Jetten’s pedante privéleven overschaduwt premierschap
Vooral met zichzelf en zijn image bezig
- Jetten’s pedante privéleven overschaduwt premierschap - 8 september 2026
- Schandaal rond fop-professor Arday ontmaskert woke-denken - 10 augustus 2026
- De hilarische infantiliteit van de linkse deugbrigade - 27 juli 2026
Het lukt me maar niet om premier Jetten serieus te nemen. Ik probeer het, elke keer opnieuw, maar het wil gewoonweg niet lukken. En dat is niet eens zozeer vanwege zijn jonge leeftijd, al vind ik iemand van amper veertig best jong voor zo’n functie, waarbij het toch van belang is dat je leiderschap kunt tonen en een visie hebt over hoe je het land en de burgers zo democratisch mogelijk bestuurt.
Noem me maf, maar levenservaring vind ik toch een pre voor zoiets als het premierschap. En het is niet de schuld van Jetten dat mannen tegenwoordig nogal de neiging hebben, zeker qua uitstraling, in hun adolescentie te blijven hangen: waar een man van bijna veertig ooit oogde als een doorleefde, volwassen vent – bekijk eens een oude film van voor 1960 – zijn het nu geregeld knullen die overkomen alsof ze mentaal niet eens ouder zouden wíllen worden dan vijfentwintig.
Ze kunnen nog geen band plakken of verwisselen, of een inbussleutel van een kruiskopschroevendraaier onderscheiden. Zou u Jetten vertrouwen met een klopboor in zijn handen? Nee, het is niet zijn jeugdige of onervaren uitstraling. William Pitt (the Younger) was pas 24 toen hij in 1783 premier van Groot-Brittannië werd. John F. Kennedy was met 43 de jongste verkozen president van de VS ooit – Theodore Roosevelt was in 1901 zelfs pas 42 bij zijn beëdiging, maar die volgde als vicepresident de vermoorde McKinley op en werd dus niet verkozen. Niemand zal zeggen dat deze mannen te jong waren voor hun zware functies: het waren stuk voor stuk leiders die je serieus kon nemen.
Realiteitsvreemd
En dat lukt me dus bij Jetten niet. Je zou ‘m wereldvreemd willen noemen, maar dat is het niet; het is eerder ‘realiteits-vreemd’. Jetten leeft in een andere wereld dan de onze en heeft er geen idee van hoe de andere helft leeft, zoals de Britten zeggen. En hij wil het niet weten – het is ook niet zijn schuld dat de wereld waarin hij wel leeft, die van de politiek en de hoge ambities, allang geen interesse meer heeft in de wereld van de mensen aan de andere kant van het spoor. Hij doet wat hij denkt dat van hem verlangd wordt, wat hem verder zal helpen in zijn ambities. Daar is hij dan weer wel erg goed in.
Hij is een fotomodel, onze Rob. Hij is niet echt, niet vanuit ons gezichtspunt: wij, de geminachte burger wiens mening er toch niet toe doet. Wij leven in een wereld waarin alles steeds duurder wordt en inspraak steeds onbereikbaarder, terwijl ons verteld wordt dat we een gevaar zijn voor de democratie. Onze realiteit is niet die van Rob en hij wil er ook niets van weten. Wij zijn de proles, hij hoort bij de inner party.
Premiertje spelen
Maar zelfs dat is het probleem niet, die elitaire wereld waar hij zo van houdt. Het zit bij Rob zelf, en het zit ‘m in wat ik net al zei: hij is een fotomodel. Hij is geen echte premier, hij speelt ‘premiertje’. Hij speelt de hoofdrol in de schitterende, belangrijke film over het leven van Rob Jetten. Hij kent alle poses voor elke gelegenheid, inclusief noodzakelijk-emotionele blikken die grotemensenzaken als zorg, empathie of intellectualiteit moeten imiteren – blikken die soms ronduit Oscar-waardig zijn. Maar ze zijn niet echt. Hij doet alles wat hij moet doen als het gaat om zijn presentatie als premier, maar het komt te vaak over als een schoolkind dat trots een uit het hoofd geleerd versje opzegt op oma’s verjaardag.
IJdelheid zonder daden
Zijn ijdelheid, dat is het vooral: hoe hij een perfecte buitenkant heeft opgebouwd met gedrag dat hij vaak niet eens lijkt te menen. Hoe trots hij is op het feit dat zijn naam in de geschiedenisboeken zal komen, hoe dan ook – maar te druk met die trots om zich af te vragen hoe er dan precies over hem geschreven zal worden. Een naam in het register is mooi, maar als daar geen noemenswaardige daden aan hangen, dan zal de geschiedenis dat hard veroordelen. Dat gebeurt altijd. Niets zo verwerpelijk als iemand die door anderen aan de macht gebracht wordt en er dan ook nog eens niks zinnigs mee weet te doen, met die macht.
En ach, dat hij het niet erg vindt om straks als lachwekkende voetnoot in de boeken te verdwijnen, dat is zijn zaak; dat hij als premier achttien miljoen mensen dient te vertegenwoordigen en dat gewoon heel erg slecht doet, dat is iets heel anders. Te vaak geeft hij amper tot niet thuis bij zorgwekkende zaken en ontwikkelingen in ons land, zeker als het gaat om de protesten en drama’s rond de migratiezorgen. Als hij al reageert is het vaak laat, dagen na de gebeurtenissen, en meestal uitermate summier en nietszeggend.
Ja, Rob, we kennen je geaardheid nu echt wel
Want het meest ergerlijk is onze premier als het gaat om zijn privéleven. Hij schermt al zijn hele loopbaan met het feit dat hij homo is. Hij is er bijzonder trots op, iets wat me verwondert: waarom zou je trots zijn op iets wat ten eerste is aangeboren en ten tweede volledig irrelevant is voor wie je bent als mens, wat je waarde is voor de gemeenschap waar je deel van bent? Als ik zeg dat ik trots ben op het feit dat ik hetero ben, maak ik mezelf dan niet een tikkeltje belachelijk?
Maar Robs geaardheid is belangrijk voor hem. Het lijkt meer gewicht te hebben dan zijn functie als premier, ook in zijn eerste presentatie van zichzelf richting het buitenland. Het was een wapenfeit dat hij als eerste aanhaalde nadat hij MP werd – en langdurig, tot vervelens toe: ‘De eerste homoseksuele premier van Nederland’. De gemiddelde Nederlander kon het werkelijk niet boeien, maar wekenlang werden we met dit feit om de oren geslagen, schijnbaar in de hoop dat het een confrontatie op zou leveren wat het, nogmaals, bij de meeste Nederlanders niet deed: ze waren nieuwsgieriger naar wat de man waard zou blijken te zijn als premier.
Slachtoffer
Zelfs het AD probeert het nog een keertje om onze MP af te schilderen als slachtoffer, met een uitgebreid artikel over hoe Nederland omgaat met zijn geaardheid. Het AD noemt het ‘homohaat’ als Rob wordt gevraagd, na een telefoontje met een islamitische leider, of hij tijdens dat gesprek ook zo zwaar onderstreepte dat hij gay is: ik zie daar geen homohaat in, lief AD, maar terechte kritiek van een man die zijn geaardheid inzet als hem dat uitkomt, en het lafjes verzwijgt als hij weet dat het niet zo lekker gaat vallen.
Precies zoals zijn voorgangster Kaag claimde een Groot Feministe te zijn, maar ondertussen deemoedig een hoofddoek opdeed als ze een kopstuk uit de moslimwereld ontmoette, en daarmee alle onderdrukte vrouwen in de islamitische wereld, die met levensgevaar strijden voor hun emancipatie, een middelvinger gaf. Ook onze MP is geen voorvechter van homorechten; liever zeikt hij erover bij mensen die er de schouders over ophalen. Het AD vermeldt in het stuk dat de man tegen heel wat homohaat aanloopt: ik kan het moeiteloos geloven, gezien het feit dat ons land in rap tempo islamiseert. Maar Jetten zwijgt dan weer liever over die vorm van homohaat, net zoals het stuk erover zwijgt.
Privéleven overschaduwt premierschap
En die kritiek, over het pedant homo-zijn op het ene moment en het zwijgen over zijn geaardheid op andere, minder geschikte momenten, is terecht: onze premier en zijn verloofde slingeren hun gay-zijn op vrijwel dagelijkse basis in ons gezicht. Elke dag weer moeten we blijkbaar kennisnemen, middels foto’s en filmpjes, dat Jetten homo is. En grote gribus, wat voor filmpjes: stelt u zich Ria Lubbers eens voor die in haar slipje en bh in haar keuken scharrelt en ons toont hoe ze een ontbijt klaarmaakt, terwijl Ruud op de achtergrond langsloopt en haar een kus geeft. Gewoon even voorstellen: hoe goedkoop dat zou overkomen, hoe smakeloos.
De partner van een premier die alle Nederlanders dient te vertegenwoordigen – dus ook de wat meer preutse, niet zo homo-accepterende (denk aan de islamitische bevolking van dit land) of gewoon normale, wellicht wat oudere en meer conservatieve mensen die vinden dat een privéleven ook privé hoort te zijn en geen prijs stellen op intieme inkijkjes in het leven van hun minister-president – en die het nodig vindt in zijn onderbroek rond te huppelen voor een filmpje dat, hoe plat-populair ook, acuut naar een TikTok-account gaat.
TikTok filmpjes
Zich enthousiast inzetten en aanwezig zijn voor de wedstrijden van zijn sportende vriendje lijkt hij belangrijker te vinden dan zichtbaar zijn als premier wanneer het volk zich zorgen maakt. Er zijn gemakkelijker posts met foto’s en filmpjes te vinden van Jetten met zijn verloofde, of van zijn verloofde zelf, dan van Jetten met het Nederlandse volk. Ze zijn er wel, maar zijn privéleven komt elke keer weer als eerste naar voren op de een of andere manier – zie ook dit artikel over een kinderachtig TikTok-filmpje, of de beelden van Jetten met het Nederlandse volk op YouTube.
Deze premier heeft dan ook veel tijd en ruimte om zich te bekommeren om zijn privéleven: hij is een zwakke premier die enkel een braaf werktuig is voor de Europese en andere globalistische machten die weer boven hem staan en tot wiens wereld hij dolgraag wil doordringen in zijn honger naar machtige baantjes. Hij hoeft geen visie te hebben en die heeft-ie dan ook niet, hij hoeft niet eens zelf te bedenken wat hij moet of gaat doen, alles wordt hem ingefluisterd. Wat hij het meest serieus lijkt te nemen is vooral zijn eigen leven, zijn eigen ‘ik’. Wij zijn slechts het decor van zijn machtige functie. Niet eens de bijrollen in zijn schitterende film, nee: decor. Achtergrond. Ruis. Meer niet.
En dat merken we elke dag.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Het is inderdaad stuitend. Dit is ook de eerste keer dat ik echt zeg, dit is niet mijn MP. Het lijkt wel een robot. Het overgrote deel van de Nederlanders ziet dit filmpjes natuurlijk nooit.
Beste Ines,
The unbearable lightness of being, tja … hallo Rob!
Anders dan de titel van je stuk lijkt er mij niets te overschaduwen, want onze heldhaftige minderheidsregering (met de PRO-commies als gedoogbakkenisten) is veroordeeld tot het krampachtig vast houden aan een onwrikbaar status-quo, want meer zit er niet in.
En dat is alleen mogelijk met immer meer centjes, want alles wat we in voorgaande jaren iets te krap begroot hadden (vredesdividend, gebruiksduur infrastructuur bij steeds meer verkeer en zwaarder verkeer – rijdt u ook zo leuk in uw EV?) valt alleen maar duurder, duurder uit. En ook nog eens geen mensen, behalve gedragspsychologen, influencers en TikTokkers.
En als we Buchenwald er even buiten laten: ‘Jedem das Seine’ en elk volk krijgt de leiders die het verdient. In ons geval dus simulatie-leiders na de vorige club, die niet mocht leiden van ingegraven belangen en de vierde macht.
Wil je hier wat aan veranderen, dan wordt het alleen maar minder, want genoeg lijkjes in de kast, verkeerde balans binnen de beroepsbevolking en de realisatie dat rupjes-nooit-genoeg overheidje NL niet door kan blijven grabbelen in de zakken van haar iets te zwaar belaste onderdanen. Onderdanen met mucho centjes structureren zichzelf trouwens of nemen de pleitvogel (wel langer dan 10 jaar blijven leven anders claimt NL alsnog NL successiebelasting).
Soort NSC qua innerlijke tegenstrijdigheden met veel slecht nieuws binnen een politiek systeem / parlementaire cyclus die nooit te matchen zijn. Maar dan op nationaal niveau.
Zolang de welvaart duurt blijft de fictie opgeld doen dat dan ook alles voor iedereen, vanuit elk perspectief te regelen is, maar ik denk dat we op veel vlakken al wat voorbij de points of return gekomen zijn.
Chin up, worse to com.
Hé, verschrikkelijke! Long time no hear. Mooie recensie weer, dank u.
Beste NIWHL,
Een beetje veel AI-geassisteerde artikelen van de redactie hier momenteel, en genoeg andere dingen te doen over de zomer en beginnende herfst.
Evenwel dank.
Tja, dat AI. Het zal wel ook een beetje aan mijn leeftijd liggen, maar ik heb er best wel moeite mee. Wie en wat is nog echt? Als elke zekerheid verdwijnt, als je geen vertrouwen in wie of wat meer kunt hebben, zak je weg in een moeras. Helaas niet tegen te houden vrees ik.
Beste NIWHL,
Investeer in wat oude encyclopediereeksen. Bij voorkeur eentje waar het buskruitrecept nog in alle details uit de doeken gedaan wordt.
AI is regeneratief en op zijn best creatief in de synthese (maar wie heeft dat geprogammeerd, en hoe is dat gericht?) maar voor de rest trekt het een laag humus over de bronnen heen (die qua interwebs ook niet altijd even zuiver zijn) om dat vervolgens weer ad infinitum door allerlei AI modellen heen te trekken, waardoor die laag alleen maar dikker en meer ondoordringbaar wordt.
De enorme rekenkracht die daar (exponentieel) op los gelaten wordt, gaat er voor zorgen dat ruwe data en/of eerste beoordelingen nauwelijks meer te vinden zullen zijn voor Jan Modaal, Joe Sixpack en/of Otto Normalverbraucher.
Kortom, versoeping is ons deel en daarmee de kansen/mogelijkheden voor sturing des te groter. Denk ‘the sciences has settled’, ‘de vaccins zijn veilig’ of ‘rechtsradicalisme bedreigt de democratie’. Mogelijk allemaal waar, maar steeds minder instrumenten in uw of mijn handjes om dat vanuit Nukubu-perspectief te valideren.
En de eigen waarneming is natuurlijk n=1, waarmee je tegen dat geweld lastig in kan gaan. Nog even los van de neiging van veel mensen om het toch vooral leuk te houden, de kop niet boven het maaiveld uit te steken en/of principes met daadwerkelijke (mogelijk nadelige) keuzes te verbinden.
Ik heb inderdaad mijn oude encyclopedie bewaard. Uit voorzorg. Net zoals een stratenkaart en wat landkaarten in de auto. Want digitale zaken zijn kwetsbaar. Als satellieten afgeschoten worden, hetzij door ‘statelijke actoren’ of een enorme zonnevlam vernietigt de boel daar boven, of grote kabelbomen op de zeebodem worden gesaboteerd, is het uit met je GPS en internet.
En u heeft natuurlijk helemaal gelijk met de versoeping.
AI is ook niks. Het is een dood iets, kan niks bedenken, want het is een ordinaire rekenmachine, die alleen maar met formules berekent, door beschikbare gegevens te gebruiken en dan volgens die door mensen bedachte formule het resultaat oplepelt. Elk woord, elke zin of kombinatie ervan bestaat uit een reeks getallen 0 of 1 die uit die beschikbare data een resultaat opleveren. Zit er een fout of onvolledigheid in die reeks, dan is het resultaat dus ook fout. Niet een beetje, of veel.. Nee gewoon fout. Dat is AI, gebaseerd op modellen. Blijkt op enig moment de input niet te kloppen, probeer er dat maar weer uit te krijgen.
Is het dan zinloos? Nee natuurlijk niet. Elke computer is heel erg goed in het super snel verwerken van veel seriematige data. Maar voor een individuele creatieve oplossing dan is en blijft mens altijd superieur. Het is heel knap hoe dit allemaal bedacht is door intelligente mensen. Daarom vallen o. a. D66 figuren ook zo snel door de mand. Die denken niet zelf. Dat wordt door anderen gedaan of AI. Het resultaat laat zich raden.
The unbearable lightness of being. Milan Kundera heeft een boek met een onsterfelijk titel geschapen die zich plaatste in de onvergetelijheid van de literaire kunst en vooral ons leven. Een tijdloze titel die zeker ook in de onze tijd past waarin inhoudsloze figuren de taak krijgen toegewezen om een samenleving naar een toekomst te trekken maar zo leeg en licht zijn dat zij opstijgen naar een wolkje waaruit zij zich afvragen wie de mensjes daar beneden eigenlijk zijn.
Denk dat je emigré landgenoot het ‘Kleren van de keizer’ sprookje prima kende en dat op een inverse manier liet terugkeren in zijn pennevrucht.
Same story, different day voor wat betreft ons vooralsnog niet geheel uitzichtloze lot.
Als gezegd werd dat alles beter wordt zeiden we altijd dat beter al geweest is.
Beste Ni28,
Ergens toch een conceptueel dingetje.
Het kan namelijk wel, alleen moet er dan wel zo iets zijn als besef. Daarna nog de wil om echt iets te willen en een setting waarbij zoiets als verantwoordelijkheid standaard een onderdeel van het geheel is.
Sinds ze bij de PvdA zaliger nagedachtenis in spijkerpakken rond begonnen te lopen en het zelfverheffingsideaal via de kelder naar de vullis getrapt werd, is de rot er in geslopen.
En nu zitten we na 50+ jaar ‘helemaal jezelf zijn’ met de gebakken peren. Inmiddels kan niet één derde van de jeugd na behoorlijk wat jaren leerplicht niet meer lezen, maar is dat 40 % geworden. Het gaat heel moeilijk worden – maar niet ondoenlijk zijn – om een hele club mensen die over meerdere generaties het niet in het snotje hadden op een spoor te zetten dat zoiets als vooruitgang, vallen-en-weer-opstaan, e.d.
Zou ook prima te combineren zijn met de idee dat een overheid een noodzakelijk kwaad is en tot een minimum te beperken is om zaken overzichtelijk te houden.
Niet dat Ronnie Reagan op zo veel punten gelijk had, maar de Gipper zat met zijn ‘things to fear most’ ‘I’m from the government, and I’m here to help’ er niet naast.
Over de corona-tralala vielen het aantal zelfmoorden ook mee, dus we kunnen met ze allen veel meer dan we denken. Ook al zitten daar tegenwoordig een stuk meer analfabeten tussen dan vroeger.
Inderdaad ‘zolang de welvaart duurt’ mijn ergernis naar het D66-volk is dat dit soort mensen in het soort banen zitten die kunnen maken dat de werknemers onder hen steeds meer en efficiënter produceren, zodat de managers profiteren en het hele stelsel op stoom blijft.
Door de opgeblazen waarde van de woningmarkt en de BTW inkomsten profiteert de overheid optimaal van de kunstmatig opgeklopte geldstromen.
Want bijna iedereen in de eerste schijf en de migranten geeft zijn geld binnen de maand weer uit, zodat een enorme geldstroom elke maand gerecycled wordt en er een soort interne financiering optreedt, met de overheid die de BTW int, als lachende derde.
Beste Andre,
En dat past dat prima in het machine bureaucratische dat een overheid altijd meer aandacht, meer beleid, meer invloed en meer controle nastreeft, ook al zit er qua ideologie niets achter.
Wat dat betreft zitten we met het hele toeslagenstelsel – waarbij een zeer aanzienlijk deel van de bevolking steun trekt over overheidje NL – en een verheven EU-sfeer, die alles in (para)statelijke fondsen, richtlijnen, agenda’s en wat niet al ziet, behoorlijk op een (sterk) hellend vlak.
Het is leuk van diezelfde overheid ons nu instrueert de diverse noodpakketten aan te leggen, leveringsonzekerheid qua nutvoorzieningen te accepteren en op instructie van hoger hand een veilige plek onder de trap te zoeken (zal weinig helpen als de bemalingspompen in een black-out en falende opstart daarna niet meer draaien), maar feite is het diep pervers.
We zouden ook gewoon een onmachtige overheid kunnen hebben, die niets/te weinig doet en incompetent is zonder dat al dat geld door de kleverige knuistjes gaat.
In België knapte de boel er ook reuze van op toen ze daar meer dan een jaar geen federale regering hadden (maar hun staatsbestel is nog beyond de stoutste D66 nomenklatoera dromen).
Of de overheid de lachende derde is, doet er volgens mij niet zo toe. De enige geluiden die ik uit die hoek hoor zijn kommervol want er is meer en meer geld nodig om beleidsambities waar te maken en de uitblijvende successen c.q. voorspelbare mislukkingen van bestaand beleid af te smeren.
Met steeds meer en omvangrijker gebrabbel in uw en mijn portemoniks is het vervolg volstrekt voorspelbaar.
Perfect geanalyseerd en verwoord. Compliment hiervoor.
Wat een naar landje in NL aan het worden. Dat dit soort schertsfiguren ons vertegenwoordigen. Walgelijk.
Het gedrag van Jetten is typerend voor de D66 mentaliteit: alles voor de buitenkant. Ik vermoed dat hun achterban (2 miljoen stemmen) precies zo leeft: financieel zitten ze comfortabel, praat iedereen naar de mond en leven in een rustige, groene wijk, waar de problemen van gewone mensen niet meer zijn dan vervelende ruis op de achtergrond.
Want de trouwe coalitievriend VVD springt altijd bij en die andere coalitiegenoot op EU niveau, het CDA, wil ook altijd gretig meedoen aan de baantjescarroussel.
Tja Ines, helemaal hetzelfde gevoel. De kleren van de keizer. Eigenlijk vind ik het de moeite van het schrijven en de aandacht niet eens waard. De armen die in deze poppenkastpop gaan – niet naar bedoeld hoor – zij weten ook donders goed dat het allemaal nep is en dat is volgens mij ook doelbewust. In your face, peasants. How long are you going to accept this. Kom nou ein-de-lijk eens met dat extreemrechtse geweld. Zodat we de totalitaire controlestaat kunnen volmaken. Zuigen we nog niet hard genoeg. Hier, heb je nog een opgeblazen regenboogeenhoorn voor je kanis. Een ton euro belastinggeld voor Beoncé. Een gouden wc pot voor Zelensky. Een oorlogsverklaring aan Rusland van een tweedekamermiepje.
Zelfde soort rare leiders in andere westerse landen. Veel Amerikaanse presidenten. De laatste Canadese premiers. De laatste Engelse premiers. Macron. Merz. De onze is geen uitzondering.
Mmm, nou ja, Jetten is gewoon de mascotte van Ongezond Nederland. U weet wel, al die mensen, partijen, ambtenaren binnen de Deep State, activistische rechter én ngo’s die alle zeker weten aan de juiste kant van de geschiedenis te staan. Dus als ik mij al zorgen maak over Jetje Kadetje, dan zijn het feitelijk zorgen over de mentale gezondheid van de meerderheid der autochtone Medelanders.
Want u en ik weten dat binnen afzienbare tijd de realiteit zich ook aan hen zal opdringen. Dan wordt het druk in en binnen de psychiatrie.
Beste Marc,
Ondanks de omstandigheid dat de studie psychologie de laatste 30 jaar op steeds meer universiteiten te volgen is, en dus een behoorlijke klap extra psychologen afgeleverd moet hebben, is het pompen of verzuipen in de geestelijke gezondheidszorg.
Psychiaters zijn artsen met een doorlopen specialisatie, en over die 30 jaar zijn er volgens mij geen nieuwe medische faculteiten bijgekomen. Wel hebben we natuurlijk heel veel nieuwe happy pills er bij gekregen, die ook grif door huisartsen uitgeschreven worden.
Mamma’s little helper is een vele modische varianten beschikbaar voor alle leden van het gezin.
Punt is alleen dat dit wellicht snellere en meer gedetailleerde diagnose mogelijk heeft gemaakt, maar dat tegelijkertijd de beschikbare alternatieven uit vroeger tijden (verenigingsleven, kerk, zingeving zonder een smartphone wegens niet bestaan van een smartphone) minder en minder geworden zijn. Ook met natuurlijk een wellicht overmatige aandacht / promotie van ons zelf als individu, waar meer en meer blijkt dat sociale wezens zijn die het beste gaan in een (gekaderde) sociale omgeving. En laten we die de afgelopen 50 à 60 jaar nou vrolijk up-in-the-air gegooid hebben.
Net zoals de bijzondere rechtspleging na WOII helemaal niet toegerust was op het zuiveren van collaborerend volk, de hersteloperatie kinderopvangtoeslag en de compensatie voor de Groninger geschudde huisjes dezelfde gebreken hebben, het Jeugdzorg-dossier en de gang van zaken met kinderen in het onderwijs met ‘een rugzakje’, is ook GGZ-Nederland onmachtig om hier ook maar iets wezenlijks aan te doen.
Hoe ziek of gezond de mentale toestand van kaas-Nederland ook is, de oplossing kan nergens anders dan in jezelf liggen.
Beste Henk,
Daar heb je natuurlijk een heel groot punt te pakken: een echte oplossing begint bij jezelf en dus bij realiteitszin. Punt is echter dat velen niet meer weten wat waar of juist is. Die psychiaters waarnaar ik verwees bedoel ik niet als werkelijke oplossing, maar als schets wat er met hen zal gebeuren als de realiteit van een samenleving die ontwesterd en verontnederlandst is, met normen en waarden die diametraal tegenover die van henzelf staan, zich aan hen opdringt. Zij zullen die realiteit niet kunnen combineren met een of andere DEI-moraal noch met de aloude van Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap.
Over de decennia is mij vaak opgevallen dat, wanneer je in gesprekken mensen met argumenten probeert te overtuigen van jouw standpunt, zij vaak uitspraken doen als ‘Dat geloof ik niet’ of ‘Onzin’ of eenvoudigweg hun door mij al weerlegde standpunt herhalen alsof ik hun argument zojuist niet ontzenuwd heb. Wat ook vaak voorkomt is dat zij, met het onderbouwen van hun argumenten, eenvoudigweg de helft of meer van bekende feiten achterwege laten.
In zijn algemeenheid, vind ik, zijn mensen helemaal niet zo communicatief in termen van debat. Ze zijn dan ook niet snel met argumenten tot andere standpunten te bewegen. Men is eerder geneigd tot een vastbijten in hun eigen, inmiddels weerlegde, argument. Meestal gaat dit laatste samen met een tot zondebok maken van hun ideologische tegenstander, die dan plots ‘nazi’ of ‘fascist’ is. Niet alleen leidt een dergelijke kwalificatie tot het uitschakelen van ideologische tegenstanders van het debat, ze worden feitelijk buiten de samenleving geplaatst.
Een psychiatrisch patiënt die weigert de argumenten van zijn opponent in een debat toe te laten, komt dan ook moeilijk in gesprek met zichzelf.
Beste Marc,
Dank voor de toelichting, waar ik het compleet mee eens ben. Sterker nog, dat is mijn diepe overtuiging en ik heb altijd gelijk, waarmee iemand anders – ook al is die het daar mee eens – nooit ook gelijk kan hebben, want dan staan we op eenzelfde niveau. En dat is ook wat veel gevraagd.
Sla nog wel even aan op Broederschap. Enorm hip en happenend clubje dat in de jaren ’20 van de vorige eeuw in Egypte begonnen is en leuke vorderingen maakt.
Zie ook het (zeer) recente artikel van Hishi Ali op Tablet Magazine ter gelegenheid van 25 jaar 9/11.
Die hebben toch een duidelijk doel, heldere visie en een plan. Kortom alles wat we hier in het Westen zoek gespeeld hebben.
Zou denk ik ook meteen een heleboel GGZ-gedoe schelen, maar of we daar met zijn allen beter van worden …
Beste Henk,
Je hebt gelijk! Want, ook al zou ik nog zo graag willen, tegen jouw steekhoudend argument leg ik het af.
Anders dan een Danton of Condorcet die in 1792 het gelijkheidsideaal volhartig voorstonden, pleitte Hassan al-Banna in 1928 voor de totale onderwerping van een ieder, ook die van de redelijke mens. Zíjn onweerlegbaar argument heb ik nog steeds niet kunnen vinden.
Jetten is D66 en homo. Aan het tweede kun je niets doen alhoewel er zijn homo’s en homo’s. De ene groep doet normaal de andere vraagt exorbitant veel aandacht. Ik weet niet welke groep groter is maar hij hoort bij de tweede. En dat zullen wij weten. Het podium wordt gevuld met opvallend gedrag van zie mij hier dat ben ik. Hij is ook D66 en daar kun je iets aan doen hoewel ik vraag mij af of je niet als D66-tiger geboren wordt. De domheid onder deze hoog opgeleide figuren lijkt aangeboren want domheid leer je niet. De ene geeft de automobilisten principieel alle schuld op straat de ander wil nu Rusland aanvallen en dan nog alle onzin tussen in. Opvallend is het wel maar het getuigd niet van hoge geleerdheid. Robot Jetten werd hij genoemd met zijn in hoge tempo vurende verbale kannonades in de Tweede kamer. Heel snel je zegje opzeggen voordat je gedeeltes vergeet. Methode die ik mij nog van school kan herinneren vooral bij het uit de hoofd leren van gedichten die de Sovjets adoreerden. Daar deed mij Jetten gelijk aan denken. Frases opzeggen zonder na te denken. Een aantrekkelijk verpakking zonder inhoud, een opblaaspop. En dan zitten op een wolkje zich afvragend, wie zijn die mensen daar beneden?
Goed artikel. Ik vind Jetten ook niet volwassen overkomen. Een ding een homo wordt niet geboren met zijn geaardheid. Daar is de wetenschap het nu wel over eens. In de psychiatrie is homosexualiteit een psycho -sexuele ontwikkelingsstoornis. Daar zijn ze van afgestapt onder druk van homolobby’s en is nu homosexualiteit als “gewoon” getypeerd. Een celbioloog heeft aangetoond dat we vaststaande DNA hebben. Wat vast staat en niets kan worden veranderd. Maar ook plastische DNA kan ontstaan door invloeden uit de omgeving. Bijv een trauma. Deze plastische DNA kan wel veranderen door de hulp van bijv een therapeut. Dus homosexualiteit is mogelijk te veanderen. Niet dat het moet maar het kan.
Er zijn mensen die zich van alles in het hoofd halen. Er zijn mensen die denken dat ze geweldig populair zijn, er zijn mensen die denken dat ze heel erg slim en intelligent zijn en wijs. Dat is prima zolang ze hun idee maar niet aan anderen opdringen.
Hallo Ines, mijn complimenten, heel scherp en toch heel netjes geschreven! Dank
https://www.arnowellens.nl/p/verkiezingswinst-d66-was-briljante
Ik vind het bijzonder dat we weer een mannetje zien die zich in deze functie liegt.
Van Rutte kan ik me nog herinneren dat hij het na de zoveelste leugen nu toch echt anders zou gaan doen.
En deze twee mannetjes zijn niet echt uniek want er zijn er ook die uit de dikke duim zuigen (hoi Halbe).
Liegen en verdraaien om op die manier het beleid richting te geven waar zijn we in terecht gekomen?
Zeer juiste weergave van dit pedante ventje.
Hoeveel “kiezers” bij de laatste verkiezingen hebben hem niet aan het kruis genageld, maar een X of rood stipje “geschonken”
Maar ja op hem is de VVD .van toepassing . . Volledig Verwarde Dwaas.
Die Sixty Six . . voor velen hier een partij van niks.
En veranderen zal niet lukken.
zeker niet zolang de winst groter is dan het verlies.