Advertenties

Het geheime Realisten-Genootschap

Waarom elke rationele discussie over immigratie vastloopt

Boten en zwemvesten van vluchtelingen op Lesbos

Titelfoto: Boten en zwemvesten van vluchtelingen op Lesbos – CC0

Vijf vrouwen en vijf mannen waren ze, waarvan zowel onder de vrouwen als onder de mannen zich één transgender bevond. Wat dat betreft waren ze keurig in evenwicht, bijna politiek-correct. Toch vonden de besprekingen op de zolder van Bram plaats in het diepste geheim. Niemand van het genootschap wilde problemen op het werk, vanwege de omstreden standpunten die ze innamen.

“Goed” zei Moustafa, één van de meest gedreven leden van de groep. “Ik vat even ons asielstandpunt samen. We kiezen dus rigoureus voor asielopvang in de eigen regio. Er zijn geen uitzonderingen meer. Wel zal er een programma komen voor betere opvang in de regio. Alle EU-landen gaan daar naar draagkracht aan bijdragen. Dat kunnen de meeste lidstaten gemakkelijk financieren, omdat ze straks geen kosten voor asielopvang in eigen land meer hebben. Iemand nog vragen hierover?”

“Nee, het is zo klaar als een klontje” zei Liesbeth, die in een vorig leven nog als Henri door het leven ging. “Het is zó gezond verstand, zó rationeel, dat je je afvraagt waarom dit niet eerder is doorgevoerd. Maar toen Bolkestein op een zondagavond in 1994 opvang in de eigen regio opperde in een uitzending van Brandpunt, werd hij de volgende ochtend geroosterd door zijn eigen VVD-fractie. Dat weet ik nog goed”.

“De verhoudingen zijn helemaal scheefgegroeid” sprak Bram, die een goede baan had als financieel manager bij de gemeente, maar daar zijn opvattingen liever voor zich hield, na enkele aanvaringen met de gemeentesecretaris die had gedreigd met ontslag. “Voor elke 135 euro die  we uitgeven aan asielopvang hier gaat maar één euro naar opvangkampen in niet-Westerse landen, terwijl meer dan 90% van de vluchtelingen dáár verblijven. Zij hebben de hulp juist het hardst nodig”.

“We hebben een heel ander immigratiesysteem nodig”, viel Moustafa hem bij. “Veel migranten van de tweede generatie zoals ik zelf, zien hoe de verzorgingsstaat achteruit holt door het open grenzenbeleid. Ook mijn ouders hebben hard voor de verzorgingsstaat gewerkt. Ik ben moslim, misschien een verwesterde moslim, maar ik zie hoe jongeren van de derde en de vierde generatie zich steeds meer in hun eigen subcultuur opsluiten. Soms radicaliseren ze in een middeleeuwse versie van de islam. Mijn vader is juist geëmigreerd om daaraan te ontsnappen! Te veel immigratie tegelijk is niet goed voor een land, of dat land nu Marokko heet of Nederland. We moeten een stapje terug doen, in ons aller belang”.

Het gezelschap knikte instemmend. “Mooi”, zei Bram. “Het is bijna tijd voor de borrel. Het idee van lastenverlichting voor burgers en kleine bedrijven hebben we net al besproken. Ook zijn we het eens over de noodzaak nationale grenscontroles in te voeren, zolang de EU geen investeringen doet om de buitengrenzen beter te bewaken. Op vrijwel alle punten voor ons Realistisch Manifest zijn we dus akkoord. Zijn er andere zaken die we moeten bespreken?”

“Er is nog één lastig punt te tackelen” opperde Elvira, een voormalig gemeenteraadslid van GroenLinks die pas onlangs realist was geworden, maar één van de meest enthousiaste deelnemers was van de groep. “Hoe voorkomen we dat, als we uitkomen met ons Manifest, we in de media weggezet worden als extreemrechts of erger nog, als fascisten?”

Ineens werd het stil in de groep. Sommigen krabden zich achter het oor.

Op alles hadden ze een antwoord, maar hierop niet.

Over de auteur

Jan Gajentaan
Jan Gajentaan
Amsterdammer in Rotterdam, blogger, schrijver van e-books, voetbalvader, Volvo 940 rijder, in het dagelijks leven Recruitment / Human Resources Consultant.
Advertenties

1

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Piet Karbiet.

Door in het programma van de Realisten heel prominent te verklaren ook heul erg tegen Racisme en Discriminatie te zijn. Doen de andere partijen ook. Nog even en een beschuldiging van Realisme is ook een Geuzennaam aan het worden in dit land.