Advertenties

Serena Williams sleept de identiteitspolitiek de sport in

Verliezende tennisvedette trekt de slachtofferkaart

Serena Williams tijdens de finale van de US Open

Titelfoto: Serena Williams tijdens de finale van de US Open. Screenshot door redactie OpinieZ van YouTube-video, kanaal Isaac Green

Zaterdagavond 8 september (Nederlandse tijd) werd in New York de damesenkelspel-finale gespeeld op het tennistoernooi US Open. Het ging tussen de vedette Serena Williams en de verrassende Japanse nieuwkomer Naomi Osaka. Ik volgde de wedstrijd niet live, pas de volgende ochtend zag ik wat er was gebeurd. Ik werd me tot mijn afschuw bewust van een nieuwe realiteit: de identiteitspolitiek heeft zijn intrede gedaan in de sportwereld.

Tantrum

Serena Williams speelde zaterdag een matige finale. Ze kwam al snel een set achter en het zag er naar uit dat Osaka de titel zou pakken. Dit zorgde voor emoties bij Williams en ze kreeg verschillende woedeuitbarstingen op de baan. Ze klaagde, jammerde en sloeg rackets kapot. Hierop kreeg ze een waarschuwing van de umpire Carlos Ramos.

Vervolgens meende hij te hebben gezien dat Williams vanaf de tribune (niet toegestane) aanwijzingen kreeg van haar coach, waarvoor hij een tweede waarschuwing uitdeelde. Williams riep kwaad dat zij geen aanwijzingen had gekregen. Na de zoveelste tantrum moest ze voor straf een game inleveren. Williams ontstak vervolgens in razernij en noemde de umpire een dief en eiste excuses van hem, bedreigde een lijnrechter en riep de scheidsrechters erbij.

Seksistisch

Na de door Serena verloren wedstrijd overheerste in de mediacommentaren vooral de bittere nasmaak van de driftbuien van Williams. Dat de jonge, nog tamelijk onbekende Osaka een grandslam-toernooi had gewonnen, boeide niemand. Iedereen wilde weten wat de stampvoetende Serena had bezield. In het interview achteraf vertelde ze hoe oneerlijk de umpire en scheidsrechters waren geweest. Ze noemde de umpire seksistisch en tooide hem met het predicaat “dief” omdat hij haar een game had afgenomen voor haar gedrag. Dit terwijl mannen volgens Williams nooit zo hard gestraft zouden worden. Daarnaast had ze ook nog eens een geldboete gekregen.

Benadeeld

Naar eigen zeggen voelde Williams zich in haar vrouw-zijn, moeder-zijn en raciale identiteit benadeeld. Ze deed er nog een schepje bovenop door te zeggen dat het niet om haarzelf ging, maar om de gehele sport en hoe vrouwelijke sporters sowieso altijd worden benadeeld. Williams merkte op dat ze “vecht” voor gelijkheid binnen de sport.

Een wonderlijke uitspraak: ik heb haar namelijk nog nooit gehoord over het feit dat in het tennis mannen 3 sets moeten winnen en dus maximaal 5 sets kunnen spelen, terwijl vrouwen maar 2 sets nodig hebben om te winnen en maximaal 3 sets spelen. En mannen en vrouwen krijgen wel hetzelfde prijzengeld uitgekeerd. Een gevalletje dus van “Wel de lusten, maar niet de lasten”!

Kaepernick

Het begint langzamerhand een nieuwe trend te worden: atleten meten zich in de media een activistisch imago aan om identiteitspolitiek te promoten en bonuspunten te scoren bij mensen met het vermeende slachtofferschap-syndroom. Een aantal dagen geleden bleek Nike met een nieuwe reclamecampagne te komen waarvan American Football speler Colin Kaepernick het gezicht is. Kaepernick is de speler die de trend startte om voorafgaand aan de wedstrijd tijdens spelen van het Amerikaanse volkslied demonstratief te knielen. Hij probeert hiermee het geweld en oneerlijke behandeling van Afro-Amerikanen op de agenda te krijgen.

Racistisch systeem

Kaepernick vergeet wel even dat het geweld tegen Afro-Amerikanen grotendeels van Afro-Amerikanen zélf komt en veel minder van de “witte politie”. Natuurlijk klinkt het allemaal erg mooi dat hij voor een droom alles heeft moeten opofferen, zoals de reclameboodschap luidt, maar in werkelijkheid heeft hij gewoon een universiteitsbeurs gekregen waarna hij werd geselecteerd door de San Francisco 49ers. Het “zeer racistische systeem en land” waar hij zo tegen protesteert heeft hem wel de mogelijkheid gegeven om kosteloos naar de universiteit te kunnen en nu bovengemiddeld als atleet te verdienen. Waarschijnlijk zal Williams één van de volgende atleten zijn die mag figureren in de identiteitspolitieke soap van sponsors. Williams krijgt in ieder geval al steun van de WTA.

Slap excuus

Wat is er gebeurd met de slogan Sport verbroedert? Het is jammer dat het hardnekkige virus van de identiteitspolitiek nu ook al de sportwereld probeert te besmetten en verdeeldheid zaait. Williams werd benadeeld vanwege haar gedrag, niet vanwege haar identiteit. Natuurlijk deelde de umpire een forse straf uit, maar umpire Carlos Ramos is nu eenmaal streng tegen iedereen! Bovendien bepalen de beslissingen van één umpire niet de verhoudingen binnen de hele sport.

Als topsporter (of wie dan ook) is het altijd belangrijk om eerlijk tegen anderen te zijn, maar vooral ook eerlijk te zijn tegen jezelf. Identiteitspolitiek wordt gebruikt als excuus voor sukkels en slechte verliezers die de realiteit niet aankunnen en niet eerlijk durven te zeggen: “Ja, ik sloeg feitelijk de plank mis. Ik had een slechte dag. Het is mij momenteel niet gegeven om op het toppunt te kunnen presteren en leveren, want ik ben nu eenmaal maar een mens! Niets meer, niets minder”.

Dat had Serena moeten zeggen, in plaats van de slachtofferkaart te trekken. Voor destructieve identiteitspolitiek is geen plaats in de sport.

Advertenties

9

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Anton

Serena is op haar retour en dat weet ze. Maar zij identificeert zichzelf als een winnaar. Helaas voor haar, is dat altijd een tijdelijke positie. Serena weet gewoon niet hoe ze moet verliezen. Zelfs in een wedstrijd op topniveau die zij verliest trekt ze alle aandacht naar zichzelf. Ze weet niet alleen niet hoe ze moet verliezen, maar volgens mij heeft ze ook nooit geweten hoe je moet winnen.

rico

Ach het heeft wel iets grappigs dat zo een vermogende sporter met een een jaarsalaris van ongeveer 16 miljoen dollar de zelfde kaart trekt als linkse partijen als groenlinks en bij1. Die arme Serena wordt zo achtergesteld en gediscrimineerd. Hoe geloofwaardig is dat. Wat mij betreft is het einde discussie en heeft ze bewezen dat ‘het probleem’, zeker in haar geval, reuze meevalt.

Coen Hartman

Het was in feite een beschamende vertoning van Serena. De waarschuwingen waren terecht. En ook was het respectloos tegenover de tegenstandster, die minutenlang haar focus moest trachten te bewaren.
Ze had beter het boetekleed kunnen aantrekken i.p.v de slachtoffer kaart te trekken. Dit akkefietje (slechte verliezer) blijft wel aan haar kleven.

Piet Karbiet

Vanaf nu mogen blanke atleten op de 100 en 200 meter gewoon 1 seconde eerder starten. En bij het schaatsen de donkere sporters.

Arie

Ik volg tennis niet, maar kennelijk is Serena op haar retour.
Immers;
– identity politics = racisme;
– en racisme = totale talentloosheid.
Geen zinnig mens laat toch zijn/haar identiteit bepalen door zijn/haar huidskleur, geslacht, lhbtqwerty, etc?
Wat is er mis met ijver, vakkundigheid, brede interesses, vriendelijkheid, eerlijkheid, andere vormen van deugdzaam gedrag?

Veel mensen (met name kleine kinderen) zijn slechte verliezers, en dat is jammer. Maar door de sekse- en rassen- kaart te trekken laat ze niet alleen zichzelf kennen als een ontzettende sneuneus. Ze gooit bovendien olie op een vuur dat vele levens zal eisen. Ze kan haar overduidelijke ongelijk ook op een fatsoenlijker, en vooral veiliger manier toegeven.

Tja, en Nike…
Waren die niet vooral bekend van die immorele sweatshops?
Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen.

Marjo

U zit er naast met de feiten. Serena werd gecoached door haar coach die het toegaf. Resultaat, waarschuwing. Toen werd ze gebroken in de opslag, ontstak vervolgens in woede en brak haar racket. Resultaat, punt weggenomen. Toen werd ze nog woedender, vooral tegen de umpire en noemde hem een dief. Toen was de maat vol voor de umpire, en hij nam een game weg van haar. Al met al, eigen schuld, dikke bult. Ze speelde slecht vanaf het moment dat ze op de baan stond. Zij was de grote verliezer. Om dat te wijten aan sexisme en weet ik veel wat nog al meer maakt het allemaal nog een graadje erger.

lettie verburg

Dezelfde tekenaar heeft een keer een cartoon van een blanke mannelijke sporter getekend. Daar is nooit iets over te doen geweest. In ieder geval geen zielige politiek-correcte tweet van J.K. Rowling in persoon. Sjongejonge. De betroffen cartoonist is blank. Ik vraag me af of iemand de cartoon over Serena als racistisch zou hebben betiteld wanneer de tekenaar zwart was geweest…?

karton

Deze mevrouw, die eigenlijk best “een balletje kan slaan”, doet er álles aan om in de belangstelling te blijven; óók als ze verliest.
Jammer dat een groot tennisster zich zó verlaagt !

Martin Spoek

Even de juiste volgorde: 1e waarschuwing vanwege coaching, 2e waarschuwing na smijten van racket. 3e waarschuwing schelden tegen de umpire (Ramos). 2e bestraft met een punt 3e met een game.