Reële kansen voor hervorming van de EU
Tijd voor meer democratische controle op ongekozen functionarissen
- Rusland als gevaar: oorlogshitserij of terechte zorg? - 7 september 2026
- China speelt vals in de wereldhandel - 31 augustus 2026
- Trumps hobbelige route naar vrede in het Midden-Oosten - 14 augustus 2026
De EU zou een belangrijk verkiezingsthema moeten zijn in de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer. Ruim zestig procent van alle wetgeving komt al uit Brussel en nog meer of minder EU zal voor een belangrijk deel ‘leven en welzijn’ van burgers en bedrijfsleven in ons land bepalen. De keus op 29 oktober is voor een Ever Closer Union met als ideaal een federale staat, waarbij Nederland een provincie van de Verenigde Staten van Europa wordt. Of renationalisatie, terug naar een Europa der Vaderlanden, een vrijwillige samenwerking tussen soevereine landen. Welke kant wil men op?
De EU is verworden tot een bureaucratisch monster. Met een ambtenarenapparaat dat de hele dag niets anders doet dan alles wat los en vast zit in de Europese Unie reguleren. De uitspraak dat de VS innoveert, China imiteert en de EU reguleert kan niet treffender geformuleerd. Daarbij treden de ambtenaren van de Europese Commissie ver buiten hun mandaat, een mandaat dat beperkt is door de verdragen en door het vetorecht van de lidstaten. Tot een veto komt het echter zelden.
Vetorecht
De druk op een lidstaat om af te zien van een veto is sterk. In de praktijk betaalt een lidstaat een hoge prijs voor het gebruik van het vetorecht, op andere onderwerpen of in ‘de portemonnee’. Alleen sterke regeringen weten af en toe deze druk te weerstaan. Met als meest sprekend voorbeeld Hongarije, dat iedere dag een miljoen euro boete betaalt, omdat het weigert de grens voor illegale migranten open te zetten.
Controle ontbreekt
Democratische controle op de regeldrift van de Commissie is er amper. Nieuwe door de Commissie ontworpen EU-wetgeving moet formeel weliswaar door het Europees Parlement en door de lidstaten worden goedgekeurd, maar is in de praktijk niet veel meer dan een hamerstuk. Nationale parlementen zijn niet of veel te laat betrokken en als er al een stemadvies vanuit een nationaal parlement komt, wordt het niet uitgevoerd.
Een bekend, beter gezegd berucht voorbeeld is de aangenomen motie in het Nederlands parlement om niet akkoord te gaan met de invoering van een digitale EU-identiteit. De toenmalige staatssecretaris (van Huffelen van D66) had daar lak aan en stemde gewoon vóór in Brussel.
Overschrijding mandaat
Behalve de voortdurende oprekking van haar mandaat door de Commissie – met als kampioen-oprekster Commissievoorzitster VDL (Von der Leyen) – is er ook nog het Europese Hof van Justitie. Formeel mag dat Hof alleen uitspraken doen over communautaire zaken, bevoegdheden die de lidstaten aan ‘Brussel’ hebben overgedragen. Bijvoorbeeld betreffende de interne markt en de douane-unie. Maar daar houdt het Hof – aangemoedigd door de Commissie – zich niet aan. Het acht zich bevoegd om over alles een eindoordeel te vellen, ook over zaken waar de Commissie geen enkele bevoegdheid heeft.
Een saillant voorbeeld is de uitspraak van het EU Hof van Justitie over het Public Sector Purchase Programme (PSPP) van de Europese Centrale Bank om de zuidelijke lidstaten niet failliet te laten gaan. De ECB heeft geen bevoegdheid om staatsobligaties rechtstreeks op te kopen. Het EU Hof keurde deze handelwijze echter goed. Het Duitse Bundesverfassungsgericht (BvfG) kwam hiertegen in het geweer en verklaarde het arrest van het EU Hof niet bindend in Duitsland. De actie van het BvfG trotseerde het door de Commissie verzonnen beginsel, dat uitspraken van het EU Hof van Justitie altijd voorrang hebben boven nationaal recht.
Polen en Hongarije
Nog duidelijker was de afstand die het hoogste Hof in Polen nam van een uitspraak van het Europese Hof. In de zaak rond de Poolse Tuchtkamer voor rechters verklaarde het Constitutioneel Hof (Trybunał Konstytucyjny) zich competent en niet het EU Hof. Het conflict ging over de voorlopige maatregelen van het EU Hof, waarbij het Poolse Tuchtkamer van het Hooggerechtshof haar werkzaamheden moest opschorten vanwege zorgen over de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de Poolse rechtspraak. Op 14 juli 2021 oordeelde het Poolse Constitutioneel Hof dat deze maatregelen in strijd zijn met de Poolse grondwet en dus niet nageleefd hoefden te worden.
Veel meer voorbeelden kunnen worden genoemd, waarbij de Commissie (ver) buiten haar mandaat treedt. Zo startte de Commissie in diverse gevallen inbreukprocedures tegen landen als Polen en Hongarije over de organisatie van hun rechterlijke macht, hoewel het EU-recht geen bevoegdheid geeft over de nationale inrichting van rechtsstelsels.
Defensie
De laatste tijd dicht de Commissie zich zelfs bevoegdheid toe op defensiegebied. VDL bemoeit zich met de oorlog in Oekraïne en dringt zich op bij gesprekken van de coalition of the willing. Duitland verzet zich daartegen en president Trump zette haar de kamer uit toen het recente gesprek in het Witte Huis over een vredesregeling in Oekraïne ging.
De EU gaat niet over defensie, dat is de NAVO.
Nationale parlementen en ook ook rechters bekritiseren geregeld het oprekken van de grenzen door de Commissie en het Hof, bij het doordrukken van wetgeving of het sanctioneren van lidstaten over interne kwesties die slechts zijdelings met EU-recht te maken hebben.
Mandarijnen
De vraag is hoelang de lidstaten, hoelang de burgers van de lidstaten nog accepteren dat ongekozen Europese Commissarissen, Mandarijnen, zoals ze genoemd worden in het boek van D.J. Eppink, de dienst uitmaken in de EU. Dat de EU zich door hun toedoen met van alles en nog wat bemoeit, terwijl de EU op veel van die terreinen geen enkele bevoegdheid heeft. Met regelgeving, die burgers en bedrijven in een steeds knellender keurslijf dwingt. Een overmaat aan onnodige regelgeving die de vrijheid van de burger beperkt en bedrijven het ondernemen onmogelijk maakt.
Een recept voor vrijheidsberoving en economische zelfmoord. Een sluipend proces naar een federale unie, waarbij het beslissingsrecht van de lidstaten en hun parlementen steeds verder wordt uitgehold.
Protest
Dat de burgers in de Europese Unie hier niet van gediend zijn bleek bij vele recente verkiezingen. Centrumrechtse politieke partijen, die een dergelijke gang van zaken in de Europese Unie afwijzen, kwamen in veel lidstaten aan de macht.
Het sleutelwoord daarbij was renationalisatie. Het terugnemen van veelal onterecht toegeëigende bevoegdheden door de Europese Commissie. Het weer strikt toepassen van het subsidiariteitsbeginsel. Alleen wanneer lidstaten niet zelf zaken kunnen regelen en/of problemen kunnen oplossen dient de EU bevoegdheid te krijgen. Op duidelijk afgebakende terreinen. Dat is met name de interne markt, de douane-unie en criminaliteitsbestrijding. Op alle andere onderwerpen kan (nauw) worden samengewerkt, maar dient de EU geen bevoegdheid en zeker geen exclusieve bevoegdheid te krijgen.
Renationalisatie
Een Pools/Hongaars initiatief heeft een en ander op een rijtje gezet en een voorstel uitgewerkt om van de huidige situatie naar een renationalisatie te groeien. Met de Commissie in (slechts) een secretariaatsrol (van de Europese Raad), met een beperktere bevoegdheid voor het EU Hof van Justitie en met afschaffing van het Europese Parlement.
Verkiezingsthema
De EU is traditioneel geen groot verkiezingsthema. De ontwikkelingen die we de laatste tijd zien zouden daar echter wel eens verandering in kunnen brengen. Een EU die met het huidige beleid een economische afgrond dreigt in te storten, de machtsgreep van de Europese Commissie om gigantische ‘eigen inkomsten’ te creëren, waaronder eurobonds, lees: eigen belastingheffing invoeren en de geopolitieke revolutie, waarbij de EU moet kiezen voor de VS of voor China.
De partijprogramma’s voor de verkiezingen van 29 oktober zijn gepubliceerd. De politieke partijen hebben daarin ook een EU-paragraaf opgenomen. Of deze in de komende campagne wordt uitgelicht of weinig aandacht krijgt valt moeilijk te voorspellen. Het kan zoals gebruikelijk alle kanten op. Events spelen zoals bekend een grote rol. Een crisis in de EU bijvoorbeeld. Een dreigend failliet van Frankrijk met de val van de regering Bayrou op 8 september. Een gierende inflatie door het beleid van de ECB om Frankrijk te redden. Een mislukte reddingspoging met als gevolg een val van de euro of een uittocht van Europese bedrijven naar de VS, een nieuwe energiecrisis. Who knows.
Maar ook zonder een crisis in Europa kan de EU een verkiezingsthema worden. De huidige polarisatie tussen links en rechts gaat niet alleen over meer of minder overheid, maar ook over meer of minder EU. Met aan de linkerkant van het politieke spectrum GL/PvdA, D66, Volt, PvdD én het CDA (zeker wat de EU betreft) en aan de rechterkant BBB, JA21, SGP, BVNL en Vrij Verbond en de PVV voor wat de EU betreft. De VVD kan twee kanten op.
Het zal van de partijleiders en van mogelijke events afhangen of de EU een echt verkiezingsthema wordt.
Als de macht van de EU niet beperkt wordt zal deze groeien tot een dictatoriale moloch gelijk aan de Sovjet unie van weleer. Hoe meer macht hoe minder vrijheid.
De Sovjet Unie is ingestort.
De EU is daar niet ver vanaf.
Definieer ‘instorten’.
Bedoel je een economisch en moreel faillissement als in de Sovjet Unie? Een revolutie? Of misschien wat mij waarschijnlijker lijkt: steeds meer landen verlaten de EU vrijwillig? In de laatste variant moeten we vooral denken aan Centraal- en Oost-Europese landen die zich zullen aansluiten bij de BRICS waarna de resterende West-Europese bedrijven steeds meer naar het oosten zullen trekken vanwege het meer aangename ondernemersklimaat.
Ik merk dat nogal wat mensen zijn blijven hangen in de koude oorlog en nog steeds denken dat Rusland, China en Oost-Europa communistisch zijn. Ofschoon ze vaak wel nog geregeerd worden door de communistische partij, of door dezelfde mensen, die voor het gemak van partij gewisseld zijn – niets is zo flexibel als een politicus – is het gevoerde beleid vele malen meer klassiek-liberaal dan bij ons. Rusland heeft een flat tax van 13%, Bulgarije van 10%. Als je in die landen komt merk je dat ze goed vooruitgaan. Er hangt een positieve, ondernemende sfeer. Jonge mensen spreken allemaal goed Engels want ze zijn opgegroeid met Youtube en Netflix. Het is modern zonder de woke en migratie nonsens.
Er is dan ook een trend gaande de laatste 10 jaar dat met name Duitse bedrijven hun activiteiten steeds meer verplaatsen naar Centraal- en Oost-Europa, meer dan naar de USA.
Stemmen met je voeten is nog altijd zeer effectief en geeft onmiddellijk resultaat.
Inderdaad, ik bedoel een economisch en moreel faillissement.
U moet niet vergeten dat in die tij van de koude oorlog de kosten voor de USSR te hoog werden. Er werd veel geld uitgegeven aan defensie terwijl de interne economie door het communistische ideaal (een plan economie) steeds verder opdroogde.
Vergelijk de situatie met waarin de EU verkeert.
Ik verwacht dan ook eenzelfde resultaat.
En miljoen per jaar boete betalen is goedkoper dan het huidige asielbeleid en niet te duur middel om je eigen cultuur en veiligheid te behouden. Maar dan moet je eerst van links af zijn en dat zal in Nederland niet makkelijk zijn omdat deze uitgezaait is door het hele land en heeft macht over alle instanties. Voordat links er zelf achter komt dat illegale migratie onhoudbaar is zal er extra veel schade ontstaan om nog ooit te kunnen repareren.
Een dapper artikel, maar helaas is de werkelijkheid anders.
In NL zijn bijna alle politieke partijen eurofiel en voeren ze elk commando van de Opperste Sovjet in Brussel met fanatieke ijver uit.
De landen Polen en Hongarije hebben vast geen artikel grondwet 92, 93 en 94 die EU wetgeving automatisch geldig maakt. De vergelijking met die landen is dus weinig zinvol.
NL heeft zich met die grondwet artikelen uitgeleverd aan het EU beleid. Wij zullen moeten gehoorzamen of gewoon er uit stappen.
En zo is het! Dus je kunt stemmen wat je wilt!
Behoud van de zelfstandigheid en het zelfbeschikkingsrecht van Nederland en de Nederlanders is voor mij al tientallen jaren het belangrijkste verkiezingsthema. Ik ben jaloers op de Hongaren.
De verhoudingen in Nederland liggen zodanig dat ik vrees dat de ‘verbrusseling’ van Nederland niet tegen te houden is. Weg soevereiniteit, weg vrijheid, weg democratie. Ik hoop dat ik ernaast zit.
Zoals de Telegraaf schreef massaimmigratie is niet meer uit te leggen. De belangrijkste verkiezingsthema door sommige partijen totaal genegeerd.
Voor een vrijwillige samenwerking tussen soevereine landen heb je geen overkoepelende politieke structuur nodig. Die overkoepelende politieke structuur is er juist om zaken af te dwingen die bepaalde soevereine landen niet willen. Een bekend en al wat ouder voorbeeld is wanneer Frankrijk haar auto industrie wil steunen met belastinggelden, dan is de Duitse auto industrie daar niet blij mee en heeft rechtsmiddelen nodig om dat tegen te gaan. Of als een land invoerheffingen wil opleggen om hun eigen industrie te beschermen, dan kun je dat via de EU blokkeren. De gedachte dat sommige landen iets niet zelf kunnen regelen en dat de EU dat dan voor hen moet doen lijkt mij niet realistisch. Er wordt toch al veel te veel geregeld. Bovendien nemen ze de meeste wetgeving van elkaar over.
Als soevereine landen geheel vrijwillig met elkaar willen samenwerken, dan heb je daar geen EU, of een andere politieke structuur voor nodig. Het is mij ook niet duidelijk waarom je je zou willen beperken tot Europa, een continent wat vrijwel geen economische groei kent. De groei zit met name in Azië en misschien wat in Zuid-Amerika. De VS isoleren zichzelf middels tariefmuren.
In alle varianten blijft het een kwestie van wensdenken omdat er te weinig politieke partijen zijn die een hard gecodeerd nee uitspreken. De VVD zit tot over zijn oren in de technocratische globalistische structuren en is niet meer te onderscheiden van D66. Ook bij de PVV hebben we gezien dat ze niet uit de EU gaan stappen of daar met de vuist op tafel slaan. Bij andere partijen is het niet veel beter. Alleen bij een paar splinterpartijen, die hun handen mogen dichtknijpen als ze twee zetels krijgen, kun je vuurwerk verwachten. Het glijdt dus allemaal verder bergafwaarts tot er iets breekt.
Wat betreft de meer democratische controle in de aanhef van het artikel, stel ik dat de meest eenvoudige weg hiertoe is:
1) opheffing Verdrag van Maastricht (1992) en dus de hele bureaucratische mikmak van de EU.
2) herstel van de ministerraad en de Raad van regerings hoofden als enige besluitvormingsorganen van de nieuwe organisatie, die gewoon weer EEG kan heten. Want die zijn democratisch gekozen door het volk van de deelnemende landen.
Laatst vernam ik van de wens om de BeNeLux te herstellen. Dat lijkt me beter dan de EU. Ik ben bang dat eenmaal de EEG opnieuw dezelfde machtsontwikkeling volgt.
De EU gaat straks bepalen dat er Nederlandse soldaten naar Oekraïne gestuurd worden.
Wat zeg ik, dat gebeurt nu al, Schoof knikte heel braaf ja gisteren. Het is dat Poetin niet doet wat de EU wil.
Dan hebben we het natuurlijk nog niet over migratie.
Wat in 1999 bekend werd maar niet werd begrepen:
“Wir beschließen etwas, stellen das dann in den Raum und warten einige Zeit ab, was passiert.
Wenn es dan kein großes Geschrei gibt und keine Aufstände, weil die meisten gar nicht begreifen, was da beschlossen wurde, Dann machen wir weiter.
Schritt für Schritt, bis es kein zurück mehr gibt”
(Jean-Claude Juncker in Der Spiegel, 52/1999, 27 Dezember 1999, Seite 136)
Rest nog maar één actie: NEXIT
Ik vrees dat u gelijk heeft. De betonrot is dusdanig vertakt dat er geen hervorming mogelijk is. Te veel individuen die te veel macht hebben en die wensen te behouden. Dus daar alles maar dan ook alles aan opofferen. Het gedrocht moet ontmanteld worden en uiteindelijk opgeheven. Liefst doordat land na land exit zal gaan.
Zal even duren. Dus in NL alvast maar beginnen met het opzeggen van allerlei contraproductieve verdragen. Want ook die kunnen niet meer hervormd/aangepast worden.
Het westen zal totaal opnieuw moeten beginnen.
Één van die events is lidewij de vos van fvd die niet eens benoemd wordt aan de linkse of rechtse politiek, slecht hoor.
De eu is een misbaksel en de lidstaten worden geregeerd door eurofielen, dan zal er eerst een opstand moeten komen om het eu cordon af te breken.
De eurofiele media staat stijf van de propaganda en is een een slap lid van censuur.
Exit eu hoe eerder des te beter , feitelijk moet de eu met 90% krimpen dan praten we verder.
Vdl en consorten geef ze levenslang wat een zootje tuig zijn dat.