Advertenties

Patstelling dreigt tussen Italië en EU

Regeringsprogramma zet migratiebeleid EU nog meer onder druk

Stadsbeeld Rome

Titelfoto: Stadsbeeld Rome

In Italië hebben de winnaars van de verkiezingen, de linkse Vijfsterrenbeweging M5S van Beppe Grillo en de rechts-populistische Lega, een monsterverbond gesloten. De nieuwe coalitie is eurosceptisch, maar kenners betwijfelen of het tot een Italexit zal komen.

Syriza

Dan zou Italië failliet gaan en het hele eurosysteem instorten. Eerder lijkt voor de hand te liggen, een scenario zoals we na de overwinning van de linkse populisten van Syriza zagen gebeuren in Griekenland. We kunnen ons de bravoure van Syriza-leider Alexis Tsipras en zijn non-conformistische minister van Financiën Yanis Varoufakis nog goed herinneren, na de eclatante verkiezingsoverwinning van Syriza in januari 2015. Bij iedere EU-top was het hommeles. Varoufakis dreef Eurogroep-voorzitter Jeroen Dijsselbloem en zijn Duitse meester Schäuble regelmatig toch wanhoop. Maar het einde van het liedje was dat Athene de voorwaarden van Brussel slikte. Varoufakis moest het veld ruimen.

Grieks scenario

Een soortgelijk scenario ligt in Italië voor de hand. Ook de Italianen blazen hoog van de toren. Ze willen niet meer bezuinigen, ze beloven hervormingen terug te draaien -zoals het verhogen van de pensioenleeftijd – en ze willen de koopkracht van de burgers verbeteren, onder meer door het doorvoeren van een basisinkomen. Critici spreken nu al van een schuldencoalitie.

De grote vraag is natuurlijk, wie dat verlanglijstje van het schuldoverladen Italië gaat betalen. Het klassieke recept van de Italianen om uit de problemen te komen – de lire devalueren en daarmee hun eigen export sterker maken – is onmogelijk in de eurozone. Ze zullen dus, net als Tsipras en Varoufakis in 2015, aankloppen voor hulp bij de EU en vooral bij Duitsland. Ook al is er nu wat meer te verdelen dan vijf jaar geleden, grif betalen zullen de Duitsers ook in dit geval zeker niet.

Mogelijke deal

Eerder ligt voor de hand dat de Italianen na een hoop gesteggel en nachtelijke EU-tops een deal krijgen vergelijkbaar met die van Griekenland in 2017 en ook al in 2015: schuldenverlichting in ruil voor hervormingen. De nieuwe coalitie heeft al aangekondigd dat zij een schuldverlichting van 250 miljard euro eisen van de ECB.

Mogelijk zal de soep niet zo heet gegeten worden als die nu is opgediend. Zolang de ECB de rente op nul houdt en gretig Italiaans schuldpapier opkoopt, zal het land niet snel omvallen. Dat neemt natuurlijk niet de oorzaak van de onvrede weg: de matige economische ontwikkeling, de hoge werkloosheid, de enorme instroom van illegale migranten en het constante verlies aan koopkracht, met uitzondering van de superrijken en de zichzelf vorstelijk betalende politici.

Dilemma

Dit stelt de Vijfsterrenbeweging en Lega voor een dilemma. Gaan ze – net als Tsipras in Griekenland – na een hoop geschreeuw met de staart tussen de benen akkoord met de EU, dan verliezen ze hun geloofwaardigheid bij de eigen kiezers. Zetten ze hun verzet voort, dan riskeren ze een al dan niet vrijwillige Italexit en hoewel daar misschien wel wat voor te zeggen valt: zonder zware crisis en mogelijk nationaal bankroet gaat dat niet meer. Zeker niet gezien de enorme schuldenlast van het land, dat niet snel het vertrouwen van de financiële markten zal herwinnen.

Gesteggel

Kortom, het gesteggel tussen de EU en de lidstaten en tussen de lidstaten onderling zal alleen maar erger worden, net als de onvrede bij de Italiaanse bevolking. Tot een keer de bom barst, maar wanneer dat zal zijn kan niemand voorspellen. Wat dat betreft had Milton Friedman het twintig jaar geleden goed gezien toen hij voorspelde dat monetaire eenheid in de EU zonder de juiste voorwaarden zou leiden tot grote politieke onenigheid.

Immigratie

Op één punt zou de nieuwe Italiaanse coalitie wél kunnen scoren bij het eigen electoraat. Gesteund door roulerend EU-voorzitter Sebastian Kurz (vanaf 1 juli) en de steeds groter wordende groep immigratiekritische landen in de EU (met name de Visegrad-landen), zouden de Italianen een Australisch Sovereign Borders kunnen afdwingen in de EU. Met als doel de stroom illegale migranten stoppen die het land volledig ontwricht. Of desnoods de eigen grenzen sluiten, zoals EU-land Hongarije heeft gedaan. De boten van de hulporganisaties moeten dan rechtsomkeert maken, terug naar de landen van herkomst. Waar dan uiteraard wel een betere humanitaire opvang geregeld moet worden. In feite is dat een makkelijker te nemen stap dan de eurozone verlaten.

 Sovereign Borders

Het wordt dus interessant om de komende maanden te volgen of de EU de nieuwe Italiaanse coalitie in ieder geval op dit punt hun zin zal geven en de immigratie zal indammen middels een Europees Sovereign Borders beleid. Al was het maar om voorlopig de euro – en daarmee hun eigen hachje – te redden.

 

Over de auteur

Jan Gajentaan
Jan Gajentaan
Amsterdammer in Rotterdam, blogger, schrijver van e-books, voetbalvader, Volvo 940 rijder, in het dagelijks leven Recruitment / Human Resources Consultant.
Advertenties

5

Reacties zijn welkom. Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Joop

Waar is vetnek Timmermans, om in vlekkeloos Italiaans, de Italianen te dreigen, zoals de Polen?

Kom op Frans, de kunt het!

jungleelephant

“Grenzen dicht;boten rechtsomkeer naar landen van herkomst,waar dan wel een betere humanitaire opvang geregeld moet worden”????????Get real:99% zijn GEEN vluchtelingen,hebben zelf die keuze gemaakt en zorgen dus ook maar voor zichzelf!De Europeanen zijn nu wel lang genoeg uitgebeend tot op het bot!Weg met de Brusselse maffia die heel Europa op hun geweten hebben!Oh,wacht….die hebben geen geweten!

Juanito

De Italianen staan met de rug tegen de muur, zowel wat economie en euro betreft als de stortvloed aan dobberaars die in Italië zijn aangespoeld of afgezet door NGO’s, die al dan niet bewust (verraders of nuttige idioten), meewerken aan de uitvoering van het Coudenhove-Kalergi plan.

Na jaren van negeren, leugens, pappen en nathouden op deze dossiers, zijn nu eindelijk partijen aangetreden die zeggen deze misstanden te gaan aanpakken. Dat is in ieder geval een goed begin, want de kliek die tot nu toe de lakens uitdeelde, ontkende doodleuk de misstanden en/of keek vooral weg. Dat wegkijken vond en vindt vooral plaats in de richting van toekomstige zakken geld die in het verschiet klaar liggen, van de corrupte Brusselse bende.

Aanpakken en oplossen van problemen, die ieder kind dagelijks kan zien, begint met erkenning van die problemen. Erkennen en benoemen schijnt in de huidige tijd ‘populistisch’ te heten. De komende tijd zullen we gaan zien wat er van de voornemens van Lega en Vijf Sterren uitgevoerd gaat worden en hoeveel tegenstand en ‘pootje haken’ er uit Italië zelf en vooral Brussel zal komen, want met name daar in Brussel, zal het ze dun door de broek lopen.

Als de Italiaanse plannen niet gefinancierd gaan worden met euro’s, wat aannemelijk lijkt, zal Italië weer zelf geld moeten gaan uitgeven. De Lire-2 bijvoorbeeld, en daarmee pakt Italië die bevoegdheid voor gebruik van dat instrument weer terug. Daar waar het thuis hoort, in de natie staat.

Overigens, had of heeft Italië ‘Brussel’ helemaal niet nodig om haar grenzen af te sluiten voor immigranten uit de hele derde wereld. Waarom dat niet is gebeurd, zoals Hongarije wel deed, zal pure onwil zijn geweest van de vorige regeringen, want niet in lijn met de Coudenhove-Kalergi plan. De knechtjes van Brussel hadden zich in het geniep geheel gecommitteerd aan doorbouwen aan- en doordouwen van een 4e Reich, de ultieme natte droom van de verrader-parvenu’s die in de afgelopen 40 jaar in vrijwel alle instituties en ambtenarij zijn doorgedrongen.

Een van de grondleggers van het grote ‘oplichtingsplan’ van de Italiaanse en Europese burger was ene meneer Prodi. Een gratis ideetje van mijn kant, aan mijn Italiaanse vrienden is om dit heerschap voor het Gerecht te slepen wegens landverraad en volksverlakkerij.

BegrensEuropa!

Mmm, interessante gedachte. Europa zal door financieel-politieke onenigheid als gevolg van de Euro gedwongen worden de grenzen te sluiten. Dat,en de onaanvaardbare problemen in Duitsland en Frankrijk met hun islamitische allochtonen. Als het hele Europese project dreigt te verzanden of om te vallen, zal men in Brussel wel een keer bij zinnen komen. Het is louter aan de handelsvoordelen te danken dat Noord-West Europa meedoet en de rekening blijft betalen. Als die voordelen wegvallen, dan stort het project als een kaartenhuis in elkaar. Niet zo vreemd. Kijk naar de USA, die al tweeenhalve eeuw bestaat. De enige landen die garen bij spinnen bij de chaos zijn de aziatische tijgers, Japan, China en een reeks salafistische entiteiten.

karton

Italië, met een staatsschuld van ruim 2200-miljard euro (!!!!) stapt pas uit de EU als de overige lidstaten, w.o. Nederland, die schuld hebben betaald. Nederland zal daarmede wel weer voorop lopen, zoals altijd, dit “rijke” landje loopt óveral mee voorop in de wereld.