Advertenties
Recent:

A4’tje PVV staat voor de debilisering van de politiek

Tegenwoordig wordt er continu op onze emotie gespeeld. Op Facebook ontkomen we niet aan een kitten die om haar eigen staartje rent, hoe een hond nat uit de zee in de armen van een gehandicapt kind springt of een leeuw die na jaren verwijderd te zijn, zijn oude baas herkent, een foto van een kind op het strand.

Alles draait om de emotie. Het maakt iets in ons los: liefde, woede, wat dan ook. Sinds gisteren is daar echter de politiek bijgekomen. Het laat mijn hart zelfs een beetje wenen in stilte, wanneer ik zie tot waar we gekomen zijn.

Helden van weleer
Soms komen er op onverwachte momenten grote politieke helden in me op: ik denk aan de discussie van Oldenbarnevelt met Maurits over de religieuze weg van de republiek. Johan de Witt en de periode van De Ware Vrijheid, Joan Derk van der Capellen tot den Pol en zijn manifest “Aan het volk van Nederland”, Groen van Prinsterer en Thorbecke die samen, volgens historicus Henk te Velde, aan de basis stonden van de Nederlandse parlementaire traditie. Willem Drees in de wederopbouw en zelfs Den Uyl toonde een eloquentie en een visie die nu ver te zoeken zijn.

Doordacht
Het is geenszins het geval dat ik het politieke verleden idealiseer. Van Oldenbarnevelt is ter dood gebracht door Maurits, Johan de Witt (en zijn broer) door een vuil spel van Willem III, Den Uyl heeft besluiten genomen waar we nu nog steeds mee worstelen. Maar het waren wel allen politici met een visie: een doordacht wereldbeeld en een beargumenteerd verhaal waarom dat wereldbeeld een plaats moest krijgen in politiek Nederland.

Ook waren ze eloquent. Dit zijn bijvoorbeeld de eerste zinnen van het pamflet “Aan het volk van Nederland”(1781): “Waarde medeburgers! Indien gylieden my, den schryver deezes, in myn perzoon, denkenswyze en particuliere omstandigheden kende, zo zoude ik niet nodig hebben Uliefden te verzekeren dat ik geen Fortuinzoeker ben.” De debatten zijn een schoonheid om terug te lezen. Respectvol schreven politici ooit lange uiteenzettingen waarom ze vonden wat ze vonden. Natuurlijk, het kon er ook heftig aan toegaan, maar dat was niet de gewone stand der zaken.

A4’tje
En nu, nu is politiek verworden tot één A4’tje, waarop besluiten staan die gewoonweg ongrondwettelijk – en mijns inziens onwenselijk – zijn zoals het verbieden van de Koran en het sluiten van alle moskeeën. Gewoon een A4’tje dat die man in de straat of die vrouw met constant die knot op haar hoofd, gekleed in een joggingpak had kunnen schrijven. Alleraardigste mensen, maar niet de mensen die een plek behoren te hebben in de politieke arena.

Onder de standpunten van de PVV staan ook nog bedragen. Hoe ze daartoe gekomen zijn, weet ik niet. Het lijkt een beetje op het overzicht zoals ik dat zelf bedenk, als ik weer een nieuw bedrijfje wil beginnen. Zoals mijn moeder altijd zegt: “Je bent net als je vader, je rekent jezelf altijd rijker dan dat je werkelijk bent. ”Ik krijg het gevoel dat dat met deze bedragen ook het geval is.

Ambitie
En iedereen juicht. Iedereen danst. Iedereen viert feest. Want de PVV komt toch op voor Nederland. Iedereen die denkt dat de toekomst van Nederland vorm kan krijgen op één A4’tje zou eens moeten proberen om zijn plannen voor komend jaar op te schrijven. Als je een beetje ambitie hebt, is dat niet op één A4’tje te vatten. Althans, wel voor de Rotterdamse vrouw met de knot op haar hoofd en haar man: thuis zitten, bier drinken en kankeren op alles wat niet hetzelfde is als ik. Dat past wel op één A4’tje.

Mijn hart weent dan een beetje als ik denk aan de grote politieke helden van weleer, die zich om zouden draaien in hun graf om gekke Greet. Zouden deze mensen ook juichen om DENK, de spiegel van de PVV? Of zouden zij het verwijt krijgen populistisch te zijn en tot de lange arm van Erdogan te behoren?

Debilisering van de politiek
Het maakt me moedeloos, die debilisering van de politiek. Het is een strijd van idiotisering geworden: de partij die het beste is daarin, krijgt de meeste aandacht. En aanhangers. De enige reactie om nog een nog een beetje geestelijk gezond te blijven, lijkt dan om mezelf maar op te sluiten in mijn kamer en me te laven aan brieven van politici als Jefferson of Adams, om te zien hoe het kan zijn.

Of zelfs dat niet, gewoon te laven aan niets dan schoonheid (Mahler!) en de politiek volkomen te negeren. Maar daarvoor is het te warm in mijn kamer.

Het enige dat ik kan doen is aanschouwen hoe al die radicale groeperingen de loopgraven innemen (PVV, DENK, Quinsy Gario, Sylvana Simons etc. etc.), hoe ze alles vergiftigen, in lege leuzen van visies van niets meer dan wat A4’tjes onder de belofte van nieuwe perfecte werelden, daarmee de best mogelijke wereld vernietigend.

Foto:Metro.nl

Advertenties
About Peter van Duyvenvoorde (45 Articles)
Masterstudent filosofie en theologie
%d bloggers liken dit: