Links zijn is niet goed voor je mentale gezondheid
Progressieve jonge vrouwen lijden veel aan depressies
FOTO: 
Jonge mensen kampen met depressies en zijn somber over hun toekomst. En als je vrouw bent is het allemaal nog erger. Er zijn veel oorzaken aan te wijzen, zoals de teloorgang van de ouderwetse kindertijd waarbij vrijheid is vervangen door veiligheid en buiten spelen door smartphones en de sociale media. Opmerkelijk is echter dat vooral progressief ‘links’ zich veel meer zorgen maakt dan conservatief ‘rechts’. En dat heeft alles te maken met het linkse wereldbeeld, dat een duistere toekomst voorspelt en slachtofferschap promoot. Een column van Ines van Bokhoven.
‘Links is een geestesziekte’ – een kreet die je veel op de socials tegenkomt. Doorgaans wordt-ie zonder enige serieus te nemen onderbouwing geplaatst, die kreet, en heeft hij weinig meer waarde dan een populistische uitlating.
En toch lijkt het dichter bij de waarheid te zijn dan je in eerste instantie zou denken. Het is niet zozeer dat het een geestesziekte is om links te zijn – maar het heeft er wel veel van weg dat het aanhangen van linkse manieren van denken ingrijpende gevolgen kan hebben voor je geestelijke welzijn.
Depressies
In de VS maakt men zich ernstig bezorgd: hun pubers en jonge volwassenen kampen met overmatig veel depressies en andere mentale stoornissen. Vooral young liberal women zijn het slachtoffer. Onderzoek van het Pew Research Center tijdens de covid-pandemie toonde al aan dat het fout aan het gaan was: bijna 60% van de jonge linkse vrouwen in de VS gaf aan ooit gediagnosticeerd te zijn met een mentale stoornis. Pew merkt op dat dit geen nieuwe cijfers zijn: onderzoek van voor die periode toonde ook al dat depressie rijzende was onder de Amerikaanse jeugd en jonge volwassenen.
Jonge linkse vrouwen scoren hoog op de lijst van geesteszieke mensen in de VS: ook onderzoek van de bekende psycholoog Jonathan Haidt trekt dezelfde conclusies. Volgens hem komt dat niet uit de lucht vallen. Er zijn heel wat aanwijsbare oorzaken, is zijn mening, en wat hem betreft begon het uit de hand te lopen met tienerdepressies toen we, begin jaren ’90, stukje bij beetje in een andere manier van opvoeden terecht kwamen.
Kindertijd
We hadden, zo betoogt hij, honderdduizenden jaren een kindertijd die was gebaseerd op spelen en het leren middels spel en omgang met degenen met wie we spelen, om zo allerlei factoren in onze ontwikkeling te stimuleren, van sociale omgang tot oog-hand-coördinatie en de ontwikkeling van fijne motoriek, of het ontwikkelen van kritisch en creatief denken: het spelen van kinderen is zoveel meer dan tijdverdrijf en een vorm van vermaak. “Iedereen van boven de veertig kent zo’n kindertijd,” zegt hij. Het zonder toezicht buiten spelen, het uit bomen donderen, het ruzie maken met vriendjes en dan weer goedmaken, het vechten met elkaar of juist het samenwerken, het aangaan van dingen waar je bang voor bent, noem het maar op: het is van groot belang voor kinderen.
Helikopteren
Die kindertijd bestaat in het Westen zo goed als niet meer, zegt Haidt. Het opvoeden van nu is niet gebaseerd op ‘de deur uit jij en beleef eens wat avonturen’, nee: het is ‘helikopteren’ geworden. Kinderen spelen niet genoeg buiten waar ze aan de waakzame ogen van hun ouders ontsnappen, maar vooral binnen of in de tuin, in een veilige omgeving waar hun ouders als beschermende ‘helikopters’ de ganse dag boven hen hangen en hen in elke stap sturen en becommentariëren. Veiligheid is belangrijker geworden dan vrijheid voor onze kinderen.
Buitenspelen is een onmisbaar onderdeel van de kindertijd. Het is belangrijk voor zowel de fysieke als de mentale gezondheid van kinderen. Toch speelt 1 op de 5 zelden of nooit buiten.
Hoe kan dat? Correspondent Sanne Blauw zocht het uit.
Lees verder: https://t.co/pKEioz8BJa pic.twitter.com/izSZTbsMom
— De Correspondent (@decorrespondent) December 27, 2024
En de gevolgen ervan zijn merkbaar: onze kinderen zijn depressiever dan ooit tevoren. Niet alleen in de VS, waar Haidt zijn onderzoeken doet, maar ook in ons land. Het CBS geeft aan dat het aantal jongeren tussen 12 en 25 die een depressie hebben (gehad) is toegenomen: van 5,4% in 2017 naar 12,4% in 2022. En daarbij is het duidelijk dat meisjes vatbaarder zijn voor depressieve gevoelens dan jongens: een algemeen beeld dat ook in andere landen voorkomt. Jongens in Nederland zijn in elk geval optimistischer over hun leven dan meisjes.
Politieke kleur
Dit laatste is een belangrijk gegeven als het gaat om de verschillen in depressiecijfers onder vrouwen op basis van politieke kleur. Want dan doet zich ineens een merkwaardig verschijnsel voor: zichzelf ‘progressief’ noemende vrouwen zijn vaker depressief dan vrouwen die een conservatief wereldbeeld hebben. In de VS geven onderzoeken heldere cijfers: 56% van de progressieve jonge (blanke) vrouwen lijdt er aan depressies, waar onder conservatieve vrouwen van dezelfde leeftijdsgroep en huidskleur het cijfer slechts 28% is.
Phone-based childhood
Waar komt dit door? Haidt wijst op wat hij the phone-based childhood noemt, die de play-based childhood heeft vervangen: dat de toename van tiener- en adolescente depressies samenvalt met de opkomst van smartphones, over-aanwezige massamedia en sociale media. Dat tieners, die nooit hebben geleerd buiten te spelen maar binnen strikte grenzen hun bezigheden moeten zoeken, zich keren naar het internet en zich in een wereld bevinden van twee belangrijke factoren die hen negatief beïnvloeden: overmatige peer pressure via die sociale media waarin de druk om geaccepteerd te worden groter is dan ooit tevoren, en de massamedia die weinig anders doen dan een bijzonder duister toekomstbeeld schetsen.
No future
Het klimaat komt ons binnenkort de das omdoen – een narratief dat kinderen ook op school met de paplepel wordt ingegoten, no future maar dan anders dan de ouwe punkers het bedoelden – en anders is het wel een ander monsterlijk iets dat de wereldorde bedreigt, zoals racisme, seksisme, fascisme, onderdrukking en ga zo maar door. En bedenk daarbij dat de eerste kinderen die opgroeiden in een wereld vol sociale en massamedia inmiddels de jonge volwassenen zijn van zo rond de mid-twintig: bijvoorbeeld de studenten die nu fel antisemitisch zijn en de XR-gekken met hun ergerlijke acties horen bij die tot in het beenmerg door allerlei media geïndoctrineerde groep.
Nou klaar met dit snelweg terrorisme van deze klimaatgekkies!
Drie ambulances gehinderd door A12-blokkade van XR via @Telegraaf https://t.co/zDWigQYSKb
— Monique X- Fluencer 🇳🇱 ✌️ (@moeva18) January 16, 2025
Zoals gezegd: vrouwen zijn vatbaarder voor depressies blijkt keer op keer. Linkse vrouwen, die – we merken het elke dag op de socials – standvastig geloven dat we op een onafwendbare route zitten naar de ondergang, maar die zichzelf er ook van overtuigd hebben dat zelfs woorden geweld kunnen zijn en dat een leven zonder safe spaces niet mogelijk is. Dat het geweld zelfs in een blik of houding schuil kan gaan – microagressies – zij lijken zichzelf op deze manier letterlijk depressief te maken.
Catastroferen
Een van de grote verschillen tussen progressieve en conservatieve vrouwen is hun houding ten opzichte van de wereld, zegt Haidt. Waar conservatieve zich doorgaans verzekerd weten van een ondersteunend netwerk van traditionele, vaak religieuze familiebanden en organisaties, en een optimistisch wereldbeeld hebben van ‘aanpakken en zelf doen’, van ‘pragmatisch problemen oplossen’, ziet de wereld er voor progressieve vrouwen heel anders uit – alweer iets wat we op dagelijkse basis, ook in ons land, op de socials kunnen merken.
Want het wereldbeeld aan de linkerkant wordt gedomineerd door pessimisme, door fatalisme, door wat psychologen omschrijven als ‘catastroferen’ – catastrofaal denken waarbij automatisch wordt uitgegaan van de slechtst denkbare uitkomst in welke situatie dan ook. Door het welhaast sektarische idee dat er een doorlopende strijd gaande is tussen Goed en Kwaad en dat iedereen moreel verplicht is daar deel aan te nemen en er op elk moment van het leven mee bezig te zijn, omdat het Kwaad aan de winnende hand lijkt te zijn. En zeker de hype over het klimaat is daar een uitstekend voorbeeld van.
Voor progressieven is het helder: the science is settled en we zijn allemaal op weg naar de uitgang, want het klimaat gaat hoe dan ook naar de haaien. Heel misschien, als we nu direct in actie komen, dan redden we het nog, maar de prognoses aan de linkerkant zijn niet best. Het is een duister, hopeloos wereldbeeld dat gespeend is van elke vorm van optimisme en hoofdzakelijk gericht is op het zoeken naar schuldigen in plaats van naar de praktische pluspunten die elke situatie nu eenmaal heeft: dat laatste lijkt toch echt een meer conservatieve trek te zijn.
Huilen
We zien dit verschil in gedrag doorlopend. Alleen al het van elke vorm van realiteit losgezongen gedrag van de XR-gekkies en hun aanhang is er een voorbeeld van. Wie zag niet de filmpjes van Carice van Houten waarin ze snikkend vertelt over hoe erg het allemaal is? “I cry a lot about this and that shouldn’t be weird,” zegt ze in haar beste steenkolenengels, terwijl de tranen over haar wangen lopen en ze desondanks beweert in een prima mentale staat te verkeren.
"My mental health is okay."
Holy Moly Caricepipe nog aan toe zeg. Dit verzin je geeneens. pic.twitter.com/GxHd4SB2Pt
— Frummel (@_Frummel_) March 3, 2024
Een grandioos voorbeeld van hoe catastroferen progressieve vrouwen simpelweg de vernieling in helpt: je hebt gewoon te doen met de wanhoop van dat moppie. Vooral omdat het totaal onnodig is en zelfs al was het allemaal zo erg als ze beweert, dan gaat huilen en pruilen niet helpen. Dan heb je juist vechtlust nodig, en geen tranen voor je zielige zelf.
Slachtofferrol
Want daar ligt een tweede verschil: de slachtofferrol. Progressieve vrouwen hebben sneller de neiging zichzelf te zien als een slachtoffer dan conservatieve vrouwen, en Haidt spreekt dan ook van ‘een cultuur van slachtofferschap’ die vooral op universiteiten al een tijdje wordt gepromoot – een idee dat naadloos past binnen het simplistische Goed versus Kwaad-wereldbeeld, het ‘onderdrukten versus onderdrukkers’-concept, waarbij het te prefereren is bij de onderdrukten te horen, want anders ben je dus een onderdrukker en aanhanger van het Kwaad. Er zijn maar twee smaakjes, dus kies.
Slachtofferschap geeft een zeker moreel overwicht in het progressieve denken, een zekere status, en is dus goed om naar te streven. Het inrichten van safe spaces en het verbieden van trigger words die mensen overstuur zouden kunnen maken en al dat soort nonsens, inclusief het cancelen van mensen die bedoeld of onbedoeld iets verkeerds zeggen: allemaal onderdeel van die slachtoffercultuur die links lijkt te zien als iets geweldigs, en zeker progressieve vrouwen. Ik verwijs voor de aardigheid nog eens naar de defaitistische jankfilmpjes van Van Houten als voorbeeld.
Natuurlijk zijn er ook andere verschillen tussen conservatieve en progressieve vrouwen. Zo lijkt het erop dat conservatieve vrouwen wellicht minder snel therapeutische hulp zoeken of eerder hulp zoeken in hun directe omgeving – dat zou heel goed kunnen. Maar dat verklaart de grote verschillen in de cijfers niet echt.
Vechtlust en optimisme
Het zou – zoals ik wel vaker zeg – allemaal niet zo’n ramp zijn, dat sommige mensen zichzelf een depressie in weten te denken, ware het niet dat juist deze manier van denken onze hele samenleving steeds meer lijkt te doordrenken, en toch zeker ons onderwijs steeds meer lijkt te vergiftigen: onze jeugd oogt steeds meer verloren. Maar desalniettemin: ook ik ga niet bij de pakken neerzitten. Laat ik dus eindigen met het uitspreken van de hoop dat er nieuwe tijden komen, en dat ‘vechtlust’ en ‘optimisme’ misschien wel weer hele belangrijke woorden worden binnenkort.
Carpe diem, luitjes! Plukken, die dag!
Over de auteur
In onze socialistische onderwijs wordt de jeugd vanaf jonge leeftijd volgepropt met linkse ideologie onder de mom van liefde en de absolute gelijkheid van de mens. Met zo jeugd kan geen geweld en ruzie meer op de wereld voorkomen. Het is zo naïef als de verwachting van een Europese islam en het gelijkdenken op de hele wereld. Alle neuzen een kant op bestaat niet sinds het ontwikjeling van de mens en er is niet een dag zonder oorlog ergens in de wereld. Gelijke denkwijze kan alleen onder dwang en ten koste van persoonlijke vrijheid. Dat beseft de jeugd pas later als ze zelf gaan nadenken. De communisten deden dat de socialisten hier nu ook en nooit hebben ze van geleerd dat persoonlijke vrijheid de grootste goed is en niet afgedwongen collectiviteit.
Beste Ni28, allemaal prima en ik kan je goed volgen en ben het grotendeels met je redenering eens, maar een spoedcursus Nederlands zou voor jou misschien wel aan te raden zijn…jij hebt toch niet met volle teugen van het dom makende socialistische onderwijs genoten? Aan deze bijdrage te zien lijkt het daar echter wel op…
En u heeft een spoedcursus vingerwapperen gedaan?
Wat is er dom aan het feit dat je de taal, die niet je moedertaal is, niet tot in de finesses beheerst? Maar wel zo goed dat je coherente reacties kunt plaatsen. Of je het nu met de inhoud eens bent of niet.
Dat werpt een ander licht op het verhaal, maar neem de eerdere reactie aub niet al te serieus, laat maar waaien zou ik zeggen. Ik vond mijn opmerking wel passen bij het verhaal van het socialistische onderwijs, vandaar. Bovendien, reageren om het reageren is niet de bedoeling. Amen.
OK, no hard feelings hoor. Het is fijn dat iedereen hier kan reageren.
En wat men niet wil lezen kan men overslaan.
Je kunt je ook afvragen:
Zijn ze getroebleerd omdat ze links zijn of zijn ze links omdat ze getroebleerd zijn. 😆
Beide.
Deze mensen voelen dat ze in het gewone leven onvoldoende erkenning ondervinden. De onvoldoende erkenning of waardering kan ontstaan uit een afgebroken opleiding of onvoldoende loopbaanontwikkeling of het gevoel hebben minder goed geslaagd te zijn dan in de rest van de familie of vriendenkring.
Bij personen die deze erkenning of waardering erg belangrijk vinden, belangrijker dan de eigen waardering, ontstaat linksdenken. Mensen die hun eigen situatie realistisch waarderen, gaan door met hun eigen leven.
Linkse mensen kunnen moeilijk accepteren dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen leven. Ze willen succes en menen dat ze daar recht op hebben. De tegenslagen en hindernissen worden toegeschreven aan anderen: familie, ouders, omstandigheden, het systeem, het kapitalisme, enzovoort.
Uit dit patroon van toeschrijving buiten zichzelf ontstaat makkelijk een vicieuze cirkel. Iemand die geen verantwoordelijkheid neemt voor mislukkingen in het verleden, kan niet veranderen. Dat leidt weer tot herhaling van mislukkingen en vervolgens tot nog meer toeschrijving en externalisering van de verantwoordelijkheid. Uiteraard wordt dat psychologische proces opgetuigd met een verbale verpakking die heel overtuigend gebracht kan worden.
Dus er is eerst een reeks gebeurtenissen waardoor ze links gaan denken, waardoor ze een nieuwe reeks gebeurtenissen op gang brengen die dat links denken versterkt.
Gedeeltelijk is dat ook wel zo. Maar je moet gelukkig leren zijn met alles wat je hebt en wat je graag wil doen. Het klopt wel dat ambitieuze mensen maatschappelijk en financieel een stuk verder kunnen komen, maar als dat niet in jou zit, kan je daar niks aan doen. Dan moet je de hanteerbare pluspunten in jezelf zoeken. Dat een ander flink op de rails komt te staan omdat ie veel geld erft of de gunfactor mee heeft, dat kan je ook niet veranderen.
Ik ervaar die dingen ook wel als ik terugkijk, maar een linksdenker ben ik er niet van geworden. Gewoon een ‘middendenker’ 🙂 Ha ha, die zijn er ook. Ik ben nergens uitzonderlijk goed in. Dwz ik kan aardig koken en ik kan goed Engels en Duits en beetje Frans. Maar dat is het wel zo’n beetje. Vroeger kon ik wel goed breien vlg patroon, maar ik vind wol en zo peperduur, dus dat doe ik niet meer.
Wol en andere vergelijkbare spullen hoeven niet duur te zijn. Kringloopwinkels en marktplaats.nl zitten er vol mee. Hopelijk zorgt dit voor weer meer creatieve activiteiten. 🙂
ja, dat is wel waar. Het is niet zo dat ik het niet kan betalen, maar evengoed vind ik het wel prijzig als je goed breigaren koopt. Ik heb ook geen maatje 36 🙂 Maar ik zal eens op de markt kijken of de wolkraam daar nog staat.
Ik herken mij in jouw reactie. Zelf ben ik rechts als het kan en links als het moet en de rest laat ik in het midden.
Ieder gezond mens heeft sociale gevoelens, echter wanneer hij zich identificeert met politiek sociaal ontstaat de chaos vandaar de slachtofferrol.
Beide, ha ha. Het 1 versterkt het andere en dat gaat van kwaad tot erger.
Links zijn is zeker niet goed voor je mentale gezondheid.
Ten eerste, je moet een hoogdravende theorie over de mens eigen maken (humanisme, marxisme) die pretendeert alle problemen op te kunnen lossen en veruit superieur is aan alles wat daarvoor bestond. Zo een opvatting is een goede basis voor hoogmoed, luchtfietserij en tunnelvisie.
Ten tweede, die theorie is zo dwingend dat je elke andere visie niet meer kunt verdragen. Mensen met een afwijkende mening moeten bekeerd worden en anders gedwongen worden hun mond te houden. Er staan immers enorme belangen op het spel: het lot van de mensheid, de wereldvrede, het het redden van het klimaat. Elk compromis is onmogelijk.
Ten derde, de resultaten in de werkelijkheid, ook na vele jaren van inspanning om de ideologie op te dringen aan de werkelijkheid, vallen gigantisch tegen. Er zijn nog steeds een miljard mensen die onder het bestaansminimum leven, net als 30 jaar geleden. Er is nog steeds oorlog, het klimaat blijft ongegeneerd veranderen en er zijn nog steeds foute mensen met afwijkende meningen.
Allemaal heel teleurstellend. Om depressief van te worden.
Of om gewoon op te houden met die onzin en in te zien dat de werkelijkheid leidend moet zijn in ons handelen en niet een of andere theorie.
ja, en erger nog voor de linksen……….. ze moeten ook zelf leven naar hetgeen ze preken en hetgeen ze voorstaan. Daar gaat het ook nog wel eens een keer mis met linkse mensen, want het kapitalisme is toch ook wel heel leuk vinden ze in hun prive leven.
Aan de linker kant van het Parlement merk je het best dat links de mentale gezondheid schaadt. Hun reacties en inbreng bevestigd dat vooral door niet de inhoud maar de hoge aantal decibels.
Hm, oorzaak en gevolg.
Ik kan me ook niet aan dezelfde conclusie als mevrouw van Bokhoven onttrekken: Psychische gesteldheid en wereldbeeld zijn gerelateerd. Mevrouw van Bokhoven zet het alleen wat netter neer dan ik zou doen, maar ik ben dan ook een onbehouwen zeebonk.
Ik vraag me alleen wel af: Is die psychische gesteldheid het gevólg van dat wereldbeeld of de óórzaak?
Je kunt van X vertrekken. Je kunt Facebook vaarwel zeggen. TikTok hoef je niet meer te omarmen. Mijn abonnement op de T kan ik beëindigen. Maar hoe kan ik in godsnaam mijn verplichte bijdrage aan de NPO stopzetten?
Ik k.ts evenveel van de NPO als zuur links van vrije media, maar waar is mijn keuze vrijheid tegen onwelgevallige meningen?
De linkse, progressieve, collectieven zoeken naar anderen die schuldig is aan hun probleem en het daarom moeten oplossen. Is er geen schuldige voorhanden dan is het een probleem van het collectief en moet vanuit dat collectief de oplossing komen.
Maar deze groep zal de hand niet in eigen boezem steken……
De libertarier, rechts ingestelde personen steken hun handen uit de mouwen, zetten de schouders eronder en kijken in de spiegel om hun probleem weerstand te bieden.
Mee eens. Zou dat fenomeen ook statistisch te duiden zijn bijvoorbeeld waar mensen hun problemen niet zelf kunnen oplossen? Hoe linkser des te meer toeslagen en aanspraak op allerlei hulp en steun?
ja, deels is dat laatste zo. Maar velen zijn hoogdravend en elitaire linksen met een heel goed of vaak bovenmatig goed inkomen. Dan zijn prekerige principes ook altijd makkelijk om over je landgenoten heen te gieten. Dat zijn dan zelf geen toeslag ontvangers, maar wel mensen die linksig goed in de slappe was zitten en zich moreel verheven voelen boven anderen. Ondertussen doen ze wel heel erg veel dure dingen (vooral cultureel en met reizen)
Zeker niet plukken, die dag. Want het is juist de daaraan ten grondslag liggende levenshouding die – niet benoemd in dit verder uitstekende artikel – voor angst en depressie en wanhoop zorgt. Een heel groot verschil tussen conservatieven en progressieven is nl. geloof, en in de westerse wereld is dat voornamelijk enige vorm van christelijk geloof. En dat maakt heel veel uit, zo niet bijna alles.
Waarom? Omdat het christelijk geloof van oorsprong leert dat dit leven niet alles is, maar dat er ook een hemel is waar je naartoe gaat. Ik geef onmiddellijk toe, velen geloven dat niet meer, maar ik ben er vrij zeker van dat dit relativerende perspectief nog steeds doorwerkt. En een ander perspectief dat het christelijk geloof van oorsprong bood, was het ‘dienen’ van de ander. Je bent niet op aarde voor jezelf, om er zoveel mogelijk uit te halen, maar je moet naar je naaste omkijken en jezelf opzij zetten.
Ook dit geloven velen niet meer (en vélen hebben juist dit aspect van het geloof ‘los’ gemaakt en meegenomen richting de linkse kerk!) maar het werkt nog steeds door.
Iedereen die nog een beetje een dergelijke houding heeft ingeademd via de atmosfeer in zijn omgeving, die wordt daardoor beïnvloedt.
Nee, het is juist de kramp, de angst dat dit leven niét zal opleveren wat je verlangt, dat álles van mijn geluk in dít leven afhangt, dat ik gelukkig móet zijn, élke dag, dat een ander mijn recht op een fijn leven niet mág dwarsbomen if verpesten – dát zorgt ervoor dat mensen de snelweg blokkeren, zich de superioriteit aan durven meten hele sociale klassen een poot uit te draaien met hun eigen op angst gebaseerde klimaatwaanzin.
Welke godsdienst dan ook is aan mij niet besteed, maar uw laatste alinea klopt denk ik wel.
Uw houding t.o.v. ‘godsdienst’ is begrijpelijk en populair. Maar mogelijk ook wat kortzichtig. De vraag is of met het doodverklaren van God de (westerse) mens zich wel écht ‘bevrijd’ heeft van godsdienst. Ik ben zo vrij te geloven van niet. Sterker nog, als je ‘godsdienst’ ziet als iets waarvan je bevrijd moet worden, dan zijn we er, de 20e eeuw beschouwend, keihard op achteruit gegaan. De eeuw was nog geen 20 jaar begonnen of het communisme begon dood en verderf te zaaien. Onder het mom van communisme en socialisme zijn hele volksstammen uitgeroeid, over de hele wereld, en vandaag de dag blijkt zonneklaar dat ook het misleidend klinkende ‘liberalisme’ in staat is tot ongekende onderdrukking. In de naam van deze ideologieën zijn meer mensen vermoord (en niet een béétje meer, maar echt véél meer) dan in de naam van welke godsdienst dan ook. Dat mag je niet zeggen – maar daarom is het nog wel zo.
De dogmatische gestrengheid van de linkse kerk doet elke streng-gereformeerde kerkvader verbleken – en het einde is nog niet in zicht.
Om kort te gaan: mensen kunnen geloven in een god en hun leven daarnaar inrichten. Da’s godsdienst, ja.
Maar mensen kunnen in zoveel méér dingen geloven.
U kunt wel zeggen: “Het is aan mij niet besteed” maar niemand ontkomt er aan ergens in te geloven.
U doet een beetje als de vis die zegt: Water? Heb ik niks mee.
U heeft een punt waar u zegt dat ‘men’ het ene geloof gemakzuchtig voor het andere heeft ingeruild. En dat de wereld daar niet bepaald beter van is geworden.
Die laatste zin vind ik reuze grappig.
Inderdaad probeert de linkse ideologie mensen tegennatuurlijke dingen aan te leren. Vooral bij kinderen in de lagere schoolleeftijd misvormt deze ideologie de toekomst van deze kinderen door hen te dwingen geen prestatie te mogen leveren en slimheid achter te stellen bij domheid.
Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel. En aangezien we steeds meer zwakke schakels hebben, is er nergens meer een echt sterke ketting te smeden.
PvdA/GL stemmers e.d. lijden aan hoogmoedswaanzin die zij echter alleen aan PVV aanhangers toeschrijven.
“I cry a lot about this and that shouldn’t be weird,”
Dat is het wel, maar je hebt de vrijheid om het te doen en ik heb de vrijheid om te vinden dat het wel “weird” is.
Mijn advies is om er wat aan te doen, want het is zonde van je tijd.
Maar dat doet ze niet want het gaat haar om aandacht. Met die aandacht verdient ze haar geld, dus het is niet helemaal tijdverspilling als het je om de centen gaat.
Zo geef je links momentum.
Links hoeft niet perse slecht te zijn, het ligt er aan waar je het voor gebruikt. Wat is er verkeerd aan om zorgen te hebben over het klimaat? Links staat bekend voor zijn mededogen, waar rechts kil en berekenend is.
Links, rechts, geloof en intelligentie zijn werktuigen die de mens meegekregen heeft in de evolutie om te overleven. We kunnen niet zonder.
Het probleem is het polariseren dat mensen tegen elkaar uitspeelt. daar zitten krachten achter die wij niet kennen.
Het lijkt mij beter er achter te komen welke krachten dat zijn, dan het op confrontatie uit te laten komen.
“Links staat bekend voor zijn mededogen, waar rechts kil en berekenend is.”
Echt?
Ik heb mijn hersens gepijnigd om mededogen te vinden bij Lenin, Stalin, Emma Goldman, de bewakers van de Goelag Archipel, Trotski, Kim il Jung, Mao, Che Guevara, de Rode Khmer, Rob Jetten, Kaag, Timmermans, de moordenaar van Pim Fortuyn, de linkse activisten van XR.
Het is me niet gelukt. Zal wel aan mij liggen.
U zegt hiermee dat alle “linkse” mensen slecht zijn? Of dat
alle slechte mensen “links”?
Was Adolf Hitler links?
Als u naar links kijkt, dan ziet u rechts niets. Dat doet allemaal niet ter zake.
In mijn reactie had ik het over de polarisatie die het probleem is. Hoe komt het dat mensen zich laten beïnvloeden?
Is het zoeken naar een zondebok van invloed?
Het is geen kwestie van slecht of niet slecht zijn. Linkse mensen streven naar een machtspositie waarin ze het denken van anderen kunnen manipuleren op basis van economische motieven. Herverdeling, sociale rechtvaardigheid, gelijke kansen en mededogen.
De economische motivatie is niets meer dan een middel om aan de macht te komen en het taalgebruik is een rookgordijn. Het is bedoeld om in te spelen op sentiment en mensen psychologisch te bewerken terwijl het achterliggende motief is macht hebben over mensen.
Linkse mensen deugen nu eenmaal (denken ze)
U zegt hiermee dat alle “linkse” mensen slecht zijn? Of dat
alle slechte mensen “links”?
woorden in de mond leggen
Hitler was Links.
Ik heb de communisten meegemaakt als kil en berekenend en die waren harstikke links.
ja, daarom vind ik het ook een mega fout van de PvdA dat ze met GL in zee zijn gegaan. Daar zitten communisten en marxisten en zo verenigd.
Uiteraard kun je je zorgen maken over verandering (of verschuiving) van klimaat. Alleen… het klimaat doet dat al miljoenen jaren. We lagen hier ook ooit onder een hele dikke ijslaag. Die uiteindelijk afgesmolten is. Niet onder invloed van de mens. Het is voor de mens gewoonweg niet mogelijk het klimaat dusdanig te beïnvloeden dat het effect heeft.
Beweren en halsstarrig volhouden van wel is slechts een wapen tot herverdeling van geld.
Nou, dat vind ik een heel verstandige bijdrage. Het ‘klimaat’ kunnen wij niet veranderen, de temperatuur op aarde ook niet. Dus dat zijn ridicule opmerkingen van linkse mensen.
Wat wel belangrijk is en ook al jaren gaande is dat er steeds milieuvriendelijker gedacht wordt en plannen voor uitgewerkt. Dat moet natuurlijk wel gebeuren en daar hebben wij ook invloed op.
Maar dan moeten wij niet het hele land vol laten stromen met mensen die dat allemaal niks kan schelen. Daarom verpauperen hun wijken ook.
Links staat bekend voor zijn mededogen, waar rechts kil en berekenend is.
verder alles goed?
Dat linkse mededaogen moet wel betaald worden door rechtse econimie.
Waarom is rechts kil en berekend? Waarom zijn linkse activisten dat niet, die totaal geen mededogen met andere opvattingen hebben? Hopelijk zijn er genoeg mensen, die hun gezonde verstand en geweten gebruiken om de wereld leefbaar te houden.
linkse activisten zijn kil en berekenend. Dat zeker. Maar links als in de vroegere sociaal democratie is in beginsel bedoeld als sociaal bewogen en zo.
ja, wel mee eens. Links kan ook veel goeds hebben. Alleen de uitvoering hier in de NLe politiek is bere-slecht. Daardoor zijn ze niet geloofwaardig en niet goed bezig. Ik geloof in echte sociaal democratie als middengroep. Maar die hebben we niet meer in NL. Sinds de fusie van PvdA met GL is het al helemaal verkeken. Maar de PvdA solo heeft ook heel erg veel verkeerd beleid gemaakt. Maar verstandige mensen als Ronald Plasterk, Jacques Monash, Kim Putters dat vind ik beschaafde sociaal democraten. Hans Spekman ook wel, maar die is te activistisch geweest.