Advertenties

Mijn terugblik op Nederlandse Leeuw

Integratie slaagt alleen als individuen willen bijdragen aan collectief

Titelfoto: plenaire zaal Nederlandse Leeuw - foto Redactie OpinieZ

Vorige week gaf ik op OpinieZ.com een schot voor de boeg voor de Nationale Brainstorm Nederlandse Leeuw van afgelopen vrijdag. Ik was er bij. Laat ik er daarom ook een terugblik geven. Geen verslag. Die zijn er inmiddels al genoeg. Als ik er één mag aanraden? Lees die op Geenstijl.nl Nederlandse Leeuw: Verdomme, niks geen nazi’s…! Ik gooi het over een andere boeg.

Nederlandse Leeuw heeft mij (nog sterker) het inzicht gegeven dat we in het debat over vluchtelingen, immigratie en integratie onderscheid moeten maken tussen individu en collectief.

Individuele rechten

Ik kreeg dat inzicht overigens pas aan het eind, waaruit maar weer eens blijkt dat je op zulke bijeenkomsten tot het eind moet blijven, wat overigens veruit de meeste deelnemers ook deden! Het ontstond toen ik de keurige Leidse hoogleraar rechtsgeleerdheid van Iraanse komaf Afshin Ellian hoorde zeggen dat het grondwettelijk recht op godsdienstvrijheid geen rechten aan religies geeft, maar aan individuen. Dié kunnen zich er op beroepen, niét hun religies!

Laat ik dat meteen maar met een voorbeeld verduidelijken: het door velen gewenste boerkaverbod. Daar is veel voor te zeggen. Uit het oogpunt van veiligheid (bij sommige benzinestations moeten motorrijders hun helm afzetten), maar ook vanuit het oogpunt van onze cultuur, waarin vis à vis contact – van aangezicht tot aangezicht – een belangrijke rol speelt. Een collectieve maatregel gericht op collectieve belangen.

Waarborgen

Maar tegelijkertijd past het in onze cultuur om individuen die tegen zo’n verbod gewetensbezwaren op grond van godsdienstige overtuiging aanvoeren te respecteren. Dat hoeft niet lichtzinnig. Een gewetensbezwaar is ook niet lichtzinnig of behoort dat in ieder geval niet te zijn. Net als destijds bij de erkenning van gewetensbezwaren tegen de militaire dienstplicht kan de erkenning daarvan met de nodige waarborgen gepaard gaan. Waarborgen die het mogelijk maken degene die er gebruik van maakt gemakkelijk te controleren op rechtmatig gebruik. Het is maar een voorbeeld.

Mijn punt is dat we de toelating van migranten kunnen en wat mij betreft moeten beperken (in combinatie met met het intensiveren en verbeteren van opvang van vluchtelingen in de eigen regio), maar dat er altijd individuele uitzonderingen mogelijk moeten kunnen zijn. Die dan weer aan strenge voorwaarden gebonden kunnen worden. In mijn schot voor de boeg pleitte ik voor een toelatingsbeleid gebaseerd op ‘nee, tenzij’ in plaats van ‘ja, mits’.

Cemal Yilmaz

Ik was bij Nederlandse Leeuw niet de enige die collectieve maatregelen om immigratie en integratie aan te pakken wil combineren met respect voor het individu. Dat bleek bij het optreden van Cemil Yilmaz, lijsttrekker van de islamitische partij Nida bij de gemeenteraadsverkiezingen in Den Haag. Geboren en getogen in Nederland, maar naar eigen zeggen nog steeds door velen als allochtoon gezien en behandeld. Gehuld in het uit-shirt van het Nederlands Elftal, waarmee hij accentueerde zich in het hol van de leeuw te voelen, zorgde hij tussen politici van PVV, Leefbaar Rotterdam en SGP (Thiery Baudet van Forum voor Democratie had om voor de deelnemers onduidelijke redenen van zijn aangekondigde aanwezigheid afgezien) voor het enige politieke tegengeluid. Dat viel goed bij een groot deel van de deelnemers (Yilmaz verliet het podium met applaus), omdat hij het illustreerde met zijn persoonlijke verhaal en dat van zijn ouders.

Westerse cultuur

Ik schreef in mijn schot voor de boeg dat je tégen massa-immigratie kunt zijn én bevriend met een Irakese vluchteling bij jou in de buurt. Dat je de islam kunt afwijzen én een goede relatie onderhouden met een islamitische collega. Dat je Sinterklaas, Kerst én het Suikerfeest kunt (laten) vieren. Voorbeelden van collectieve (beleids)doelen die samen gaan met respect voor individuele medemensen. Ik denk dat keynote speaker Jordan Peterson dat ook bedoelde in zijn inleiding over de identiteit van de westerse cultuur en de wijze waarop nieuwkomers daaraan gebonden mogen worden. Met respect voor die cultuur en voor de verworvenheden die daaruit zijn voortgevloeid, maar óók met respect voor de nieuwkomer die daarin (nog) niet is grootgebracht.

Maar wat voor onze cultuur nog véél belangrijker is, is de wijze waaróp individuen, autochtoon én allochtoon, zich tot het collectief, de samenleving, verhouden. Willen zij er naar behoefte van profiteren, dan zal die ten ondergaan. Willen zij er naar vermogen aan bijdragen, dan zal die overleven.

© OpinieZ.com 2018. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties.

De OpinieZ-artikelen van Henk Strating (volg twitter-icon @HenkStrating) vindt u HIER

Over de auteur

Henk Strating
Henk Strating
Henk Strating is oprichter van HS ARBEIDSVOORWAARDEN CAO-advies & onderhandelingen en schreef het boek 10 JAAR PUZZELEN over de Nederlandse arbeidsverhoudingen in de periode 2007-2017.
Te bestellen op https://www.bol.com
Advertenties