De hilarische infantiliteit van de linkse deugbrigade
Over dubbele maatstaven en het eigen gelijk
- Jetten’s pedante privéleven overschaduwt premierschap - 8 september 2026
- Schandaal rond fop-professor Arday ontmaskert woke-denken - 10 augustus 2026
- De hilarische infantiliteit van de linkse deugbrigade - 27 juli 2026
Beeld: Gemini (AI)
De zangeres Sophie Straat mag tijdens optredens ongestraft “witte mannen naar achteren” roepen, terwijl een projectie van “White Lives Matter” op de Erasmusbrug een celstraf oplevert. Diezelfde dubbele meetlat zien we terug bij Pride, bij het stikstofbeleid en bij links protest tegen geweld dat zelf voor miljoenen aan schade zorgt. Een verkenning van de infantiliteit die schuilgaat achter linkse deugdzaamheid.
Meestal schud ik openingszinnen zo uit mijn mouw, maar bij deze column wil het maar niet lukken. Want: wat kun je nou nog voor origineels bedenken als het gaat om linkse hypocrisie? Het onderwerp is niet alleen door mij al vele malen uitgekauwd, anderen deden ook hun waardevolle duit in het zakje. En toch, en toch… ik moet weer effe hoor. Ik ben weer eens te stom om het te begrijpen.
En op zich is dat dan weer niet zo heel vreemd: als het gaat om verwarrend ‘vandaag dit en morgen dat’ is het deugende linksdeel van onze samenleving onovertroffen. Hypocrisie lijkt hun belangrijkste handelsmerk te zijn, maar ook zaken als racisme, discriminatie, vrouwenhaat, Jodenhaat, homohaat, geweld, intimidatie… Al krijsend dat men er gepassioneerd tegen strijdt is het niet zelden juist het linkerdeel van onze wereld dat zich vergrijpt aan exact dat soort onmenselijkheden. Tegenstrijdigheid kan blijkbaar een way of life zijn.
Sophie Straat en de dubbele discriminatiemeetlat
We denderen met z’n allen nog na van Sophie ‘alle witte mannen naar achteren’ Straat, wat mij betreft een middelmatige zangeres (en blijkbaar niet erg origineel) die geen idee heeft wat een toonsoort is maar gelukkig beschikt over een bijzonder talentvolle band. Een band die overigens volledig boreaal-blank is, met blijkbaar onmisbare ‘witte mannen’ erin die gewoon blijven staan bij Sophies commando. De discriminatiemeldpunten in zowel België als Nederland zagen er geen discriminatie in, zoals racisme of seksisme: het was een ‘artistieke uiting’ en daar moeten we met z’n allen niet zo moeilijk over doen. Aan de deugzijde – lees: bij vrijwel elk media– en overheidsinstituut – was men het er roerend mee eens en de kous was weer eens af. Geen protest tegen deze goedkeuring van wat naar mijn overtuiging volledig voldoet aan de omschrijving van racisme en seksisme.
Wanneer racisme wél mag: de Erasmusbrug
Voor de aardigheid op een brug iets projecteren met een beamer als ‘White Lives Matter’ – dat wordt dan weer niet gezien als ‘artistiek’, daar krijg je gewoon zes maanden onvoorwaardelijk brommen voor. Want dat is racistisch en dat moeten we niet willen met z’n allen. Dus hoppa, hard ingrijpen. Gelukkig ging men in beroep en liep het een klein beetje milder af, maar gestraft werd men, hoe dan ook.
Infantiel denken: instant bevrediging boven ratio
Er ligt iets infantiels aan de basis van dit soort denken: dat je bijvoorbeeld racisme kunt bestrijden met racisme. Het is gericht op instant-bevrediging: Sophie scoort en activistisch links staat uiteraard vierkant achter haar, maar wat bereikt ze er werkelijk mee? Sophie is het soort opvoeder dat haar kinderen zou toebijten ‘dat er hier godverdomme niet wordt gevloekt’. En dan niet zou begrijpen waarom het niet helpt of waarom de kinders achterover vallen van het lachen.
En Sophie heeft dat denken niet zelf bedacht, welnee, daar is ze teveel een volger voor. Het is hetzelfde denken als links dat nu al decennia protesteert tegen geweld, zoals oorlogen, dictators, wapenindustrie en zelfs een — in mijn ogen — gefabuleerde genocide in Gaza, door keihard geweld te gebruiken. Met desnoods kostenposten tot in de miljoenen. Met desnoods menselijke slachtoffers. Met desnoods de afschuw van de samenleving – het lijkt ze enkel te sterken in hun zelfwaardering.
Pride: bevrijding of hokjesdenken?
Maar ook een feest als de Pride, dat dit jaar werd geopend door koningin Maxima, doet mij inmiddels de wenkbrauwen optrekken: ik begrijp het niet. De Pride was ooit een broodnodige happening die heeft bijgedragen aan homo-acceptatie, vrolijk en uitnodigend, maar inmiddels is het gewoon een commercieel feest. En homo-acceptatie in ons land is, zeker juridisch gezien, in elk geval een feit, net als in een overgroot deel van de westerse landen.
Het streven was – als ik het me goed herinner – dat we homo’s, lesbo’s en bi’s zouden accepteren als ‘even normaal als hetero’s’. Dat punt hebben we toch wel bereikt als norm in onze samenleving, en volkomen terecht: laten we alsjeblieft niet moeilijk doen over zaken die gewoon geen probleem zijn, zoals ‘van wie iemand houdt’. De afspraak was dat we homo’s dezelfde plaats zouden geven in ons midden en er verder niet meer moeilijk over zouden doen, over die geaardheid. Een beetje zoals we met linkshandigen omgaan: die maken ook maar zo’n 10% van onze bevolking uit, zijn toch echt een minderheid, maar geen mens die het er zelfs maar over heeft. Kan het boeien…
Wat wil men nou?
En toch blijkt bij elke bocht dat homo-acceptatie blijkbaar voor veel homo’s zelf nog wel een dingetje is: kort gezegd begrijp ik niet wat men nou wil. Want als je van jezelf, middels bijvoorbeeld een Pride, maar nog heel wat andere kanalen en methoden, elke keer weer een opvallende uitzondering wil maken, zo opvallend dat je het soms kunt samenvatten als: het wordt anderen gewoon in het gezicht geduwd, dan moet je die anderen niet verwijten als ze jou dan ook gaan zien als ‘iets aparts’, iemand die ‘anders’ is, iemand met wie ze niet verbonden zijn. Wat mij betreft staan feesten als Pride juist de acceptatie van homo’s in de weg, en is de eis niet redelijk: je kunt niet eisen te worden gezien als ‘alledaags normaal’, terwijl je maatschappelijk gezien, ook als het gaat om het financieren van de aandacht voor je geaardheid door de samenleving, wil dat je als uitzondering wordt behandeld die extra ondersteuning nodig heeft, meer dan anderen. Dat is kinderachtig. Dat is hypocriet.
De sekte van de deugbrigade
Het racisme en seksisme, en daarmee de hypocrisie, van Straat zijn niks bijzonders, ze zijn slechts een uiting van een echokamer-sekte die simplisme heeft omarmd en ratio heeft ingeruild voor onderbuik. Tuurlijk voelt het hartstikke lekker om voor eigen kerk een deugende daad te doen en de waardering van je broeders en zusters te ontvangen: instant bevrediging is altijd fijn en weten dat je ergens bij hoort is voor de meeste mensen een levensvoorwaarde. Straat vulde een warm bad voor zichzelf. Beroemdheden ter linkerzijde doen dat maar wat graag. Infantiel. Hypocriet.
Want wat heb je er uiteindelijk aan? Wat heeft Straat bereikt, anders dan dat ‘de instituten’ – die van de Lange Mars die onze wereld heeft veranderd in een linkse eenheidsworst – het roerend met haar eens zijn? Gut, wat is het ontzettend inhoudsvol om gelijk te krijgen van mensen die hetzelfde liedje zingen als jij. ‘Wij van WC-Eend’ – als dat genoeg is voor je bevrediging, voor je gevoel van rechtschapenheid, voor het funderen van je gelijk, dan is mijn keuze voor het woord ‘infantiel’ geen rare. Zou er iets minder racisme voorkomen in de wereld nu Straat haar eigen racisme op die wereld losliet?
Dogma en doctrine
Een gesprek hierover, met groepen die blijkbaar nog steeds racistische trekken vertonen, lijkt me zinniger, maar zoals mijn collega René Dercksen onlangs al schreef: er valt met de deugbrigade vrijwel niet meer te praten, omdat je met feiten en logica bij hen niet meer doordringt en de sekte zichzelf geheel heeft verzopen in dogma en doctrine, die ook intern niet meer aan discussie onderhevig zijn. Je gelooft, of je gelooft niet. Dat zijn je keuzes als je in de warme echokamer wilt verblijven. Sophie koos voor blind geloven en volgen, en zal elke vorm van kritiek, hoe zinnig of goed onderbouwd ook, acuut afwijzen, want in strijd met haar geloof.
De Lange Mars en het stikstofdossier
Het problematische aan deze verder vrij hilarische infantiliteit ter linkerzijde is dus die Lange Mars: deze sekte beheerst Nederland, trekt aan vrijwel alle touwtjes, verdeelt de banen en het geld onder zichzelf en aanverwanten, en bestuurt Nederland vanuit dezelfde infantiliteit – de omgang met het stikstofprobleem is er een glorieus voorbeeld van. De manier waarop bestuurders zelfs een tandje bijzetten om maar geen kennis te hoeven nemen van relevante feiten, maar doorstomen op een ‘wetenschappelijke’ koers waarvan niets of niemand ook maar een graadje mag afwijken, duidt alweer op dogmatisch en hypocriet denken. Op infantiel denken. Er wordt nog net niet gestampvoet bij hun ‘wij hebben nu eenmaal gelijk en jij moet je mond houden’-verklaringen die elke week weer in zoveel creatieve woorden de deur uitvliegen, op elk bestuurlijk gebied. Infantiel. Hypocriet.
Of moet ik nog wijzen op hoe men schermt met ‘wet is nu eenmaal wet’ als het gaat om migratie of stikstof en tegelijkertijd zelf de ruimte neemt om bijvoorbeeld een boerkawet minachtend aan de laars te lappen? Enne: ‘wet is wet’? Vraag het eens aan die vijf boeren in Brabant… En zo fietst ons bestuur vrolijk infantiel door onze wetgeving: je neemt wat hier, je laat wat daar, en je doet precies waar je zin in hebt. Wat kunnen regels je schelen als je de getroffenen en hun klachten toch met succes buiten je leven weet te houden? Als je weet dat niemand je wat kan maken?
Als je weet dat je, als aristocratie, alle macht in handen hebt en de ophaalbrug stevig omhoog hebt gehaald? Dan kun je net zo hypocriet, infantiel en discriminerend doen als je wilt. Waarvan akte.
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Ines slaat de spijker precies op z’n kop. Waar de burgerrechtenbeweging van Rosa Parks vocht voor een samenleving waarin huidskleur er niét meer toe deed, draaien gesubsidieerde instituties de klok nu gewoon weer een eeuw terug. Volgens de moderne ‘deuglogica’ moet Rosa straks klaarblijkelijk verplicht voorin zitten en ‘witte mannen’ achterin. Het is geen vooruitgang of inclusiviteit, maar ordinaire segregatie in een nieuw, gesubsidieerd jasje. En het ergste is dat de meldpunten en de media het nog met droge ogen goedpraten ook.
Sophietje domheid is het resultaat van de linkse hersenspoeling op scholen. En ware nodige idioot.
Sophie is niet gelovig, ze heeft iets gevonden waardoor ze ineens beroemd is geworden. Wat ze gezien haar zangkwaliteiten nooit zou bereiken, is door een enkel zinnetje gerealiseerd.
Homo’s “even normaal als hetero’s”?? Dat geldt wel voor de homo’s die ik ken en als mijn vrienden beschouw, maar niet voor het zootje dat aan mijn ogen voorbij trekt op de Pride. Want wat daar aan ziekelijke extravagantie te zien is, ik heb er geen woorden voor. Deze parade werkt het accepteren van sexueel anderszijn alleen maar tegen.
Precies. En de meeste homo’s (die ik tenminste ken) moeten helemaal Niets hebben van dit extravagant gedoe. Juist om redenen in het artikel genoemd. Acceptatie komt altijd geleidelijk, en niet door dit soort onzinnig gedrag. Als je niet “bijzonder” wilt zijn, gedraag je dan ook niet als zodanig.
De Pride werkt averechts en is slecht voor normale homo’s.
Laat alle blanke mannen gewoon eens een paar weekjes staken. Niet achterin staan maar als het ware achterover leunen. Moet je eens kijken….
Haha, zou domme sophietje dat thuis ook tegen haar vader zeggen??? Zeg pa, ga eens achteraan staan oid.
En betere pseudoachternaam kon Sophie niet kiezen, Straat. Een proletarische straatmeid die van het communisme totaal niets afweet. Als je eigen soort afwijst is tegenwoordig lucratief dus hits je de domme massa op. Dat is communisme, zonder enig nadenken de stroom volgen. Zo hebben de communisten het liefst. Nuttige idioten. Onder de motto van een betere wereld, iedereen gelijk en geen oorlogen zorgde communisme zelf al voor veel ellende. De strijd tegen het communisme is een strijd geweest tegen een dictatuur. De zogenaamde dictatuur van het proletariaat die heeft haar eigen domheid bewezen. Mensen zoals Sophie Straat maken alleen gebruik van subsidies die typisch zijn voor linkse wereld een ware omkoping. Maar dan moet je roepen wat zij willen, zonder na te denken en dan moet je je ook keren tegen de eigen soort. Leuk, Inez, de blanke orkest bleef staan en liet in wezen de idioterie op de beste manier zien.
Zonder de blanke man en vooruit, een paar blanke vrouwen, leefden wij nu nog in stamverband, geteisterd door honger, gebrek en ziekte. Be careful what you wish for zou ik tegen dat van elk talent gespeende “zangeresje” willen zeggen.
het is gewoon een domme schreeuwlelijk, die Sophie. Zingen kan ze zeker niet. Gauw wegwezen. Ga maar wc’s schrobben zou ik tegen haar zeggen, dan doe je nog iets nuttigs.
Bij de voortdurende aanvallen op de blanke medemens gaat het niet om kleur. Het gaat er niet of de blanke medemens voldoende ‘werkt’ (alleen de uitdrukking) al aan de acceptatie van homo’s, lesbo’s en transgenders.
Want als dat echt de motivatie was, dan zouden deze boodschappen tenminste even sterk gericht worden op moslims, zwarten, hindoe’s, enzovoort.
In werkelijkheid gaat het om een uitwerking van het oude marxistische thema dat de ongelijkheid in deze wereld is voortgekomen uit de industrialisatie in Europa en vervolgens de kolonisatie door Europa.
Europa is fout, de gekoloniseerde en armere landen zijn automatisch goed.
Het is een doctrine die ons opgedrongen moet worden.
We moeten doordrenkt worden van schuldbesef – ook al hebben wij geen deel had aan de industrialisatie, de kolonisatie, de slavernij – en zijn al die landen al lang bevrijd van slavernij, al lang geen kolonie meer en zijn ze druk bezig zelf te industrialiseren.
Het is dus gewoon een truc om macht uit te oefenen over de medemens hier in Europa.
nou, wij zijn heden ten dage als normale blanke burgers nergens schuldig aan. Ja, wellicht de bestuurlijke elite, maar spreek die dan aan en niet de burgers die onder hun wanbestuur al genoeg lijden.
Zou er niet ook een flinke portie jalouzie meespelen?
Al zo’n tweeduizend jaar geleden werd geschreven dat onze tijd zich zou kenmerken door mensen waarvan ‘het verstand verduisterd’ is. Daar hoef ik niets verder aan toe te voegen. Goed stuk Ines
Vraag is wel: hoe komen we van die nutteloze mensen af?
Zelf blijven nadenken vooral. Er werd mij eens voorgehouden door iemand die door velen als belangrijk en invloedrijk werd beschouwd: iedereen past in een hokje! Mijn reactie was toen: ik niet, want ik ben een hokje. Pissig keek hij me even aan en liep toen weg, zonder reactie te geven.
Niet, dat ik belangrijk ben, maar wel iemand, die zelf nadenkt. Ook niet dat ik altijd gelijk heb, of gelijk moet hebben, maar wel nadenk over zaken waar ik mee te maken krijg en daarbij elke mening wel beoordeel, zo goed als ik kan. Maak u dus niet druk, hoe je van ongewenste elementen afkomt, maar geef ze geen voeding, dan verhongeren ze vanzelf.
inderdaad en er staat ons nog meer te wachten bijvoorbeeld; nepprofeten en schijnwaarheid. Het wordt één grote chaos volgens Johannes.
Net een grappige discussie met “ai” over het nederlandse woord blank en het papiamentoe blanku wat allebei wit betekent maar waar hier tenlande een andere meer woke betekenis aan wordt toegekend.
….Het woord ‘blank’ wordt door veel mensen vermeden omdat het associaties oproept met het koloniale verleden en het superioriteitsdenken. De term ‘wit’ wordt tegenwoordig als neutraler en gelijkwaardiger beschouwd, omdat het beter aansluit bij de term ‘zwart’ en geen positieve bijklank heeft van ‘schoon’ of ‘onbevlekt….Persoonlijk denk ik dat als iemand wit is hij/zij wat ziekjes is en heeft mi helemaal niks met koloniaal verleden/supprematie te maken en dat is er met de haren bijgesleept. Na mijn schooltijd eind jaren 50 en 60 gebruikten we gewoon blank en als ik nu “gedwongen” overal wit lees ergert me dat mateloos. Mijn antiliaanse vrouw heb ik er noot of te nimmer over dit (overgewaaide) geneuzel in de afgelopen 50 jaar over gehoord
Haha, staan bij u de straten – na hevige regenbuien – ook altijd wit? We moeten gauw af van dit soort onzin.
Blank komt uit de romaanse talen. In die talen betekent het gewoon ‘wit’.
Blanc, blanco, bianco.
In Germaanse talen is blank dus gewoon een leenwoord uit de romaanse talen.
In romaanse talen kunnen ze dus ‘wit’ niet overnemen, want ze hebben al ‘blanc/blanco/bianco’.
Die mogen dus gewoon doorgaan met het gebruik daarvan.
helemaal mee eens. Ik weiger wit als huidskleur. Inderdaad zieke mensen kunnen heel wit zien. of veganisten. Of albino’s wellicht? Maar blank is een normale term voor mensen met minder pigment dan het afrikaanse ras heeft, tja, wat maakt het uit. zwart, blank , aziatisch
Volgens mij heb je een waarheidsprobleem als je een blanke huid als wit bestempelt. Het kan niet zo zijn dat wit gelijk is aan niet-wit en als de huid wit is wat is dan de kleur van je wc pot of witgestucte muur?
nou, uitstekend stuk weer. Links is en blijft hypocriet en in mijn ogen best kwaadaardig en destructief. Bouwen zelf niks op , maar willen wel overal de baas zijn en mee delen en uitdelen. Van andermans inspanningen.
Overal waar “te” voor staat, is niet goed (behalve tevreden). Te extravagante Pride parades, veel te veel suggestief door redenerende rechters over wit suprematistische Nazi bedoelingen van die Erasmus brug lui en die straat mevrouw die te luidt “blanken achterin” krijst. Vaak is het angst, in de psychiatrie een belangrijke oorzakelijk fenomeen, die mensen tegen zichzelf of buiten zinnen doet zijn. In deze meen ik dat het hier de angst is, om maatschappelijk als fout beoordeeld te worden. Dus beter maar weer veilig Joden veroordelen, toch? Gevaarlijke tijden? Ik vermoed van wel.
Mijn dank is wederom groot. En zo logisch geschreven dat er geen speld tussen te krijgen is. Wat jij schrijft is zo klaar als een klontje.
Het gedrag van linkse deugmensen is makkelijk te verklaren aan de hand van het schema idealisme versus realisme.
Mensen zijn ofwel meer idealistisch dan realistisch ofwel andersom.
Idealisten vinden hun eigen opvattingen belangrijker en willen die opleggen aan de werkelijkheid.
Realisten proberen zoveel mogelijk te werken met de werkelijkheid zoals ze die aantreffen.
Idealisten ervaren heel veel cognitieve dissonantie en zijn niet gewend om te relativeren en zullen daarom geneigd zijn om hun idealen nog harder na te streven.
Realisten daarentegen zijn gewend om compromissen te sluiten, hun standpunt bij te stellen en om te gaan met weerstanden en hindernissen en hebben geleerd dat het geen deuk in het ego oplevert als je een opvatting aanpast aan de werkelijkheid.
Oké maar idealisme is niet erg. Activisme is dat wél want het belemmert het verstand om helder te denken.
“… met blijkbaar onmisbare ‘witte mannen’ erin die gewoon blijven staan bij Sophies commando”. Hier zit m.i. de kern van het probleem: we zien dit wangedrag door de vingers in plaats van er hard mee af te rekenen. Natuurlijk hadden alle blanke mannen kunnen vertrekken, gevolgd door het terugvragen van hun entreegeld. Inclusief de blanke mannen van de band. Maar ja, dan ben je je baan kwijt, je moet voor die avond een andere bezigheid verzinnen, of het allerergste van alles: mensen vinden je niet meer aardig.
Helaas, auteur: wat is er zo hilarisch aan domheid en discriminatie van blanken en blanke mannen? Wat is er hilarisch aan mensen die ons willen vernietigen?
Ik zie het niet.
Niet om te lachen.
Het is verschrikkelijk om kapot te gaan als samenleving.
Wie daar om lacht…. hmm, daar krijg ik bedenkingen bij.