Advertenties

Nederland: het bange kind in de klas

Ruggengraatloze politici, bestuurders en intellectuelen

Minister Kaag en ambtelijke staf op bezoek bij president Khamenei van Iran. Screenshot door redactie OpinieZ van YouTube-video, kanaal Iran Press News Agency 21-02-2018

Nederland wil zich altijd voordoen als open en tolerant. Twee kenmerken die koste wat het kost boven alles moeten prevaleren. Zelfs als dit betekent dat de eigen waarden, normen en standpunten opzij geschoven moeten worden. Deze houding heeft een keerzijde.

Zowel op nationaal als internationaal niveau wordt er inmiddels een loopje genomen met ons. Dit land is stuk stelt Umar Ebru in haar column. We zijn helemaal doorgeslagen in dit land zegt Van der Gijp in Voetbal Inside. Het is te wijten aan de ruggengraatloze politici, bestuurders en intellectuelen die voor iedere vorm van klaagzang zwichten. Ik vraag mij oprecht af waarom Nederland het bangste kind in de klas is. Waarom is NEE zeggen zo onmogelijk geworden?

Tegenargument?

Neem het cowboys- en indianenfeest van Tivoli, waarmee Anousha Nzume zoveel moeite schijnt te hebben, dat als het niet verdwijnt ze niet komt spreken op een feministenbijeenkomst in Tivoli. De directeur zwicht voor Nzume’s argument dat een indianentooi opzetten toe-eigening van de cultuur betekent. Een cultuur die Nederlandse kinderen zich niet mogen toe-eigenen. De klaagzang wordt serieus genomen vanwege een wanstaltig non-argument verpakt in een ‘dreigement’.

Mauritshuis

Dit geldt eveneens voor Emilie Gordenker, directrice van het Mauritshuis, die zwicht voor emotionele slavernij-argumenten, de buste van Maurits weghaalt en dat later afdoet als een al voorgenomen verandering. Hoezo zijn deze goed opgeleide volwassenen niet in staat om een tegenargument te leveren? Het argument dat beelden en namen van historische figuren leermomenten zijn en dat een feest waarin kinderen verkleed gaan geen toe-eigening is van een cultuur, maar een speelse manier om een andere cultuur te ontdekken, of sterker; de associatie met cultuur niet eens gemaakt wordt. Natuurlijk mag mevrouw Nzume wel verkleed partijtjes houden en is dat geen toe-eigening.

Kaag in Iran

Neem de (waarnemend) minister van Buitenlandse Zaken Sigrid Kaag. Ze droeg een hoofddoek tijdens haar ontmoeting met de hoogste leider van Iran Ali Khamenei. Het land waar nota bene vrouwen protesteren tegen het dragen van een hoofddoek en strijden voor hun rechten. Volgens mevrouw Kaag zou het gesprek niet doorgaan als zij geen hoofddoek op had.

Kon de ontmoeting niet buiten Iran plaatsvinden? Of ging het toch weer allemaal om geld en zijn vrouwenrechten daar ondergeschikt aan. Journalisten die haar vragen naar een verklaring voor de hoofddoek krijgen het standaard nietszeggende BuZa antwoord, want ja mevrouw Kaag is alleen bezig met de belangen van de EU, zoals het een echte D66’er betaamt. Over D66 gesproken: het bangste kind van allemaal.

Verkiezingspraat

Neem de Europese Unie. Nederland betaalt van alle lidstaten de EU al 25 jaar lang per inwoner het meest. Dat blijkt niet voldoende en volgens EU-citruspers Oettinger moet het nog meer worden. Natuurlijk zal onze huidige minister-president die populair en gewenst wil blijven in Brussel ingaan op de eis. Dat de Nederlandse burger meer mag betalen werd laatst zelfs door de NOS uiteengezet.

Dus bereidt u maar alvast voor, want ons land zegt geen nee meer. Momenteel doet Mark Rutte stoer en belooft hij dat Nederlanders geen extra geld meer gaan betalen. Deze ‘gewaagde’ uitspraak heeft een houdbaarheidsdatum tot 21 maart 2018. Hij kan immers nu al niet beloven dat de EU-begroting niet zal stijgen. Opgelet! Het is verkiezingspraat, trap er niet in!

Tevredenstellen

Van cultuur, media, diplomatie tot politiek is de vrees om intolerant of onpopulair over te komen boven alle andere zorgen uitgestegen. Voor elke klacht en ieder dreigement wordt gebogen. Men poogt iedereen zoveel mogelijk tevreden te houden. Een onmogelijke opgave. Je kunt niet op iedere eis ingaan en iedereen tevreden stellen. Het houdt een keer op.

Bovendien krijgen de sterke kinderen in de klas (in eigen land, de EU en de VN) steeds vaker door dat het zwakke kind vatbaar is voor dreigementen en hysterische emotionele argumenten. Uiteraard spelen ze hier manipulatief op in. De huidige generatie Nederlandse bestuurders en intellectuelen gaat ten onder aan eigenbelang, nep-openheid en een schijntolerantie die niet verder meer opgerekt kan worden.

Loopje

Er is niets mis met water bij de wijn doen. Maar inmiddels is er zoveel water bij de wijn gedaan dat het zelfs de naam limonade niet verdient. Nederland is het kind in de klas waar iedereen een loopje mee neemt. Het bange kind dat geen mening, eigen stem of argumenten durft te hebben. Bang om een confrontatie aan te gaan met de boze buitenwereld.

© OpinieZ.com 2018. U kunt hieronder reageren op dit artikel. Ook kunt u het artikel delen met anderen via de knoppen onder de advertenties.

De OpinieZ-artikelen van Pamela Pinas (volg twitter-icon @drsphenomenal) vindt u 👉🏽 HIER 👈🏽

Advertenties

4

Reacties zijn welkom. Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op

Verder denk ik dat het niet het bange kind is, maar niet meer mee kunnen op het wereldtoneel.
Dat heeft Nederland aan zichzelf te danken.

Nederland is na Lubbers al tijden de weg kwijt.
Gezichtsverlies, troeven verspelen, met vingertje priemen, ministers die noodgedwongen het Binnenhof moeten verlaten, defensiebezuinigingen of nog beter uitgedrukt….ontmantelen.

Door de linkse houding en aggresiviteit doen veel politici en directeuren het in hun broek. Links wil geen verschillen alles moet gladgestreken zijn. Wat een vreselijke wereld zal dat zijn een wereld zonder verschillen en zonder meningen. Links wil een doodse wereld, waar niets te beleven valt

Anton

“Waarom is nee zeggen onmogelijk geworden?”
Sociale druk? Hoge salarissen zonder enig risico? MSM die hameren op sociaal verantwoord gedrag?
Sigrid Kaag kon de journalist die haar interviewde over haar gesprek in Iran wel een grote mond geven, maar de autoriteiten in Iran kon ze de waarheid niet vertellen.