Hoe en waarom van de voorrangsregeling voor asielzoekers
Zolang instroom niet wordt beperkt, blijft echte oplossing uit
Minister Mona Keijzer wil de voorrangsregeling voor asielzoekers bij het verkrijgen van een sociale huurwoning afschaffen, tot verbijstering van gemeenten. Maar hoe is deze regeling ooit ontstaan? In de jaren negentig vorige eeuw was de hoop om hiermee de ‘prop in de opvang’ door te kunnen spuiten, wat ook even werkte. Freek van Beetz was betrokken bij de totstandkoming van de voorrangsregeling en beschrijft de geschiedenis. Maar hij vond tien jaar geleden al dat de regeling onverdedigbaar was. Een column van Freek van Beetz.
Gisteren meldden de media dat minister Mona Keijzer van Volkshuisvesting plannen heeft om asielzoekers met een verblijfsvergunning geen voorrang meer te verlenen bij het verkrijgen van een sociale huurwoning. Dat voornemen stond trouwens al in het coalitieakkoord en in het regeerprogramma van het huidige kabinet. Gemeenten zijn “verbijsterd”, schreef het NOS Nieuws.
Kijk, en daar ben ik nou weer verbaasd over.
Kabinet klaar om statushouders voorrang op woning te ontnemen, gemeenten 'verbijsterd' https://t.co/Jt5kgxcNkj
— NOS (@NOS) February 17, 2025
Totstandkoming
Ik was in de jaren negentig van de vorige eeuw nauw betrokken bij de totstandkoming van die regeling. In één van mijn eerste columns op OpinieZ (2015) schreef ik daar al over, in enigszins besmuikte termen. In die periode, zomer 2015, was net de enorme vluchtelingenstroom uit (voornamelijk) Syrië op gang gekomen. De toenmalige Duitse bondskanselier Angela Merkel sprak toen, op 31 augustus 2015, de gedenkwaardige woorden: ”Wir schaffen das” en de rest mag ik bekend veronderstellen.
Mijn column van toen sloot ik af met: “We zijn inmiddels bijna twintig jaar verder. De woningmarkt is behoorlijk gewijzigd, het aandeel sociale huurwoningen in de totale woningvoorraad is gedaald en er is een toenemende instroom van asielzoekers van buiten Europa. Maar het voorrangssysteem bestaat nog steeds. Dat lijkt me niet meer verdedigbaar.”
Het is dus nu al dertig jaar geleden dat die regeling, onder grote druk en met heel veel tegenstand, onder andere van de gemeenten die nu zo “verbijsterd” zijn, tot stand kwam.
Dertig jaar terug
Even dertig jaar terug. Begin jaren ’90 leidde de burgeroorlog in het voormalige Joegoslavië tot massale volksverhuizingen. Door krijgshandelingen en etnische zuiveringen raakten bevolkingsgroepen, die tot dan toe vreedzaam naast elkaar leefden, op drift. Tienduizenden zochten een veilig heenkomen in West-Europa. Ook in Nederland nam het aantal asielzoekers uit het voormalige Joegoslavië in hoog tempo toe. In 1995 zelfs met een recordaantal van ruim 50.000.
De asielopvang kwam al snel in problemen: het aantal verlaten kloosters, leegstaande hotels en andere min of meer geschikte locaties, waar het toenmalige ministerie van WVC – dat toen met de asielopvang was belast – naarstig naar op zoek was en zo mogelijk wist aan te kopen of te huren, schoot al snel tekort. In veel gemeenten werden in ras tempo nieuwe, tijdelijke opvangcentra gerealiseerd. Die gemeenten sponnen daar overigens financieel vaak garen bij, omdat zij, na afloop van de contractperiode en verwijdering van de COA-voorzieningen, die vrijgekomen kavels bouwrijp – immers voorzien van vitale infrastructuur – lucratief op de markt kwijt konden.
De asielopvang was overbelast: de asielzoekers uit het voormalige Joegoslavië kregen al snel een definitieve of tijdelijke verblijfstitel. Als statushouders moesten ze zo spoedig mogelijk die opvang uit, naar een reguliere (huur-)woning: asielopvang was immers bestemd voor asielzoekers “in procedure”.
Ten einde raad
Het hele systeem raakte totaal verstopt, omdat de doorstroming van statushouders, de toegelaten asielzoekers dus, naar de sociale huurwoningen stagneerde. Gemeenten stonden toen ook helemaal niet te popelen om vrijgekomen sociale huurwoningen bij voorrang aan statushouders toe te wijzen terwijl er al lange wachtlijsten met lokale woningzoekenden waren. Het tot dan toe gehanteerde systeem, dat voor noodsituaties als deze bij voorrang een voorgeschreven (beperkt) aantal woningen beschikbaar moest blijven, bestond alleen op papier: die woningen waren vaak al lang vergeven.
De toenmalige minister van WVC, Hedy d’Ancona, was ten einde raad. Twee avondlijke bijeenkomsten met premier Lubbers in Het Torentje moesten de verlossing brengen. Op dat moment verbleven meer dan 12.000 statushouders in de opvang en belemmerden zo de instroom van nieuwe asielzoekers. “Die prop moet worden doorgespoten”, sprak de DG van WVC beeldend en resoluut. Premier Lubbers wilde oplossingen en dacht, zoals van hem bekend, creatief mee.
Technisch dakloos
Mijn toenmalige staatssecretaris Enneüs Heerma luisterde die avonden in Het Torentje begripvol, maar stoïcijns toe. Op de terugweg naar het departement, het was laat geworden, sprak hij: “Freek, we moeten dit oplossen, kunnen we de gemeenten geen taak opleggen?”
Met een paar creatieve ambtenaren gingen we aan de slag. Iemand kwam met de vondst dat statushouders in de asielopvang in feite “technisch dakloos” zijn, omdat ze na vergunningverlening geen beroep meer kunnen doen op de asielopvang, terwijl voor hen ook niet onmiddellijk een woning beschikbaar is. “Technisch daklozen” zijn woningzoekenden die door acute noodsituaties (brand, andere calamiteiten) op straat zijn komen te staan. Zij krijgen door de gemeente bij voorrang een woning toegewezen, als die er tenminste zijn.
En zo ontstond (in de Huisvestingswet) het voorrangssysteem voor statushouders, met halfjaarlijkse taakstellingen: elke gemeente diende op basis van een verdeelsleutel bij voorrang statushouders te huisvesten. Het idee ontmoette veel weerstand bij de belangenbehartigers van gemeenten (VNG) en koepels van woningbouwcorporaties, maar na lang en moeizaam overleg – en uiteraard flinke financiële tegemoetkomingen – werd overeenstemming bereikt.
Tijdelijk
We gingen ervan uit dat het beslag van statushouders op de voorraad sociale huurwoningen binnen redelijke grenzen zou blijven en dat de wachtlijsten met woningzoekenden niet ernstig zouden worden belast. Het ging immers om een tijdelijke ‘piek’. Met een beperkte instroom van asielzoekers moest dit systeem toch wel een paar jaar kunnen werken, meenden we. En het werkte ook (een aantal jaren).
We zijn inmiddels al weer bijna dertig jaar verder. De woningmarkt is nog veel krapper geworden, de wachtlijsten voor woningzoekenden in gemeenten nemen, met een terugblik naar die jaren 90, onvoorstelbare vormen aan. En alles lijkt in dit land vast te zitten (stikstof! asielwetgeving! ). Nog steeds zijn de opvanglocaties overbezet door de continue instroom van asielzoekers van buiten Europa. “Het voorrangssysteem bestaat nog steeds. Dat lijkt me niet meer verdedigbaar,” schreef ik tien jaar geleden… Dus ik begrijp de voorgenomen maatregel van minister Keijzer maar al te goed.
"Voor Deventer betekent dat dat statushouders zomaar 7 tot 8 jaar in een azc blijven, vanwege de wachtlijst voor sociale huurwoningen."
Dat noemen ze onmenselijk. Maar als hetzelfde geld voor belastingbetalende Nederlanders in hun eigen land is het prima.https://t.co/yOkYLVWjA6
— Mattijs Glas (@MattijsGlas) February 17, 2025
Maar zolang de binnenkomst van asielzoekers niet wordt beperkt, zie ik geen oplossing.
Over de auteur
- Freek van Beetz, studeerde Planologie en Politicologie, was van 2001-2010 adviseur van de MP van de Ned.Antillen. Auteur van Vergeefse Moeite ( roman,2023),Uitzicht op Zee (roman, 2015) en van Het laatste Kabinet (2010) en Het einde van de Antillen (2013).www.freekvanbeetz.nl
Recent gepubliceerd
Politiek Nederland10 april 2026Bestuurlijk onvermogen in ons land is eindeloos
Antisemitisme4 september 2025Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd
Antisemitisme4 mei 2025De valse inclusiviteit van 4 mei 2025
Migratie18 februari 2025Hoe en waarom van de voorrangsregeling voor asielzoekers
Wat dit verhaal duidelijk maakt, is dat de mogelijkheden voor asielzoekers (lees: illegale migranten) steeds verder opgerekt werden.
Eerst was de opvang tijdelijk, maar ook voor hen moest ‘perspectief’ geboden worden.
Toen ze perspectief hadden, werd overkomst van familie mogelijk gemaakt.
Toen de familie was overgekomen, werd een inburgeringsprogramma noodzakelijk, want het verblijf leek langer te gaan duren.
Toen het verblijf langer duurde, kregen ze een permanente verblijfsstatus.
Toen ze een permanente verblijfsstatus kregen, was de Spreidingswet noodzakelijk.
Steeds een stap verder. In dezelfde richting, altijd het belang van de migrant voorop.
Verschrikkelijk. Alle regeringen vanaf den uil hebben een hekel aan autochtone Nederlanders want spruitjeslucht en alleen goed om er eens flink mee te experimenteren hoewer kunnen we de sociale structuur oprekken.
Het accepteren van deze discriminerende voorrangsregels door de Nederlandse bevolking is voor mij al jaren onbegrijpelijk. Art 1 van de grondwet wordt hiermee overtreden.
Ik begrijp wat u bedoelt maar stel bij art 1 ook vragen; Geldt Art 1 voor iedereen of slecht voor ingezetenen? En; hoezo gelijkheid in de wetenschap dat niemand gelijk is en dat geen gelijke behandeling mogelijk is?
In de huidige situatie maakt de interpretatie van art 1 ten aanzien van verblijf in Nederland alleen onderscheid tussen hen met een permanente verblijfstatus en met een tijdelijke verblijfstatus (zoals toeristen).
Het probleem hierbij is in het geval van asielzoekers tijdelijk bijna altijd permanent wordt, tenzij ze uit eigen beweging teruggaan. Ook in het geval van geweigerde asielzoekers wordt tijdelijk meestal permanent, omdat het Verdrag van Marrakesj bepaalt dat ze hetzelfde behandeld moeten worden als erkende asielzoekers. De geweigerde asielzoeker kan niet gedwongen worden het land te verlaten en na een lang illegaal verblijf volgt vaak een pardon met verblijfsstatus.
Omdat internationale verdragen zoals dat van Marrakesj automatisch voorrang hebben boven alles wat de TK besluit, heeft het dus weinig zin om via artikel 1 een onderscheid te maken tussen permanente en tijdelijke verblijfsstatus. In alle gevallen vertrekt de migrant alleen als hij zelf meewerkt (meestal geholpen door een geldbedrag) en het land van herkomst meewerkt.
De enige echt effectieve methode is gewoon ophouden met opvang in Nederland en alleen nog erkennen via ambassade in een buitenland en ter plekke opvang regelen.
ja, het was dat Baudet dat Marrakesj verdrag aankaartte, het is wel helaas aangenomen door de Kamer, maar als hij het niet had ingebracht voor debat hadden ze helemaal niks gezegd en het gewoon getekend. Voor ons maakt het helaas niks uit, want de stomme Kamerleden stemden voor. Dat hebben we dus aan een stel incompetenten te danken.
Er is genoeg gewaarschuwd niet te tekenen voor het Marrekech verdrag. Belachelijk is het dat in dit verdrag de asieleisers dezelfde rechten krijgen als de oorspronkelijke bevolking in een land. Moeten zelf gepromoot worden.
Nog onbegrijpelijker: jarenlang woningzoekenden (tot hun 32 ste thuis) blijven hardnekkig op “immigrate partijen” stemmen. Ze zien links en rechts huizen betrokken worden door immigranten en het irriteert ze blijkbaar geen moment.
Kunnen we eens een lijstje maken van “tijdelijke” maatregelen die achteraf gezien gewoon permanent zijn.
Ik begin:
voorrang statushouders
kwartje van Kok
verhoging BTW van 6 naar 19%
bijzondere verbruiksbelasting motoren
…
verhoging AOW leeftijd ook een beetje.
En het zonder ons te vragen bedrijfspensioenregelingen die lopen over zetten naar een risicovoller systeem.
Dat is wel net iets anders, maar toch ook iets waar je jarenlang naar uitkeek en toen moest je je horizon bijstellen. Ik had geen hekel aan mijn werk, maar ik ben nou 3 jaar met pre pensioen en hoop volgende maand 67 te worden. Mijn man is 5 jaar ouder. Maar samen leuke dingen doen, wordt soms lastiger. je energie neemt wel iets af en zeker voor ons die alles zelf moeten doen en onderhouden, is dat soms nu snel zwaarder. Dus je hebt niet altijd lang leuke tijd over. Anders voor stellen met 2 vette pensioenen, die kunnen dan weer veel dingen laten doen en lijden er fysiek niks mee en kunnen wel concentreren op musea, uitstapjes etc. Dus hoe meer kwaliteits tijd men de mensen ontneemt, des te minder kan je nog doen.
Heb een aantal jaar in de pensioensector gewerkt en de nieuwe pensioenwet deugt niet. Wij hadden vastgoed, call en putopties, obligaties en beleggingen alles zoveel mogelijk gespreid. Ben zelf al 7 jaar met pensioen en mijn partner is ook 5 jaar ouder. De afname energie is ook bij ons bekend.
ja, prof Bomhoff noemt het nieuwe stelsel ‘Casinopensioen’. Ik moet zijn boek nog lezen. Hij zegt dat ook niet voor niks. En vlak voordat dit er doorgedrukt werd, is er nog een open brief van bezorgde deskundigen naar die Schouten en consorten gestuurd, dat ze dit veel voorzichtiger moeten doen en niet ineens. Wordt niet naar geluisterd. Vance zei het al, de Europese bestuurders luisteren niet naar hun burgers.
Casinopensioen is denk ik, vrees ik, nog te positief. Dat impliceert dat er een kans is om te winnen.
Het uiteindelijke doel is natuurlijk de pensioendeelnemer te laten betalen voor de verliezen, nu de pensioenfondsen gedwongen zijn om ‘fossiel’ uit te faseren en alleen nog ‘groen’ te beleggen. Miljarden zijn nu al weg.
Het casinopensioen geeft geen enkele garantie, dat de uitkering stabiel blijft. Zie mijn vorige opmerking aan Marien.
Vooraang aan statushouders geven is dus een puur technische oplossing om asielzoekers centra beschikbaar te houden voor de volgende golf. En de volgende. Daarover wordt nagedacht maar eigen bevolking wordt hierbij helemaal vergeten. De asielzoekers nemen dit als een feit want zo hoort het maar weten misschien niet eens dat hun huisvesting ten kosten gaat van de autochtonen. En uiteraard denken zij ook aan zichzelf eerst. Er worden steeds minder kinderen geboren bij Europeanen maar dit is tegelijk ook een reden waarom. Als je tot je dertigste bij de ouders moet wonen trouw je niet en neem je geen kinderen, logisch. Linkse politiek denkt dan die halen wij elders en dan zijn migranten in eens ook nodig. Daar werkgevers migranten kunnen uitbuiten geven zij ook voorrang aan hun dan onze eigen mensen. Zo wordt eigenlijk de omvolking in het werk gezet wat tegelijk ontkent wordt als een vieze woord. Het feit is dat de politiek alle redelijkheid verloor en eigen bevolking alleen nog voor belastingen houdt. Gemeenten worden omgekocht om mee te doen nu met 30 duizend euro. En er zijn daarvoor teveel linkse mensen aan de top die graag mee doen. Naar culturele verschillen wordt al helemaal niet gekeken. Als straks de verhouding in samenstelling omslaat met de enorme aantallen migranten wordt Europa in de tijd teruggeworpen. Een geestelijk tot de middeleeuwen gedaalde bevolking met een smartphone aan de oor. Wie had die combinatie voor mogelijk gehouden?
Prima goedzo, onze jongeren eerst.
2025
Een autochtone(*) werkende moeder (40) met drie schoolgaande kinderen (10, 12, 15) is na een vechtscheiding inwonend bij haar ouders (70+) omdat ze te weinig verdiend voor een huurwoning (kost ± € 1800/maand) in de vrije sector of een koopwoning of flat (vanaf ± € 350.000)
Want de flinke overwaarde van het echtelijk huis, verkregen na verkoop, telt ondanks alle beweringen van het ambtelijk apparaat echt niet mee, mevrouw! Een sociale huurwoning ligt nog een tijdje buiten haar mogelijkheden, want pas 8 jaar ingeschreven als woningzoekend.
Een urgentieverklaring wordt in deze gemeente niet meer verstrekt.
Aan de overkant van de straat is al 2 jaar een sociale eengezinswoning verhuurd aan een statushouder.
Maar die woont er niet in zijn eentje, die woning staat op wat prullaria na leeg. Heel af en toe wordt er wat verlichting aan- en uit gezet, een lege vuilnisbak aan de straat gezet (waar de buren dankbaar gebruik van maken) en een uurtje per week luidruchtig ‘gewoond’, meestal in het weekend, want dan valt het op voor de buren.
In afwachting de gezinshereniging van de nareizende familieleden?
De woningbouwvereniging weet er alles van, ‘maar kan er niets aan doen’!
Terug naar de werkende moeder met 3 opgroeiende schoolgaande kinderen.
Als ze over ± 6 jaar in aanmerking komen voor een sociale huurwoning is de oudste 21 en nog steeds niet het (ook niet nieuwe) huis uit en de middelste (18) nog lang niet, want ook dan dien je waarschijnlijk minimaal 10 – 14 jaar ingeschreven te zijn als woningzoekend.
(*) geboren en getogen in de betreffende gemeente.
Nederland 2025, het verhaal bij de de foto van het artikel.
ja, hier in het dorp ook. Komt een Iraakse mevrouw ( of in elk geval daar uit de regio) krijgt een appartement. Is vervolgens daar nooit want ze verblijft bij een dochter, wisten flatbewoners te vertellen. Mijn schoonzus had wat engels sprekende mannen getroffen die daar wat spullen gebracht hebben. Daarna hebben ze nooit meer wat gezien of gehoord, want ze woont er niet feitelijk. Alleen op papier.
Er wordt door importmensen echt massaal gefraudeerd. Op elk domein. Op grote en kleinere schaal. Wat zichtbaar is, is slechts het topje van de ijsberg. En ook al kaart je het aan bij instanties, kun je melden wat, waar en door wie, er wordt niets mee gedaan. Bang voor de racismeroep.
Een beerput die echt open moet.
Wanneer de instanties gewoon hun werk uitvoeren, dan hoef je niet bang te zijn voor de racisme roep. Teveel belangen spelen hier een te grote rol en veel instanties worden steeds meer bevolkt door de diversiteit eis.
Als je de speech van Vance leest, klopt het toch wel wat hij zegt. Ik vond het heel verfrissend.
Bart Nijman schreef er ook een uitstekend mailing briefje over op zijn eigen site.
Artikel 1 van de grondwet geeft al aan dat iedereen gelijk behandeld moet worden dus dat geldt ook voor toewijzingsbeleid van woningen. Iedereen of niemand op een wachtlijst. Lijkt mij niet zo ingewikkeld.
Dat artikel zegt dat iedereen in NL gelijk behandeld moet worden bij gelijke omstandigheden. Het is dus het interpreteren van die omstandigheden die zo veel statushouders voorrang geeft. Want men beoordeelt blijkbaar het verblijf in een AZC of sobere doorstroomlocatie als zwaarder dan een dochter die op haar kamertje thuis de jongvolwassenheid moet doormaken. Of de broer die na scheiding noodgedwongen bij een zus heel erg lang op de slaapbank in de woonkamer moet verblijven.
Het argument is steeds dat de immigranten met hun leven in NL moeten kunnen beginnen. Maar dat zou dan niet gelden voor iedere autochtoon? Kunnen die dochter op de zolderkamer of die broer op de slaapbank dan wel hun eigen leven (weer) oppakken?
Bovendien: almaar die statushouders versneld in een huis plaatsen, verdonkeremaant ook de asielcrisis die er wel degelijk is, doordat daardoor de AZC’s steeds maar weer opnieuw met nieuwe aanwas gevuld kunnen worden. Een gebed zonder eind. Laat het maar eens goed duidelijk worden dat het zo niet verder kan.
Asielstop nu.
De situatie is allang onhoudbaar dus een asielstop is noodzakelijk.
Nederland is voor asielzoekers veel te aantrekkelijk, en door mond op mond reclame, ook via mensensmokkelaars, zingt dat rond. Toelatingsperentage waanzinnig hoog, in vergelijking tot andere landen. Gratis juridische bijstand, ook voor hoger beroep. Uitkeringen als de procedure te lang duurt, nareizigersregeling, tal van maatregelen die onze linkse deugers in de loop der jaren bedacht hebben zijn de oorzaak van deze aanzuigende werking. Iedere maatregel om die aantrekkelijkheid te verkleinen is welkom, en ja, daar is het afschaffen van de voorrangsregeling er een van. Dus doen. Zonder meteen te grijpen naar onhaalbare maatregelen, noodwetprocedures, wat niet al, is er al veel te winnen als we ons concentreren op het stap voor stap minder aantrekkelijk maken van asielaanvraag in ons land.
Het plaatje spreekt boekdelen.
Als ik voor een oorlog gevlucht zou zijn zou ik blij zijn dat ik in een veilig azc kan verblijven, alles beter dan oorlog toch?
Die, zeer kleine, groep immigranten die écht voor oorlog en geweld vluchten, zijn over het algemeen ook bescheidener. De grote massa van de immigranten, en daar horen ook die mensen uit Oekraïne bij die de oorlog slechts zien als een gemakkelijke en lucratieve manier om zich hier te vestigen, en überhaupt niet uit een gevaarlijk gebied komen, zijn alleen uit op een beter leven. Dat mag, maar dan wel volgens de regels van het gastland.
Beste Freek,
Wat een fijn inzicht uit de oude doos. Enneüs wijlen nota bene, als stil breekijzer van een pregnant probleem, dat vele jaren later down stream vele andere problemen laat ontstaan en afdoet aan het resterende vertrouwen van Koos Nukubu (M/V/X) in wat Nederlandje voor hem/haar/het in de aanbieding meent te kunnen hebben.
U dient te betalen, niet te veel na te denken en u te schikken in uw lot van netto bijdrager aan vele fraaie initiatieven, waarbij het niet aan u is om de vraag te stellen of die fraaie initiatieven ook effectief, nuttig of duurzaam zijn. Bij twijfel op te lossen door meer te betalen.
Dat de gemeente ‘verbijsterd’ zijn is heden ten dagen niet zo moeilijk voor te stellen. Zie maar de gob smacked bakkes van de Europese afgevaardigden op de Münchener veiligheidsjamboree toen vice-president Vance daar wat woordjes sprak. Absoluut priceless.
En dit is niet anders natuurlijk, te meer de collectieve kleren-van-de-keizer ervaring een extra guur windje krijgt, dat als er geen voorrangsysteem er meer is, dat er dan ook geen mucho moneys meer ter beschikking gesteld worden.
Nog minder voor de gemeentes om zich van hun fors opgevoerde takenpakket te kwijten. Dankbetuigingen post restante M. Rutte te Brussel.
Minister Mona speelt hier meer mee klaar – ook een beleidswijziging dat Nederlandje niet meer de centjes voor de nareis betaalt is een dingetje – dan het duo Geert-Marjolein tot op heden met veel ketelmuziek voor elkaar gekregen heeft.
Wellicht een idee dat de asielerts een stukkie gaan werken om wat duizendjes opzij te leggen voor de nareis van hun teerbeminden. In dit kader is het wel vermeldenswaardig dat in veel voorkomende gevallen asielerts – ook de kanslozen – die nog in de procedure zitten al wel een BSN krijgen.
In grote lijnen helemaal met u eens, maar alstublieft, pas uw schrijfstijl aan, want u maakt daarmee uw naam meer dan waar…verschrikkelijk! Onleesbare, troebele woordensoep. Gaat het u om de reactie op het gestelde of de uiterst belezen indruk die u op de lezers van uw krabbels wilt maken. Man, ga toch koken!
Beste Pedro,
Dank voor de comments. Schrijf meestal snel en als stream of consciousness en dat wil nogal eens tot wat syntax en spellingsdingetjes leiden.
Joke is hier meer van het alternatieve stickers plakken, waarbij het vosje wat te kaal begint te worden om van streken te veranderen.
En als dan het resultaat – inclusief wat misschien niet geheel alledaagse woordjes en zinswendingen – tot de conclusie leidt dat het onleesbaar zou zijn, dan lees je het toch lekker niet!
Jammer van deze reactie, want er zijn ook mensen die juist die kronkels erg waarderen. Mag toch?
Klopt lees ze altijd met zeer veel interesse.
Beste Gussel en NIWHL, dear fans ….
Wacht maar tot het zo uit de hand loopt, dat het echt niet meer te lezen is.
Don’t make me do it.
Waarmee natuurlijk niets aan de kwestie afgedaan wordt, dat veel hedendaagse probleempjes zich niet zo lenen voor simpele oplossingen, hoe aantrekkelijk die ook zijn.
Beetje lateraal denken en wijsdoenerigheid zijn nooit weg in ieder geval in mijn boekje.
Was ik al een keer uit de panty gegaan op het inzicht dat het moderne slachtofferschapdenken de inmiddels behoorlijk volwassen geworden buitenbaarmoederlijke baby van Auschwitz is?
En dat er niet zulke leuke dwarsverbanden zijn met het miraculeus verdwijnen van vele noties omtrent verantwoordelijkheid in onze post moderne vettig burgerlijke tijden?
Leg eens uit aub van die buitenbaarmoederlijke baby.
Ik heb wel een vermoeden.
Beste NIWHL en andere geïnteresseerden,
Die buitenbaarmoederlijke baby, tsja, waar te beginnen.
Allereerst maar de disclaimer dat Henk geen kort snorretje had en heeft. Of wat beperkt is in de mobiliteit van zijn rechterarm, ook trouwens niet met zijn linkervuist.
Want, genocidaal fascisme (zeg maar het Veronica-gevoel dermate ver doorgedreven dat je in donkere schaduwhoekjes terechtkomt) was korter aan de beurt dan de veel langer uitgesmeerde akeligheden van het communisme. Het blijft wat vreemd om je modematig te hullen in een Ché-shirtje of met een olijk ‘CCCP’ op je sweater rond te lopen.
Auschwitz dus, maar anders dan het geijkte maar allerminst betekenisloze ‘Nooit meer’. Geïndustrialiseerde moord, mishandeling en uitbuiting waar de SS netjes aan verdiende en in niet onbelangrijke mate had uitbesteed. Amoreel bezien handige jongens ware het niet dat het bijeen geknuppelde arbeidspotentieel bruut gedecimeerd werd wat dan weer die verdienkansen beperkte. Of de SS moet de lijpe overtuiging gehad hebben dat er oneindige mensenmassa’s beschikbaar waren.
Toen duidelijk werd dat de andere lijpe overtuigingen geen winst op leverden maar wel eens op totale ondergang uit zouden komen, is nog lafjes geprobeerd de sporen uit te wissen met de dodenmarsen en door het opblazen van de crematoria. Treblinka en Sobibor waren eerder al om andere redenen uitgegumd.
Heb mij altijd afgevraagd hoe je dit alles organiseert en hoe je je hoofd organiseert om dat conceptueel en praktisch in gang te zetten. Eichmann bleek later een volstrekt banaal doorsneemannetje te zijn. Laten we het er op houden dat ‘Nooit meer’ helaas niets uitsluit qua far out menselijk handelen.
De ‘nichts gewüsst’ reflex ging trouwens niet op aan Duitse kant, maar ook niet aan geallieerde kant.
Deel 2
Want ondanks de vele, vele bekorte levens in het hele idioot grote A-B complex bleek niet alleen basale humaniteit maar zeker ook georganiseerde tegenactie zich stand te kunnen houden of misschien wel te intensiveren.
De Poolse ondergrondse liet in detail weten wat er gaande was. Bommenwerpers vlogen over maar nooit om het schandalige oord of de spoorlijnen er naartoe naar de ratsmodee te helpen.
De uitkomst van het verhaal is bekend. Nazi’s raus en de jacht op het beulsvolk begon. Sommigen deden zich voor als KZ-Häftlinge, anderen verdwenen in het niets en behalve de slachtoffers wist niemand er meer iets van.
En wilde eigenlijk ook niemand meer er niets van af weten. ‘Hier is het ook erg geweest’ en zo. Bewariërs en het betere Hypocrisie 2.0 werk.
Het NS dader-doen-ethos was dus post mei 1945 behoorlijk passé. En 25 jaar later was de geallieerde glans voor de V.S. met ‘Héhé LBJ, how many kids did you kill today’ er ook wel van af.
Dat gold niet voor slachtofferschap en de aandacht die dat oplevert. Ook de brute SS-er of sadistische Kapo bleek een slachtoffer te zijn. Befehl ist Befehl speelde hen danig parten en de thuissituatie was ook niet ideaal. En iedereen kan het, zelfs de meest perverse totaalgestoorde.
Alleen als iedereen slachtoffer is, hoe zit het dan met de daders? De mooiste oplossing is dat die niet meer bestaan, maar institutioneel zijn. Voorwaar prachtig, maar Henk gelooft daar nu net niets van, want de mens is in staat tot het meest lage gebrabbel. Qui bono en zo.
En een slachtoffer is ook nooit verantwoordelijk. Maar als je nooit verantwoordelijk wil zijn is slachtofferschap een way-out. Heeft ene drs. M. Rutte niet ooit iets gezegd over ‘verantwoordelijksvakantie’? En wat je zegt …
Buitenbaarmoederlijk
Dank u.
ja, je moet wel goed lezen, maar ik vind het ook wel iets hebben. Vast een slim vosje 🙂
Laten we eens stoppen om immigranten asielzoekers te noemen die op de vlucht zijn voor oorlog. Dat is vrijwel altijd een drogreden, omdat de enige geaccepteerde reden om toegang tot ons land te krijgen de asielstatus is. Dus meldt de immigrant zich als zodanig. Het is opvallend dat pakweg 90% van de bevolking gewoon in hun land blijft. Kennelijk is dat goed te doen. Dus stop met die asielopvang, want dat is gewoon verkapte immigratie van mensen waar we in ons land helemaal niets aan hebben en die ons miljarden per jaar kosten. Lees Jan van de Beek er maar op na.
Ik vrees dat deze tegenstribbelende gemeenten de wet gaan omzeilen door statushouders urgent te verklaren.
Gaan ze alsnog voor.
Dat gebeurde al en nog steeds. Ook werden door ambtenaren ‘hun’ statushouders overal in NL voor loting van vrijkomende sociale huurwoningen aangemeld. Zo kwamen dan toch weer veel statushouders snel aan een woning, alleen niet in de woonplaats die hen was toebedeeld.
Veel verklaarbare reacties. Het punt is echter: een politieke meerderheid kan het welbevinden van de bestaande bevolking geen hout schelen. Het interesseert ze stomweg niet. Veel Nederlanders denken dat zij die deze ellende hebben veroorzaakt het mettertijd ook gaan oplossen door voortschrijdend inzicht. Vergeet dat nou gewoon. In Duitsland dreigen dezelfde politieke partijen die dat land tot de afgrond hebben gebracht net zo’n vechtcoalitie te moeten vormen als in Nederland. Teveel mensen zijn gewoon goedgelovig en hardleers.
Topbestuur, meneer Van Beetz, waar u dus toe behoorde, besliste binnen Nederland hierover. Dat is helaas niet meer zo.
Onze nieuwe supranationale bestuurders hebben andere doelstellingen, een ander wereldbeeld en zijn erg van hun imperiale gelijk overtuigd.
Neem de burgemeester van “global” Londen over Trump: “In the past, the mayor has denounced the president as “ignorant” on Islam, “racist”, “sexist”, “a homophobe” and likened his tactics to “the fascists of the 20th century”.’
https://news.sky.com/story/sadiq-khan-london-mayor-says-president-trump-absolutely-welcome-to-visit-uk-in-major-u-turn-13312116
Of hier een geopolitiek expert: “Ach, de Oekraïne, laten het 250.000 doden zijn (Wiki zegt 1 miljoen). In het verleden had je ook van die proxy oorlogen. Dat gaf stabiliteit. Nee, Trump doet het faliekant verkeerd.”
https://www.standard.co.uk/comment/ukraine-russia-peace-deal-vladimir-putin-donald-trump-b1211794.html
De EU imperium bouwers in Brussel lijken, vrees ik, niet anders te zijn: “Zit je dan in München op de veiligheidsconferentie met Zelensky plannen te smeden voor die regime wisseling in Moskou, net terug van het WEF in Davos, komt die “hillbilly elegy” sloeber, Vance, de zaak op zijn kop zetten, omdat die fascist Trump over al die doden begint te klagen. Nog meer gezeur? Mensen hebben geen woningen? Waar? Nederland…Oh ja, ik heb het gevonden op google maps. Zeg maar dat ze solidair moeten zijn. Ik moet nu naar een belangrijke workshop.”
Hun ‘imperiale gelijk…’ fantastisch.