Advertenties
Recent:

NRC fantaseert over Israëlisch spionagecomplot

De voormalige Slijpsteen van de Geest, dagblad NRC Handelsblad, is sinds de komst van hoofdredacteur Peter Vandermeersch radicaal veranderd in een neo-journalistiek nieuwsorgaan met een politiek-activistische agenda. Alleen tijdens de opmaak maakt de krant nog onderscheid tussen een column en een journalistiek verslag.

Eerst de feiten en dan de meningen. Dat was ooit de gulden regel bij de kwaliteitsmedia in ons land. Oplettende kijkers, luisteraars en lezers voorzien van een internetaansluiting, weten dat dit niet langer het geval is. Feiten blijken vermomde meningen of leugens in allesbedekkende kledij.

Feit en fictie
In de strijd om de laatste linkse lezers zijn, naast de ‘gratis’ gadgets, de spectaculaire scoop en de pressie-primeur dé marketingmiddelen geworden van de oude media. Nu de redactielokalen bevolkt worden door sociologisch geschoolden behoren ook schuldgevoel, fantasie en emotie tot het journalistieke basispakket. Bovendien zijn in het huidige ‘hard-rechtse’ klimaat alle middelen geoorloofd, zolang men maar strijdt voor de goede zaak, het juiste narratief en het correcte wereldbeeld. In de neo-journalistiek masseert men feit en fictie tot een kneedbaar geheel en boetseert dan bruikbaar berichten. En zo verandert menig journalist in een bevlogen, participerende activist.

Hyperventilerende emoties
Neem NRC-journalist Leonie van Nierop en haar scoop over de vermeende Israëlische doodsbedreigingen aan het adres van Nada Kiswanson van Hooydonk. Deze laatste is een in Nederland opgeleide, gehuwde en woonachtige NGO-juriste die, in dienst van de Palestijnse organisatie Al-Haq, materiaal levert voor een vooronderzoek van het Internationaal Strafhof naar zogenaamde Israëlische oorlogsmisdaden.

In Leonie van Nierops artikel “Ze dacht dat Nederland veilig was” (pdf) voeren hyperventilerende emoties en anti-Israël-sentimenten de boventoon. Het geheel leest als een onbedoeld komisch, slecht verzonnen spionageverhaal. Leonie levert haar lezers geen snipper bewijs voor de aangevoerde ‘feiten’. Geen audio-opnamen of registratie van telefoongesprekken, geen ooggetuigen van Mossad-mannen in regenjas, geen kopieën van e-mails, briefjes of andersoortige bedreigingen, geen bewijs van op hol geslagen computers noch een foto van één van de huis-aan-huis verspreide glimmende folders met de NAW-gegevens van Nada Kiswanson van Hooydonk. Desondanks wist deze mensenrechtenadvocaat-wordt-door-Israël-met-de-dood-bedreigd scoop zich opvallend snel te verspreiden via collegiale kanalen, NGO’s, activistische oproepen en de usual suspects. Zelfs Soros had zijn reactie al klaar.

Anti-Israël narratief
Het neo-journalistieke werkje van Leonie Van Nierop past perfect in het hippe anti-Israël narratief. Het oppermachtige, koloniale Israël dat wereldwijd hulpeloze Palestijnen sart, vervolgt en onderdrukt en daarbij niet schroomt ook mensenrechtenadvocaten naar het leven te staan. Leonie van Nierops spionagereeks werd afgelopen maandag in een hoofdredactioneel commentaar van een officieel NRC-waarheidsstempel voorzien, en met een dringende appèl aan de overheid wierp het dagblad zich grootmoedig op als de mediale beschermheer van alle NGO’s in Den Haag. Vroeger zou een kwaliteitskrant op zoek zijn gegaan naar bewijzen. Ook Al-Haq, de organisatie waarvoor Nada haar werkzaamheden verricht zou grondig zijn onderzocht. Vragen als waaruit bestaan de activiteiten van Al-Haq, wie zijn er bij betrokken en hoe wordt deze organisatie gefinancierd zouden door een onafhankelijke krant afdoende zijn beantwoord.

Haatfestijnen
Al-Haq is naar eigen zeggen opgericht om mensenrechtenschendingen en -schenders in de “bezette-gebieden” te documenteren, te presenteren en te confronteren op alle internationale (juridische) podia. Het is een van de belangrijkste spelers in de Law Fare en de BDS-campagnes tegen Israël en maakt daarbij gebruik van intimidatie, leugens en bedrog. Zo was Al-Haq een actieve deelnemer aan de antisemitische haatfestijnen in Durban en Geneve, bestookt het VN-organen en medewerkers met opruiende rapportages, roept het overheden, universiteiten en culturele instellingen op tot het boycotten van Israël, wil het bedrijven uit Israël verdrijven en buitenlandse investeringen voorkomen, poogt het Israëlische politici als Ehud Barak en Tzipi Livni in het buitenland te laten arresteren en tracht het op basis van verzonnen en verdraaide oorlogshandelingen Israël te laten vervolgen bij het Internationaal Strafhof in Den Haag. De organisatie ziet in elke vorm van kritiek en tegenwerking de machtige arm van Israël. Al-Haq grossiert in Arabische complottheorieën en sleept jan en alleman voor de rechter.

Groenlinksig
Al-Haq bindt ook de strijd aan met Nederlandse bedrijven die zaken doen met Israël. Zo besloot waterbedrijf Vitens na zware druk de banden te verbreken met het Israëlische waterbedrijf Mekorot. Van vervoersbedrijf tot investeringsmaatschappij, wie zaken doet in Israël vindt Al-Haq op zijn pad.

De organisatie weet zich daarbij gesteund door onze linkse politieke partijen. In 2013 verloor advocaat Liesbeth Zegveld de rechtszaak tegen het Dordrechtse kraanverhuurbedrijf Riwal, dat wegens ‘medeplichtigheid’ aan de bouw van de anti-terreur muur in Israël door Al-Haq was aangeklaagd. Zegveld werkt voor het advocatenkantoor Prakken d’Oliveira, een Groenlinksig mensenrechtenbolwerk, bekend door spraakmakende asielprocedures en de geruchtmakende rechtszaken rond Geert Wilders, Volkert van der Graaf en de RaRa-terreurgroep. Op dit moment wordt de opgejaagde mensenrechtenvoorvechtster Nada Kiswanson van Hooydonk bijgestaan door advocaat Brechtje Vossenberg van kantoor Prakken d’Oliveira.

PLFP
Het Israëlhatende Al-Haq wordt geleid door Shawan Jabarin, een Palestijn die is gelieerd aan de Marxistisch-Leninistische, pan-arabische terreurorganisatie Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP), pioniers van de vliegtuigkaping, de bomgordel en andere treurige terreurtraktaties. Gesubsidieerd door de stichting Democratie en Media betrad afgelopen januari de oud-PFLP-vliegtuigkaapster en linkse cultheld Leila Khaled het podium tijdens de New World Summit in Utrecht. Het PFLP beschouwt de PLO en Hamas als onrechtmatige vertegenwoordigers van de Palestijnen. Daarom maakt deze terreurorganisatie geen deel uit van de Palestijnse Autoriteit. De animositeit tussen de groeperingen is groot en ontaardt zo nu en dan in moordaanslagen, martelingen en ontvoeringen.

Staatsgevaarlijk
Shawan Jabarin is in Israël diverse keren gearresteerd en veroordeeld, onder meer voor het opzetten van trainingsprogramma’s voor PFLP-terroristen en andere ondersteunende activiteiten. Door zijn innige terreurcontacten kreeg hij geen uit- en inreisvisa van Jordanië en Israël. Jordanië ziet in hem nog altijd een staatsgevaarlijk persoon. Het Israëlische hooggerechtshof omschreef, tijdens een beroepsprocedure in 2007 over een visumverzoek van Jabarin, zijn werkzaamheden als volgt: “Eiser is kennelijk actief als een dr. Jekyll en mr. Hyde. In een deel van zijn activiteiten is hij directeur van een mensenrechten-organisatie, en in een ander deel is hij een activist in een terreurorganisatie die niet terugdeinst voor moordaanslagen en pogingen tot moord, zaken die niets van doen hebben met rechten, maar in tegendeel het meest basale van alle mensenrechten ontkent, het meest fundamentele deel van fundamenteel recht, zonder welke er geen sprake kan zijn van enig ander recht – het recht om te leven.”

Verzetspenning
De stichting Geuzenverzet 1940-1945 reikt jaarlijks een Geuzenpenning uit als eerbetoon aan personen en/of instellingen die zich op bijzondere wijze hebben ingezet voor democratie of tegen dictatuur, discriminatie en racisme. Een ietwat wereldvreemde club van ‘weldenkende mensen’ die met koninklijke goedkeuring andere moreel deugenden een verzetspenning omhangen. Door zijn visumproblemen kon Shawan Jabarin in 2009 niet bij de uitreiking van zìjn Geuzenpenning zijn. In een verslag vol feitelijke onjuistheden geschreven in de stijl van Dries van Agt wordt duidelijk waarom Al-Haq volgens deze Nederlandse mensenrechtenkenners een Geuzenpenning verdient.

Van Aartsen
Ceremoniemeester Jozias van Aartsen, tegenwoordig hoofd van de Haagse shariapolitie, werd vanuit Ramallah via Skype dankbaar toegesproken door dr. Jekyll. Want met een prestigieuze Nederlandse mensenrechtenonderscheiding op zak deugt ineens alles aan de onwelriekende handel van mr. Hyde. Zo kon de gelauwerde Shawan Jabarin toetreden tot de adviesraad van het in linkse kringen immens populaire Human Rights Watch. “Deze benoeming beëindigt iedere façade dat HRW een morele ‘watchdog’ organisatie is”, fulmineerde een verbijsterde Robert L. Bernstein, oprichter van de organisatie. Na deze witwasbenoeming en onder zware internationale druk heeft Israël schoorvoetend ingestemd om deze Palestijnse mensenrechtenspecialist onder strikte voorwaarden visa te verlenen voor een VN-mensenrechtenconferentie in Geneve, een bezoek aan anti-zionistisch Ierland en aan het Frankrijk van Hollande waar hij door de socialisten feestelijk werd onthaald.

Soros
Hoe komt Shawan Jabarin, de werkgever van mensenrechtenadvocaat Nada Kiswanson van Hooydonk, aan het geld om zijn als mensenrechtenorganisatie vermomde haathut draaiende te houden? Al-Haq wordt gefinancierd door de Nederlandse overheid, al beweert onze regering bij hoog en bij laag geen BDS of andere boycotactiviteiten te ondersteunen. Ook de sponsor van de BDS-organisatie Electronic Intifada, de Nederlandse interkerkelijke organisatie voor internationale samenwerking ICCO, draagt bij aan het budget. Naast de Noorse, Deense, Zweedse, Ierse, Zwitserse en Belgische overheid voorziet ook de onvermijdelijke Israëlhater George Soros via zijn Open Society Institute Jabarin’s Al-Haq van financiële middelen.

Nada Kiswanson van Hooydonk is geen naïeve medewerkster van Al-Haq. Wie haar rapporten leest,  weet dat hier geen oprechte mensenrechtenrapporteur aan het werk is. Zij is als activiste al lange tijd tijd actief in het Nederlandse anti-Israel circuit en duikt regelmatig op bij organisaties als Gate48, Palestine link, FFIPP en Stop de Bezetting.

Het werkelijke verhaal
Laten we ons net als NRC eens over geven aan speculatie. Wat zou er werkelijk gebeurd kunnen zijn in de zaak Nada Kiswanson van Hooydonk? We hebben te maken met een NGO-juriste die gewend is feiten te verdoezelen, te verzinnen en te kneden al naar gelang het gewenste resultaat. Nada’s verhaal biedt geen verifieerbaar bewijs voor de bedreigingen en de vermeende agressie van een Israëlische geheime dienst. Ook Leonie van Nierop behoort niet tot de meest betrouwbare vertellers uit de NRC-stal. Haar eerdere verslaggeving over het Midden-Oosten werd gekenmerkt door kleuring, vooringenomenheid en feitelijke onjuistheden.

Bewijsvrije scoop
Dat haar bewijsvrije scoop en suggestieve aanklacht tegen Israël ondersteund wordt door collega-journalisten als Olaf Koens, zegt wel iets over het gehalte van de Midden-Oosten journalistiek. Maar laten we er eens van uitgaan dat het waar is wat Nada vertelt en Leonie opschrijft. Naast een echte verwarde man of vrouw ligt een bedreiging uit de hoek van Fatah of Hamas toch het meest voor de hand. Hamas is, begrijpelijkerwijs, niet gecharmeerd van onderzoek naar oorlogsmisdaden in Gaza. Ook de PLO boetseert liever een eigen versie van de ‘feiten’. Daar komt bij dat er lokale Palestijnse verkiezingen voor de deur staan waarbij alle partijen elkaar letterlijk naar het leven staan. Fatah en Hamas kunnen een aan het PFLP gelieerde partij missen als kiespijn.

Anti-Israël rel
In Nederland staan we aan de vooravond van een nieuw politiek seizoen èn het officiële staatsbezoek van premier Netanyahu. Een leuke journalistieke anti-Israël rel die de aandacht afleidt van de eigen migratie-, integratie- en terreurproblemen is dan mooi meegenomen. In alle Al-Haq publicaties noemt Nada zich Nada Kiswanson van Hooydonk. Doordat Leonie van Nierop in haar artikelen het Hollandse Van Hooydonk weglaat, haar Zweeds/Jordaanse afkomst benadrukt en Nada een buitenlandse juriste noemt, ontstaat het beeld van een met de dood bedreigde buitenlandse juriste die tijdelijk in diplomatiek Den Haag werkzaam is. Het lijkt een aardig journalistiek opzetje waarbij Al-Haq en PvdA-politici als Koenders garen kunnen spinnen, NRC zowaar even over het wereldtoneel mag paraderen en de linkse droom over een Palestijnse staat weer wat roziger wordt.

Hulp
Hoe het met de mensenrechten in zo’n gedroomde Palestijnse staat zal zijn gesteld, wordt duidelijk aan de hand van de belevenissen van een Palestijns echtpaar dat hulp bood aan de Joodse overlevenden van een dodelijke terreuraanval. Het echtpaar, werkzaam in de medische sector, werd door de autoriteiten op staande voet ontslagen. Ontslag wegens medemenselijkheid. Ontslag wegens hulp aan slachtoffers. Ontslag wegens hulp aan Joden. Reportages over dit Palestijnse wangedrag treft u in NRC niet aan. Het is onwaarschijnlijk dat Al-Haq, Nada Kiswanson van Hooydonk of het kantoor Prakken d’Oliveira zich om dit echtpaar zouden bekommeren. Ook een Geuzenpenning is voor zulke dappere en hulpvaardige Palestijnen niet weggelegd.

De onlangs gehackte Sorosfiles tonen aan dat overheidsorganen, politici, activistische organisaties en media verstrengeld zijn geraakt in dubieuze en incestueuze verhoudingen. Het nobele idee van mensenrechten wordt sluipenderwijs ondermijnd. Woorden verliezen hun betekenis. Niets is noch langer wat het lijkt. Wij leven in een wereld die Orwells toekomstvisie doet verbleken. Een wereld waarin de daders zich hullen in de mantel van hun slachtoffers en de onschuldigen schuldig worden verklaard.

Neem de oude media en de oude politiek niet langer serieus. De waarheid kunt u van hen niet meer verwachten.

Advertenties
About Uri van As (101 Articles)
Columnist http://OpinieZ.com | Schrijft columns die worden (voor)gelezen in rechtszalen, Den Haag en redactielokalen | (geo)politiek | 🇳🇱🇮🇱🇺🇸 |🍴🥂 | 🎼 |📽️ |
%d bloggers liken dit: