Bram of geen Bram: ons land is ongeschikt als habitat voor wolven
Pech voor de natuurlobby, maar het is niet anders.
Waar onze voorouders de wolf als hun vijand zagen omdat die hun vee doodde, wordt de wolf nu door een actieve natuurlobby gekoesterd, ook al doodt hij vele honderden schapen per jaar. Het ene dier is blijkbaar het andere niet. Wolven zorgen voor heel wat drama’s. Bram, de grootste probleemwolf, die ook kinderen belaagde, is nu afgeschoten. Tot groot verdriet van de wolvenliefhebbers. Laten we er geen doekjes om winden: ons dichtbevolkte land is veel te klein om ruimte te kunnen bieden aan deze roofdieren.
Het ene dier is het andere niet, weten we al sinds Orwell. Zelfs niet voor dierenliefhebbers. Want dierenbescherming is een vreemd iets: het ene dier schijnt heilig te zijn en onaantastbaar door het leven te moeten gaan, terwijl het andere soms letterlijk aangeschoten wild mag zijn en blijven.
Laten we er eens rustig over nadenken, over dat idee van dierenbescherming en het toekennen van bepaalde rechten aan dieren. En hoe het onmogelijk is dieren te beschermen – in elk geval niet allemaal. Zo zal een gemiddelde vegetariër ook wel eens lekker in het gras lopen of door een bos wandelen, en zich absoluut niet bewust zijn van de rondkruipende insecten op de grond waar hij of zij tijdens het genieten van de natuur met verpletterende voeten bovenop gaat staan. En ik vermoed zomaar dat als een vegetariër thuiskomt van vakantie en een vlooienplaag aantreft omdat Poes Minoes drie weken bij de buren woonde en die paar achtergebleven vlooien in huis vrij spel hadden, er toch beslist tot bestrijding en verdelging over zal worden gegaan. Dierenliefde is mooi, maar zelfs de grootste dierenvriend laat zich niet levend opvreten, lijkt me.
Lastige vragen
Dierenliefde, en zeker dierenactivisme, stelt je voor lastige vraagstukken en problemen die amper anders op te lossen zijn dan met hypocrisie. Het denken van dierenliefhebbers, en zeker de activisten die hun dierenliefde politiek hebben gemaakt, wordt volgens mij vaker wel dan niet getroebleerd door vraagstukken die men liever uit de weg gaat. Zika- en malaria-verspreidende muggen toch maar proberen uit te roeien of niet? Het zijn tenslotte dieren en het is hun schuld niet dat ze die ziekte verspreiden, hè? En wat te doen met het onverdoofd slachten tijdens het Offerfeest? Want we willen nou ook weer geen islamofoob genoemd worden, hè? Wil je onze omgang met dieren moraliseren, dan werpen de lastige vragen zich op.
Pragmatisme
Een van de kernvragen in onze omgang met dieren is altijd geweest: welk dier is belangrijker? Daarin hanteerden we tot voor kort hoofdzakelijk pragmatisme: wat voor rol speelt een dier in ons leven? Dieren die de mens opnam in zijn leven hadden er een nuttige functie te vervullen, anders was het de moeite niet. Paarden zijn vervoers- en lastdieren, net als ossen; runderen, varkens en pluimvee leveren voedsel, veren, bont, leer en botten waar we allemaal handige dingen mee kunnen doen nadat de beesten geslacht zijn. Honden zijn waak- en vechtdieren en jachthulpen (en relatief makkelijk af te richten). Katten bestrijden ongedierte. ‘Huis’-dieren waren zinloos en enkel een belasting als ze niet ook iets opleverden.
Dierenliefde
Dat we van die beesten zijn gaan houden terwijl we ze bezaten is niet vreemd, al is er hier nu geen ruimte in te gaan op allerlei psychologische processen die daaraan ten grondslag liggen, van projectie via communicatie naar herkenning en alles wat daar tussenin zit: laat het gezegd zijn dat zoogdieren van allerlei aard veel gedragsovereenkomsten hebben en ze dat in elkaar herkennen, en ze daarom ook weer allerlei banden met elkaar kunnen opbouwen. Een dierenbezitter zal een persoonlijkere relatie hebben met z’n kat of hond dan met z’n kippen, lijkt me.
Wolven zijn ook zoogdieren; hun afstammelingen, honden, passen bijzonder goed bij hoe mensen leven en we hebben er dan ook al eeuwen een hechte band mee. Dat wil nog niet zeggen dat we wolven ook met gemak hebben ingepast in ons bestaan – integendeel. Al leefden we wel samen met ze: wolven zijn jagers en wij waren dat ook lange tijd. Een wolf die op jacht is heeft iets geroken wat wij niet ruiken en wij konden ons, oerjagers, erheen laten leiden door de wolf te volgen – dat soort dingen. Het idee wolven te domesticeren en voor ons te laten werken kwam niet uit de lucht vallen.
Vijand
De wolf is geen natuurlijke vijand van de mens in de zin dat-ie mensen snel zal aanvallen; zolang het om volwassenen gaat zal een wolf relatief schuw zijn en mensen vermijden. Hij is wel een vijand in een indirectere zin: hij valt het vee van mensen aan. En dat is in pragmatische zin een groot probleem. Dat vee, zoals ik boven al beschreef, had een nuttige functie en daar werd op gerekend. Een wolf moest dus bestreden worden. Morele vragen stelden onze voorouders zich daar niet bij – er moest gegeten en overleefd worden. De wolf was eeuwenlang, zeker in Europa, onze grootste natuurlijke vijand, al stond-ie ons niet direct naar het leven.
Bram
Op de Utrechtse Heuvelrug liep sinds 2023 een wolf rond met de aanduiding GW3237m. De letters ‘GW’ staan voor zijn ras: gray wolf, de cijfers horen bij hem als individuele wolf en de kleine letter ‘m’ geeft aan dat het hier om een male, een mannetje, gaat. Maar het dier is beter bekend onder de liefkozende naam ‘Bram’. En Bram heeft inmiddels het tijdelijke met het eeuwige verwisseld: hij is afgeschoten door jagers. Er wordt nog onderzocht of het echt Bram is, maar hoe dan ook: het gaf een hoop gedonder.
Gedonder
Nou gaf Bram al tijden gedonder, omdat hij zijn gebied had in de buurt van Austerlitz en Leusden – geen onbewoonde gebieden waar een wolf vrijuit kan jagen en een roedel op kan bouwen, maar plaatsen temidden van drukbezochte natuur, populair bij wandelaars en toeristen. Vaak met kleine kinderen. En zoals ik boven al schreef: in de buurt van volwassenen zal een wolf relatief schuw zijn. Dat ligt dus anders met kinderen: een zesjarig manneke werd meegesleept door Bram en hield er flinke verwondingen aan over. Hij was niet de eerste in dat gebied: al eerder had Bram slachtoffers gemaakt. En mag ik iedereen er nog even aan herinneren dat wolven regelmatig rabiës bij zich dragen?
Afschieten
Dus werd er een omgevingsvergunning verstrekt om GW3237m af te schieten: dat is nu gebeurd en, zoals gezegd, zal worden vastgesteld of het werkelijk om Bram de probleemwolf gaat. En zoals ook gezegd: er kwam een heleboel gedonder van, emotioneel en dramatisch als onze dier-minnende activistische landgenoten zijn. Men is er ‘verslagen’ van: er moeten zelfs bloemen worden gelegd ter nagedachtenis van Bram de wolf, want die is dood en dat is heel erg. ‘Geef je verdriet een stem’. En ‘vreselijk dat er een wolf is doodgeschoten’.
Schapen
Dode en verwonde schapen zijn blijkbaar een stuk minder erg: geen verdriet om deze dieren. Nog nooit zag ik een oproep om voor een schaap, dat aan stukken was gereten door een wolf, dat was gestorven terwijl het in een plas bloed god weet hoe lang naar de eigen ingewanden lag te kijken en lag te vergaan van de pijn en de angst, bloemen bij het weiland te leggen waar het arme dier het leven had gelaten. En het lijkt me zo dat zo’n schaap een stuk meer heeft geleden voordat de verlossende dood inzette dan Bram, die met een vlot, welgemikt schot in een fractie van een tel neer werd gelegd. Dierenactivisten malen niet om een dood schaap.
Sinds 2015 is er bij het Wolvenmeldpunt, een onderdeel van BIJ12 dat provincies ondersteunt in hun natuurbeleid en zich dus ook bezighoudt met wolven in ons land, 1828 keer ‘wolvenschade op landbouwhuisdieren’ aangetoond (en zo niet aangetoond, dan was het toch zeker niet uit te sluiten). De wolf vormt een gevaar voor vooral schapen, stelt ook dit meldpunt. De arme schapen, letterlijk: ze staan onderaan het prioriteitenlijstje van dierenliefhebbers.
Veiligheid
De discussie over de wolf toont een aantal flinterdunne vernislaagjes in ons land en ons denken aan. Ten eerste: voor veiligheid moet vrijwel alles wijken in onze samenleving. We staan uren in de rij op Schiphol, we worden overal door camera’s bespied, we krijgen de laatste dagen allemaal het boekje over noodplannen en -pakketten in de bus; angst aanjagen en overdreven veiligheidsmaatregelen zijn een vast onderdeel van onze samenleving geworden. Maar de wolf, gevaarlijk als-ie is, schijnt ondanks alle risico’s niet aangepakt te mogen worden, zoals vrijwel elk ander onderdeel van ons leven wel goed beveiligd lijkt te moeten zijn.
Beschermd
Ten tweede is er het idee van ‘dierenwelzijn’: het plan om een wolf in Barneveld aan te pakken werd door de terugfluitende rechter sneller afgeschoten dan de wolf zelf, want de provincie had de vergunning – die al verstrekt was – niet goed genoeg onderbouwd. Dit is het pijnlijke verschil tussen wolven en schapen: wolven zijn beschermde dieren, en schapen niet. De vraag ‘waarom’ begint een redelijke te worden: de wolvenpopulatie neemt in Nederland tot nu toe alleen maar toe, de afgelopen jaren, net zoals in heel Europa. Nee, er zijn niet zoveel wolven als schapen, dat is waar – maar we hebben het hier over een papieren werkelijkheid waarin de ene diersoort het geluk heeft door ons anders bekeken te worden dan een andere diersoort. Van gelijkwaardigheid is bij dierenrechten niet echt sprake. Sommige dieren zijn echt gelijkwaardiger dan anderen. En het ene dierenleed is blijkbaar het andere niet.
Honden
En honden? Vallen die ook schapen aan, zoals wordt gesteld? Volgens NRC ligt dat getal vele malen hoger dan de cijfers over wolven die schapen doden: tussen de 5.000 en 12.000 schapen worden jaarlijks door honden gedood, claimen ze. Een conclusie die, zegt de Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe, op een rammelende berekening is gebaseerd: in hun stuk maken ze er gehakt van en komen tot de conclusie dat er 10.000 honden nodig zijn om 24 schapen te doden – en daar zetten ze de kanttekening bij dat een hond een schaap doorgaans verwondt, niet doodt. Een enkele wolf kan daarentegen wel vijftien schapen doden. Zij stellen dat de in de media gepushte cijfers weinig anders zijn dan een leugenachtige poging (zucht) een narratief te dienen. Een ouderwetse spin.
Geen ruimte
Faunabescherming gaf in een tweet de kern van het probleem aan, al bedoelden ze het niet zo: het ontbreken van een rustgebied om welpen groot te brengen, in combinatie met wandelaars met honden, is de grootste oorzaak van wolvenoverlast voor mensen.
En daarom moeten we helaas de wolf bestrijden: in ons land is er vrijwel nergens ruimte genoeg om wolven zo’n gebied te gunnen, of we moeten woonkernen gaan afbreken. Dit land is te klein en te overbevolkt voor een uitgebreide wolvenpopulatie: dat niet willen inzien betekent dus nog meer drama’s met wolven. En mijn zorg is vooral: onze kinderen.
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Migratie14 mei 2026Nee, meneer Paternotte: overheid praat niet met burgers over AZC’s
Politiek Nederland9 mei 2026Een verwarde vuurwerkbom in de D66-brievenbus
Migratie23 april 2026Gerechtvaardigde AZC-protesten Loosdrecht keihard neergeslagen
Antisemitisme1 april 2026Ik ben bang voor de islam en niet zonder reden
Helaas is het zo dat veel mensen een soort Disney gevoel hebben bij de wolf.
De wolf een roofdier zonder dierlijke vijanden in Nederland zal veel te veel ruimte gaan claimen in ons overbevolkte land.
Vergelijkingen doemen op met andere invasies in ons land waar men de negatieve gevolgen ook niet van wil inzien.
Er zijn teveel mensen van boven de 18 die niet volwassen nadenken, lijkt me.
Onderweg naar de psychiater legt men een krans voor Bram neer.
Dat de wolf hier op eigen houtje naar toe is gewandeld is natuurlijk een gotspe.
De wolf komt alleen voor in wolvencentra in Duitsland en België.
De natuurorganisaties zijn volkomen duidelijk over hun bedoelingen: de mens moet weg uit de natuur.
Deze lui, door ons betaald notabene(!), spannen zelfs námens de natuur rechtszaken aan, tegen ons, tegen de overheid.
Dus de vraag zou moeten zijn:
Wie hebben die wolven hier naar toe gehaald en waarom, en wie hebben dat betaald?
Nb: De wolf is in de 17e eeuw hier uitgeroeid.
Ze vielen vee en kinderen aan.
Wolven zijn schitterende dieren, ze horen alleen niet in zo’n dicht bevolkt land als Nederland waar al helemaal geen echte natuur meer is. Degenen die met dit onzalige plan gekomen zijn en het uitgevoerd hebben zouden afgeschoten moeten worden, niet deze prachtige dieren. Hetzelfde met de Oostvaardersplassen waar dieren verhongeren omdat er geen ruimte voor ze is.
Ach ja, als we geen maatregelen nemen gaat het gewoon een keer mis.
Blijkbaar zijn er nog teveel mensen die niet vooruit kunnen of willen denken en dat is op meerdere terreinen het geval. Ook hier zal de wal het schip wel gaan keren.
Alle zogenaamde wolven zijn door de mens gefokte wolfshonden, vandaar dat zij niet bang zijn voor de mensen. Deze kunstmatige gefokte dieren worden illegaal uitgezet in de buurt van boeren. Zodra er een wolf uitgezet is in die buurt, wordt het grondgebied bestempeld als natura 2000 gebied, waar de strengste stikstof beperking voor zijn. Daar er ook geen verschil in het stikstof samenstelling gemaakt wordt, zodat NH3 Ammoniak door uitwerpselen van dieren het zelfde zou zijn als NOX. Stikstof oxide en dioxide wat vanuit onze uitlaten van het transport en fabrieken komen. Zo kunnen de desbetreffende boeren in het gebied onteigend worden i.v.m. het natuurbeleid. Tevens zorgt de wolf ervoor dat de mensen de bossen gaan vermijden voor eigen veiligheid. Zo wordt het volk keihard voorgelogen. Die zogenaamde dierenactivisten zijn beroepsactivisten en worden allemaal ruim betaald voor hun acties, overal waar zij geen verdiensten voor krijgen bestaat hun medeleven voor dieren niet. Alleen voor de camera’s betonen zij medeleven en als de camera’s uit zijn veranderen zij in de grootste dieren sadisten die er maar bestaan.
De wolvenknuffelaars in dit land vertellen je niet dat een koppel wolven gemiddeld elk jaar 4 welpen krijgt. En dat gedurende een jaar of 10.
Dus in elk territorium waar een koppel neerstrijkt, leven na 10 jaar maar liefst 42 wolven.
De wolvenknuffelaars veronderstellen dat volwassen wolven hun eigen territorium zoeken als de tijd daarvoor rijp is. Hoeveel territoria hebben 42 wolven nodig?
Als 1 koppel al er in slaagt om de Utrechtse Heuvelrug onveilig te maken, hoe moet dat dan met 42 wolven?
De wolvenknuffelaars veronderstellen dat volwassen wolven desnoods uitwijken naar buurlanden. Waar al wolven leven en of die de nieuwkomers gastvrij zullen ontvangen, betwijfel ik.
Dan zijn het er zelfs nog meer dan 42: de jonge welpen worden volwassen en planten zich ook voort…
Zeker, vooral als je er van uit mag gaan dat het hybriden zijn. Plus dat de hybriden ( net als honden ) meer welpen krijgen.
Die berekening gaat alleen op met echte wolven, niet met hybriden. Een huishond wordt voor de eerste keer loops net voor het eerste jaar > net over het jaar, dat ligt een beetje aan het ras. De honden teef kan 2 x per jaar een nestje krijgen. Helaas is dit dus ook zo bij de hybride wolf. Een raszuivere wolf wordt de eerste keer loops op 1,5 jarige > leeftijd en krijg 1 x per jaar een nest. In een roedel krijgt alleen het Alpha stel welpen en heel soms een Beta teef met de Alpha reu. Dus de voortplanting gaat veel langzamer. Hier waren z.g.n wolven experts in Nederland ( we gaan maar geen namen noemen ) verbaast dat de wolven zich zo gauw voortplanten. Dit is dus de oorzaak.
Van Bokhoven heeft weer en mooi stukje geschreven maar helaas zal dat activisten niet bereiken. Activisten hebben te kampen met een bewustzijnsvernauwing waardoor ze geen duidelijke blik hebben op de werkelijkheid.Het moet eens goed worden uitgezocht wie de wolf hier (stiekem) heeft uitgezet. Zoiets kun je niet straffeloos doen.
Overigens zijn er plekken in Nederland waar de wolf nog beter gedijt dan op de veluwe en in het Oosten van ons land namelijk in de amsterdamse en scheveningse bosjes. Daar loopt hun prooi voor het oprapen.
Beste H. Nijhuis,
Au contraire, mon vieux, de fundi’s hebben een heel duidelijk idee – onbaatzuchtig en op wereldheil gericht – en vinden juist dat uw kleinburgerlijkle belangetjes enorm in de weg staan.
Hun blik is zelf zo duidelijk, dat ze de uwe in de verste verte niet nodig hebben en dat Weltanschaulich – mooi NS begrip – en argumentatief helemaal niet nodig hebben. Zouden ze dat wel doen dan zou dat afdoen aan de puurheid van hun eigen overtuigingen, en dat wil je natuurlijk niet.
Fundi’s gonna fundi en of de wolf een poot geholpen is na de Val van de Muur weet ik zo even niet. Maar ideologisch was het bedje al ruim en breed gespreid.
In de Pyrreneën heb je altijd een wolvenpopulatie gehad, idem in de Appenijnen. Het meeste wolvenspul dat deze kant op gekomen is, zijn nazaten van Poolse wolven die hebben kunnen doorlopen bij gebrek aan Todesstreifen.
Het hele milieuconstruct dat een alfa predator een mooie kroonsteen op vele jaren natuurverbetering is, is het resultaat van vele jaren beleidsnotities, gevraagde en ongevraagde adviezen uit vrolijk gesubsidieerde gremia. Inclusief schaderegeling voor wat schapenhouders links en rechts – wel tijdig en met het goede formulier indienen, uitbetaling na 24 weken – klopt het op de spreadsheet allemaal prachtig.
Alleen gaan die wolven geen taaie moeflon knagen als het schapeboutje netjes omheind in supermarkt ‘Het Weidje’ te happen is en nergens naartoe kan. Idem dito met een sterretje voor wat betreft de rap afgeleerde angst voor de mens.
Los van de humanitaire kant zo het interessant zijn te zien wat er gebeurd als een wolf zich vergrijpt aan een minderjarige asielzoeker uit een veilig land. Denk dat er niets anders beschikbaar is dan bunkermentaliteit.
Dit volk maakt niet uit zichzelf plaats.
Nieuwe naam: de Partij Voor Sommige Dieren en Antisemieten.
Die partij heet nu partij voor de Beesten.
Beste Ines,
Het verschil in bejegening van zelf verklaarde dierenvrienden – waar het aandeel vegetariërs vast wel wat hoger zijn – voor de carnivore wolf en het herbivore schaap is toch opvallend te noemen.
Je zou toch zeggen dat met planteneters united er meer sympathie zou zijn voor het vreedzame schaap dan voor de moordende wolf.
Dit is echter veel te simpel gedacht, want het schaap is (vooral, als we de moeflons op de Hoge Veluwe er even buiten houden) een gedomesticeerd dier en de wolf is puur en wild.
Al veel langer – lees er maar de boeken van Peter Siebelt over Volkert en vrienden over na – is vanuit de fundi hoek een existentiële strijd gaande met de for-profit boer. Die is namelijk anxiomatisch slecht en op zijn best getolereerd worden als die niet meer for-profit is, maar bij voorbeeld ook aan natuurbeheer doet en voor het natje en droogje geheel aan de subisidietiet hangt. En laat die nou eens bediend worden door vele nijvere ambtenaren en semi ambtenaren, die ideologisch toch wat meer in de fundi hoek zitten of fundi-adjacent zijn.
De pure boer is enkel te vinden in verre streken, waarbij het er niet toe doet dat de producten die daar vaak vandaan komen niet voldoen aan de maatstaven die aan de for-profit boeren opgelegd worden. Het is puur, dus beter en honit soit qui mal y pense.
De idee dat in een toen nog lang niet zo dicht bevolkt Nederland – maar wel met een heel andere verdeling plattelanders en stedelingen – het een goed idee was om de wolf toch vooral als haardkleedje te zien, registreert niet. Ook al omdat geschiedenis een construct van koloniale overheersing is, waarbij de wederwaardigheden van lieden die in het geheel niet als overheersers aan te merken vielen (horigen, tied labor, etc.) niet registreren, want ‘wit’.
Als omnivoor helemaal eens dat logischerwijs te verwachten zou zijn dat ‘planteneters united’ meer sympathie zouden hebben voor het herbivore schaap.
Mooi stuk weer, dank.
Uitstekend en kleurrijk omschreven.
Diversiteit is een soort heilige koe geworden sinds de vreselijkste roofdieren in onze geschiedenis aan de macht zijn gekomen en vooral de hiervan sterk gegroeide populatie alle diversiteit de das omdoet. Indien de evolutie aan evalueren zou doen dan is het vraag of zij weer dit vreselijke roofdier zou voortbrengen.
Goede argumenten, Mevr van Bokhoven. Maar ook, de wolf heeft in NL geen natuurlijke vijand en een overvloed aan voedsel. Als de mens geen grens stelt zal NL een broedkamer voor wolven worden en wolven het land overspoelen. Eens moeten er dus grenzen gesteld worden. ‘Bram’ blijkt daarvan het begin te zijn. Het hoe, waar en wanneer, van het stellen van grenzen, wachten dus alleen op een antwoord. Echter ‘Wolventranen huilen’ (Drukte om niets) zal snel een bekend begrip worden in ons kikkerlandje, is mijn veronderstelling.
Sterker, steeds meer dieren hebben geen natuurlijk vijand meer. Zie ook ganzen. Ze schijten overal maar doden dan wel eieren kapot trappen mag niet, want daar moet een vergunning voor worden gevraagd.
Da’s toch niet ‘sterker’. Da’s wel meer van het zelfde.
Ik wil graag ( als ervarings deskundige Wolf en Wilde Honden ) een paar opmerkingen maken. Rustgebied voor welpen, men claimt dat honden de oorzaak is van wolf problemen Utrechts Heuvelrug. De ( echte ) wolf ziet honden als een prooi dier, waarom zou een wolf met welpen onrustig zijn als er prooidieren in de buurt zijn? Prooidieren betekend voedsel, geen gevaar. Dat de wolven populatie in Nederland en de rest van West Europa zo explosief uitbreid is omdat het meer en deel der wolven hybriden zijn. Een echte (zuivere ) wolf jongt pas rond de 1,5 jr > en een hond of wolf hybride al beneden het jaar<. Het is wetenschappelijk bekend dat er nog maar erg weinig echte zuiveren wolven zijn in Europa. Het meeste is al min of meer vermengt. Dit is ook de rede dat deze dieren minder schuw zijn tegenover de mens. Beweringen NRC: dat honden meer schapen doden in Nederland is compleet onzin. Honden verwonden schapen maar doden eigenlijk niet. Ik woon op een schapeneiland ( Texel) en heb zelf een kudde schapen gehad. Het is hier nog zelden dat er een schaap verwond word door een hond. Het zijn in alle gevallen honden van toeristen. De laatste jaren is er geen enkel geval meer bekend sinds hier meer info naar toeristen werd gebracht om toch vooral hun honden niet zomaar en zonder toezicht los te laten lopen. Wolven jagen op de prooi, nemen
tijdens het jagen al happen uit de prooi en veroorzaken hiermede bloedingen, en scheuren hem daarna levend aan stukken, er is niets nobels aan. Wolven eten ook zelden de gehele prooi op. In een afgesloten weiland dood een wolf eerst alle dieren voordat hij misschien aan een prooi zal vreten ( overkill).
Het is de bedoeling dat mensen uit de natuur blijven. We moeten keurig in de steden opgeborgen worden. Een wandeling door het bos is goed voor een mens, dus moet dat afgeschaft worden.
Wolf Bram is natuurlijk wat je niet wil tegenkomen tijdens de fijne boswandeling. Jagers hebben allemaal een opleiding gehad, en die kennen ook de wetten. Het afschieten van dieren is goed, het voorkomt dat er te grote concentraties komen in de natuur gebieden. De wolf is spntaan komen aanlopen over de grens, en was er maar 1 wolf over de grens, vandaag de dag zijn het er al veel meer dan tien. En de wolf vertoond zich al in de woonwijken op de veluwe. Het platte land klaagt steen en been omdat hun inkomen door de wolf wordt vernietigd. Dus daarom is het ook goed dat de Jagers hun werk gewoon moeten kunnen blijven doen!
Ik vraag me af of die grensoversteek wel zo spontaan was.
Ik begin maar met iets van 3 letters, maar ik neem je serieus Nijhuis want ken je langer! Eens ben ik het niet met wat je zegt maar ergens is een kern van waarheid. Dieren doen gedragingen anders dan de mens, dus dat een wolf spontaan over de grens wandeld is aannemelijk, maar wat jij zegt dat kan natuurlijk ook. Anniehoe geen harde gevoelens! Fijne feestdagen en ladingen positieve reacties van jou hand!
‘Bram’ uitzonderen als ‘probleemwolf’ insinueert dat er met ‘Bram’ iets bijzonders aan de hand is dat voor de andere wolven niet zou gelden. Alsof ‘Bram’ bij de herintroductie van de wolf in Nederland een tijdelijk ‘probleem’ is, een kinderziekte die we nu hebben ‘opgelost’.
Feit is dat we geen idee hebben of ‘Bram’ wel daadwerkelijk een grote uitzondering is op een zich verder koest houdende wolvenpopulatie. ‘Bram’ is gewoon de eerste die zich bij herhaling van zijn voor de mens gevaarlijke kant heeft laten zien.
En dat al kort na de herintroductie van de wolf. Nog maar een jaar nadat activisten ons voorhielden dat ‘wolven schuw zijn’, dat ze ‘de mens uit de weg gaan’ en dat wij en onze kinderen van wolven ‘niets te duchten hebben’.
Het is onwaar gebleken. Bijna direct.
Er is geen enkele reden om te denken dat we vanaf nu verlost zijn van ‘probleemwolven’, nu ‘Bram’ is gaan hemelen. Integendeel, met de uitdijende wolvenpopulatie komen er natuurlijk nieuwe ‘probleemwolven’ bij.
Je kunt er op wachten, hè.
Of we kunnen er *niet* op wachten, en problemen *voorkomen*. Helaas zijn wij daar niet zo goed in.
Mijn dank is wer groot.
Bijzonder dat scoutinggroepen dan besluiten wandeltochten voor de kids in groepjes van 2 of 3 (zonder volwassenen) in de avonduren door de bossen met wolvenroedels te organiseren. Volgens de boswachter is er geen gevaar. Maar bewoners durven niet meer het bos in en verbieden hun kinderen door het bos naar school te fietsen. Waar is het verstand en wie neem de verantwoording als de scouts gegrepen worden door een wolf?