Vastgelopen stikstofdossier verdient nieuwe start

Modellen kloppen niet met de realiteit

Titelfoto bij artikel Vastgelopen stikstofdossier verdient nieuwe start Rutger van den noort opiniez

Foto: Amsterdamse Waterleidingduinen 

Ons land zit op slot door de stikstofregels, die alle vooruitgang blokkeren en verstikken. Het verzet tegen het stikstofbeleid groeit en er dreigen allerlei rechtszaken. Al lang is duidelijk dat de modellen waarop dit beleid is gebaseerd in feite onbruikbaar zijn en dat er van een wetenschappelijke en onafhankelijke beoordeling geen sprake is. Daardoor is het vertrouwen van de burger in de overheid ook op dit beleidsterrein fors afgenomen. Rutger van den Noort zet in deze longread de zaken op een rijtje en pleit met tien concrete aanbevelingen voor een nieuwe start. 

Volgens Europese richtlijnen moeten er grenzen worden gesteld aan de stikstofdepositie in natuurgebieden. In het regeerakkoord Rutte 4 is daartoe een stikstoffonds van 25 miljard opgenomen. Dit geld is bestemd voor herstructurering van de landbouw, opkopen van veehouderijen, uitbreiden van natuurareaal en vergoedingen voor boeren die hun grond niet meer mogen gebruiken. Voor- en tegenstanders van dit fonds bestrijden elkaar te vuur en te zwaard, zowel in de politieke arena als in de rechtbank. De problematiek rond stikstof is multidimensionaal, multidepartementaal, zowel Europees, nationaal als provinciaal en het raakt de bestaanszekerheid van hele groepen mensen en individuele families.

 

Muurvast

Eigenlijk moet je constateren dat het dossier muurvast zit en dat we er niet uitkomen. Het gevolg is dat de besluitvorming zeer traag verloopt en het land op slot zit. Vanuit dit oogpunt is het heel begrijpelijk dat ook de achterban van de VVD zich nu begint te roeren in verschillende lokale afdelingen. Van een afstandje bekeken gebeurt er veel te weinig op dit dossier, terwijl er onderliggend juist heel veel speelt. Door de aard van de problematiek is het voor de gemiddelde burger erg moeilijk te doorgronden wat er nou echt aan de hand is, waarom iedereen er zo moeilijk over doet en – veel belangrijker nog- hoe we hieruit kunnen komen.

 

Complexe problematiek

In de afgelopen weken heb ik mij nogmaals verdiept in alle stukken die hierover verschenen zijn. Ik wil een duiding geven van het politieke proces waar we ons in bevinden en niet zozeer ingaan op de inhoud van het dossier. Er is zoveel verschil van mening over de werkelijke impact van stikstof op alle biodiversiteit binnen een Natura2000-gebied, in combinatie met zeer gedateerde of ontbrekende metingen over de impact op biodiversiteit, dat er eigenlijk wetenschappelijk gezien geen generieke uitspraken kunnen worden gedaan over een specifiek gebied.

 

Inhoudelijk verschillende perspectieven

Zo hebben sommige delen van de biodiversiteit van Natura2000-gebieden veel minder stikstofdepositie (neerslag) nodig, maar sommige stukken kunnen juist wat meer stikstof gebruiken. Generieke uitspraken in de lijn van “we moeten minder stikstof in Nederland hebben” zijn dus kort door de bocht, populistisch en wetenschappelijk onjuist. Wel is het zo dat er in sommige gebieden grote schade is ontstaan door de grote hoeveel stikstof die in de afgelopen jaren is neergeslagen. Generieke uitspraken in de lijn van “er is geen stikstofprobleem” zijn dus net zo goed te kort door de bocht, populistisch en wetenschappelijk onjuist.

 

Democratisch proces onder druk

In een volwassen democratie volgt beleid een cyclus van wetgeving, waarna de effecten van de wetgeving in de praktijk worden bekeken en een eventuele bijstelling volgt aan de hand van de resultaten van het beleid. Wetenschappelijke instituten hebben hierbij een rol om als scheidsrechter op te treden en op objectieve en onafhankelijke wijze vast te stellen of beleid werkt en welke verbeteringen mogelijk zijn. Hierbij wordt door veel instituten gebruik gemaakt van modellen die een versimpelde weergave zijn van de werkelijkheid, maar nodig zijn om op beleidsniveau uitspraken te kunnen doen. Het is hierbij van belang dat modellen voortdurend aan blijven sluiten op de werkelijkheid.

 

Voorspellende, maar niet doelgeschikte modellen

In het stikstofdossier wordt veelvuldig gebruik gemaakt van modellen om de impact van uitstoot van stikstof te voorspellen en de effecten daarvan te kunnen inschatten. Het uitvoeren van deze berekeningen en de modelbouw wordt gedaan door het RIVM. De modellen waar het om gaat zijn Aerius en OPS, een nationaal instrument. In 2019 heb ik met enkele experts een bezoek gebracht aan het RIVM, omdat er een sterk vermoeden was dat de gebruikte modellen in het stikstofdossier inadequaat waren. Mede als gevolg van mijn grote aantal vragen ontstond er twijfel en heeft de Tweede Kamer een onderzoekscommissie in het leven geroepen onder leiding van professor Leen Hordijk, die een verificatie heeft gedaan van de modellen van het RIVM.

De eindconclusies van het rapport “Meer meten, robuuster rekenen (2020)” zijn spijkerhard: “In dit eindrapport geeft het adviescollege aan dat het rekeninstrument AERIUS Calculator niet doelgeschikt is“. Er wordt een reeks aan verbeteringen voorgesteld binnen dit instrument, alsmede een oproep gedaan tot meer meten en zeer terughoudend te zijn met het toepassen van deze modellen voor zeer lokale beslissingen, door de hoge modelonzekerheid (tot 100%) die Aerius met zich meebrengt.

 

Gesloten gelederen

Ook al zijn er verbeteringen aangebracht in Aerius en OPS in de tijd tussen de oplevering van het rapport en nu, we moeten vaststellen dat de onafhankelijke scheidsrechter in het stikstofdossier – het RIVM – gebruik heeft gemaakt en tot op heden doorgaat met het inzetten van ondeugdelijke modellen bij het stikstofdossier. Het ministerie van Landbouw, Natuur en Visserij ondersteunt dit uit alle macht, getuige de interne adviezen die naar boven kwamen bij het uitvragen via een WOB-procedure: “advies om altijd vertrouwen te blijven uitstralen in de instrumenten”.

Vanuit de kant van het ministerie is het begrijpelijk dat zij achter een onafhankelijk model willen blijven staan, omdat dit namelijk een soort rustpunt geeft in de discussie. Anderzijds is het zeer gevaarlijk om je voortdurend te verschuilen achter een model, waarvan men op het ministerie ook allang weet dat dit geen basis voor beleid kan zijn, getuige de uitkomsten van de commissie Hordijk.

 

Onderhandeld

Daarbovenop stelde onderzoeksjournalist Jan Salden van EenVandaag recent via de voornoemde WOB-procedure vast dat er over de eindconclusies van het rapport-Hordijk is onderhandeld door het ministerie van LNV en I&W inzake de modelaannames die zouden moeten gelden. Meer specifiek gaat dit over de 5 km-afkapgrens voor uitstoot, die zou gelden voor verkeer, maar niet voor de landbouw. In Jip en Janneke-taal: de uitstoot van stikstof uit auto’s op de snelweg voert maar 5 km ver, terwijl voor de uitstoot van stikstof van landbouw 25 km wordt aangehouden. Ik hoef u niet uit te leggen dat dit nog maar weinig met wetenschap te maken heeft, laat staan met onafhankelijke modelbouw, laat staan met de onafhankelijkheid van een instituut zoals het RIVM.

 

Experts met belangen

We bevinden ons in een situatie waarbij gebruik wordt gemaakt van een model dat niet doelgeschikt is op basis van politiek bepaalde aannames. Het beheer van dit model is in handen is van een een instituut, dat veelvuldig afstemt met het ministerie over de (gewenste) uitkomsten van het model. Het is extra pijnlijk dat enkele ontwikkelaars van het Aerius-model nu belangrijke posities hebben op het ministerie bij het directoraat Stikstof. Enkele bedenkers van het model die de ins- en outs kennen, werken nu samen met een onafhankelijk instituut op dit dossier. Ter verdediging van hen: het is ook niet makkelijk om experts op dit terrein te vinden, dus het is wel logisch dat het gaat om een kleine groep mensen die elkaar goed kennen.

Op basis van een snelle verkenning van mijn kant lijkt het dat 15 tot 20 beleidsmedewerkers, modelbouwers en politici het hele stikstofdossier bepalen. Groot genoeg om een bepaalde mate van professionaliteit te kunnen ontwikkelen, maar te klein om echt goed checks and balances in te bouwen op het gebied van onafhankelijkheid. En juist deze onafhankelijkheid is cruciaal bij dit dossier, omdat zowel politici, als ook rechters varen op de expertise van deze groep.

 

Tanend vertrouwen in de rechtsstaat

In een volwassen rechtsstaat moet je kunnen vertrouwen op de overheid. Het vertrouwen in de overheid is gebaseerd op de aanname dat beleid fair wordt gemaakt, waarbij er gelijke spelregels gelden voor iedereen. Dit gaat over het gebied van normen en waarden, de afspraak is dat niemand een ander bedreigt of aanvalt, maar dit geldt ook op het gebied van wetgeving: het wegverkeer wordt net zo behandeld als de landbouw. Als we collectief als land door middel van verkiezingen besluiten dat we iets willen doen aan de stikstofproblematiek, dan is dat een collectieve keuze die we maken.

 

Metingen zijn cruciaal

Binnen deze collectieve keuze is het dan noodzakelijk dat op een eerlijke, gebalanceerde en gelijke wijze iedereen bijdraagt aan het reduceren van de uitstoot van stikstof en daarbij zijn metingen cruciaal.

Als blijkt dat 50% van onze neergedaalde stikstof uit het buitenland komt, dan is internationale druk op onze buurlanden nodig om deze reductie te kunnen realiseren.

Als landbouw een grote veroorzaker is van veel stikstof, en als deze stikstof tot grote problemen leidt, dan moet de landbouw ook bijdragen aan de reductie van stikstof.

Als het vliegverkeer (niet alleen tot 900m hoogte zoals nu gemodelleerd is), maar het hele vliegverkeer (ook tot 10km+) bijdraagt aan stikstof, dan moet het vliegverkeer ook bijdragen aan de reductie van stikstof.

Als blijkt dat de grote industrie ook heel veel uitstoot, dan doen zij ook mee en zo los je samen het probleem op. Het kan niet zo zijn, dat net als nu bijvoorbeeld grote zeeschepen en cruiseschepen een uitzonderingspositie krijgen, terwijl kleine vissersschepen grootschalige aanpassingen aan hun motoren moeten doen voor grote bedragen. Gelijke monniken, gelijke kappen.

 

Nederland loopt vast

We moeten constateren dat de besluitvorming in Nederland vastloopt. Het vertrouwen in de overheid is de laatste decennia sterk afgenomen. De politiek poogt geregeld om de schuld te geven aan populistische partijen, maar bij het stikstofdossier is de overheid zelf debet aan het gebrek aan vertrouwen. Het ministerie van Landbouw kiest doelbewust voor het ontwikkelen van beleid op basis van modellen die niet doelgeschikt zijn. Het maakt gebruik van modellen die eigenlijk niet te vertrouwen zijn, omdat ze niet uitvoerig zijn gevalideerd met metingen. Onder bepaalde aannames zitten zeer gedateerde onderzoeken uit de jaren ‘80 van de vorige eeuw (o.a. Kincaid, Prairie Grass), die nooit zijn herhaald.

Bij het berekenen van de kritische depositiewaarden is door experts in 2002 een keuze gemaakt voor een arbitraire waarde, zonder dat dit ooit gevalideerd is in de Natura2000-gebieden.

 

Vertrouwen ontbreekt

Als burger wil ik graag 100% achter de beleidskeuzes staan, maar ik kan niet meer vertrouwen op dit Aerius-model, en daarmee kan ik niet meer vertrouwen op het RIVM als scheidsrechter. En doordat het ministerie een ondeugdelijke scheidsrechter heeft aangewezen en dit doelbewust en na herhaalde kritiek blijft volhouden, kan ik ook geen vertrouwen hebben in het ministerie. En doordat de politiek meegaat in de keuzes van het ministerie, heb ik helaas geen vertrouwen meer in het optreden van politici in het stikstofdossier. Ze hebben er gezamenlijk een potje van gemaakt.

 

Hoe verder?

Ik kan precies uittekenen hoe dit verder gaat. Als gevolg van tientallen WOB-verzoeken komen er grote rechtszaken aan van zowel de natuurzijde als van de kant van de landbouw. Er is een nieuw initiatief op komst van een natuurorganisatie, die betoogt dat er op delen te weinig stikstof in de natuur terecht komt en ook zij gaan procederen tegen de staat. Volgens de ene club is er te veel stikstofdepositie en volgens de andere club is er te weinig stikstofdepositie. De reden dat ze mogelijkerwijs nog allebei gelijk gaan krijgen ook, is dat lokale metingen de conclusies van deze clubs onderschrijven en dat modellering van het RIVM volledig de plank heeft misgeslagen door gebrekkige validatie van metingen en onjuiste aannames. De rechter zal maar moeilijk een uitspraak kunnen doen, omdat de expertbasis ontbreekt.

We gaan jaren tegemoet van procederen op dit dossier, waarbij er miljarden verloren gaan, terwijl het land niet van het slot komt. In relatie tot aanpalende dossiers, zoals woningbouw, verkeer, migratie (huizenbouw), landbouw (voedselvoorziening) en energievoorziening is dit een nachtmerrie. Als een spin in het beleidsweb houdt stikstof alle progressie tegen en verstikt ons land.

 

Aanbevelingen

Hoe langer het kabinet wacht met het openbreken van het regeerakkoord, hoe zuurder de appel wordt, waar men doorheen moet bijten. Ook wordt de gevolgschade steeds groter. Op termijn zal blijken dat de rechter het stikstofbeleid aan de hand van modellen zonder deugdelijke validatie door middel van zeer veel metingen niet zal toestaan als basis voor beleid. Het is daarom bittere noodzaak om de volgende tien aanbevelingen op te volgen:

  1. Het vervangen van het Aerius/OPS als instrument voor stikstofmodellering door het Europees erkende Lotos-Euros/Emep (TNO), een open source-model. De nauwkeurigheid van dit model is weliswaar op detailniveau minder, maar bij Aerius/OPS is dit detailniveau juist zeer onbetrouwbaar. Aansluiten bij de modellering van onze buurlanden geeft een beter geharmoniseerd beleid.
  2. Onverkort en compleet volledig alle stikstof-emissie van alle bronnen op een gelijkwaardige manier meenemen als input in het model. Dit betekent: zware industrie, al het vliegverkeer (dus ook boven de 3000 voet/900 meter), buitenland, bodemuitstoot toevoegen of aanpassen in de Emissieregistratie. Alle bronnen dienen te worden gevuld met terugwerkende kracht tot 2010 om geen rare bewegingen in modellen te krijgen.
  3. Alle aannames in de modellering worden transparant gedeeld en pas gebruikt als er voldoende validatie is. Specifiek wordt hierbij gekeken naar de aannames over de afstand van de depositie vanaf de stikstofbron.
  4. Als uitgangspunt voor beleid of in rechtszaken stikstofmetingen zwaarder laten wegen dan modellen of berekeningen. Is er verschil tussen de metingen en de modelleringen, dan worden de metingen gebruikt als waarheid.
  5. Het RIVM gaat voor wat betreft het stikstofdossier communiceren met het ministerie van Landbouw en het ministerie van Infrastructuur via de Tweede Kamer. Direct contact tussen het RIVM en de departementen wordt verboden, om zo de autonomie van het RIVM te borgen en de belangenverstrengeling te doorbreken. Helaas is dit nodig.
  6. De depositiemetingen op de Natura2000-gebieden worden herzien aan de hand van metingen die minstens één totaal kalenderjaar van twaalf maanden gaan beslaan. Concreet: per Natura2000-gebied wordt een significant aantal meetpunten geïnstalleerd (orde grootte: 500 per gebied). Zie ook een gerelateerd Nature-artikel met opzienbarende uitkomsten.
  7. De kritische depositiewaarden van de tien meest kritische vegetaties per Natura2000-gebied worden opnieuw vastgesteld door de Wageningen Universiteit ter validatie van de experts. Hierbij worden ook internationaal gekozen normen meegenomen, mochten metingen geen duidelijkheid verschaffen.
  8. In afwachting van bovenstaande wordt de besluitvorming over de uitgaven van het stikstoffonds geparkeerd en wordt in het kader van zorgvuldigheid landelijke, regionale en lokale besluitvorming in relatie tot het stikstofdossier geparkeerd. Lokaal kan er getest worden met een geïntegreerde aanpak, zoals voorgesteld voor Texel door professor Lindeboom.
  9. Het ontwikkelen van een nieuw stikstofbeleid dat recht doet aan de werkelijk gemeten situatie. Heroverweging van de Natura2000-gebieden en het doel achter het stikstofbeleid.
  10. Het blijven inzetten op innovatieve technologische oplossingen om de uitstoot van stikstof (met name: ammoniak) te reduceren en het reduceren van waste door zoveel mogelijk cyclische natuurketens te ontwikkelen.

 

Tot slot

Provinciale en lokale politici, die de besluitvorming over dit dossier op hun bord hebben liggen, maken zich in toenemende mate zorgen over de mate van onzorgvuldigheid waarmee beslissingen genomen moeten worden. Provinciale Statenleden van regeringspartijen VVD en CDA verzetten zich tegen de stikstofplannen van hun eigen kabinet. En dat is toch wel een teken aan de wand.

Welke mening, visie of waarheid je ook bent toegedaan in het stikstofdossier, het is in niemands belang om deze trein te laten doordenderen in een bepaalde richting op basis van ondeugdelijke cijfers. Want als op termijn aan de hand van metingen blijkt dat de modeluitkomsten anders waren dan de werkelijkheid, dan heeft de overheid op individuele schaal beslissingen genomen die incorrect waren.

En dan dringt zich al snel de vergelijking op met de toeslagenaffaire. Waar deze ouders vaak een kleine fout maakten, werden zij door het systeem vermorzeld. Mocht dit ook zo zijn bij een individuele boer die te goeder trouw zijn ammoniakuitstoot jarenlang verminderd heeft, maar toch onteigend wordt, dan vermorzelt (inclusief bijbehorende dreiging) ook hier het systeem het individu mogelijk op incorrecte wijze.

Tijdens de parlementaire enquête die dan zal volgen, zullen natuurlijk excuses worden gemaakt door de overheid, hoge ambtenaren van het ministerie van Landbouw, het RIVM, provinciale bestuurders, maar het individu is daarmee niet geholpen.

Wij verdienen een eerlijke en kundige overheid, die besluiten neemt met de hoogst mogelijke vorm van integriteit. En dat laatste is ver te zoeken bij het RIVM, het ministerie van Landbouw en daarmee ook de verantwoordelijke minister. Dit dossier verdient een nieuwe start.

Reacties worden gemodereerd. Let op uw taalgebruik. Schelden en tieren is niet toegestaan. Lees hier onze spelregels. Reacties die onze regels schenden worden verwijderd. Herhaalde overtredingen, oproepen tot geweld, beledigingen, Holocaust-vergelijkingen en antisemitisme leiden tot een permanente ban. De redactie treedt niet in discussie over de reden voor verwijdering van een reactie, noch over een ban. Ongeldige e-mail-accounts worden geblokkeerd.

Abonneren op reactie(s)
Abonneren op
guest
26 Reacties
Meeste stemmen
Nieuwste Oudste
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
Youp
Youp
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Stikstofbeleid gaat niet over stikstof. Net zoals covid19 en het vaccinatiecircus niet over je gezondheid gaan; zoals CO2 beleid niet over het klimaat gaat; zoals de Oekraïne-oorlog niet over zelfbeschikking van de Oekraïne gaat. Het gaat in dit geval over de transitie naar een circulaire economie. Dat is een gigantisch experiment waarvan niemand weet of het een goed idee is, maar wat nu Europa-breed wordt uitgerold. Het enige wat zeker is is dat het heel veel geld gaat kosten. En natuurlijk werken de modellen niet. De modellen moeten ook niet werken zodat je er elke krankzinnige beleidsmaatregel mee kunt verantwoorden.

Gussel
Gussel
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Youp

U verwoordt wat ik al jaren denk.

Ernie van de Wal
Ernie van de Wal
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Met dat stikstofdossier wordt 1 ding over het hoofd gezien.
Als je van Charleville Mézières in Frankrijk naar Troyes rijdt, leg je ca. 200 km af door leeg land. Dan kan je alle kanten uit met je stikstof. In Frankrijk wonen per vierkante km 105 mensen tegen 416 in Nederland. En dat zit in Frankrijk voor een groot deel in stedelijke agglomeraties als Parijs, terwijl Nederland overwegend als verstedelijkt kan worden gezien.
Het BBP van Frankrijk is 3x zo groot als dat van Nederland, terwijl het land in oppervlakte 16x zo groot is en de bevolking 4x zo groot.

Ik weet niet in hoeverre die verhoudingen worden meegenomen in de beoordeling. Het mag wel duidelijk zijn, dat voor Nederland veel soepeler regels moeten gelden. Je kunt niet als EU pretenderen 1 groot gebied te zijn en dit soort maatregelen dan weer nationaal willen regelen. Stikstof houdt niet op bij de grens en als je in de ene regio veel activiteit hebt kan je dat compenseren met een lege andere regio in Europa.

In Nederland ligt vooral de Veluwe in de uitstoot van teveel stikstof, maar dat is nogal wiedes. Met overwegend Zuid-westelijke winden ligt dat gebied onder de rook van de Randstad en de Brabantse stedenrij.

Daarbij komt dat een wel heel ruimhartig immigratiebeleid de bevolking explosief laat groeien. Wat niet alleen extra woningen vraagt, maar ook infrastructuur, winkelcentra, bedrijventerreinen etc.

Bovendien leert de crisis in de Oekraïne ons, dat het hebben van een goede agrarische sector van levensbelang is. Tijd voor de h.h. rechters om terug te keren van hun dwalingen; het is òf overbevolking, òf pure natuur. En het eerste is al gerealiseerd.

Maarten Vasbinder
Maarten Vasbinder
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Het beste lijkt me om het hele stikstof dossier bij de vuilnis te dumpen en jaarlijks het overschot, zoals door Brussel bepaald in de burelen van Timmermans te ploffen. daar valt het niet op.
Stikstof is overigens prima voor de natuur.

Anton van Haasteren
Anton van Haasteren
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Hoe meer mensen er in Nederland bijkomen, hoe meer al die gebieden onder druk komen te staan.
Die boeren zijn er altijd al geweest.

Ni28
Ni28
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Anton van Haasteren

Overbevolking is probleem nummer 1 die vele ander problemen veroorzaakt.

H.J.
H.J.
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Anton van Haasteren

Wat mij opvalt, is dat de ongecontroleerde giga toestroom van gelukszoekers, in de Nederlandse partij politiek geen enkele weerstand ondervind, terwijl Joop den Uijl in de jaren 70 van de vorige eeuw, bij 10 Miljoen al aangaf dat Nederland vol was.
Er is natuurlijk veel meer aan de hand, dat snapt iedere boeren…
Dit hele circus is alleen mogelijk, als het Rutte Kartel meer als 50% van de kiezers achter hun beleid krijgt.
Bedankt kiezers op de VVD, D’66, CDA, CU, Groen L en PvdA.
Omvolking is een vies/verboden woord maar laat het maar eens op je inwerken.

Evert Mouw
Evert Mouw
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Toen ik de validatiestudies zag waarmee het RIVM zijn eigen OPS model valideerde, dacht ik wel even… waarom krijgen we dit pas te zien na een WOB procedure van Jan Cees Vogelaar? In mijn korte verkennende studie schreef ik:

“Na alle politieke en publieke commotie, en de discussies in 2020 over o.a. het Hordijk-rapport, lijkt het evident dat relevante studies die gebruikt worden door een onderzoeksinstituut in een democratische samenleving ook actief vrijgegeven worden. Eerder al werd de broncode van het OPS model en ook de brondata pas vrijgegeven na tussenkomst van de rechter. Modellen waarmee coronabesmettingen voorspeld werden zijn zelfs nog steeds niet openbaar. Het signaal wat het RIVM hiermee afgeeft is consistent; kijk niet in onze keuken! In een tijd van democratie, openbaarheid en transparantie gaat dit knellen, wat zich dan uit in rechtszaken en WOB-procedures. Het knelt nog meer als we het RIVM zien als wetenschappelijk instituut. Het beschikbaar stellen van open source data, algoritmes etc. wordt steeds gangbaarder bij het publiceren van wetenschappelijk onderzoek.”

https://www.furorteutonicus.eu/2022/04/29/eerste-indruk-validatiestudies-ops-model/

Het verpakken van politiek als “wetenschappelijk model” kan niet zo doorgaan. Een politieke herbezinning is inderdaad hard nodig.

Jan Smelik
Jan Smelik
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Evert Mouw

Uit het feit dat dit door de politiek gedoogd wordt blijkt duidelijk dat wij geen democratie meer zijn en als land dus ook niet open en transparant zijn. Met andere woorden, wij hebben een autocratisch bewind. Dat verklaart tevens waarom de overheid zich van enige kritiek niets aantrekt en gewoon doorgaat in de ingeslagen richting.

Ni28
Ni28
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Het nadeel van wetenschappelijke modellen is dat zij gemaakt zijn door te weinig bekende waarden die weer zoveel onbekende variabelen hebben en teveel aannames van hoe het zou kunnen werken. Men is geneigd om hierin keuzes te maken die ook andere doelen dienen dan de pure wetenschap zelf.
Alle wetenschappelijke berekeningen hobbelen achter op de natuur. De volledige realiteit zullen wij toch nooit kennen
simpel omdat deze oneindig is. Dus doen wij maar wat omdat niets doen ondenkbaar is voor de politiek. En dat is goed te merken.

Erik Ordelman
Erik Ordelman
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Prima artikel voor wat betreft ammoniak. Maar ammoniak is niet de enige bron van stikstofdepositie. Ook de uitstoot van stikstofoxiden leidt tot depositie. Het is in mijn ogen juister om te spreken van een probleem met stikstofverbindingen (ammoniak en stikstofoxiden) dan van een stikstofprobleem. Ammoniak en stikstofoxiden zijn verschillende stoffen en vragen elk om een eigen aanpak. Ammoniak is in de huidige concentraties niet schadelijk voor de volksgezondheid terwijl de concentratie stikstofoxiden op sommige plekken dat wel is.
Conform het huidige beleid wil de overheid de uitstoot van ammoniak verminderen door veehouderijen uit te kopen en de ‘vrijgekomen ruimte’ invullen door uitstoot van stikstofoxiden door wonen, verkeer, bouw, etc. Dit leidt amper tot een vermindering van de depositie van stikstof maar wel tot een hogere concentratie van stikstofoxiden in de lucht met bijbehorende nadelige gevolgen voor de volksgezondheid.
Dit dossier verdient zeker een nieuwe start waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen ammoniak en stikstofoxiden.

Gussel
Gussel
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Erik Ordelman

Een man bekende in de politiek vertelde met trots wanneer we de boeren uitkopen, dan hebben weer veel ruimte voor woningbouw. Helaas vergat hij dat dit het probleem van stikstofoxiden niet oplost en waarschijnlijk wordt verergerd. De druppels in de emmer, die de milieu meneer aanhaalde, is al jaren aan het overstromen, door de aanhoudende immigratie. De regering zou daar eerst prioriteit aan moeten geven in hun stikstofdossier en benoemen wat dit aan stikstofoxiden toevoegt.

Milo van der Linden
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Goed artikel. Onjuist gedefinieerde of ingerichte modellen, daar zit de kern van het probleem en ondanks de goede bedoelingen denk ik niet dat je dat oplost door meer of andere modellen. Modellen legitimeren een “top-down” beleid, terwijl het in mijn ogen belangrijk wordt dat bestuurders op alle niveaus gaan onderzoeken wat er wordt gedaan, waartoe boeren en bedrijven wèl bereid zouden zijn, wat in hun vermogen ligt en welke zaken binnen welke termijn in gang kunnen worden gezet om met de hele samenleving pragmatisch de handen uit de mouwen te steken en voorwaarts te gaan. Modellen “ontmenselijken” en nu, in deze tijden van onrust, is het zaak naar elkaar te gaan luisteren in plaats van naar bureaucraten of computers.

Marien
Marien
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

We moeten met zijn allen op Pieter Omtzigt stemmen OF op JA21 of BBB.
Ik zeg niet dat die alle wijsheid in pacht hebben, maar ik weet WEL dat DIE geen dubbele agenda hebben.
Die links wil stemmen kiest SP, maar laat a.u.b de karteltroep even links liggen.

Ni28
Ni28
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Marien

Vlak voor de verkiezingen herhalen graag.

Jon
Jon
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Marien

JA21? Heeft u niet goed opgelet? Zij spreken “rechts” in de TK, en stemmen vervolgens “links”……het zijn een stelletje nare opportunisten, na een judasstreek te hebben uitgehaald met FvD

AAA
AAA
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Marien

Zijn dit alle partijen zonder dubbele agenda? Of heb je zelf een blinde vlek (SGP bijv ?)

Jan Smelik
Jan Smelik
1 maand geleden
Antwoord op reactie van  Marien

Ik zou voor de FVD gaan.

Nikki
Nikki
9 dagen geleden
Antwoord op reactie van  Marien

Nou Omtzigt is wel onbetrouwbaar hoor. Die stemt zichzelf tegen, vreemde man die vaak balletje opgooit om hem daarna zelf weer lek te prikken.

Piltdown
Piltdown
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Het artikel gaat alleen over modelenne en mogelijk alternatieve oplossingen. Wat helaas onbesproken blijft is het “stikstofprobeem” zelf. Wat is het probleem en hoe is dat ontstaan? Uiteindelijk is het een raamambtenaar geweest die de limit te laag heeft vastgesteld. En van de EU mogen we dit niet meer corrigeren.
Verder is het “probleem” van de stikstof dat er in de “natuur” plantjes groeien die de ambtenaren van SBB daar graag zien, maar er oorspronkelijk helemaal niet thuis horen. Laat maar gewoon weer eikenbossen groeien in plaats van heidevelden.

Jan Smelik
Jan Smelik
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

”Wel is het zo dat er in sommige gebieden grote schade is ontstaan door de grote hoeveel stikstof die in de afgelopen jaren is neergeslagen. ”

Waaruit bestaat die schade dan en in welke gebieden gebeurt dit? Is dat op die kunstmatige, door de mens veroorzaakte, arme zandgronden? En de schade is dan dat er opeens planten gaan groeien? Stikstofoxiden zijn een soort mest en zorgt voor grotere vruchtbaarheid van de grond. Die ‘schade’ is dus gewoon de natuur die doet wat die moet doen: groeien.

Cor Termorshuizen
Cor Termorshuizen
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Interessant stuk. Alleen bekruipt mij het gevoel dat de hele discussie geen discussie is maar een kapstok om beleid op te bepalen. Een wetenschappelijke kapstok dat als doel heeft “Ja, ik vind het ook niet leuk maar ja, ik kan er niks aan doen. Kijk maar naar de feiten.” Scapegoat.
Vandaag las ik dat elk eu land 10% van zijn landbouw-areaal moet vernietigen.
https://arnowellens.eu/article/58933/groene-timmermans-gaat-22-miljoen-people-of-colour-honger-in-bonjouren
Het maakt dus niet zoveel uit dat er fouten zijn en worden gemaakt omdat dat er eigenlijk niet toedoet. Er moet iets anders gebeuren.
In dit geval milieu gebruiken als reden. Volgende keer weer het klimaat.

H.J.
H.J.
19 dagen geleden
Artikelwaardering :
     

Kijk Johan die van de kaars gaf het vorig jaar al aan Nederland is een k.t land.
Dit Rutte Kartel stinkt naar schijnheiligheid, leugens en bedrog.
Het WEF waar de meeste Kartel politici onderdeel vanuit maken en waarschijnlijk een riante tegemoetkoming van ontvangen heeft een aantal speerpunten gelanceerd en het is net als bij een bucket list de riante beloning volgt na het verwezenlijken.
Deze WEF dient de rijken en het zijn de rijken der aarde.
Zaai angst en tweedracht, maak de mensen onzeker, maak het leven onbetaalbaar, zet de grenzen wagenwijd open voor de doorstroming en zeker voor de boeren, maai ze het gras voor de voeten weg.
Voer een oorlog.
Nederland is onder Rutte een kl.teland geworden.

Jan
Jan
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Jan Smelik zegt het in zijn reactie nog netjes. Wat dit verhaal illustreert is dat Nederland geen democratie is (en overigens ook nooit was). Er is zo’n enorme brei aan conflicterende economische belangen, politiek wensdenken en politieke belangen, ambtelijke willekeur en belang, en noem het maar gewoon: ronduit corruptie. Dat geldt ook voor het RIVM Daar is voor de burger niet meer uit te komen. En volgens mij willen de politieke en ambtelijke elites dat ook helemaal niet.

AAA
AAA
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

‘Tijdens de parlementaire enquête die dan zal volgen, zullen natuurlijk excuses worden gemaakt door…’

Babbert & Babbertje

H.J.
H.J.
1 maand geleden
Artikelwaardering :
     

Kijk maar wat er op dit moment gebeurt, is simpel in bijna alle polders in Nederland liggen aan de randen van de akkers, giga grote hopen compost achtig spul de DCMR geeft gewoon toe, dat dit natte stront (gier) is verdikt door rest afval uit de agrarische sector.
Kunstmest is in de ban gedaan en de gier club heeft het over genomen.
Tankwagens vol staan al gereed, om na het eerste/tweede sneetje gras hun lading de grond in te dumpen.

26
0
We zijn benieuwd naar uw reactiex
()
x