat vraagt, maar waar spanning moet worden weggenomen. Dat is geen vergissing. Dat is een systeemfout.
Gevaarlijk
Wat hier gebeurt, is meer dan slecht beleid. Het is gevaarlijk. Wanneer betekenis naar believen wordt aangepast, wanneer woorden worden verdraaid afhankelijk van wat op dat moment uitkomt, verdwijnt niet alleen samenhang, maar waarheid zelf. Dan is geschiedenis geen anker meer, maar klei.
Het absurde is dat juist dát wat herzien zou moeten worden, vaak blijft staan. Wat vast zou moeten staan, wordt vloeibaar. Wat ter discussie zou mogen staan, wordt onaantastbaar. En dat heeft een naam. Het heet indoctrinatie.
Wanneer onderwijs niet langer uitgaat van vaste feiten, maar van wisselende druk. Wanneer geschiedenis wordt herschreven waar zij ongemakkelijk is, maar onaangeroerd blijft waar zij ideologisch bruikbaar is. Wanneer genocide wordt afgezwakt, terrorisme wordt herverpakt en nationale mythes worden beschermd.
Dan is dat geen onderwijs meer. Dan worden kinderen niet wijzer, maar gevormd naar een gewenst denkraam. Dan leren zij niet onderscheiden, maar aanvoelen welke waarheid vandaag acceptabel is. Dat is geen vorming. Dat is conditionering. Dat is gevaarlijk. Niet abstract, maar concreet. Want een generatie die leert dat feiten meebewegen en morele grenzen onderhandelbaar zijn, is weerloos tegen propaganda. Wie dit nog steeds onderwijs durft te noemen, liegt, tegen kinderen, tegen ouders en tegen de geschiedenis.
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Israël1 april 2026Dilemma’s bij Israëlische wet over de doodstraf voor terroristen
Antisemitisme18 maart 2026De buitenwereld bepaalt niet wat Joden zijn, moeten vinden en doen
Antisemitisme15 maart 2026Aanslag Joodse school is geen geopolitiek maar Jodenhaat
Antisemitisme9 maart 2026Schaamteloos confereren over vernietiging van Israël en het Joodse volk
Zolang de nieuwkomers zich niet schikken naar onze waarden en normen zal het onderwijs onder lijden. Links past bewust onze geschiedenis aan omdat het gevoelig kan liggen bij de nieuwkomers. Dat werkt averechts. De geschiedenis van de nieuwkomers is ook niet vlekkeloos maar dat blijft onbesproken. Net als de winkelier die altijd korting gaf een bedelaar is geworden zal onze land niets eigens behouden en wordt een doorvoerhaven voor alle vreemde nationaliteiten behalve de onze. Vees trots op eigen land en doe die niet in het uitverkoop zoals links wil. Eigen waarde verloochenen wordt gezien als een zwaktebod en ook zo behandeld. Op den duur nemen de minderheden het over.
Dat mentale proces is al gaande.
Triest.
Beste Ni28,
Dus het gaat er om wat je als maatschappij van jezelf vindt, waar dat op terugvoert en wat je wenst te benadrukken. De afgelopen decennia is steevast voor optie gemakkelijk gekozen, en dat was multiculturaliteit. Alleen als iedereen lekker met zijn/haar/X’s eigen dingetje bezig is, is het even de vraag wat nog als positief identificerende gemeenschappelijkheid doorgaat.
Nu heeft de RVD Maxima Z. – toen nog aanstaand gemalin – laten verklaren dat ‘de Nederlander niet bestaat’, wat haar natuurlijk in meerdere opzichten in een gespreid bedje liet vallen, maar wat wel de crux zo ongeveer vat.
Idemdito de gesneefde initiatieven om te komen tot een nationaal historisch museum al dan niet in samenhang met een nationaal geschiedkundig canon. Ondanks verwoede pogingen – op een gegeven moment waren er zelfs twee nationale musea in de maak – is initiatief 1 gestrand en is het canon alweer herzien.
Wil je hier verder mee komen, dan heb je niet alleen decennia achterstallig onderhoud te doen, maar heb je ook te maken met minimaal net zo veel decennia ideologische ‘in de hand stelling’, waarvan heel veel volk niet eens beseft dat daar sprake van is.
En dan kom je weer uit bij niet alleen alle taboes van de laatste 40 jaar, maar ook bij de spank ponies / hobby horses van dezelfde goegemeente die zich nogal normerend heeft laten gelden.
Zolang de welvaart duurt zie ik dat nog eindeloos afgesmeerd worden om elke inhoudelijkheid maar fluxs uit de weg te blijven gaan. En als het moment daar is, zal de resulterende ideologische vertraging dusdanig zijn, dat die minderheden het hoogstwaarschijnlijk conceptueel een heel stuk beter in het snotje hebben.
Maxima besefte toen niet eens welke vreselijke waarheid zij uitgesproken had. Als het hier nog goed moet komen dan kan ik het vergelijken in grootheid met de val van het communisme in het Oostblok. Na tientallen jaren zitten zij daar nog steeds deels in de postcommunistische periode. Dat zal hier niet minder worden. En dan nog eerst moet hier links nog altijd omvallen en rechts echt rechts blijven. Maar voorlopig wijst niets toe in die richting. Zeker zolang keizerin Ursula beschermd wordt. Alleen de Amerikaanse druk kan Europa nog op andere gedachte brengen.
Beste Ni28,
‘Rechts echt rechts blijven’ is wat problematisch in de NL setting.
Het hele ‘verstandige midden’ is feitelijk een uniparty met hooguit wat accentverschillen, die maar niet wil begrijpen dat hun universeel geachte standpunten op de keeper beschouwd helemaal niet zo universeel gedragen worden.
De oplossing tot op heden is het ‘uitsluiten’ van ‘extreme’ flanken, die kunnen ontstaan door luidkeels verkondigde en ronduit geprezen uniparty-oogkleppen. Dat GLPvdA/CU/CDA/D66/VVD op die manier hun eigen oppositie kweken ontgaat ze volgens mij nog steeds, of – en dat is wat waarschijnlijker – het interesseert ze niet omdat ze die flanken als ‘radicaal’, ‘opportunistisch’, etc. weg kunnen zetten, waarmee verstandige mensen verder niet hoeven te praten.
Dit leidt natuurlijk tot een brioche-moment à la Marie-Antoinette maar er zit ook een apres-nous sentiment in. Immers, niemand zit daar meer om afgerekend te worden op de resultaten, want druk, druk, druk en al drie interessante functies verder in combinatie met wat situatief geheugenverlies.
Als je als drs. R weg kunt komen met èn defensie meer dan stiefmoederlijk behandelen èn het Groninger gas dikke pijp verpompen om daarna Nederlandse energie-autonomie happy-happy, joy-joy te verpatsen – meer dan een paar Noordelijke lokalo’s / ex-PvdA stemmerts in hun sop gaar te laten koken – en een interessante nieuwe carrière met veel opbouw, initiatieven en meer dan uitstekende verdere carrièreperspectieven kunt verwezenlijken, dan hoeven de mindere goden alleen maar te volgen.
Verandering ex Donnie T gaat niet werken, hoewel er geen woord Chinees was aan J.D. Vance’s speech in Munchen. Die zal tot echt van binnen moeten komen om te beklijven. En dat gaat niet gebeuren zolang de welvaart voortduurt.
Onderwijs dat is leren van de taal, goed leren rekenen oefenen en oefenen tot je erbij neervalt. Nederlandse taal is voor later ontzettend belangrijk. Zijn de kinderen blank, nee niet wit! dan lukt het vrij aardig de stof onder de knie te krijgen. Maar in de randstad of grote plaats zijn de klassen veel meerderheid van kleur, en Nederlands leren is onbegonnen werk omdat de kinderen thuis en onderling in hun eigen taaltje wat zeggen. Thuis snappen ze het Nederlands ook niet, dus huiswerk taal dat wordt door ouders niet bijgebracht. Tot het donker wordt is het kind dan op straat en gewild target voor ook al mislukte en jeudige criminelen die de kinderen geld bieden voor vanalles en nog wat. Volgende ochtend op school liggen die kinderen half in slaap in de klas, en dat steekt elkaar ook aan. Ben je daar docent van krijg je de leerstof niet aangeleerd. Ouderavond met de ouders het kind bespreken lukt ook niet, want kind moet het dan vertalen. Geef je een schooladvies, heb je in no-time bonje omdat de ouders vinden dat hun kind veel beter niveau heeft, gaan dan lopen dreigen tot gewenste resultaat is ingevuld. En zo gaat het van kwaad tot erger in het Nederlandse onderwijs.
Ouders horen niet mee te denken op shcolen. Dat kan slechts in een homogene samenleving waar het mrele kompas bij iedereen gelijk staat.
Heb zelf geen kinderen, maar kinderen moeten leren en dat gaat fout! Het kan cultuur zijn, maar integreren is meer dan een taal leren. Aanpassen daar gaat het ook fout, in grote stad waar ik woonachtig ben zie je om je heen overal een puinhoop ontstaan. Joris en Suzanne flikkeren ook gewoon vanalles naast de bestemde afval containers, maar bij de bekende bevolkingsgroepen is het nog veel erger dan je je kunt voorstellen. De jeugd uit die bevolkingsgroepen gaat hangen op de straat, en verkeerde blik heb je het al gedaan, terwijl je niets doet of zegt. Het zijn gewoon altijd dezelfde types en op 2 wielen denken die groepen dat ze in het verkeer alles kunnen maken. Uit die bevolkingsgroep hoef je ook niets te verwachten om mee te doen in Nederlandse maatschapij. En ik ken ook bevolkingsgroepen die het wel goed doen en aanpassen!
Inderdaad, en dan wordt het volgende gezegde duidelijk: “Een volk dat God verlaat, heeft smart op smart te vrezen”! Het morele kompas, de samenhang die we ooit, min of meer, hadden, is weg…..
Beste Eric2026,
Nee hoor.
Het is al veel langer een dingetje op ‘zwarte’ scholen dat er bovenmatig veel effort gezet moet worden op primaire leertaken als alfabetisering, lezen/spellen, schrijven in het Nederlands – omdat dit vaak niet de thuistaal is, maar dat geldt b.v. ook voor autochtone Friezen – en leren rekenen. Er blijft dan niet veel tijd en ruimte over voor andere dingen.
Scholen die dit consequent aanpakken halen prima scores, inclusief lagere percentages dyslexie, want oefening baart kunst en veel oefenen neemt de noodzaak van labeltjes plakken weg. Idemdito met een wat strakker pedagogisch klimaat, dat meer aansluit bij de opvoedkundige situatie aan het thuisfront. Bovendien leidt een overlegstructuur binnen een super diverse leerlingenpopulatie – en die fase hebben we grootstedelijk allang bereikt – tot Poolse landdag tafrelen. Niet doen dus, als het je te doen is om leerdoelen.
Deze aanpak is vrij praktisch, maar zeker niet modern. Eigenlijk kun je wel zeggen dat modern onderwijs kindertjes hopeloos laat vallen, omdat steevast alle aandacht uitgaat naar de zwaarste gevallen, waarbij de wel leerbare zwakkeren zelf mogen pompen of verzuipen. En als iedereen speciaal is, is niemand meer speciaal.
De oplossing die helaas veel tot stand komt is dat de lieve vrede bewaard wordt, wat dan in de praktijk neerkomt op tripartite fantasie. Namelijk de school doet alsof adequate zorg e.d. t.a.v. alle issues van de specifieke leerling geleverd wordt. De ouders doen alsof de kleine Einstein goede vorderingen maakt. En het kind laat het zich aanleunen, gaat zich er naar gedragen zonder iets wezenlijks te leren, anders dan dit perverse pedagogische spelletje.
Na 8 jaar basisonderwijs is het 1, 2, 3 god zegen de greep en over de schutting van het MO.
Helemaal mee eens. Ondererwijs is geen kwestie van geld maar van gezond verstand.
Dat is ook zo, maar zoals U en ik het wel hebben in de bovenkamer, hebben juist mensen met die achtergrond het niet.
Beste Eric2026 en H.Nijhuis,
Eigenlijk heb je voor goed primair onderwijs nog niet eens zo veel nodig. Een droge en comfortabele ruimte met adequate ventilatie om het CO2-gehalte en daling van de cognitieve capaciteiten niet te veel roet in het eten te laten gooien is een ding. Net zoals genoeg speelplein/gymruimte om de energie een beetje in goede banen te leiden.
Stoeltjes en bankjes van anno damals voldoen. En de gevallen van leerkrachten die longproblemen hebben opgelopen door schoolkrijt vallen ook best wel mee.
Je zal verstelt staan hoeveel ‘mensen met die achtergrond’ het beste voor de ontplooiing van de capaciteiten van hun kinderen wensen. Maar al dan niet als gevolg van intergenerationeel neef-nicht gescharrel over vele eeuwen is er ook een grote groep die grote problemen heeft met het bijbenen van het leven, laat staan dat in een Westerse setting.
De conceptuele achtergrond ontbreekt helaas bij de voor de werking van het systeem veel belangrijkere ‘witte’ groep. Want die zit nog steeds met de Jesus-reflex ten aanzien van achtergesteld geachten, waarbij ‘zielig’, aandacht en zorg de oplossing zou zijn, terwijl al decennia duidelijk is dat dit niet werkt, behalve als verdienmodel en allerlei ongewenste gevolgen heeft.
Als je onderwijs ziet als het aanreiken van oefeningen en stof om connecties binnen de hersenen aan te maken, die de latere volwassene zijn hele leven van nut zijn, dan is de huidige aanpak in het PO i.c.m. de kaalslag die overmatig schermgebruik / socials verdwazing teweegbrengt, funest te noemen. Op de achtergrond heb je dan ook nog de noties van Westerse individualiteit en individualisering – zelf meer van het eerste dan van het tweede, maar die laat ik er hier maar buiten.
Nee want met elk jaar paar miljoen er bij voor het onderwijs, gaat juist de kwaliteit bewijsbaar omlaag aangezien we lazen dat er groepen kinderen praktisch als analfabeet van school komen en ook niet voldoende kunnen rekenen. En dat is dan toch raar.
En aantal jaren geleden bleek dat scholen nog heel veel geld op de plank lieten liggen. Met die lumpsum methode. Dat wordt dan ook niet ingezet. Of zoals ik in de zorg wel eens hoorde ‘ we moeten het geld opmaken, anders krijgen we volgend jaar minder’. Dan werden er dingen gekocht om het geld op te maken zodat het budget van volgend jaar niet lager zou zijn.
Als een onderwerp als de Holocaust een andere inkadering krijgt en dus een andere historische betekenis binnen een ander historisch perspectief, dan is de eerste vraag: Cui bono? Wie profiteert?
De Holocaust, net als de overige herdenkingen van WO 2, wordt steeds meer in een transnationale context geplaatst. De Holocaust is niet meer specifiek iets dat de joden overkwam; de oorlogsherdenking wordt opgerekt naar alle oorlogen die sindsdien zijn gebeurd over de hele wereld.
Het is onderdeel van een politiek die ons nationaal besef wil wegnemen.
Als een land niet meer zijn eigen perspectief kan overbrengen via het onderwijs, dan houdt het op termijn op te bestaan. Landen zonder grenzen, zonder cultuur, zonder geschiedenis bestaan gewoon niet.
Als de Nederlandse samenleving de betekenis van het lespakket moet aanpassen aan de wensen van een groep immigranten, dan verkeren wij in dezelfde situatie als de indianen in Noord-Amerika rond 1850.
ja mee eens. De Holocaust herdenking moet ook daar over blijven gaan. Er zijn ook niet Joden in die kampen omgekomen. Van mijn schoonfamilie kwam de opa en een oom niet terug uit een Duits kamp. Door ziekte en gebrek overleden hoorden we later. En wat te denken ook van de executies van verzets mensen die hier in NL werden uitgevoerd als b.v in Putten. Ik vind dat andere oorlogen van later tijden of van andere niet Nederlandse situaties niet bij de 4-5 mei herdenking horen.
Hoe wáár is deze column en hoe scherp heeft de schrijver dit geformuleerd. Hartelijk dank. De basis voor alles is de democratie en de opvoeding die daar bij hoort. En de basis dáárvan is het christendom waar mensen wordt geleerd over zelfontplooiing/zelfontwikkeling en respect voor het leven. Deze dubbele basis is al zestig jaar veronachtzaamd. Krijg dat maar eens weer op de rails.
Zo is het maar net Nijhuis, “Een volk dat God verlaat, heeft smart op smart te vrezen”!
Enige tijd geleden verscheen er een prentje van schoolmeester Roel. Op ouderavonden vond hij het prettig om de ouders ook iets positiefs over hun kind te zeggen. Zo ook die ene keer.
Meester Roel zat relaxed op zijn stoel en tegenover hem aan de andere kant van zijn bureautje zat een echtpaar. Ma met hoofddoek en pa had zijn petje op. Hij zei “Dank zij jullie Achmet is de kwaliteit van onze detectiepoortjes aanzienlijk verbeterd”.
🙂
Beste Shanna,
Nationale helden onaangeroerd? I don’t know. Lokaal staat Piet Heyn – die van de statelijk gesanctioneerde piraterij – al jaren onder druk, om van de petities om van de Witte de Withstraat of te komen nog maar te zwijgen. In Hoorn wordt uiterst omzichtig met het standbeeld van Jan Pieterszn. Coen omgegaan als alternatief voor ronduit verwijderen.
En over nationale houwdegen Michiel de Ruyter kun je het op vele manieren hebben. Onder andere over zijn bijdrage aan de Marokkaans-Nederlandse relaties en de link met Zwarte Piet. Allemaal zeer heterodox, dus moeilijk verteerbaar binnen de huidige binaire emotionaliteiten.
Want zoals met wel meer dingen – auto’s op koolwaterstoffen – is het allemaal veel beter als we het niet meer zien. Even los gezien van wat er buiten het blikveld allemaal moet gebeuren of nog steeds gebeurd om de eigen happy, happy, joy-joy in stand te houden. Slavernij is in veel – o wonder – islamistische windstreken nog altijd een reeel bestaand instituut. En dan heb ik het nog maar niet over de wijzen waarop veel immigranten hun reis naar de Westerse vleespotten dienen af te betalen.
Nu was het vooroorlogse historisch onderwijs op de NL scholen er één van een licht bespottelijk uber nationalistisch perspectief, waar na de oorlog – en het verlies van de Oost – en zeker met de invoering van de Mammoetwet het nodige aan bijgesteld kon en moest worden. Kortom, exit Jacoba van Beieren, hallo EEG, EGKS en Euratom en niet te vergeten de voortzetting van de WOII geallieerden in de vorm van Nato.
Dat was nog in een tijd dat de overheid er goed aan meende te doen zelfstandige en kritische burgers tot wasdom te laten komen. Die ideologische noodzaak is er sinds de Val van de Muur vanaf, and it shows.
Kónden we maar terug naar de tijd van de EEG!
Een docent werkt altijd op een maatschappelijk evenwicht. Als die extreemrechts is (sommigen zouden zeggen extreemlinks; in ieder geval daar waar het gelijk behandelen in gelijke situaties niet langer meer geldt) zal een docent die zich niet gesteund voelt door de samenleving een accurate weergave van historische werkelijkheden achterwege laten.
Ergo: het is de hypocriete samenleving, geleid door hun even hypocriete politici, die docenten als een baksteen laten vallen. Deze voelen zich niet alleen beperkt door politiek correcte onderwijswetten en -programma’s, maar vooral door de intolerante sfeer die de samenleving als geheel ademt.
Last but not least voelen zij zich door dit alles ook nog eens bedreigd in hun broodwinning of, in het ergste geval, hun leven (zie Samuel Paty)
Het verraad van de samenleving aan het onderwijs, en dus aan hun eigen kinderen, is totaal. Tijd dus dat de gemiddelde kiezer benoemd wordt voor wat hij/zij is: extremistisch links oftewel extreemrechts. Tijd dat de gemiddelde kiezer eens flink in het kruis geschopt wordt!
De onderwijzer wijst de kinderen naar boven. Hij leert de kinderen onderscheid maken tussen feit en niet-feit. De kinderen leren taal, rekenen, geschiedenis en geografie om dit verschil te kunnen herkennen. Zo worden zij volwassen. Daarná komt de politiek. Althans volgens mij.
Je beschrijft het ideaalbeeld, niet de praktijk. Want juist daarin komt allereerst de politiek aan bod met tal van verknipte ‘idealen’, dan de ouders, dan het kind en ergens op plaats nummer zeven de docent.
Dát moet de onderwijzer dus niet toelaten. Hij moet zijn kinderen daartegen beschermen.
Voor deugmensen en linkse activisten, zoals de (genderneutrale) toilet juf Halsema van de Stopera zal het nog wel even duren, want die zijn als ambtenaar veel te hoog beloond voor hun slappe morele leiderschap, maar heel langzaam gaat in West Europa een bredere laag inzien dat aan cruciale wortels van de samenleving wordt gezaagd door theocratische fascisten. We moeten wel uitkijken dat het zittende bestuur de zaak voor eigen rust en gewin niet slinks op het beloop laat, en de boel genoegzaam laat escaleren tot burgeroorlog achtige confrontaties. Zaak is, zoals tijdens mijn militaire training werd onderwezen, in te zien dat ten tijde van oorlog het formele leiderschap vaak incapabel is, en in het veld vervangen wordt door geboren leiders. Die worden nu nog door zittende laffe “activisten” uitgespeeld als “rechts extremisten”, maar de tijd dringt om zich juist achter deze leiders te scharen.
Uitstekend verwoord. Ja, maar nu de oplossingen. Waarom hebben wij zulke slechte bestuurders dat zij dit niet willen zien en willen opkomen voor de juiste feiten.
Waarom staat men toe dat de islamieten hier druk uitoefenen om de geschiedkundige feiten uit te vagen.
Ik walg eigenlijk al zo lang van dat wegkijk gedrag en de verkeerde keuzes. En dat is echt iets van na de oorlog. Vanaf jaren zestig kwamen die linkse groeperingen op. Die begonnen er al mee. Maar zij zitten door alle instituties heen hun macht uit te oefenen.