Advertenties

Irrationaliteit is het moderne politieke bindmiddel

Het inhoudelijke debat is dood en begraven

Irrationaliteit als bindmiddel

 

Hoewel de natuurwetenschappen de mensheid in de afgelopen vier eeuwen onnoemelijk veel gebracht hebben, en het succes van de natuurwetenschappelijke benadering in het belang van de toekomstige samenleving om meer vraagt, is de huidige werkelijkheid helaas een heel andere.

Dat zorgvuldige waarneming van de wereld om ons heen de eerste onmisbare stap is naar een beter begrip ervan is voor een natuurwetenschapper vanzelfsprekend. Het verzamelen van toetsbare reproduceerbare feiten die kunnen leiden tot een consistent denkkader is daarvoor een noodzaak. Helaas zijn feiten en natuurwetenschap steeds meer in een kwade reuk komen te staan.

Maar een mening

De moderne maatschappij kenmerkt zich vooral door chaos en toenemende irrationaliteit. Een verwende hedonistische samenleving begrijpt en beseft al lang niet meer hoe de belangrijke verworvenheden waarop diezelfde maatschappij gebaseerd is tot stand zijn gekomen. Irrationaliteit en wensdenken gaan hand in hand, met steeds minder oog voor controleerbare feiten. Natuurwetenschap wordt gezien als ‘ook maar een mening’ en de resultaten ervan worden ontkend of gebagatelliseerd. Deze maatschappelijke tendens is breed waarneembaar, en wordt vooral gedragen en aangemoedigd door een opportunistische politiek en onwetende media.

Wat resulteert is een curieus mengsel van denkbeelden die – ondanks loepzuivere indicaties voor de onbetrouwbaarheid ervan – met een inzet een betere zaak waardig zonder ophouden gedebiteerd worden. Als je iets maar vaak genoeg benadrukt, gaan mensen het geloven. Orwell is helemaal terug in het publieke debat, of het ontbreken ervan. Het aantal voorbeelden is legio.

10 Illusies

Het lijkt me voldoende er een tiental in enigszins willekeurige volgorde te noemen zonder dat per onderwerp een uitgebreide onderbouwing nodig is. U wordt toch al dagelijks bedolven onder de slaapverwekkende schijnargumenten op al deze gebieden:

  1. Illusies over migratie
  2. Illusies over klimaat en energie
  3. Illusies over godsdienst
  4. Illusies over open grenzen
  5. Politieke onverdraagzaamheid
  6. Voorkeur voor schijndemocratie
  7. Trump haten
  8. Israel haten
  9. Afkeer van open rationeel debat
  10. Gebrek aan natuurwetenschappelijke kennis
Mantra’s

Het merkwaardige is dat irrationele standpunten over bovengenoemde zaken zelden op zichzelf staan maar doorgaans in combinatie met elkaar voorkomen. Het is meer dan voldoende om te volgen hoe de leden van het partijkartel zich opstellen op al deze punten en hoe de media daar blinde steun aan verlenen, om te beseffen dat van onafhankelijk denken geen sprake meer is. Politieke partijen en media zijn in grote lijnen inwisselbaar geworden, en kritische geluiden steeds schaarser. Bovendien wordt gefundeerde kritiek op de gebruikelijke mantra’s niet langer met argumenten, maar steeds vaker met alleen maar verdachtmakingen van en persoonlijke aanvallen op de nog resterende critici beantwoord. Het publieke debat is dood en begraven.

Ondoordacht

Vaste ondoordachte standpunten over steeds weer dezelfde aangelegenheden worden tot vervelens toe herhaald. Als je één politicus hebt gehoord, heb je hen allemaal gehoord. Als je één krant hebt gelezen, laat de rest zich raden. De constante factor in dit geheel is de betweterigheid en de vijandigheid ten opzichte van mensen die de moed hebben zich onderbouwd tegendraads op te stellen die er voortdurend van afdruipt. Pogingen om een niet bestaande politieke consensus af te dwingen zijn uiteindelijk de rem op elke vooruitgang.

Drama

Wat moeten we van de toekomst verwachten? Van alle illusies zal op termijn blijken dat de kachel er niet van kan roken en de bakker er niet mee betaald kan worden. Er is sprake van grootschalige waanzin zoals:

  • het tegen beter weten in willen voldoen aan de Parijse akkoorden
  • een religieus geloof in de mogelijkheden van zon en wind
  • het opzadelen van de bevolking met kostbare en onwerkbare ‘oplossingen’ voor niet bestaande problemen
  • het najagen van onwenselijke migratie-idealen die slechts tot rampspoed en revolutie kunnen leiden
  • het blind volgen van een ondemocratische EU die in verregaande staat van ontbinding is
  • het verheerlijken van misdadige antidemocratische theocratische regimes
  • het voortdurend negatief benaderen en schofferen van alles en iedereen die, democratisch verkozen, zich in woord en daad anders opstellen,

Dit alles in combinatie met een schrijnend en toenemend gebrek aan elementaire natuurwetenschappelijke kennis belooft weinig goeds voor de toekomst.

Tot schade van iedereen zal de wal het schip gaan keren.

We koersen af op een drama van onvermoede proporties. Met de burger als slachtoffer.

Over de auteur

Kees de Lange
Kees de Lange
Prof. Dr. C.A. (Kees) de Lange studeerde wis-, natuur- en sterrenkunde aan de UvA en promoveerde in de Theoretische Chemie in Bristol, UK. Hij is emeritus hoogleraar fysische chemie en chemische fysica aan zowel de UvA als de VU. Zijn research betreft atmosferische chemie en fysica, en magnetische resonantie, alsmede het ontwikkelen van complexe fysische modellen. Zijn onderzoek is vastgelegd in enige honderden publicaties. Hij is tot op de huidige dag actief in wetenschappelijk onderzoek. In de periode 2011-2015 was hij als een van de zeer weinige bèta’s lid van de Eerste Kamer.
Advertenties

9

Reacties zijn welkom. Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
"Buurman Bazarov"

Voor mij zie ik 2 scheidslijnen…

Mensen die zorg hebben over onze samenleving. Die er zich van bewust zijn dat er hard voor gevochten is op te bouwen wat we nu hebbben, en dat dat onderhouden moet worden. Het kan immers kapot.

Versus mensen die niets op hebben met de samenleving. Voor hen is Nederland een optelsom van individuutjes. En alles wat je gemeenschappelijk zou moeten regelen dat is hun probleem niet. Die mensen delen de wereld in naar moraliteit – zij deugen, behoren tot de goede kant. Iedereen met en andere mening is fout en dient bestreden te worden.

De 2e scheidslijn is de bestuurlijke kaste, zij die linksom of rechtsom deelnemen aan, of belang hebben bij de huidige bestuurlijke structuren. Ik zal het nooit vergeten een berichtje van een paar jaar geleden – een directeur waterschap ergens in het Oosten van Nederland, verantwoordelijk voor misschien 20 tot 30 meertjes, kanalen en riviertjes: meer dan 2 ton salaris en een bonus. Want toptalent.

Ik reken mijzelf tot de eerste groep. En die staat zwak.
Ik heb gelukkig geen kinderen, voelt soms alsof ik op heuvel zit en gefascineerd kijk naar het afbreken van alles wat ooit was. Een ongelooflijk schouwspel.

Serge.

Waarom moet mij dat nou weer overkomen, dat ik een beta ben ?
Dat ik het allemaal snap en een enorm relativerend vermogen heb.
Waarom ik nou weer ?
Allemaal zo herkenbaar.

Kees, het is zo belangrijk en ook zo ondankbaar dat wij de nitwits blijven informeren met materie die zij niet snappen….nou ja…..niet dat alpha’s zo dom zijn…..maar ze zijn gewoon anders geprogrammeerd.

Die zich laten afschrikken door het levensgevaarlijke CO2, of het nog veel gevaarlijkere dihydroxi-oxide ….

Wie zei dat ook al weer ? ‘ zalig zijn de onwetenden’

Joost Visser

Sociale chaos zou je ook in mathematische formules vast moeten kunnen leggen.

De klimaathysterie is een vlindereffect.

Michel Naber

Er wordt helaas veel te veel naar anekdotisch ‘bewijs’ gestaard tegenwoordig, door zowel ‘wetenschappers’ als de mensen die daar blind op varen. Naar echte wetenschappers wordt nog maar zelden geluisterd. Die komen met veel te uitgebreide rapporten, die voor veel politici en gewone mensen niet te lezen zijn, dus maar terzijde geschoven worden.
Men wil hapklare, liefst voorgekauwde, brokken die makkelijk wegslikken.
Daarbij worden mensen veel te snel als ‘expert’ naar voren geschoven. Vooral door de media. Die worden daarna dan ook weer veel te serieus genomen door politici en het publiek.
Daardoor ontstaat over steeds meer onderwerpen een behoorlijk scheef gegroeid beeld wat heel erg botst met de werkelijkheid.

Ik ben bang dat de wal het schip ook deze keer pas zal keren als de schade niet meer te overzien is. Enige wat we kunnen en moeten blijven proberen is dat schip af te remmen voor het de kade raakt, om zodoende de schade nog enigszins binnen de perken te kunnen houden.

Hoe en of we dit voortrazende schip nog af kunnen remmen durf ik niet te zeggen, maar dat we het moeten blijven proberen is voor mij een vaststaand feit.

Kees van Mourik

En intussen houden de meeste irrationelen hun irrationaliteit voor rationaliteit. En hoeveel tegengif valt er te halen uit de natuurwetenschap en de empirisch-wetenschappelijke methode? De klimaat-alarmisten putten ook uit de natuurwetenschap. En wat valt er vanuit de natuurwetenschap te zeggen over de wenselijkheid of onwenselijkheid van migratie naar onze contreien van hele legers kansarmen?
Het lijkt me duidelijk dat er vanuit de natuurwetenschap wel een en ander te zeggen valt over de mogelijkheden (en beperkingen) van zon en wind, of over de optie van kernenergie. Ook in debatten over nut of noodzaak van vlees eten of de schadelijkheid van massaal toerisme en daarmee samenhangend verkeer door de lucht zou natuurwetenschap leidend moeten zijn, (Met nu al, voor zover ik beoordelen kan, als uitkomst dat het met al dat vliegen en vlees eten over het geheel genomen wel een tikkeltje minder zou mogen.)
Maar wat te denken van bijvoorbeeld ijveraars voor natuurbehoud in Nederland, die tevens menen dat het schandelijk zou zijn om niet ruimhartig migranten, toe te laten, waar ze ook vandaan komen, om het even of het vluchtelingen of gelukzoekers zijn? Hier zou toch eerder logica het antidotum zijn. Alleen zijn verbijsterend veel mensen volstrekt ontoegankelijk voor logica, soms ten spijt wetenschappelijke scholing. Misschien is dat wel altijd zo geweest. Een kwaal van het mensdom in het algemeen. Ook is het nu niet voor het eerst dat de toekomst er somber uitziet door diverse manifestaties van irrationaliteit en religiositeit, en door het handelen en volgen van irrationelen die zichzelf soms voor reuze rationeel houden. “We koersen af op een drama van onvermoede proporties.” Hetzelfde kon ook met recht gezegd worden aan de vooravond van de de 1ste of van de 2de wereldoorlog.

En dat is bij lange na niet de hele waarheid. Wat te denken van het achteruit hollen van de
beschaving, Het op hol geslagen Kristen”dom”, de belaazerdarij m.b.t. europese munt die ons door de strot is geduwd en waarvoor we met z’n allen 2 Gulden twintig hebben
betaald en nu nog geen Hollandse gulden meer waard is.Het enorm geklooi in onze regering
en de tweede kamer.
JULLIE WORDEN BEDANKT!!!!!!!!!!

BegrensEuropa!

Kees de Lange eindigt met: “We koersen af op een drama van onvermoede proporties. Met de burger als slachtoffer.” Ik vertaal even zijn ‘voorbeelden van waanzin’ in beleidsintenties: 1. Zogenaamde oplossingen voor de energietransitie in Nederland van Rutte III gaan het klimaat niet redden, schaden de economie, en leggen eenzijdig de kosten bij de Nederlandse burger; er moet voor andere oplossingen worden gekozen; 2. migratie is rampzalig en moet stoppen, wat Merkel en Timmermans er ook van mogen vinden; 3. Een EU, die tegen de wensen van de burger in niets doet aan de vorige twee vormen van waanzin, moet worden afgewezen en moet gedwongen worden van koers te veranderen; 4. De politieke islam, en dat is eigenlijk gewoon de islam in zijn algemeenheid, moet gestopt worden; 5. Er moet voldoende sociale en politieke ruimte komen om bovenstaande punten in alle eerlijkheid te kunnen bespreken, m.n. door minder eenzijdige berichtgeving en uitsluiting; 6. Natuurwetenschappelijke en Statistische Haalbaarheids- en Effectrapportages moeten verplicht gesteld worden bij ingrijpende politieke besluitvorming over energie, migratie, internationale samenwerking, en globalisering.

A. Lensvelt-Marsman

Het is de agenda van the new world order. Eerst chaos and then order. Als de situatie zo afschuwelijk is geworden in Europa, accepteren we elk onderdrukkend regime.

Piet Karbiet

Nu ben ik nog niet oud maar kan mij niet herinneren dat de politiek zo gepolariseerd en blind was. Je had in de vorige eeuw felle voorstanders van Den Uyl of Van Agt, je was voor of tegen kruisraketten maar mensen werden niet bedreigd, vervolgd of direct voor racist uitgemaakt. (Ok Janmaat) Mensen zeggen op het werk en bij verjaardagen maar niks meer. Heel eng. Dagelijks ben ik in gesprek met mijn kinderen als ze weer eens met onzinverhalen uit school komen. Dat lukt gelukkig zo nu en dan. Nare feiten zijn ook feiten. De linkse indoctrinatie op school en tv is niet te harden.