- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Op het moment dat vorig jaar de roep om een referendum ontstond, in verband met de stilzwijgende invoering van het Associatieverdrag met Oekraïne, heb ik gebruik gemaakt van de door GeenStijl ontwikkelde mogelijkheid om op een eenvoudige wijze de petitie mede te ondertekenen.
Mijn beweegredenen waren tweeledig: ik had zo mijn twijfels over het verdrag zelf en ik ben geen fan van de EU. Dat we nu een mogelijkheid kregen om te laten weten hoe wij over de gang van zaken met betrekking tot de invoering van het verdrag dachten, was voor mij reden genoeg om de petitie te ondersteunen. Dat het slechts om een raadgevend referendum zou gaan, een symbolisch referendum, was me om het even.
Verdachtmakingen
Nadat duidelijk werd dat het referendum er daadwerkelijk zou komen, was ik stevig geworteld in het Nee-kamp. Omdat je een keuze niet alleen op gevoel kan maken, besloot ik me ook in te lezen in de materie en de argumenten van beide kampen aan te horen. Dat was niet altijd even makkelijk.
In de aanloop naar het referendum probeerden beide kampen elkaar immers te beïnvloeden en te overtuigen. Dat lukte uiteraard niet en al snel ontstond er een schreeuwerige sfeer met verdachtmakingen over en weer en het eindigde met doemscenario’s. Of je nu Ja of Nee zou stemmen, we zouden fors de pineut zijn:
volgens het Ja-kamp zou bij een Nee de oorlog in Europa uitbreken, volgens het Nee-kamp zou bij een Ja de oorlog met Rusland uitbreken.
Larie
Dat beide stellingen volkomen larie zijn, is natuurlijk overduidelijk. De Europese landen zullen niet onderling in een militair conflict geraken en Rusland zal Europa (in casu de NAVO en de overige niet bij de verdragsorganisatie aangesloten Europese landen) nooit aanvallen. Poetin is immers niet gek. Het geeft echter de armoede in het debat weer: als de argumenten niet werken, dan dreigen we met hel en verdoemenis.
Hiermee wil ik overigens niet alle deelnemers aan de discussie over één kam scheren, er worden gelukkig ook nog goede, inhoudelijke en informatieve discussies gevoerd. En dié discussies en de argumenten die in dat debat gebruikt werden hebben voor mij uiteindelijk de doorslag gegeven.
Cynisch
Wat “de initiatiefnemers” in dit ontluisterende artikel ook mogen beweren, dit referendum gaat over het Associatieverdrag en niet over de EU. We zullen van alles van de EU vinden, zoals u weet ben ikzelf bepaald geen fan van de EU. Dat betekent echter niet dat ik daarom maar tegen moét stemmen. Dat vind ik te cynisch.
Als we ons willen uitspreken over de EU, dan moeten we dit verdrag daarvoor niet gebruiken. Dan hadden we ons moeten uitspreken bij bijvoorbeeld een daadwerkelijke uitbreiding van de lidstaten, een verdere integratie van de lidstaten of het formeren van een Federaal Europa.
Het Associatieverdrag zelf kan geen kwaad. Het gaat over handel en samenwerking (niet over een lidmaatschap) tussen Oekraïne en o.a. Nederland en kan voor beide partijen voordelig zijn. Daar heb ik niets op tegen. Dat een belangrijk deel van de inwoners van Oekraïne zich liever op de EU richt dan op Rusland is hun goed recht. Het is immers een soeverein land.
Ik gun de Oekraïners een mooie toekomst. Dit verdrag kan hen daarbij helpen. Over de EU spreek ik me bij een volgende mogelijkheid wel uit.
En daarom stem ik woensdag 6 april vóór!