7 oktober 2023: terugblik op een georganiseerde massamoord op Joden
Wereldwijde dreiging is nog lang niet voorbij
Gedenkplaats Nova-Festival. Foto: Relspas, CC BY-SA 4.0.
Ruim twee jaar na de verschrikkingen van 7 oktober 2023 werd de wereld gisteren opnieuw opgeschrikt door een terroristische aanslag op Joden. Dat bewijst dat de dreiging van een nieuw 7 oktober niet tot het verleden behoort. Hoe hebben de verschrikkingen van die dag überhaupt kunnen gebeuren? Was het leger van Israël niet voorbereid of verliep de onderlinge samenwerking en communicatie niet goed, door politieke tegenstellingen? Shanna Vink-Meijer kijkt terug en probeert een antwoord te vinden.
De grootste vraag die ik de afgelopen weken kreeg was: hoe heeft 7 oktober überhaupt kunnen gebeuren? Simpel gezegd: Israël was voorbereid op raketten, niet op duizenden terroristen die in één keer het land zouden binnenvallen. Het hele veiligheidssysteem was gebouwd op luchtverdediging. Iron Dome onderschept raketten alsof het niets is en als dat systeem er niet was geweest, had Israël vandaag waarschijnlijk niet meer bestaan. Maar dit was geen raketaanval. Dit was een massale, gecoördineerde invasie op de grond. En precies dat scenario stond niet bovenaan de dreigingsanalyse.
Zeven oktober
Zeven oktober was Shemini Atzeret, gecombineerd met Simchat Torah. Een feestdag. Shabbat. Het meest ontspannen moment van het jaar, waarop het leger op minimale bezetting draait en families samen zijn. Het was vroeg, stil, sereen. Het luchtalarm ging af, nog een keer, nog een keer, maar dat gebeurt vaker. Niemand vermoedde dat er op dat moment duizenden terroristen door tientallen doorgangen het zuiden van Israël overspoelden en de kibboetsen binnendrongen.
En terwijl Europa ondertussen nog steeds doet alsof Hamas uit zes zandgravers en twee verroeste Kalasjnikovs bestaat, is de waarheid dat Hamas jarenlang bezig was met voorbereiden. Ze verzamelden informatie, verkenden zwakke plekken, infiltreerden dorpen, werkplaatsen en kibboetsen. Sommige aanvallers werkten er. Ze spraken Hebreeuws. Ze kenden de mensen. Ze wisten precies waar deuren zwak waren, waar de schuilkamers zaten en waar gezinnen zich zouden verstoppen. Er circuleerden plattegronden. Dit was chirurgisch gepland op huisniveau.
Schuilkamer
Elke woning heeft een schuilkamer. Maar die is ontworpen tegen raketten, niet tegen mannen die je voordeur intrappen, met automatische wapens. Mensen zaten urenlang opgesloten in ruimtes die nooit bedoeld waren om een vijand buiten te houden. Sommigen durfden zelfs niet open te doen toen de IDF uiteindelijk kwam, omdat ze niet wisten of het bevrijders of terroristen waren. De IDF moest huizen binnengaan op manieren die nog nooit waren gebruikt, maar vaak kwamen ze te laat. De gruwel die daar heeft plaatsgevonden is nauwelijks te bevatten. Families vernietigd, kinderen doelwit, martelingen, brandstichting, verkrachtingen, moorden. Hamas filmde het allemaal. Trots. Dit was geen gevecht. Dit was een mission of no return. Ze kwamen niet om te overleven. Ze kwamen om te vernietigen.
En ze deden het op een manier die maar één doel kende: dat er niets meer van deze mensen zou overblijven. Hamas kent het Jodendom beter dan Europa denkt. Ze weten hoe heilig begraven is, hoe essentieel het is om een lichaam te kunnen identificeren, om om iemand te kunnen rouwen, om überhaupt afscheid te kunnen nemen. Precies daarom hebben ze lichamen verbrand, onherkenbaar gemaakt, verminkt, in stukken achtergelaten. Niet uit ‘paniek’ of ‘ruw geweld’, maar doelbewust, als onderdeel van uitroeiing. Ze wilden niet alleen Joden vermoorden, ze wilden zelfs het recht om Jood te blijven in de dood afpakken. En dat is op veel plekken gelukt.
Nova Festival
Dan het Nova Festival. In veel verhalen lijkt het alsof Hamas daar specifiek op mikte. Uit latere analyses blijkt dat een deel van de terroristen het festival pas onderweg zag en ernaartoe afboog, terwijl hun oorspronkelijke doel andere gemeenschappen dieper in Israël waren. Het lag precies in het gebied waar ze binnenvielen en werd daardoor een van de eerste plekken waar de hel losbrak. Ik ben er geweest. Het is een open veld, zonder beschutting, zonder schuilkamers. Je kunt nergens heen. Volkomen weerloos. Het was misschien niet het eerste vakje op hun kaart, maar het werd het bloedigste symbool van hun haat.
En dan hoor je mensen roepen dat dit een inside job was. Nee. Laat ik daar keihard in zijn. Dit was geen complot van Israël zelf. Dit was geen opzet van Netanyahu om sympathie te winnen. Dat is pure waanzin. Hamas is gevaarlijk omdat ze strategisch, berekenend en duivels denken. Ze denken niet zoals wij, niet vanuit het leven maar vanuit de dood. En wie vanuit de dood denkt, denkt anders. Dat maakt ze niet dom, maar levensgevaarlijk. Ze kennen Israël, ze spreken de taal van hun vijand, ze weten precies waar en wanneer Israël het meest open ligt.
Bredere strategie
Ondertussen was Hamas jarenlang bezig met het bouwen van tunnels. Ja, Israël wist dat er tunnels waren, maar niemand wist dat er kilometers ondergrondse snelwegen lagen met elektriciteit, water, airconditioning, breed genoeg voor voertuigen en wapens die vanuit Egypte werden gesmokkeld. Er zijn ondergrondse commandocentra en ziekenhuizen, maar alleen voor Hamas en wie zij belangrijk vinden. De eigen bevolking bleef bovengronds sterven voor de camera. Geen enkel regime bouwt medische zorg voor terroristen onder de grond terwijl eigen burgers bovengronds doodgaan, tenzij je je eigen mensen niet ziet als mensen maar als munitie.
Tegelijkertijd wezen analyses al langer op een bredere strategie: Iran en Hezbollah werkten aan scenario’s voor een gelijktijdige multi-front aanval op Israël. Uiteindelijk bleef het in het noorden bij dreiging en raketten, maar de bedoeling was duidelijk: Israël van meerdere kanten tegelijk aanvallen, de samenleving breken en de staat laten instorten. Het had nóg veel erger kunnen aflopen dan het al was. Dat is nauwelijks voor te stellen, maar wel de realiteit van waaruit Israël moet denken.
En dan nog iets wat graag verdraaid wordt. Israël heeft Hamas niet gefinancierd. Wat wél gebeurd is, is dat Netanyahu jaren geleden geldstromen richting Gaza heeft toegestaan via internationale fondsen en belastinggelden die verplicht moesten worden doorgestort. Met de gedachte dat economische stabiliteit escalatie zou verminderen en Hamas te managen was. Dat was geen steun, maar een wanhopige poging om rust te kopen. Achteraf dom. Maar niet hetzelfde als samenwerken met Hamas om Israël te vernietigen.
Wat ging mis
Maar hiermee zijn we er nog niet. Wat er intern misging moet benoemd worden. Geen complotten, maar keiharde zelfkritiek waar Israël nu zelf onderzoek naar doet.
- Arrogantie en onderschatting. De hoogste veiligheids- en inlichtingenleiding ging er jarenlang vanuit dat Hamas vooral bezig was met Gaza-bestuur en raketten, niet met grootschalige invasie. Waarschuwingen zijn daardoor structureel weggezet als “niet waarschijnlijk”.
- Institutionele strijd en rivaliteit. IDF, Shin Bet en de politieke leiding zaten niet op één lijn. Machtsspelletjes, ego’s en interne spanningen zorgden ervoor dat cruciale informatie niet stroomde zoals het hoort.
- Politieke vijandschap met Netanyahu. Een deel van de veiligheids- en juridische top stond vijandig tegenover de regering en de juridische hervormingen. Dat heeft geleid tot analyses die gekleurd werden door politiek en niet door realiteit.
- De misplaatste gedachte dat ‘een beperkte aanval’ te controleren zou zijn. Sommige topfunctionarissen dachten dat Hamas wel iets zou proberen, maar niet op deze schaal. Dat idee, vermomd als expertise, heeft letterlijk levens gekost.
Daar komt nog bij dat in het jaar voor de aanval links een massale protestbeweging aanvoerde waarin Brothers in Arms openlijk dienstweigering promootten binnen elite-eenheden. Piloten verklaarden voor camera’s dat ze niet zouden vliegen als Israël aangevallen werd. Hamas keek. Hamas wachtte. Hamas zag de afschrikking breken.
Dus nee, dit was niet allemaal Netanyahu. Je kunt hem veel verwijten, maar niet dat hij weigerde te handelen. Dit was een staat die intern was verzwakt, militair was gesaboteerd, politiek was vergiftigd en inlichtingen had die verzwegen of genegeerd werden. Hamas viel aan, maar Israël lag al open.
Eerste hand
En dan nog iets waar ik niet omheen kan. Ik baseer dit niet op X, niet op YouTube en zeker niet op complotten. Ik baseer me op mensen die dit hebben overleefd, die er wonen, werken, vechten, rouwen en hun doden begraven. Ik heb gesproken met officieren, soldaten, hoogleraren, diplomaten, archeologen, settlers, overlevenden en gewone mensen op straat. Van links tot rechts, religieus en seculier. Mensen die midden in deze realiteit leven. Geen meningen op afstand, maar verhalen uit de eerste hand. Daar baseer ik mij op. Niet op projecties van mensen die er niet waren.
En dat is precies waarom ik schrijf. Niet omdat ik zin heb in een discussie, maar omdat ik dingen heb gehoord en gezien die ik niet meer kan vergeten. Zeven oktober was geen storm uit het niets. Het was een orkaan die jarenlang werd opgebouwd terwijl de wereld wegkeek, terwijl Israël intern ruziede en terwijl Hamas zich voorbereidde op het moment dat Israël het minst oplettend was.
Wereldwijde ideologie
En iedereen die denkt dat dit alleen Israël aangaat, leeft in een droom. Deze ideologie is niet lokaal. Ze is wereldwijd. Ze is al hier. En Europa zal op een dag hetzelfde besef krijgen als Israël, maar dan is het te laat. Want negeren is geen vrede bewaren. Negeren is medeplichtigheid.
En laten we ook hierin eerlijk zijn. Israël vecht een oorlog voor ons allemaal. Niet alleen een fysieke oorlog, maar een oorlog tegen een ideologie die niets met vrede te maken heeft en alles met vernietiging. De mediaoorlog? Die hebben we allang verloren. Allang. De framing, de propaganda, de totale herschrijving van de realiteit, daar zitten we middenin. Het enige wat we nog kunnen doen, is de waarheid blijven spreken, hoe vermoeiend, pijnlijk of eenzaam dat soms ook voelt.
Maar we moeten het samen doen. Niet allemaal losse eilandjes die dezelfde kennis hebben, dezelfde pijn voelen en dezelfde realiteit zien, maar elkaar niet weten te vinden. Geen versnipperde stemmen. Verbinden. Elkaar zien. Elkaar dragen. Het is letterlijk licht tegen donker.
En juist nu, tijdens Chanoeka, past maar één waarheid: donker verdwijnt niet door erover te praten, donker verdwijnt door één licht aan te steken. Elk lichtje dat je aansteekt, hoe klein ook, is een daad van verzet tegen duisternis. Elk lichtje zegt: ik kies niet voor stilte. Elk lichtje zegt: ik besta. Wij bestaan.
Misschien is dat uiteindelijk de grootste opdracht: dat we blijven kiezen voor licht, telkens opnieuw, totdat het donker simpelweg geen plek meer heeft om zich te verschuilen.
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Antisemitisme25 januari 2026NGO’s en de mythe van de morele onschuld
Antisemitisme18 januari 2026Antisemitisme bestrijd je niet door Joden als decor te gebruiken
Antisemitisme13 januari 2026Zeven oktober 2023 was geen beginpunt, maar een katalysator
Antisemitisme28 december 2025Jezus was een Jood en geen Palestijn. Punt.
Het is niet moeilijk je te verdedigen of te vechten tegen een perfide ideologie als Nazisme of Islam. Dat toonden de Chinezen recent aan in Xinjiang. Geen massale moordpartij meer op etnische Chinezen door Islamitische Turken sinds 2009, en Pasha Erdogan, die wel even zou vertellen wat de Chinezen te wachten stond, droop met de staart tussen de benen af naar Ankara.
Daar waar een perfide ideologie eenmaal te veel is voortgewoekerd, zoals dat geschiedde in West Europa rond 80 jaar geleden, werd duidelijk wat de kosten zijn. Min of meer is dat ook duidelijk in het Midden Oosten, waar de economische potentie van het volk totaal niet tot uiting komt, door het massaal volgen van een perfide ideologie, Islam. Afgezien van wat olie en gas staatjes, waar wat naargeestige elites vegeteren, is het kommer en kwel. Het is een eigen keuze van de “Palestijnen” en de blaren waar ze na 7 oktober 2023 op zitten, hebben ze aan zichzelf te danken.
De waarheid leidt naar het licht.
Is Europa vergelijkbaar bezig?
Islam is een veroveringsideologie.
Ik ben dankbaar voor uw informatie. Gedurende de gehele oorlog zijn wij eenzijdig door de alom “geprezen” Nos die de Hamas propaganda aan de bevolking opdrong.
D verslaggeving was duidelijk eenzijdig gericht op de slachtofferrol doe Hamas promootte. De pijn die in Israel werd geleden werd angstvallig vermeden want dat zou wel eens de mening kunnen doen kantelen. daarom ben ik dankbaar dat u de mogelijkheid bij Opiniez krijgt ons de andere kant te laten zien. Ik weet niet of de Nos uw verhaal ook ontvangt maar ik dat men er niks mee zal doen. Dit past niet in hun visie over neutraliteit.
“Dit was een staat die intern was verzwakt, militair was gesaboteerd, politiek was vergiftigd en inlichtingen had die verzwegen of genegeerd werden. ”
Egypte ( en ook Jordanie meen ik) had Israel een week tevoor gewaarschuwd
We gaan in Europa ook nog wat meemaken.
Wij zijn hierbij gewaarschuwd.
Dank u wel.
Op links is dit hele verhaal prima! Je kunt het zo gek niet bedenken en het is goed. In Nederland is het precies hetzelfde met de Joden. Die stemmen op haar na allemaal links! En is het te laat, dan met hangende pootjes om hulp gaan Roepen. De tijd van slachtoffer is voor bij! Gewoon ben je Jood dan mag je van mij geweld gebruiken! Eens kijken hoe dat dan valt in de tweede kamer. Geweld is niet altijd een oplossing, maar voor eigen veiligheid is ander verhaal!
Beste Shanna,
Het voert allemaal terug op ‘Konzeptia’.
Hoe verhoud je jezelf tot de realiteit en op basis waarvan handel je?
Als de tegenstanders een stel stiekemerd van het ergste soort zijn en leuk op het PR orgel los kunnen gaan en je eigen kamp last heeft van verschillende zienswijzen, inschattingen en duidingen, dan ben je conceptueel niet in het voordeel. Ook heb je de ways & means om de ander meer dan goed te grazen te nemen.
Lange tijd hadden de Israëlische staat en al haar – al dan niet terecht – tot de verbeelding sprekende onderdelen haast een monopolie op dat soort zaken.
Los van de verpletterende nederlaag die Hezbollah geleden heeft qua infrastructuur, leiding en centjes en de geboemde Iraanse nucleaire laboratoria en installaties, hadden de IDF, Mossad, Shin Bet etc. toch een duidelijk oepsie.
Punt blijft hoe we in het Westen de conceptuele gymnastiek van de twee staten oplossing kunt plooien als steeds maar weer blijkt dat één van de partijen maar moeilijk afstand kan doen van die vernietigingswens.
Wat dan ook weer goed te verklaren is, want het is een verdienmodel zonder weerga. Muntjes altijd, maar zeker niet voor iedereen.