Oekraïne-onderhandelingen Abu Dhabi: land voor vrede
Hoe Trump en Poetin de kaart herschikken
- Oekraïne-onderhandelingen Abu Dhabi: land voor vrede - 14 november 2026
- Polen: constitutionele crisis of staatsgreep? - 9 november 2026
- Omstreden verkiezingsoverwinning Lula da Silva in Brazilië - 27 oktober 2026
Foto: Kremlin.ru CC [LICENTIE].
Als de onderhandelingen verlopen als gepland, zal het idee van Kissinger3 dat hij tijdens het World Economic Forum in Davos presenteerde worden uitgevoerd: land for peace. Het afstaan van de Krim en de Donbas in ruil voor vrede en veiligheidsgaranties voor Oekraïne. De kaart van Europa zou wederom worden aangepast.
Aan tafel in Abu Dhabi
Na diverse sonderingen in Rusland en Oekraïne door de gezanten van Trump, Witkoff en Kushner, zijn echte onderhandelingen over beëindiging van de oorlog eindelijk van start gegaan, in Abu Dhabi. Oekraïne is aanwezig met een vertegenwoordiging, maar lijkt meer lijdend dan meewerkend voorwerp. Europa is met deelname van de E3 (het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland) vertegenwoordigd, maar is toehoorder. Als er een ‘deal’ tot stand komt, zal deze worden gesloten door Rusland en de VS, met (schoorvoetende) instemming van Oekraïne.
Aan de eis van Oekraïne voor harde veiligheidsgaranties zal naar verwachting wel worden voldaan, maar behoud van het totale grondgebied is een no-go.
Land voor vrede
Oekraïne heeft zich daar lang tegen verzet, maar schijnt er nu in te berusten. De precieze afbakening van de nieuwe grens zal nog veel voeten in de aarde hebben, maar het principe van land for peace zou door Oekraïne thans zijn geaccepteerd. Beseft wordt dat het terugveroveren van verloren grondgebied een illusie is.
Weliswaar vorderen de Russen in hun veroveringsstrijd maar langzaam en mondjesmaat, maar het terugdringen, laat staan verslaan van een nucleaire grootmacht als Rusland bleek toch een brug te ver. Met de winter voor de deur, wederom harde Russische aanslagen op het elektriciteits- en energienetwerk en het voortgaande verlies van mensenlevens lijkt Oekraïne het verzet tegen afstaan van grondgebied op te geven. Onder zware druk vanuit Washington wel te verstaan, want zonder ‘intelligence’ en wapens uit de VS kan Oekraïne de oorlog niet voortzetten.
Het is triest dat het zo lang geduurd heeft voordat men om tafel ging zitten. Aan beide kanten zijn honderdduizenden levens opgeofferd aan — zoals het ernaar uitziet — een verloren zaak. Hopelijk is de oorlog nu snel voorbij en kan aan de wederopbouw van Oekraïne worden begonnen. Europees geld daarin steken lijkt ook vruchtbaarder dan het blijven storten daarvan in de bodemloze put van een ‘never ending war’.
Europa aan de zijlijn
Overigens is men in Europa nog niet zo ver. Bondskanselier Merz heeft zelfs geëist dat alle lidstaten van de EU Oekraïne financieel ondersteunen om de oorlog voort te kunnen zetten, met als dreigement dat hij bij non-compliance niet zal instemmen met een akkoord over het Meerjarig Financieel Kader, het budget voor de komende zeven jaar van de Europese Unie. De Duitsers en met hen Polen en de Baltische staten zien niets in een akkoord met Poetin. Zij vrezen dat een akkoord over beëindiging van de oorlog in Oekraïne slechts een adempauze aan Rusland geeft. Poetin zal nadat zijn leger weer op krachten is gekomen de oorlog opnieuw opstarten en het niet bij Oekraïne laten. Hij zou imperiale ambities hebben, het Sovjetrijk willen herstellen en als een nieuwe tsaar over dat rijk willen heersen.
Een narratief dat volgens kenners van (de geschiedenis van) Rusland op drijfzand rust. De reden dat Poetin Oekraïne binnenviel4 had niets met imperialistisch grootheidsdenken te maken. Poetin was bang dat de Oranjerevolutie in Oekraïne zou overslaan naar zijn eigen land en wilde bovendien niet de NAVO aan de grens met Rusland.
Maar het ‘imperialisme’-narratief is hardnekkig en zal in Europa niet snel verdwijnen. Een oplossing van het conflict is derhalve niet uit Europa te verwachten. Dat zal van Trump en Poetin moeten komen.
Voortekenen van een deal
Indicaties dat het de VS deze keer menens is en dat een deal met Rusland kans van slagen heeft, zijn een aantal gebeurtenissen van de laatste tijd. Zo werd de Russische minister van Financiën uitgenodigd voor een G20-bijeenkomst in Atlanta. De VS hebben momenteel het voorzitterschap van de G20. En Poetin zal, hoewel nog niet officieel bevestigd, worden uitgenodigd voor de G20-top in Miami eind van het jaar. Trump wil dat Oekraïne niet langer de olie- en gasindustrie in Rusland aanvalt. De dieselprijs is wereldwijd veel te hoog en moet naar beneden. Met het wegvallen van Russische productie lukt dat niet. Trump sloot zelfs een leveringsovereenkomst van diesel met Rusland. Voor de ontwikkeling van de olie- en gasindustrie in Rusland zouden Amerikaanse firma’s interesse hebben getoond. Kushner zou de mogelijkheid daartoe al verkend hebben en een welwillend oor hebben gevonden in Moskou.
De VS hebben meer belangen bij een de-escalatie van de betrekkingen met Rusland. Zij zien met lede ogen aan dat Rusland en China steeds vaker gezamenlijk optrekken, bij hun poging de wereldeconomie te de-dollariseren5 en alternatieve instituties op te richten voor het door de VS gedomineerde Bretton Woods-systeem.
De VS willen Rusland losweken van China en terughalen in het westerse kamp. Al met al tekenen dat de VS uit zijn op een normalisatie van de betrekkingen met Rusland. De oorlog in Oekraïne is een obstakel daartoe en moet derhalve worden ‘opgeruimd’.
Trumps nalatenschap
Een laatste reden waarom de kans op succesvolle onderhandelingen — die eerder tot niets leidden — deze keer groter lijkt, is dat de midterms voorbij zijn. Trump heeft die weliswaar verloren, maar over het buitenlandse beleid van de VS blijft hij als Commander in Chief heer en meester. Hij heeft nu met andere woorden z’n handen vrij, hoeft geen rekening meer te houden met de kiezersgunst en kan aan zijn nalatenschap gaan werken.
Hij wil graag de geschiedenis ingaan als vredestichter. Hij is teleurgesteld dat hij de Nobelprijs voor de Vrede nog steeds niet gekregen heeft en wil die alsnog veroveren. Zo eerzuchtig is hij wel.
Dus wie weet. Wellicht staan de sterren deze keer goed, is een akkoord over beëindiging van de oorlog in Oekraïne binnen bereik en kunnen we uitzien naar een blijde kerstboodschap.
Ontvang de beste analyses die de mainstream media niet brengen.
Gratis alle nieuwe OpinieZ-artikelen en analyses in uw mailbox.
Gratis. Afmelden kan altijd met één klik onderaan elke mail.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Een uitstekend artikel weer! Complimenten. Het is vanaf het begin een verloren strijd geweest. Oekraïne heeft nooit kans gehad om te winnen. Opgestookt door het westen zijn ze een oorlog aangegaan, betaald van ons belastinggeld. Je kunt van Trump zeggen wat je wil maar hij heeft zich doorlopend ingezet om een oplossing te vinden. Ja ok, de economie weegt zwaar voor hem, dat zouden onze zogenaamde leiders ook voor ogen moeten hebben. Het extreem linkse geweld vanuit de media heeft een groot deel van onze bevolking in slaap gesust met leugens en halve waarheden. Laat het alsjeblieft zo zijn dat we vrede en rust ontstaan en mensen weer vooruit kunnen kijken.
Ik zoek in dit verband naar een vergelijking met nagorno-karabach en azerbaijan. daar kwam niemand aan te pas evenals Rusland en de Krim. Gek eigenlijk.
Oekraïne in haar hele bestaan werd echt zelfstandig pas na het val van de Sovjet unie. Uiteraard wilden zij ook zelfstandig verder maar de samenstelling van de bewoners met veel Russen al sinds de tsaar en vooral in het Donbas gooide riet in het gang van zaken. Daar hield het Westen geen rekening mee. Wie herinnert zich niet de Brusselse lieden van Balen en Verhofstad het volk ophitsen op de Majda plein in Kiev. Natuurlijk vreugde in alle ex-satelliet Sovjet landen. En als eindelijk vrije land had Oekraïne het recht om zelfstandig te worden maar tegelijk de pech van de Russische invloed in eigen land. Land voor vrede is voor Oekraïne net zo onacceptabel als voor de Russen het verlies van de Sovjet unie. Voor Poetin was dat de ergste gebeurtenis van de vorige eeuw en hij zal alles aan doen om dat te herstellen. De plannen van Trump voelen toch als München 1938 voor Tsjechoslowakije is en Oekraïners zonder zijn hulp waren al lang verloren. Hoe dan ook het voelt als overwinning voor Poetin en wie de juk van de Sovjet unie meegemaakt heeft zal het nooit goedkeuren. Op andere kant is de blijvende oorlog ook geen oplossing. Het is aan de Oekraïners hoeveel zij willen slikken. En slikken waren zij tenslotte altijd al gewend.
Daarom zijn deze onderhandelingen gedoemd tot mislukken met een totale ineenstorting van Oekraïne tot gevolg en ook de westerse economieen zullen harde kloppen krijgen door de financiële steun aan Oekraïne.
Dit is in niemands belang.
Er wordt onderhandeld over een bestand en niet over vrede. Laat dat duidelijk zijn.
Als er vrede zou komen hoever geen vredestroepen in Oekraïne gestationeerd te worden. Dat is niet in het belang van het westen.
Een bestand is in het belang van het westen want dan kunnen er zogenaamde vredes(NATO)troepen in Oekraïne gestationeerd worden met uiteindelijk inlijving in de NATO.
Dat is in het belang van het westen.
Ik voorspel hierbij dat de onderhandelingen gaan mislukken. Zelensky , met op de achtergrond de Europese landen, zal nooit instemmen met de eisen van Rusland, onder ander zijn eigen vertrek.
De Europese landen hebben geen alternatief of zelfs een onderhandelaar.
De oorlog gaat dus “vrolijk” door.
Ik zou de heer Johannes Vervloed willen herinneren aan de raket crisis in Cuba.
Poetin zal met hetzelfde fanatisme van John F. Kennedy destijds tijdens die crisis, proberen te voorkomen dat Oekraïne binnen de invloedsfeer van de NATO komt.
Dat betekent dat we ons voor moeten voorbereiden op het ergst.
Ik zou de mensen die onder mijn reactie een minnetjes zetten verzoeken om een beargumenteerde mening hieronder te willen zetten. Iedereen wil een einde aan die oorlog. Ik ben het doden beu.