Ik ben trots op de Nederlandse vlag en ons vaderland
Maar volgens linksdraaiend Nederland is dat fout, want extreemrechts
Opeens is het ophangen van Nederlandse vlaggen een probleem. We hadden al afgeleerd om hem te waarderen (nationalistisch en burgerlijk) want trots zijn op je eigen land is verdacht gemaakt. Maar nu is onze driekleur fout, want ‘een politiek statement’, zegt de groep die zich nooit om de Nederlandse cultuur heeft bekommerd en allerlei andere dubieuze vlaggen in ons straatbeeld prima vindt. Wees liever blij met al die Nederlanders die houden van hun land, hun vlag en hun volkslied, het is positief en verbindend. Zwaai die vlag, hoog en hard!
Je mag het niet zeggen, ik weet het, het is de erfenis van mijn linkse jeugd in de jaren ’80 om jezelf niet verdacht te maken, maar toch: ik ben trots op onze nationale vlag, onze driekleur. En als we dan toch bezig zijn: wat dacht u van dat unieke volkslied van ons, het Wilhelmus?
Nationalistisch en burgerlijk
Zoiets zeggen gold jarenlang als nationalisme, als eng rechts, op z’n best als burgerlijk maar hoe dan ook fout – enfin, net zoals nu dus, eigenlijk. Al is de toon wel ietsje veranderd: ineens vinden de mensen die jarenlang onze vlag zagen als nationalisme dat die vlag ‘van ons allemaal is’. Dat hervonden patriottisme ontstond tijdens de ‘Boerenoorlog’ van enkele jaren geleden, toen Nederland ineens vol hing met omgekeerde driekleuren en de ‘andere kant’ er toch moeilijk schande van kon spreken zonder zich de vlag eerst op de een of andere manier moreel toe te eigenen, waar men ‘m tot dan toe standaard afwees (tenzij een diploma was behaald).
Het rood-wit-blauw hoorde bij mensen die ietwat dubieus of op z’n minst simpel in het leven stonden en ja, het is een nationaal symbool, maar laten we er niet meer van maken dan nodig – dat was zo’n beetje decennia onze algemene houding naar die vlag. Bij (oorlogs)herdenkingen ging het nog net, qua trots. Want het was ook het symbool van caravan-bezitters die in het buitenland ‘Hollanders’ herkenden, met alle burgerlijke sleurhut-toestanden van dien. Dus wie zichzelf zag als ‘progressief’ was niet noodzakelijk een groot liefhebber van de Nederlandse vlag. Want: de vlag als cultureel symbool? Nou, nee. Liever niet.
Nederland moet stuk
Dat trots zijn op ons land is ons afgeleerd, en waarom dat is gebeurd, dat merken we de laatste jaren beter dan ooit: zo’n beetje elke Nederlandse traditie ligt onder vuur of is inmiddels al danig gesloopt. Blijkbaar was Nederland zoals het was een heel fout land en moest het stuk. Daarom wekt het verbazing dat, nogmaals, dezelfde groepen die onze cultuur doorgaans verwaarloosbaar vinden zich ineens vreselijk druk schijnen te moeten maken over hoe anderen met de Nederlandse vlag omgaan. Een nieuwe vorm van ‘fout’ is ontdekt: de vlag als politiek symbool. Foei, mag ook al niet!
Het is natuurlijk een flinterdun laagje vernis dat niets met die vlag te maken heeft.
Als je een nationaal symbool gebruikt om een natie te verdelen ben je ontzettend fout bezig en snap je een aantal zaken niet: wie heeft het recht te beslissen wat je mag doen met een vlag die van ons allemaal is? Liever richt ik mijn blik op de mensen die van ons land houden en die het wel begrijpen: die driekleur is een symbool dat ons bindt, niet verdeelt. Het representeert ons als volk, representeert onze geschiedenis, ons ontstaan, ons fundament. Het toont de wereld wie wij zijn, in drie eenvoudige kleuren: helder vermiljoen, helder wit, en kobaltblauw.
Vlag als wapen
In het VK is de strijd om de vlag al tijden gaande: zowel de Union Jack als de rood-witte Engelse vlag zijn er wapens in een strijd om nationale trots en zelfbestuur geworden. Om werkelijke democratie. Om het terugwinnen en beschermen van een cultuur die door vele bestuurders na elkaar aan haar treurige lot is overgelaten en nu op het punt van verdwijnen staat.
Maar het zijn niet de mensen die die vlaggen nu inzetten als wapen die het land verdelen, al wordt hen dat wel verweten: het is een bestuur dat dat ziet als een politiek statement – en wat dan nog? – en dat vervolgens even politiek probeert te vermorzelen. En dan niet de vlaggen zelf, maar het sentiment erachter. Het zal ze niet lukken; ik ken de Britten. Die Kelten, Britons en Angelsaksen gaan hun eiland niet zomaar opgeven, geloof me. De vraag is alleen met hoeveel strijd dat gepaard zal gaan. Het land staat op het randje van een opstand, een burgeroorlog, die, voor zover ik kan zien, amper nog te vermijden valt.
Panisch
Dus ik snap het wel, dat panisch ingrijpen als opstandige Nederlanders ook met de nationale vlag beginnen te zwaaien, maar het enige dat dergelijk reactionair gedrag toont is het voor de zoveelste keer blootleggen van verregaande hypocrisie: wil men nou echt de Nederlandse vlag in de openbare ruimte afkeuren of wellicht zelfs (lokaal) verbieden, terwijl de straten de afgelopen twee jaren zwart zagen van de vlaggen van allerlei terroristische organisaties en politiek-getinte clubs?
En met alle respect voor de bewoners in dit stuk, die zeggen zich geïntimideerd te voelen door de aanwezigheid van zo’n vlag, of bang zijn voor de verkeersveiligheid: grote gribus, mag ik dat ‘spijkers op laag water zoeken’ noemen? Geïntimideerd door een vlag? Nee, beste bangerd, u bent geïntimideerd door media die u hebben wijsgemaakt dat die vlag een teken is van ‘democratisch en moreel verval door het oprukken van extreemrechts waartegen wij ons teweer moeten stellen’ – een schitterend jongensboekachtig verhaal dat nergens op slaat, maar bij sommigen over de toonbank gaat als gratis bier.
Politiek statement
De vlag inzetten als politiek statement? Het zijn niet de mensen die ermee zwaaien die dat doen – die houden gewoon van hun land. En wat als het wel een politiek statement is? Waarom zou dat niet mogen? Als die vlag van ons allemaal is…
Geschiedenis
De geschiedenis van die vlag is op zich nog een boeiende: het kleurenschema is door verschillende stadia van ontwikkeling heengegaan, soms om politieke en soms om praktische redenen. Zo zou het oranje van de Prinsenvlag zijn vervangen door rood omdat het oranje, na verloop van tijd, toch wel tot rood verkleurde – een leuk, maar onwaarschijnlijk verhaal, zoals meer verhalen rond de kleuren van de vlag. Enfin, hier een Wiki-pagina over de geschiedenis van onze vlag, die voor de geïnteresseerden wellicht een goed startpunt is.
Wilhelmus
En dan ons Wilhelmus: het oudste volkslied ter wereld dat nog steeds in gebruik is. Nee, niet de tekst, daar verslaat Japan ons mee: de tekst van hun volkslied is al zo’n duizend jaar oud. De tekst van het Wilhelmus – toegeschreven aan Filips van Marnix van St.-Aldegonde, maar elk concreet bewijs ontbreekt – dateert waarschijnlijk van 1568 of kort erna, in een periode dat het niet zo geweldig ging met de strijd tegen de Spanjaarden. Het was een echt Geuzenlied, een lied dat mensen de moed moest geven door te gaan met hun verzet en het trouw volgen van de prins van Oranje, maar er zijn nog heel wat vragen omtrent dit verzetsdeuntje.
Het is een acrostichon, een tekst waarin de beginletters van elke regel of strofe tezamen en op volgorde een woord of naam vormen. In het geval van het Wilhelmus is dat de naam Willem van Nassov – waarbij de ‘u’ en de ‘v’ dezelfde (Romeinse) letter zijn, en de letter ‘s’ aan het begin van twee strofen inmiddels in modern Nederlands is vervangen door een ‘z’.
De tekst is dan ook nog eens een chiasme: er is een stijlfiguur gebruikt waarbij de verschillende strofen onderling inhoudelijk worden gekruist – en wie daar meer van wil weten verwijs ik door naar deze Wikipagina.
Melodie
De melodie van ons volkslied is ‘gejat’: het is een soort cover van een ouder, Frans spotlied, ‘O la folle entreprise du prince de Condé’, dat er inderdaad erg veel op lijkt. De onregelmatigheid van de maten in het Wilhelmus en de eenvoud van het net-niet-meer-middeleeuwse stuk, dat niet vraagt om een groot pompeus orkest maar om een bescheiden aantal instrumenten, geven ons volkslied een heel ander gevoel dan de meeste andere volksliederen, die vaak op een veel hoger marstempo zijn geschreven en geregeld een uitgebreide orkestratie kennen met indrukwekkend slagwerk en dergelijke.
Wien Neêrlands Bloed
Het Wilhelmus was door de eeuwen heen niet ons enige volkslied, er was ook nog Wien Neêrlands Bloed dat vanwege oude, politieke gronden de voorkeur had en meestal werd gebruikt. In 1932 werd het Wilhelmus als officieel volkslied ingesteld, tot ongenoegen van heel wat Nederlanders, vooral in de socialistische hoek, vanwege de Oranjegezindheid en de religieuze inborst van het stuk. Maar tijdens WOII werd het populair in ons land als verzetslied, waar het oorspronkelijk ook voor bedoeld was, en inmiddels weten we niet meer beter: ons volkslied is het Wilhelmus.
Geuzenmentaliteit
Een volkslied – in de letterlijke zin van het woord – dat altijd al diende om vereniging in verzet aan te moedigen, om een Geuzenmentaliteit te verspreiden, om de moed erin te houden in tijden dat het ons tegen zit en de trots van Nederlanders op hun land aan te wakkeren: van mij mag het door de straten galmen, met een grote Nederlandse vlag erbij.
Het is onzin om dergelijke oprispingen af te keuren of te verbieden: wees liever trots op het feit dat zoveel Nederlanders nog zoveel houden van hun land dat ze bereid zijn zelfs de oudste fundamenten te willen beschermen en in leven te houden. Wees liever bereid de signalen van deze mensen op te pikken. Sta liever open voor het idee van verbinding onder onze vlag en ons volkslied, twee zaken die inderdaad van alle Nederlanders zijn en het waard zijn eens wat meer te koesteren, dan voor polarisatie op allerlei politieke gronden.
Positivisme
Als je niet begrijpt waarom mensen de Nederlandse vlag hernieuwd waarderen, als je niet kunt zien dat dit puur positivisme is – hee, ze hadden ook kunnen gaan zitten gamen, hè? – dan mis je wat er gaande is in ons land.
Als je je bedreigd voelt door mensen die met een nationale vlag zwaaien terwijl je niet zit met de vlaggen die staan voor terrorisme, dood, fascisme en Jodenhaat, vlaggen die, nogmaals, onze straten, stations en universiteitscampussen al ruim twee jaar vullen, dan moet je hulp zoeken voor irrationele angsten. Of voor aanstellerij. Of voor onverdraagzaamheid: mag een ander ook eens een keertje?
Zwaai die vlag
Ik zeg: zwaai die vlag. Zwaai ‘m hoog en hard, en wees er trots op. Die vlag staat voor niets dat fout is, voor niets dat kwaad kan. Die vlag staat voor ook al zo’n woord dat is verguisd in de afgelopen decennia: vaderlandsliefde.
Zelfs D66 lijkt opeens de Nederlandse vlag herontdekt te hebben. De partij die altijd nationalisme verfoeide en welhaast slaafs volger is van de Europese droom lijkt werkelijk alles uit de kast te trekken voor een paar stemmen… Hypocrieter kan bijna niet. Maar vooruit: die vlag is tenslotte van ons allemaal. Ook van D66.
Ik hou van mijn land. Ik hou van de cultuur van mijn land. En daarom hou ik van de Nederlandse vlag en dat schitterende, unieke museumstuk van een volkslied van ons.
Zo. Dat iedereen het weet: ik schaam me er absoluut niet voor.
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Migratie14 mei 2026Nee, meneer Paternotte: overheid praat niet met burgers over AZC’s
Politiek Nederland9 mei 2026Een verwarde vuurwerkbom in de D66-brievenbus
Migratie23 april 2026Gerechtvaardigde AZC-protesten Loosdrecht keihard neergeslagen
Antisemitisme1 april 2026Ik ben bang voor de islam en niet zonder reden
Ik hield van mijn land en was trots op mijn land. Maar momenteel schaam ik me Nederlandse te zijn. Onze grenzeloze naïviteit en onze wereldberoemde tolerantie worden onze ondergang. Ik hoop dat het tij nog te keren is, maar vrees dat die strijd niet alleen met vlagvertoon te voeren is.
Hoop dat er weer een tijd komt dat ik trots onze nationale driekleur kan én wil laten wapperen.
You are so right!
Ik heb geen vlag of vlaggenstok in/aan huis maar de Nederlandse vlag zou er inmiddels niet meer in komen. Volledig afgeknapt op de Nederlandse wegmetons-mentaliteit, voortkomend uit het calvinisme van de Randstad. Als er hier een vlag komt, is het de geboekte Brabantse vlag.
Mee eens!
De laatste keer dat ik een vlag aan de gevel had hing hij op zijn kop.
Dat zegt volgens mij alles.
Ondanks alle ellende in dit -toch wel mooie en fijne landje- ben ik het helemaal met schrijfster eens. Ik ben sinds enige tijd weer trots op Nederland, onze cultuur en die vlag die daar deel van uitmaakt. Ben altijd erg links geweest maar noem me nu ‘realistisch’. Waarschijnlijk zal dat rechts worden genoemd. Kan me niks schelen. Lang leve Nederland!
wat ik “verrassend” vond was dat Jetten op het D66 congres op een gegeven moment voor een enorme videowand stond waarop onze driekleur wapperde.
toen was het opeens wel helemaal prima.
Maar het liefst ziet hij alleen de eu vlag wapperen want d666 wil maar al te graag overdragen
Dus zeker niet stemmen op deze verrader
Dat is nietszeggend want D66 houdt het adagium hoog; zo de wind waait, waait mijn rokje.
Mevrouw van Bokhoven uw artikel is mij uit het hart gegrepen.
Persoonlijk heb ik nooit veel om onze nationale vlag gegeven.
Gezien de huidige situatie rond onze eigen cuntuur, die in ons land mijnsinziens steeds benarder wordt, ben ik groot voorstander geworden om op deze geweldloze wijze, mijn aanhankelijkheid aan onze Nederlandse cultuur uit te dragen!
Met dank voor uw mooie en dappere artikel!
De linkse globalisme in Nederland verfoeit eigen nationale vlag terwijl de landen voor wie het links doet eigen vlag in hoge ere houden en kak hebben aan de Nederkandse. Zo zien wij in de straten Turkse en Palestijnse vlaggen op doordeweekse dagen terwijl de Nederlandse alleen strikt op nationale feestdagen en waarschijnlijk met enige tegenzin. Maxima zei ooit dat de Nederlander niet bestaat en toen wist ze nog niet eens hoeveel gelijk zij had. Nederlander ontdekt graag andere culturen maar laat ook makkelijk die van hun eigen versloffen. De linkse hersenspoeling van enkele decades heeft dit voor elkaar gekregen. Maar een land zonder eigen nationaliteit kan alleen in een grote chaos eindigen want al die nationaliteiten I vinden hun eigen de belangrijkste. Behalve de Nederlanders. Zo wordt je gast in eigen land. En zo raak je je land kwijt.
Vanwege de onjuist verwerking van de Tweede Wereldoorlog in de jaren 1960/70, kwam ook de Eerste Wereldoorlog in het licht van uitsluitend nationalisme te staan. Hierbij wordt consequent over het hoofd gezien dat het toenmalige nationalisme in de laatste maanden van die oorlog in 1918 zich plots bevond binnen per direct opgeheven imperia, te weten die van Oostenrijk-Hongarije, het Russische tsarenrijk en het Ottomaanse rijk. Overal schoten nationale regeringen als paddenstoelen uit de grond. Hen ontbrak het aan alle benodigde ervaring als bestuurders of staatslieden. Bovenal werden juist zij geconfronteerd met het nodige vaststellen van nationale grenzen. Die waren nodig omdat hun wetgeving en bestuur daarbinnen tot gelding moest worden gebracht. Waar die grenzen precies lagen wist niemand eigenlijk.
In Oost-Europa werden bestuurders, of zij zelf nationalist waren of niet, geconfronteerd met het proces van verstatelijking. Hierbij ging het in de eerste plaats om het vaststellen van de juiste grenzen, op de tweede plaats de opbouw van instituties.
De grenzen in Oost-Europa zouden in 1919 door het team van de Amerikaanse president Wilson in Versailles worden vastgesteld (Margaret MacMillan, Paris 1919). Toch ook wel iets waar men eens bij stil mag staan!
3/3
Geheel met u eens! Weinigen zullen zich dit echter realiseren, wat op zijn zacht gezegd te betreuren is.
Men kent nog nauwelijks “de geschiedenis” , omdat het vak geschiedenis tegenwoordig ook al, om diverse redenen, in het verdomhoekje zit.
Met meer kennis van de achtergrond van “wat dan ook”, komt men vaak tot een genuanceerder oordeel.
Het vak geschiedenis is gestuurd op de beginselen van diversity, equity en inclusion. Met bijgevolg de nodige geschiedvervalsing door belangrijke informatie of onderwerpen anders voor te stellen dan wel door bespreking hiervan achterwege te laten. Bijvoorbeeld de lancering van de islamitische oorlog tegen joden en christenen door Mohammed in 622 n.C. en de aansluitende verovering van 3/4 van de belangrijkste gebieden van het toenmalige christendom.
Daarbij zijn grove fouten gemaakt die naast de herstelbetalingen de brandstof waren voor WOII. Sudetenland en Elzas hadden gewoon bij Duitsland gemoeten, Sudtirol bij Oostenrijk, Istrië bij Italië, Transsylvanië bij Hongarije en de Turkse westkust rond Smyrna had Grieks moeten worden om over Armeens en Koerdisch gebied in Oost-Turkije nog maar te zwijgen.
Het straffen van vooral Duitsland en Oostenrijk-Hongarije werd echter belangrijker gevonden. De Turken hebben in 1920 in tweede instantie alsnog een geweldige deal kunnen sluiten ondanks dat grote delen van het Ottomaanse Rijk verloren gingen. Ook de Polen kregen met Posen, Gdynia en Galicië een uitstekende deal maar betaalden daarvoor in 39-45 een hoge prijs.
Na de eerste, en helemaal na de Tweede Wereldoorlog, gold nationalisme als een van de verklaringen van die oorlogen. Van de Eerste Wereldoorlog wist men het altijd vrij precies te verwoorden: imperialisme, bondgenootschappen, nationalisme. Naarmate de herinnering van juist de Tweede Wereldoorlog, waarvan de verwerking startte rond 1965, in volgende decennia verder verengd werd, werden ook de oorzaken van de Eerste Wereldoorlog beperkt tot nationalisme alleen. Dit is wat er overgebleven is van 10 decennia oorlogsverwerking en bijgaand ‘historisch’ onderzoek.
Hitler geldt nu al vijftig jaar als de vertegenwoordiger van een agressief nationalisme. Dat is vreemd omdat men het algemeen eens is dat Hitler over alle andere onderwerpen een pathologische leugenaar was. Als dit het algemene beeld over deze man is, dan had men ook moeten weten dat ook de nationalistische retoriek van Hitler één grote leugen was; wat het dus ook was. Over Hitler kan je namelijk alles zeggen, behalve dat hij nationalist was. Zie hiervoor zijn uitspraken in 1941 en 1945 waarin hij geen enkel mededogen voor het Duitse volk toonde. Zie ook zijn daden, waaronder de vernietiging van zeer vele steden, de dood van zes miljoen Duitse soldaten en het Nero-bevel. Wie vol blijft houden dat Hitler nationalist was, is echt niet goed bij zijn hoofd.
2/3
Hitler geldt nu al 50 jaar…?
Zou je niet 80 jaar bedoelen?
j.c.th.kohler@ziggo.nl
Ik had 60 jaar moeten schrijven. Nee, niet 80 jaar. Je moet rekenen vanaf het moment waarop de verwerking van de Tweede Wereldoorlog startte. Dat ligt rond 1965, wanneer de eerste golf van de Babyboomgeneratie aan het begin van hun 20 jaar staan en volop op universiteiten de Holocaust bespraken. Het was toen (eind jaren 60, begin 70) dat het begrip ‘extreemrechts’ werd gelanceerd.
Daarmee werd overigens in eerste instantie mee bedoeld een stroming die tegen het nazisme aanlag, maar (nog) niet het radicaal gewelddadige bezat dat het nazisme eigen was. Weer 10 of 15 jaar later liet men die nuance weg, en verwerd in linkse kringen dat begrip ‘extreemrechts’ tot een impliciete oproep tot extreem geweld om racistische doelen te bereiken.
Wees je ervan bewust dat deze ontwikkeling van dit begrip (en andere) vooreerst uitsluitend binnen linkse kringen in de jaren 1960/1970 plaatsvond. Wees je er eveneens van bewust dat deze linkse reductie géén grond vond (vindt) in de historische werkelijkheid van de jaren 1930/1940. Want in die tijd bestond het begrip extreemrechts nog niet. Journaille dat extreemrechts wel in die tijd plaatst is a-historisch aan het werk.
Hitler was een nationaal socialist met de nadruk op het laatste.
Dat socialisme van hem viel ook wel tegen. Robert Ley was de socialist binnen de NSDAP. Mij gaat het erom dat het duidelijk moet worden dat Hitler het tegendeel van een nationalist was.
Men gaat er nogal eens aan voorbij dat de Tweede Wereldoorlog een reeks van zeer vele grote en zeer vele kleine intens negatieve gebeurtenissen waren, waarvoor het grote publiek direct na die oorlog een aanloop van maar liefst twintig jaar nodig had om een begin te maken met de verwerking ervan. Die termijn is zo lang dat de werkelijke reconstructie van die gebeurtenissen, met als onderliggende vraag wat er nou precies gebeurd was, niet door de direct betrokken generaties werd beantwoord, maar door hun kinderen. Die hebben hun eigen analyse erop losgelaten dat uiteindelijk gemeengoed is geworden. Die analyse deugt van geen kanten; met als (voorlopig?) eindresultaat dat we in de waanzin van DEI zijn aanbeland.
Het aanwijzen van nationalisme als oorzaak van zowel wereldoorlog I als II houdt voor de eerste voor slechts een klein deel, voor de tweede in het geheel geen stand.
Hitler gebruikte nationalisme als propaganda om de Duitse bevolking te mobiliseren voor zijn plannen. Die plannen hadden niets uit te staan met de belangen voor het Duitse volk. Ze waren dan ook niet nationalistisch. Want sinds wanneer zijn vernietiging van zowel Duitsland als de rest van Europa, laat staan de uitroeiing van tal val volken en groepen een nationaal belang?
Als je antwoord zou zijn dat de plannen van Hitler niet in het belang waren voor Duitsers, hoe kan je dan volhouden dat hij nationalist was? En als je de conclusie trekt dat Hitler geen nationalist was, hoe kan je dan volhouden dat nationalisten rechts-extreem of zelfs extremistisch zouden zijn?
Als nationalisme datgene is dat leden van een volk, ondanks duidelijke verschillen, onderling verbindt, dan kan met rustig stellen dat Nederlanders nooit een nationalistisch geheel hebben gevormd. Niet omdat de ingrediënten daarvoor zouden hebben ontbroken, maar omdat de tegenstellingen tussen de groepen te groot waren. Vandaar dat men verviel in een verzuilde structuur. Tegen de tijd dat die tegenstellingen werden overkomen (jaren 1960/70) bedacht het narcistische deel van de Nederlanders dat het wijs zou zijn de grenzen af te schaffen. Alleen zo, dacht men, kon de tijdens de Tweede Wereldoorlog opgelopen schade worden vergoed. Schade waarvoor men zichzelf, oorzaak en gevolg volledig uit het oog verliezend, een schuldschande oplegde waarmee in de toekomst te verdienen tegoeden werden verdisconteerd in uitgaven voor een vernietiging van de natie.
Niemand weet nationalisme juist te definiëren. Een essentieel onderdeel is de gedeelde herinnering. Hiervoor moet elk individu zich verbonden voelen met bloedverwanten die zo ver mogelijk in het verleden leefden, als zo ver mogelijk in de toekomst geboren worden. Verzamel vervolgens alle individuen en je hebt grofweg dat wat de natie zou moeten vormen. Vindt je daarin gedeelde normen en waarden die tegenstellingen overbrugt, dan mag je van een natie spreken. Ik zie niet in waar en wanneer dit in Nederland aanwezig zou moeten geweest, behalve tijdens de Opstand (1566-1648).
1/3
Beste Ines, eventjes een correctie. Het Wilhelmus is niet van de hand van Marnix van St. Aldegonde, maar van (hoogstwaarschijnlijk) Petrus Datheen. Dit heeft hernieuwd onderzoek uitgewezen van de universiteiten van Amsterdam en Gent.
Hoe moet het nu op koningsdag? En wat moeten de voetbalsupporters van het Nederlands elftal nu. Links is helemaal de weg kwijt.
Onze (nu demissionair) minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening zou kunnen overwegen om voor het luttele bedrag van ± € 10 een vlaggenstokhouder, een vlaggenstok en de Nederlandse vlag van ± 1 x 1,5 m verplicht te leveren bij elke oplevering van een nieuwe woning.
Om te beginnen zouden Nederlanders kunnen beginnen om onze nationaliteit, ons zelfbewustzijn, onze soevereiniteit te tonen aan de rest van de wereld.
Niet alleen op 5 mei of de verjaardagen van onze heersers en in de 1e en 2e Kamer, maar elke dag, op elke gevel, op elke nu nog lege vlaggenmast
Op elk bootje of schip is dat al de gewoonte!
Overdag en ook ‘s avonds, maar dan verlicht!
In bijna elke bouwmarkt verkrijgbaar voor het luttele bedrag van € 4,50 !
De vlag is een symbool van het behoren tot een groep met dezelfde cultuur, geschiedenis, waarden en belangen.
Van links mag je niet daaraan hechten, want je zal en moet wereldburger zijn die alleen economische grondslagen hanteert. Want die andere dingen: cultuur, geschiedenis, waarden en belangen onderscheiden ons van anderen. Links wil een eenheidsmens, een universele mens van ons maken.
Wie zich daartegen verzet is conservatief, racistisch of zelfs extreem-rechts, al naar gelang de situatie.
Net als de strijd van links tegen de natie-staat Israël wordt gevoerd onder het mom van ’tegen zionisme’, zo wordt de strijd van links tegen de natie-staat Nederland gevoerd onder het mom van ‘nationalisme, verwijzingen naar WO 2’.
Het zijn tactieken die de binding met de eigen cultuur en groep moeten verzwakken.
Er staat ergens in de Bijbel een tekst over de Duivel die zich steeds heftiger zal roeren omdat hij weet dat zijn dagen geteld zijn.
Daar moest ik wel aan denken toen ik deze column las.
Links probeert wanhopig met valse informatie, met mensen die het niet met hun eens zijn wegzetten als fascist of extreem-rechts en allerlei verdachtmakingen de geest in de fles terug te stoppen.
Hun ergste nachtmerrie is natuurlijk dat hier net als in Engeland honderd-duizenden de straat op gaan, vreedzaam zwaaiend met de drie-kleur als staterment tegen de ongecontroleerde instroom van asiel-zoekers.
Mensen die zich ordelijk gedragen in schril contrast met het extreem-linkse tuig dat inmiddels voor miljoenen vernield heeft.
Er komt nog meer ellende: ook extreem-links zal zich steeds heftiger gaan roeren omdat ze beseffen dat de bevolking hun zat is en hun dagen geteld.
de vlaggen op oude zeilschepen die in musea te zien zijn : oranje blanje bleu !
Eergister in en rond Rotterdam 2 bezoeken gebracht , ben geschrokken van de drukte , ook wel overbevolking genoemd. Welke politici hebben dit laten gebeuren en zijn hiervoor niet gestraft ?!
Zelf vlag ik met de Friese vlag, eerbiedwaardig oud en mooi , ook door de rode pompeblêden , en dat in Noord-Brabant.
Dank voor dit mooie artikel
De vlag verbindt en beschermt onze Nederlandse cultuur.